02.ค่ำคืนอันเร่าร้อน(2)

“ถ้าแบบนั้นเรามาเป็นแฟนกันเลยดีมั้ย แบบว่าตอนนี้เลย” พี่นายพูดขึ้นก่อนจะหยัดตัวลุกนั่งอยู่ข้างๆ

“นี่พี่กำลังหลอกแก้มอยู่รู้ตัวมั้ย พี่ก็แค่อยากได้อยากนอนกับแก้มแก้ขัดเฉยๆ ใช่หรือเปล่า ถ้าเป็นแบบนั้นคนที่เจ็บก็จะคือแก้มนะคะ เจ็บทั้งกาย เจ็บทั้งใจ”

“.....” พี่นายนิ่งเงียบไป

“แก้มว่าพี่นายตั้งสติดีๆ นะ ไม่ใช่ว่าแก้มไม่อยากจะทำแบบนั้น แต่แค่อยากให้พี่ทำกับแก้มในตอนที่พี่มีสตินึกคิดได้มากกว่า ทำแบบที่เราสองคนต้องการกันทั้งคู่”

“พี่ต้องการแก้ม ต้องการมาก มากแบบที่ว่าจะข่มใจไม่ได้อยู่แล้วในตอนนี้”

“พี่นายว่าอะไรนะคะ”

“พี่ชอบแก้มนะ ชอบมากแต่ไม่กล้าจะบอกเพราะว่าแก้มเป็นน้องสาวของไอ้เกมส์ที่เป็นเพื่อนสนิทที่พี่รัก มันเคยบอกกับพี่ว่าอยากได้คนดีๆ มาดูแลน้องสาวของมัน ซึ่งพี่ไม่ใช่คนดีคนนั้นไง”

“พะ...พี่นาย”

“พี่ลองคุยลองคบกับผู้หญิงคนอื่นดูแล้วนะ แต่มันก็ไม่ได้อยู่ดี พวกเธอส่วนมากจะเข้าหาพี่เพราะเงินทั้งนั้นไม่ใช่เพราะรัก”

“นี่พี่นายพูดจริงๆ หรือว่าหลอกให้แก้มตายใจกันคะ”

เชื่อดีไหมนะ หรือจะยังไม่เชื่อ?

หันไปจ้องหน้าพี่นาย มองลึกเข้าไปในแววตาของเขาดูเหมือนคนที่ไม่ได้โกหกแถมยังดูมีความเศร้านิดๆ ด้วยแฮะ นี่พี่เขาชอบเราจริงๆ อย่างนั้นเหรอ

ที่ผ่านมาไม่เคยรู้สึกได้ถึงความรักความชอบที่พี่นายมีให้ต่อฉันเลย เวลาเจอกันเขามักจะทักทายแค่ไม่กี่คำเองและก็เมินใส่ตลอด เวลาเข้าใกล้ก็มักจะออกห่างเสมอ ตาแทบจะไม่ได้สบกันเลยด้วยซ้ำ หรือว่าพี่เขาเก็บอารมณ์และความรู้สึกเก่ง หรือนี่จะเป็นลูกเล่นของผู้ชายที่ชอบพูดให้ผู้หญิงแบบเราตายใจและหลงกลกันนะ

“พี่รู้ว่าแก้มต้องไม่เชื่อ และพี่ก็จะไม่ขอให้มาเชื่อหรอกค่ะ แค่คืนนี้แก้มไม่ผลักไสพี่ก็พอ เพราะกว่าพี่จะหาช่วงเวลานี้ได้มันยากมากเลยนะรู้มั้ย” พูดจบเขาก็โอบเอวฉันไว้ แล้วโน้มหน้าลงมาพรมจูบที่ซอกคอขาวเบาๆ สองสามทีก่อนจะผละออก “ถ้าพี่ทำแล้วแก้มไม่ชอบก็ผลักพี่ออกได้เลยนะคะ”

ฉันจะตายก็กับคำว่าคะขาที่พี่นายเขาพูดออกมานี่แหละ

มันฟังแล้วรู้สึกดีเป็นบ้า ^^

“ตะ...แต่ พี่บอกไว้ว่าจะเป็นเมียพี่ได้เอวต้องดีนี่นา แต่แก้มเอวไม่ดี...”

“ของแบบนี้มันต้องฝึกไง ถ้าเกิดว่าแก้มทำกับพี่บ่อยๆ แล้วเรียนรู้ไปเรื่อยๆ พี่ว่าคงจะไม่ใช่เรื่องยากเลยค่ะ”

“บะ...บ่อยๆ เลยเหรอคะ”

แบบนั้นคงจะหมดแรงแน่ๆ

“ใช่ค่ะ บ่อยๆ ทุกวัน หรือทั้งวันทั้งคืน” พี่นายกระซิบข้างใบหูอย่างแผ่วเบาด้วยน้ำเสียงอ่อนนุ่ม ลมหายใจอุ่นๆ รดรินอยู่แถบต้นคอระหง “แก้มโอเคมั้ย?”

โอเคไหมอย่างนั้นเหรอ เอาไงดีล่ะ แบบว่านี่มันเป็นเรื่องเซ็กซ์เชียวนะ และเอาจริงๆ คนบ้าอะไรจะทำกันได้ทุกวันและทั้งวันทั้งคืน

พี่นายในเวอร์ชันเมานี่ทำให้ฉันได้เห็นมุมมองใหม่ในตัวเขาอีกแบบจริงๆ

“เงียบทำไม แก้มไม่อยากจะเป็นเมียพี่แล้วเหรอ” ฝ่ามือหนาเชยปลายคางมนให้หันไปประจันหน้ากับหน้าเขา “พี่สัญญาว่าจะไม่ฟันแล้วทิ้งแน่นอน เชื่อใจพี่ได้ค่ะ”

เอ๊ะ!

คำว่าจะไม่ฟันแล้วทิ้งมันฟังดูยังไงๆ อยู่นะ

“ถ้าพี่นายไม่เมาแก้มก็อยากเชื่อใจอยู่หรอกค่ะ แต่นี่พี่เมาเลยทำให้ความลังเลใจมันอัดแน่นมากกว่าความเชื่อใจ พี่นายช่วยทำอะไรก็ได้ที่ทำให้แก้มมั่นใจว่าจะไม่ฟันแล้วทิ้งหรือหลอกลวงกัน”

พี่นายปลดสร้อยเส้นหนึ่งที่ห้อยอยู่บนคอของเขาออก ก่อนจะยื่นมาให้ฉัน “ถ้าอย่างนั้นแก้มเก็บสร้อยเส้นนี้ของพี่ไว้นะ มันสำคัญกับพี่มากๆ เพราะว่าแม่พี่ให้ไว้ก่อนท่านจะเสียน่ะ”

“ให้แก้มเก็บไว้ทำไม นี่มันสำคัญกับพี่ไม่ใช่เหรอคะ”

“ก็ของสำคัญฝากไว้ที่คนสำคัญน่ะถูกแล้ว”

“แต่...”

“แต่อะไรอีก พี่ชอบแก้มนะ”

เมื่อสิ้นเสียง พี่นายก็ยกตัวฉันไปนั่งคร่อมอยู่บนเขาอย่างง่ายดาย อาจจะเป็นเพราะพี่เขาตัวใหญ่กว่ามาก การอุ้มฉันตัวลอยแบบนี้ไม่ใช่เรื่องยาก อีกอย่างหน้าคิตตี้บอดี้มาเวลเคยได้ยินปะคะ

พี่แกเล่นกล้ามและออกกำลังกายด้วย ฉันที่อยู่ใกล้พี่เขาก็เหลือตัวแค่นิดเดียว