ขี้อิจฉา/ขี้หึง Novels & Stories

“ฉันว่าคนที่น่าห่วงน่ะไม่ใช่มิวหรอก แต่เป็นคนขี้อิจฉาอย่างเธอมากกว่า” “ยัยแคร์ หมายความว่ายังไง”

“ขี้อิจฉา? เฮอะ ใช่ พวกฉันขี้อิจฉา แต่คงไม่ใช่แค่พวกฉันหรอกที่ขี้อิจฉา และคงไม่ได้มีแค่พวกฉันหรอกที่เกลียดมัน แต่อีพวกบรรดาผู้หญิงเอฟซีนายทั้งหลายแหล่ที่รอจ้องจะขอขึ้นเตียงกับนาย ก็คงเกลียดมันเข้าเส้นเหมือนกันกับพวกฉันนี่แหละ แล้วก็ยิ่งเกลียดเข้ากระดูกดำด้วย ที่เห

'หึง' เขาหึงหนูมุกกับผู้ชายคนนี้ 'อิจฉา' เขาอิจฉาผู้ชายคนนี้ที่ทำให้ หนูมุกมีเสียงหัวเราะ เขาอิจฉาผู้ชายคนนี้ที่ทำให้หนูมุกมีรอยยิ้ม เขาอิจฉาผู้ชายคนนี้ที่สามารถมองหนูมุกได้อย่างเต็มตา 'โกรธ' เขาโกรธตัวเองที่ทำให้หนูมุกมีบาดแผลในใจ. พรึ่บ! ร่างกำยำทรุดนั่งล งริมชายหาดบนพื้นทราย โดยที่ใบหน้าก้มลงบนท่อนแขนที่วางไว้บ่นเข่าร่างใหญ่สั่นเทา 'อ่อนแอ' เขากำลังอ่อนแอเพราะแผลในใจเขามันถูกเปิดขึ้นอีกครั้ง "...ลูกพ่อ!...ได้โปรดช่วยให้พ่อกับแม่ข้ามผ่านจุดนี้ไปให้ได้...ได้โปรด!..."

“อาการตกใจและอิจฉา” “ใช่ พวกเขาก็แค่อิจฉาที่ไม่มีเหมือนเราก็เท่านั้นฉะนั้นแล้วเหยาเหยาอยากทำอะไรก็ทำ หนิงหนิงจะเป็นฝ่ามือที่คอยดันหลังให้เหยาเหยาเอง” “อื้อ! เหยาเหยาเข้าใจแล้ว เหยาเหยาเชื่อหนิงหนิง”

“ฉันร้อน!!ยืนรอนายออดอ้อนกับน้องคนนั้นตั้งนาน” “หึ!!” “ขำอะไร” “ขำ...คนขี้หึง” “ใครหึงนายกัน” “มิไง มิหึงคิง” “ฉันไม่ได้หึ....อื้อออ!!”

วทานิกาหันมาตอบพร้อมยิ้มกว้างทั้งตาและปาก "เฮ้อ ได้ยินแบบนี้ก็เริ่มอิจฉาไอ้เจ้าพวกนี้แล้ว" "อะไรกันคะ อิจฉาตุ๊กตาก็ได้เหรอ" หญิงสาวกล่าวกลั้วขำ "หวานไม่รู้อะไรซะแล้วนะ ว่าพี่ขี้หึงขนาดไหน"

มันหมายความว่าไง มันอิจฉาที่ผมจะได้โชว์ความหล่อหรอ “ก็แล้วมันจะเป็นอะไรอ่ะ อิจฉาที่กูได้แต่งหล่อหรอวะ“ “กูจะไปอิจฉามึงทำไม” “แล้วมึงจะมาโวยวายเพื่อ”

ข้าหลิวหงเถามีข้อดีเยอะมากแต่มีข้อเสียอยู่หนึ่งอย่างคือ ‘ขี้อิจฉา’ จนออกนอกหน้า ข้าอิจฉาทุกคน สิ่งใดที่คนอื่นมีแต่ข้าไม่มี ข้าก็จะอิจฉา! สิ่งใดที่คนอื่น ‘เป็น’ แต่ข้าเป็นไม่ได้ ข้าก็จะอิจฉา! อิจฉาจนขึ้นสมอง! อิจฉาจนคนอื่นยังสัมผัสได้!

“ทำนองนั้น” “หึงแปลว่าโกรธตะหาก” “หือ...ว่าอะไรนะ” “หึงคือโกรธ” “เธอคิดแบบนั้นหรือ”

อิจฉา “นั่นเป็นเพียงความหวังลมๆ แล้งๆ ของเจ้า หาใช่กงการที่ข้าจำต้องเก็บมาใส่ใจไม่ การที่เจ้าคิดจักหนีกันด้วยความตายหรือฆ่าข้าให้ตาย นั่นช่างเป็นเรื่องที่น่าตลกสิ้นดี”