ตอนที่ 13 ข้อเสนอ

ตอนที่ 13 ข้อเสนอ

เมื่อสุพจน์ที่รู้ว่าเมธาวินลาออกแล้วก็กลับบ้านนอกไปแล้ว คืนนี้เขาจึงขอมาหาศิรดา หลังจากเสร็จกิจชายแก่ก็กำลังจะออกห้องไป แต่ศิรดาก็รีบขอร้องในสิ่งที่เธอต้องการจากเขา

“คุณสุพจน์คะ ดารู้มาว่า คุณศรันพรไปประชุมที่ต่างจังหวัด ถ้าคุณสุพจน์จะให้ลูกน้้องตามไปจัดการเธอให้ดาละก็ ดาจะส่งแผนที่ให้”

“ได้สิ!.. หนูส่งรูปผู้หญิงคนนั้นกับสถานที่มาได้เลย”

วันต่อมาเสี่ยองอาจพยายามหาว่าใครกันแน่ที่เป็นคนบุกเข้าห้องพักภรรยาของเขาที่ต่างจังหวัด ดีว่าคืนนี้เขามารับเธอเสียก่อน จึงไปช่วยเธอเอาไว้ได้ทัน

“ศรัน..คุณมีศัตรูที่ไหนหรือเปล่า” สามีหนุ่มเอ่ยถามภรรยา

“ศัตรูฉันก็มีเพียงแค่...ยัยเมียเก็บของคุณคนเดียวเท่านั่นแหละ” เสียงของภรรยากระแทกแดกดันขึ้นมาทันที เพราะคิดว่าคงจะเป็นใครไปไม่ได้ที่ส่งคนมาทำร้ายเธอ

“คุณหมายถึงศิรดางั้นเหรอ” สามีหนุ่มเอ่ยถาม

“ค่ะ!!!...ก็จะมีใครอีกละคะ”

“แล้วคุณเคยเห็นหน้าพวกมันหรือเปล่า” จากนั้นศรันพรจึงเล่าทุกอย่างให้สามีของเธอฟัง เพราะเธอรู้จักคุณสุพจน์และลูกน้องของเขาเป็นอย่างดี เนื่องด้วยเคยใช้บริการขนส่งของบริษัทคุณสุพจน์มากก่อน และเธอก็เล่าว่าศิรดาก็เป็นเมียน้อยของนายสุพจน์เช่นกัน เรื่องนี้เลยทำให้เสี่ยองอาจเริ่มไม่พอใจศิรดา ที่เธอแอบนอกใจเขา

หลายวันต่อมา

เสี่ยองอาจพยายามอย่างยิ่งที่จะใช้ความคิดหาเหตุผล ว่าผู้หญิงอย่างศิรดาซึ่งเคยลั่นวาจาเอาไว้ว่าเกลียดผู้ชายอย่างสุพจน์จนเข้ากระดูกดำ ทำไมเธอจึงหันมาสนใจผู้ชายแก่คราวพ่อคนนี้ราวกับรักใคร่เป็นนักหนา ทว่ายิ่งพยายามตามเรื่องราวเหล่านั้นมากเท่าไหร่ ก็เหมือนยิ่งคว้าน้ำเหลวมากขึ้นเท่านั้น เธอมีใครอีกคนที่คอยช่วยเหลืออีกหรือเปล่ากันแน่ เรื่องนี้เสี่ยองอาจยังคงสงสัยอยู่

“เสี่ยจะให้ผมตามสืบเรื่องคุณศิรดาต่อมั้ยครับ”

“สืบต่อไป ฉันอยากรู้ว่าศิรดา ยังคบกับไอ้แก่นั่นจริง ๆ หรือเปล่า” ศิราดาเคยบอกกับองอาจว่าสุพจน์เป็นแค่ลูกค้าประกันของเธอ แต่เขาก็เริ่มสงสัยว่ามันคงไม่ใช่อย่างแน่นอน เพราะหลังจากที่ดูกล้องวงจรปิด คนที่บุกมาทำร้ายภรรยาของเขาก็คือลูกน้องของสุพจน์ตามที่ภรรยาเขาบอกจริง ๆ เจ้าของธุรกิจขนส่งรายใหญ่ในประเทศอย่างนายสุจน์จะมาทำร้ายภรรยาของเขาได้อย่างไร หากไม่ใช่เป็นเพราะศิรดา

