Masukคมสันก็พยายามถูไถแท่งเนื้อเขื่องขึ้นลงและเน้นตรงติ่งสวาทของแพรอย่างจงใจ และเธอก็เสียวซ่าน ราวกับถูกไฟช็อต เธอที่ห่างหายจากการมีสัมพันธ์สวาทกับสามีอย่างโอมมาเกือบสองปีมันทำให้เธอสติเตลิดเกินจะควบคุมได้ในครั้งที่สองนี้
"อ้าห์ อ้าห์ห์...พ่อ อย่า ...แพรเสียว" แพรเธอเริ่มทนไม่ไหวจึงคางเสียงที่น่ารังเกียจออกมา "อูย..เสียวมากไหมแพรจ๋า.." คมสันกระซิบข้างหูแพร เขาซุกไซร้สูดดมกลิ่นหอม จากร่างกายของแพร ส่วนเอวแกร่งก็ยังคงถูไถที่ติ่งเสียวด้วยแท่งเนื้ออย่างเมามัน ทั้งบดทั้งขยี้ "อูย...เสียว เสียวมาก..พ่อจ๋า แพรไม่ไหวแล้ว..ซี๊ด" แพรเธอเกินจะหักห้ามสติ และอารมณ์เมื่อถูกทรมานจากผู้เป็นพ่อสามี และครั้งนี้ดูเหมือนจะหนักขึ้น "ถ้าอยากให้พ่อทำอะไร บอกพ่อสิ!..อ้าห์" คมสันเขาเริ่มพึงพอใจเมื่อแพรครางเรียกเขากระเส่าในแบบที่เขาจินตนาการเอาไว้ "อ้าห์ อะ อะ อ้าห์....พ่อ เสียว อย่า อย่าทำแบบนี้ พ่อจ๋า... พอแล้ว...." แพรเธอแทบสิ้นสติ พ่อสามีที่ใช้แท่งเนื้อขยี้ที่ติ่งเสียวอย่างรุนแรง แล้วอีกมือหนึ่งที่บดเบียดยอดจุกสีชมพู ของเธอขยี้บีบขยำจนแทบจะแตกคามือ "ถ้าแพรไม่พูด พ่อไม่รู้ว่าแพรอยากให้พ่อทำอะไร คนดีของพ่อ พูดมาซิ ว่าอยากทำอะไร..อ้าส์..ตอดดีจังเลย อูย..." ขณะที่กระซิบถามตอบกันไปมา รูสวาทของแพรก็เริ่มมีน้ำเมือกใสไหลเยิ้มจนมันล้นมาเคลือบที่หัวแท่งเนื้อของคมสันที่ถูขึ้นลงขึ้นลงทั้งติ่งเสียวและร่องไปมา "อูย...แพร พูดหน่อย.. เด็กดี! เดี๋ยวพ่อทำให้แพรจะได้ไม่ต้องทรมานไง" คมสันที่หลอกล่อให้ลูกสะใภ้พูดคำนั้นออกมา "พ่อจำคำสัญญา ตอนครั้งแรกได้หรือเปล่า อ้าห์...พ่อทำแบบครั้งแรกได้ไหม..ซี๊ด..อย่าสอดใส่มันเข้ามา แค่ถูจนมันเสร็จก็พอ."แพรเธอกลัวเหลือเกินว่าทุกอย่างมันจะเตลิดเตลอมากกว่านี้ "ได้สิ..งั้นแพรยกขาขึ้นนะ คนดี" คมสันบีบขาทั้งสองข้างเข้าหากัน เพื่อให้แนบแน่น แล้วเขาก็ใช้แท่งเอ็นเนื้อถูไถไปที่ร่องขาและติ่งสวาท แต่ครั้งนี้มันไม่เหมือนเดิมจังหวะที่เขาถูอยู่นั้น เขาตั้งใจแทงแท่งเนื้อหัวบานใหญ่ เข้าไปในโพรงสวาทที่เปียกแฉะของลูกสะใภ้อย่างเต็มแรง "อ้าห์...! รู้สึกดีชิบหาย! เสียว ..ซี๊ด." คมสันถึงกับหลุดสบถออกมา เมื่อเขาได้สมใจอยากและเขาก็แยกขาทั้งสองข้างของแพรออกกว้าง โน้มตัวลงไปดันจนสุดแท่งเนื้อ ส่วนแพตกใจตาเบิกกว้าง "พ่อ! ไหนว่าจะทำตามสัญญาไง! ปล่อยนะ! พ่อทำแบบนี้ไม่ได้" แพรเธอถึงกับตกใจเมื่อเจ้าแท่งเนื้อ หัวใหญ่ยักษ์ แทงเข้ามาในรูสวาทของเธอมราวกับจงใจ มันคับแน่น และอึดอัดท้องน้อยไปหมด แพรรู้สึกว่ามันกำลังพองขับแน่นในรูสวาทของเธอ "แพรจ๋า..อย่าตอดขนาดนี้ พ่อก็เสียวไปหมดแล้ว" พูดจบคมสันก้มลงไปตอกลูกสะใภ้อย่างเต็มแรง เขาไม่สนใจว่าแพรจะครวญครางตบตีเขาอย่างไร เพราะตอนนี้แท่งเนื้อของเขามันเข้าไปอยู่ในจุดสุดยอดเกินกว่าที่เขาจะหยุดมัน เข้าโยกเด้าสะโพกสุดพลัง "ไม่นะพ่อ เอาออกไปเดี๋ยวนี้! อ้าห์..อะ ..อ้าห์.." แพรเธอถึงกับตาเหลือก เมื่อพ่อผัวเริ่มขยับแท่งเนื้อในรูสวาทของเธอ มันทั้งคับแน่น ทั้งอึดอัดคมสันที่ตั้งใจตอนแรกว่าจะทำไม่เกินเลยกับลูกสะใภ้ แต่เมื่อแพรลูกสะใภ้แสนสวยที่อวบอึ๋มเหมือนแม่โคนมกำลังดื้อ และแผลงฤทธิ์ เขาคงต้องจัดการด้วย แท่งเนื้อขนาดใหญ่เสิร์ฟให้ลูกสะใภ้อย่างเต็มลิมิต "อูย...อยากขมิบ ตอดขนาดนี้สิ อ้าห์..แพรจะให้พ่อแตกคารูของแพรเลยหรอลูก" คมสันที่ก้มไปกระซิบที่ซอกคอ แล้วเขาค่อยๆซอกไซร้ไล่ลงมาจนถึงเต้าอวบใหญ่ เขาใช้มือหนึ่งเขี่ยยอดจุกสีชมพูของแพร บีบเคล้นอย่างเมามันมือ ส่วนปากก็ดูดดัง จ๊วบ!จ๊าบ! ที่ยอดจุกสีชมพูส่วนอีกข้างนึง มันแข็งชูชัน ราวกับเชื้อเชิญให้คมสัน ส่วนบั้นท้ายแกร่งของคมสันต์ก็ตอกสุดเข้าสุดลงสุดทุกดอก แพรที่ตอนนี้ทำอะไรไม่ได้ได้แต่นอนครางราวกับตุ๊กตาที่ถูกจับโยนซ้ายโยนขวาเธอก็ทำได้แค่นั้น ตับ! ตับ! ตับ! "เสียว ไหมแพร...ของพ่อ ชอบไหม อ้าห์..." คำถามที่ดูไม่น่าถามหลุดมาออกจากปากพ่อสามี แพรเธอพยายามกลั้นเสียงที่น่ารังเกียจทแต่มันก็อดทนรนไม่ไหว เพราะโดนตอกสด ๆ แบบไม่มีอะไรกั้น เธอที่รู้สึกรังเกียจตัวเองเมื่อถูกพ่อผัวสัมผัส ส่วนรูสวาทก็เปียกแฉะ แถมเหมือนกับว่าพ่อผัวจะเด็ดและแกร่งกว่าลูกชายเป็นเท่าตัว "พอ...พอแล้ว..ซี๊ด..ไม่เอาแล้ว..พอเถอะพ่อแพรไม่ไหวแล้ว เสียว...อะ อะ อะ...ซี๊ด!" ทุกครั้งที่คมสันดึงแท่งเนื้อออกจากรูสวาทของเธอจนเกือบสุด เขาก็แทงสวนเข้าไปจนสุดเป็นจังหวะเนิบนาบช้า ๆ แล้วไปเร็ว แล้วเขาค่อยๆบีบขยำตามร่างกายของแพร กัด ขบ เม้ม ที่เต้าสวยทั้งสองข้างจนขึ้นเป็นรอยแดง ไม่พอคมสัน จับแพขึ้นมาให้นั่งคร่อมอยู่บนตัวของเขาแทน "ว๊าย! พ่อจะทำอะไร" แพรที่อยู่ดี ๆ ก็โดนพลิกขึ้นมาอยู่ด้านบนอย่างไม่ทันตั้งตัว เธอก็ตกใจทั้งที่เจ้าแท่งเนื้อขนาดใหญ่ ยังคงเชื่อมอยู่ที่รูสวาทของเธอ "แพรจ๋าเอาพ่อหน่อยได้ไหม กระแทกรูของแพรลงมาที่แท่งเนื้อของพ่อ!... กระแทกเลยสิแพร.. อ้าห์..." คมสันที่ร้องขอลูกสะใภ้อย่างเห็นแก่ตัว แพรเธอนั่งคร่อมอยู่บนแท่งเอ็นจนมิดด้าม แต่เธอเลือกที่จะไม่ขย่มหรือทำตาม เพราะมันไม่ใช่ความต้องการของเธอ "ไม่แพรไม่ทำ! แล้วพ่อก็ต้องปล่อยแพรเดี๋ยวนี้!" แพรที่ถือโอกาสและได้จังหวะ เธอก็แผลงฤทธิ์แผลงเดชใส่คมสัน เธอเตรียมจะลุกหนีแต่ก็ช้ากว่าคมสัน "ได้! ถ้าแพรไม่ทำ พ่อทำเอง! อย่ามาหาว่าพ่อใจร้ายแล้วกัน" คมสันต์พูดจบ ก็จับร่างของแพรโน้มตัวติดกับตัวเอง แล้วแพรที่พยายามจะดิ้นก็ดิ้นเท่าไหร่ไม่หลุด หน้าอกหน้าใจของเธอ แนบชิดกับอกแกร่งของคมสันอีกครั้ง แต่ตอนนี้ตัวแปรอยู่ด้านบน สิ่งที่คมสันทำคือกอดรัดแพรไว้แน่น แล้วส่วนแทงแท่งเอ็นเนื้อของเขาอย่างไม่หยุดหย่อนและรุนแรง "อ้าห์..อะ อะ..อ้าห์ พ่อ..เจ็บ! เบาๆ ..ซี๊ด" แพรที่โดนพ่อสามีเอาจากทางด้านหลังด้วยแท่งเนื้อที่ทั้งยาวทั้งใหญ่สวนแทงเข้ามาจนมิดทุกดอกเธอก็ถึงกับครางไม่เป็นภาษา "จูบพ่อสิแพร.. จูบพ่อ.. อูย... พ่อชอบรูของแพรที่สุด พ่อจะเอาแพรทุกวันเลย..อะ อะ อ้าห์." คำพูดของคมสัน ดังก้องอยู่ในหูของแพรทุกคำแพรเอาแต่ก้มหน้าก้มตาอยู่ที่อกของคมสันสุดท้ายคมสันก็ยกตัวขึ้นมาเล็กน้อย แล้วบังคับจูบลูกสะใภ้อย่างดูดดื่มเร้าร้อน "ฮืม.." เสียงอื้ออึงในลำคอของคมสันและแพร ร้องผสมผสานกัน ดังลั่นห้องเสียงฝนก็ยังคงตกโปรยปรายเหมือนฟ้ารั่วยังไม่ผ่อนเบา ส่วนเอวของคมสันก็ยังคงจ้วงแทงรูสวาทลูกสะใภ้อย่างพึงพอใจ เขาที่ห่างหายจากการมีเซ็กส์มาเนิ่นนาน วันนี้กลับพึงพอใจที่ได้สัมผัสแม่โคนมอย่างลูกสะใภ้ ที่เฝ้ามองมาหลายปี มันยิ่งทำให้เขาเพิ่มความเสียวกระสันเป็น "ไม่ไหวแล้วพ่อ แพร..อะ อะ อ้าส์..."แพรที่ เกร่งกระตุกคาแท่งเอ็นของพ่อสามีจนหมดแรง แต่คมสันที่ยังไม่เสร็จกำลังจ้วงแทงอย่างร้อนแรง แพรเธอโดนกระแทกจนหัวโยกไปโยกมาตามแรง เสียงดังตับ ๆ ลั่นห้องเนื้อกระทบกันม ไม่มีอะไรหยุดยั้ง ความต้องการของคมสันได้อีกแล้ว แม้เขารู้ว่าตอนนี้แพรลูกสะใภ้ได้แตกน้ำอุ่นๆเต็มแท่งเนื้อของเขาแต่เขายังต้องการอีกนิด อ้าห์ .แพร จ๋า ทนอีกนิแพร...อ้าค.....