เช้าวันนี้

ศิรดารีบอาบน้ำแต่งตัวสวยเป็นพิเศษ ก่อนจะขับรถออกไปยังโรงแรมที่นัดหมาย เพราะวันนี้ลูกค้ารายใหญ่ที่จะมาซื้อประกันของเธอเป็นถึงระดับรัฐมนตรี เจ้านายของเธอได้กำชับเอาไว้ว่าให้ดูแลลูกค้ารายนี้ให้ดีที่สุด

นั่งรออยู่ตรงล็อบบี้ไม่นานเธอก็ได้เจอลูกค้าคนสำคัญ ศิรดารีบทำตามคำสั่งของเจ้านายเธอเป็นอย่างดี จนกระทั่งการเจรจาซื้อขายประกันในราคาเกือบสิบล้านได้สิ้นสุดลงไป เขาจะทำให้เธอได้รับผลตอบแทนในแต่ละปีไม่น้อยเลยทีเดียว

หลังจากคืนนั้น เจษฏาลูกชายรัฐมนตรีหนุ่มก็ดูสนใจศิรดาเป็นอย่างมาก แต่คุณพ่อของเขาก็ดูไม่น้อยหน้าลูกชายเช่นกัน ทำให้ศิรดาเลือกไม่ถูก แต่เธอมองว่าผู้เป็นบิดาน่าจะบันดาลเงินทองให้เธอได้มากกว่า เธอกลับมานอนคิดทั้งคืน พอรุ่งเช้าหัวหน้าของเธอก็โทรหาอีกครั้ง

“ท่านรัฐมนตรีวิชาญ เค้าสนใจจะเลี้ยงดูดา ดาสนใจมั้ย”

“ดาก็พอจะมองเค้าออกค่ะ...พี่จิ๊บ แต่ติดตรงที่ว่าลูกชายของเขาก็ชอบดาเหมือนกัน” ศิรดาบอกด้วยความมั่นใจในเสน่ห์ของตนเอง

“แหม่!!..แม่คนสวยเลือกได้ งั้นก็ช่วยเลือกเอาสักคนเถอะคร้า ว่าจะเอาพ่อหรือลูก แต่ระวังจะทำให้พ่อลูกเค้าตีกันตายนะยะ” เจ้านายสาวเอ่ยปากแซวลูกน้อง

คุยกับเจ้านายของเธอได้ไม่นาน ศิรดาก็มีสายเรียกเข้าเป็นเบอร์แปลก ๆ พอรับสายถึงรู้ว่าเป็นท่านรัฐมนตรีวิชาญที่ต่อสายตรงมาถึงเธอ

“หนูดา เย็นนี้ว่างมั้ย”

“อืม..ว่างค่ะ ท่านมีอะไรหรือเปล่าคะ”

“ฉันอยากจะชวนหนูมาทานมื้อค่ำที่บ้านของฉันสักมื้อหนึ่งจะได้มั้ย”

“เอ่อ..แต่ว่า”

“ถ้าหนูตกลง ฉันจะส่งคนไปรับหนูเอง พอดีฉันอยากจะซื้อประกันเพิ่มกับหนูน่ะ หนูมาทานมื้อคำที่นี่แล้วเราค่อยคุยกันนะ”

“อ๋อ งั้นก็ได้ค่ะ” หญิงสาวตัดสินใจรับปากทันที 

ไม่นานนักรถยุโรปหรูสีดำคันหรูก็แล่นมาจอดที่หน้าคอนโดของหญิงสาว ก่อนที่รัฐมนตรีจะโทรมาบอกศิรดาว่าเขาส่งคนมารับเธอแล้ว หญิงสาวแต่งตัวลงมาขึ้นรถหรูที่จอดคอยอยู่ที่หน้าคอนโด ก่อนที่คนขับรถจะขับพาเธอไปที่บ้านพักตากอากาศส่วนตัวของท่านรัฐมนตรี

“เชิญครับ” คนขับรถที่ดูเหมือนเป็นลูกน้องคนสนิทของท่านรัฐมนตรีวิชาญ เอ่ยขึ้นกับหญิงสาวที่นั่งมาทางด้านหลัง เพื่อให้เธอเดินเข้าไปข้างในบ้านที่มีเจ้านายของเขารออยู่

“สวัสดีค่ะ..ท่าน” ศิรดาเอ่ยกับชายสูงวัย เมื่อเดินเข้ามาข้างใน เขานั่งอยู่ที่โซฟาตัวยาวทรงหลุยส์ ดูแล้วราคาของมันคงจะแพงลิบลิ่ว