ซี๊ด....! พรวด! น้ำรักสีขาวขุ่นก๊อกที่สองได้แตกอุ่นวาบอยู่ในโพรงสวาทที่เปียกแฉะของลูกสะใภ้ คมสันเกร็งกระตุกและหอบถี่ ๆ โดยมีแพร กำลังนอนซบอยู่ที่ซอกคอของแพร เขายังไม่ได้ถอดแท่งเอ็นรักออกยังคงกอดแพรเอาไว้แน่นมือหนาอีกข้างนึงค่อยๆคลายอ้อมกอดแล้วลูบหัวแพรเบา ๆ "พ่อรักแพรนะ..." นั่นเป็นคำพูดที่คมสันพูดหลังจากจบกิจกรรมแสนเร่าร้อน กับลูกสะใภ้เขาอุ้มแพรไปล้างเนื้อล้างตัว แพรเธอเหนื่อยเกินกว่าจะขัดขืนก็ปล่อยให้คมสันทำตามใจจนในที่สุดก็มาถึงเตียงกว้างที่จุดเพียงแสงเทียนไว้ในห้อง "แพร อย่าโกรธพ่อเลยนะ" คมสันที่เห็นว่าแพรนอนหันหลังให้กับเขาแล้วได้ยินเสียงร้องไห้ของลูกสะใภ้ราวกับจะขาดใจ ทั้งสองร่างเปลือยเปล่านอนกอดกันอยู่บนเตียงจนถึงเช้า...คมสันต์ยอมแก้มัดมือและเท้าให้กับแพร ขณะที่เธอกำลังนั่งทานอาหารอยู่บนเตียง เธอแอบไปค้นสัมภาระแล้วบังเอิญไปเจอ "ยานอนหลับชนิดผง" ฤทธิ์รุนแรงในกระเป๋าของเขา ที่ข้างซองเขียนระบุไว้ว่า 'ใช้เพียงหนึ่งเม็ด หลับสนิทจนไม่รู้ตัว' และเขียนกำกับไว้อีกว่าไม่มีกลิ่น ไม่มีรสชาติเมื่อเห็นว่ายานอนหลับเป็นผง เธอจึงนึกไอเดียอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ ในเมื่อเขาชอบทรมานเธอ นักเธอก็จะเอาคืนด้วยการทรมานเขาดูบ้างเมื่อคมสันต์เผลอไผลไปกับชัยชนะที่ได้ ‘กินไก่หลง’ จนอิ่มหนำ เขาก็ประมาทเล่ห์เหลี่ยมของแพรที่รอจังหวะนี้มาตลอด หกวันที่ผ่านมาเธอเรียนรู้แล้วว่าถ้าใช้กำลังสู้ยังไงก็แพ้ เธอจึงต้องใช้ 'ยาแรง' ในการสยบยักษ์หลับคนนี้แพรแต่งตัวเรียบร้อยแล้วยกถ้วยจานที่ทานเสร็จออกไปล้าง แม้จะรู้สึกเดินลำบากเพราะโดนคมสันต์รังแกไปหลายยกในวันนี้ เธอคิดแผนการที่จะรังแกเขาคืน จึงแอบหยิบยานอนหลับตัวแรงที่เจอในกระเป๋าของคมสันต์ออกมาเพื่อผสมในน้ำผลไม้ให้เขาเธอถือแก้วน้ำผลไม้มาสองแก้ว แก้วหนึ่งเป็นน้ำส้มที่เธอถือไว้แล้วกระดกมาจนเกือบหมด
ทุกอย่างสงบลงชั่วคราว ทิ้งไว้เพียงคราบเหงื่อและเสียงหอบหายใจหนัก ๆ ของคนทั้งคู่ คมสันต์ซบหน้าลงกับซอกคอขาวเนียนที่เต็มไปด้วยรอยรักซึ่งเขาจงใจฝากไว้ทั่วเรือนร่าง เขาแช่ค้างความแข็งแกร่งเอาไว้ภายในอย่างนั้น ไม่ยอมให้มันหลุดลอยไปแม้เพียงวินาทีเดียว"อื้อ... ออกไปได้แล้ว แพรจะไปอาบน้ำ" แพรประท้วงด้วยน้ำเสียงแหบพร่าเธอสัมผัสได้ถึงความร้อนผ่าวที่ยังอัดแน่นอยู่ภายในกาย มันทำให้เธอหวาดหวั่นว่าพายุลูกใหม่จะเริ่มขึ้นในไม่ช้า"จะรีบไปไหน... แรงหมดจนตัวสั่นขนาดนี้ ยังจะอวดดีอีกนะ"คมสันต์เงยหน้าขึ้นสบตาที่คลอไปด้วยหยาดน้ำตาของคนใต้ร่าง เขาใช้นิ้วหัวแม่มือเกลี่ยน้ำใส ๆ ออกจากหางตาเธออย่างเบามือ แต่คำพูดกลับยังร้ายกาจเหมือนเดิม "อาบคนเดียวมันเหงา เดี๋ยว 'ผัว' พาไปอาบเอง""ไม่! ว้าย! จะทำอะไรอีก!"ไม่รอคำตอบ คมสันต์จัดการช้อนอุ้มร่างเปลือยเปล่าของแพรขึ้นแนบอก ท่ามกลางเสียงหวีดร้องประท้วงเบา ๆ เขาเดินตรงดิ่งไปยังห้องน้ำที่กว้างขวางสายน้ำเย็นจากฝักบัวที
คมสันต์ถามย้ำพร้อมกับขยับกายเข้าหาอย่างหนักแน่นและดุดัน ทุกจังหวะที่เขากระแทกกระทั้นลงมาเต็มไปด้วยแรงอารมณ์ของหนุ่มใหญ่ที่ปรารถนาจะกำราบแม่เสือสาวให้เชื่องราบคาบ แพรหน้าร้อนผ่าว ร่างกายสั่นสะท้านไปตามแรงส่งจนหัวสั่นหัวคลอน"อ๊ะ... คุณคมสันต์... เบา... เบาก่อน แพรหายใจไม่ทัน"เสียงหวานครางระงม มือเรียวเล็กพยายามดันหน้าท้องแกร่งที่มีกล้ามเนื้อเป็นลอนสวยไว้ แต่นั่นกลับยิ่งทำให้เขาฮึกเหิม"เบาไม่ได้... คนดื้อต้องโดนแบบนี้ ให้มันรู้ไปว่าข้างในตัวเธอมันมีแต่เชื้อของฉัน จนไม่มีที่ว่างให้ความคิดจะหนี!"เขาโน้มตัวลงมาบดจูบที่ทรวงอกอวบอิ่มอย่างแรงจนเกิดรอยรักสีกุหลาบไปทั่วผิวขาวเนียน คมสันต์ใช้มือหนาบีบเค้นความนุ่มนิ่มนั้นอย่างเมามัน สลับกับจังหวะช่วงล่างที่เร่งเร้าจนแพรต้องแอ่นอกรับด้วยความทรมานที่แสนหวานคมสันต์เปลี่ยนท่าทางอย่างรวดเร็ว เขาจับร่างบางให้พลิกคว่ำลงกับเตียงนุ่มในท่าคลานเข่า แล้วรวบเอวคอดกิ่วของเธอไว้มั่นจากด้านหลัง แพรซบหน้าลงกับหมอน ส่งเสียงร้องอื้ออึงในลำคอเมื่อเขาโถมเข้า
วันที่หก ทั้งคู่ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันแบบคู่กัดที่ “หยุมหัว” กันเป็นเรื่องปกติ ทั้งรักทั้งตีกันจนกลายเป็นกิจวัตร คมสันต์หนุ่มใหญ่ผู้มีพละกำลังเหลือเฟือ ทั้งปลุกปล้ำและกลั่นแกล้งว่าที่เมียในอนาคตอย่างสนุกสนาน แม้เธอจะพยายามขัดขืนไม่ยอมเขาในทีแรก แต่สุดท้ายทุกอย่างก็มักจะจบลงบนเตียงตลอดหกวันที่ผ่านมา และในวันนี้ คมสันต์ตั้งใจแอบมองแพรที่กำลังนั่งเล่นอยู่ริมน้ำใบหน้าสวยหวานน่ารัก กับหน้าอกหน้าใจคู่โตที่เย้ายวน แค่ลอบมองก็ทำให้คมสันต์ต้องลอบกลืนน้ำลาย เขาปรารถนาจะจับแม่ตัวดีมากระแทกกระทั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ให้เธอต้องนอนครวญครางอยู่ภายใต้ร่างของเขาในทุกค่ำคืนคมสันต์แกล้งทำเสียงกระแอมในลำคอ เพื่อบอกให้คนที่กำลังนั่งเหม่อลอยหันมาสนใจตนเอง"มาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ"แพรถามโดยไม่อยากจะทะเลาะกับคมสันต์อีก เพราะตลอดหกวันที่ผ่านมา นอกจากความสัมพันธ์ที่จบลงบนเตียง คมสันต์ยังโหมบทรักใส่เธออย่างหนักและไม่เคยป้องกันเลย เธอจึงกำลังคิดหนักว่าหากเกิดความผิดพลาดจนท้องขึ้นมาจริงๆ เธอจะทำอย่างไร"