“หนูดา ฉันดีใจที่หนูยอมออกมาเจอฉัน”

“ไม่เป็นไรค่ะ ท่านเป็นลูกค้าคนสำคัญระดับวีไอพีของหนู ยังไงหนูก็ต้องมาอยู่แล้ว”

“ขอบใจนะ ที่หนูเห็นความสำคัญ คนแก่ ๆ อย่างฉัน” ศิรดายิ้มให้กับชายสูงวัยที่ดูภูมิฐาน

“งั้นเชิญหนูที่โต๊ะอาหารนะ เดี๋ยวยังไงทานมื้อค่ำเสร็จแล้วเราค่อยคุยเรื่องประกันอีกที”

“ค่ะ”

“ที่นี่ดูสวยจังเลยนะคะ” หญิงสาวเอ่ยชมบริเวณบ้านของชายสูงวัย

“ถ้าหนูชอบ และอยากมาที่นี่บ่อย ๆ หนูสามารถมาได้ตลอดเลยนะ ฉันอนุญาต เอ่อ..แล้วที่หนูตัดสินใจมาที่นี่ เจ้านายของหนูได้บอกกับหนูแล้วใช่มั้ย”

“บอกอะไรเหรอคะ”

“ก็เรื่องที่ฉันเสนอเงินเลี้ยงดูหนู ให้เป็นเมียของฉันไง”

“เอ่อ เรื่องนั้นดาขอคิดก่อนได้มั้ยคะ”

ใบหน้าเรียบเฉยยังคงไม่แสดงอารมณ์ใดๆ ออกมา นอกจากดวงตาสีดำสนิทที่เป็นประกายวาบขึ้นมาชั่ววูบหนึ่ง ไม่ต้องคาดเดาเลยว่า ชายสูงวัยคนนี้ก็อยากได้เด็กสาวสวยๆ อย่างศิรดามาเป็นเมียเก็บของเขาอย่างแน่นอน

และสุดท้ายแม้เธอจะไม่ยอมรับหรือให้คำตอบ แต่ชะตากรรมของเธอก็ไม่สามารถเปลี่ยนอะไรไม่ได้เมื่อเธอถูกวางยาปลุกเซ็กซ์อ่อน ๆ ในอาหารเมื่อสักครู่นี้

ชายสูงวัยผู้มีตำแหน่งสูงในสภาจ้องใบหน้าหวาดกลัวของเด็กสาวตรงหน้านิ่ง ไม่ว่าจะพิจารณาจากมุมไหน ดูยังไงเธอก็ช่างสวยเซ็กซี่ถูกใจของเขาเหลือเกิน

ใช่เลย!! ... แบบนี้แหละ ศิรดาสาวแว่นถึงได้ถูกใจผู้ชายทุกคนไม่ว่าจะแก่หรือหนุ่ม และตอนนี้เห็นทีหญิงสาวจะไม่มีทางเลือกอีกต่อไปแล้ว

“เป็นเด็กของฉันซะ...ศิรดา ถ้าไม่อยากเดือดร้อน” เขาพูดขู่เธอ

“หมายถึงให้ดาเป็นเมียเก็บเหรอคะ...” เสียงหวาดหวั่นเอ่ยขึ้นเบาๆ ทวนคำพูดของชายสูงวัยตรงหน้าอีกครั้ง

“ช่าย!!!”

“แต่ว่า..” เธอปฏิเสธคำพูดนั้นด้วยการส่ายศีรษะไปมาจนเส้น ผมยาวตรงสลวยพลิ้วกระจาย

“หนูไม่น่าจะเป็นคนเข้าใจอะไรยากนะ หรือว่ามีใครเลี้ยงหนูอยู่แล้ว” น้ำเสียงทรงอำนาจเอ่ยกระซิบขึ้นข้างๆ หูของหญิงสาว จากการสืบประวัติมาคร่าวๆ คนที่มาติดพันเธอก็มีแค่พวกที่มีเมียแล้วทั้งนั้น หญิงสาวยืนตัวสั่นเกร็งทันที เธอรู้ดีว่าเขาหมายถึงอะไร

“เอ่อ...” ศิรดาถึงกับพูดไม่ออก เธอควรจะทำยังไงดี จะยอมเป็นเมียเก็บของเขาหรือว่ายังไงดี แต่เธอก็ดันไปถูกใจลูกชายของเขาเสียเนี่ยสิ! เรื่องมันก็เลยยาก