ความเงียบสงัดของยามค่ำคืนบนเรือนแพถูกทำลายลงด้วยเสียงลมพัดยอดไม้ไกล ๆ แพรยังคงนอนนิ่งอยู่บนโซฟาลมหายใจแผ่วเบาที่เธอพยายามบังคับให้สม่ำเสมอเริ่มติดขัด เมื่อสัมผัสอุ่นจากริมฝีปากของคมสันต์ที่ประทับลงบนหน้าผากยังคงทิ้งความรู้สึกซ่านไว้ไม่จางหายคมสันต์ผละออกไปช้า ๆ แพรได้ยินเสียงฝีเท้าของเขาเดินไปที่หน้าต่าง เสียงเปิดขวดน้ำ และเสียงถอนหายใจยาวเหยียดที่เต็มไปด้วยความหนักใจ เธอจึงตัดสินใจลืมตาขึ้นในความมืดสลัว มองเห็นแผ่นหลังกว้างของชายที่ขึ้นชื่อว่าเป็น "อดีตพ่อสามี" ยืนตระหง่านท้าลมหนาวอยู่"หลอกด่าฉันว่าตัณหากลับ... แต่ตัวเองกลับมาแอบจูบคนหลับเนี่ยนะ"เสียงหวานที่เอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบทำให้คมสันต์ชะงัก เขาหันกลับมามองเห็นแพรที่ลุกขึ้นนั่งจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ แสงจันทร์ที่ส่องลอดหน้าต่างเข้ามาทำให้ดวงตาของทั้งคู่สบกันโดยบังเอิญ"ตื่นนานแล้วหรือ?" คมสันต์ถามด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แต่อาการขยับคอเสื้อแก้เขินก็ไม่อาจรอดพ้นสายตาของแพรไปได้"ตื่นทันได้ยินคำว่า 'เธอเ
แพรวางช้อนลงหลังจากทานอาหารเช้าจนหมดจาน ความเงียบภายในห้องก่อตัวเป็นความอึดอัดที่หนักอึ้งกว่ามื้ออาหารใด ๆ ที่เธอเคยกินมา เธอตัดสินใจทำลายมันด้วยคำถามที่ค้างคาใจ"คุณคมสันต์... เรื่องเมื่อคืน..." แพรเริ่มพูดเสียงแผ่ว แต่คมสันต์ยกมือห้ามไว้"ไม่จำเป็นต้องพูดถึงมันหรอกแพร" คมสันต์ตัดบท ดวงตาของเขามีแววซับซ้อนเกินกว่าจะเป็นแค่ความเห็นใจ "อย่างที่คุณบอก... ต่างคนต่างไม่มีใครผิด"เขาลุกขึ้นจากเตียง เดินไปที่หน้าต่างบานใหญ่ของเรือนแพ มองออกไปที่ผืนน้ำทอดยาว พยายามจัดระเบียบความคิดของตัวเอง"ผมรู้ว่าการที่เรากลับมาใกล้ชิดกันอีกครั้ง มันไม่ได้เกิดขึ้นเพราะความบังเอิญ" คมสันต์พูดต่อโดยไม่หันกลับมา "มันน่าจะมีบางอย่างผิดพลาด"แพรขมวดคิ้ว "ผิดพลาดจากอะไรคะ?"คมสันต์หันกลับมา ดวงตาฉายแววเคร่งเครียด "จาก... ในกระถางนั้น"แพรหันไปมองกระถางธูปเล็ก ๆ ที่วางอยู่มุมห้อง "ธูป? มันมีอะไรผิดปกติเหรอคะ?""มันคือของปลุกกำหนัด" คมสันต์เดินเข







