LOGINตะวันเริ่มจะลับขอบฟ้า ศยามลก้มลงคว้าเชือกปลอกคอของเจ้าโคโค่ก่อนจะติดสายคล้องเอาไว้แล้วรีบจูงให้มันเดินตามเธอไปทันที
“กลับไปแกโดนฉันขังเดี่ยวแน่ เจ้าโคโค่!!!” เมธาวินบ่นเสียงเข้ม แต่ศยามลเธอดันได้ยิน
“คุณก็ได้กางเกงคืนแล้ว หมามันไม่รู้เรื่อง คุณอย่าไปลงโทษมันเลย”
“หรือว่าคุณอยากกลับไปว่ายน้ำต่อก็ได้นะคะ รับรองว่าฉันจะไม่ให้เจ้าโคโค่มันไปยุ่งกับคุณอีก”
“ผมจะว่ายน้ำอย่างมีความสุขกว่านี้ ถ้าหมาของคุณไม่มากวนตีนผมก่อน”
“กรุณาอย่าพูดคำหยาบได้ไหมคะ คุณพูดหยาบคาย มาหลายครั้งแล้ว ฉันก็อภัยให้ เพราะเห็นว่าคุณกำลังโกรธ แต่คุณก็น่าจะหยุดได้แล้ว”
“งั้นผมจะลงโทษเจ้าของหมาแทนก็แล้วกัน” เขาพูดขึ้นตามมา
“ฉันไม่ได้ตั้งใจสักหน่อย และฉันก็ช่วยเอากางเกงคืนให้คุณแล้ว”
“คุณรู้เหรอ..ว่าผมจะลงโทษคุณเรื่องอะไร”
“ไม่รู้ค่ะ”
“สิ่งที่ผมจะลงโทษไม่ใช่เพราะเรื่องเจ้าโคโค่ แต่เป็นเรื่องเมื่อตอนกลางวันมากกว่า” ศยามลได้แต่เดินก้มหน้านิ่ง ไม่กล้าต่อปากต่อคำกับเขาอีก จนสักพักหนึ่งเขาจึงเอ่ยขึ้นมา
“หมาคุณพันธ์อะไร” เมธาวินลอบยิ้มเพราะเมื่อสักครู่เขาแค่ขู่เธอเล่น ๆ เท่านั้นก่อนจะเปลี่ยนเรื่องคุยเมื่อเห็นหญิงสาวดูมีสีหน้าที่เศร้าลงไป เมธาวินเดินตามศยามลอยู่ข้างหลังแบบนี้ก็ทำให้เขาได้เห็นทรวดทรงองเอวที่งดงามอ่อนช้อยของเธอ
สิ่งนี้ละมั้งที่ทำให้เขาใจอ่อนลงมาได้ เธอสวยและหุ่นดีไม่น้อย ถ้าหากพิจารณากันจริง ๆ เพียงแค่เสื้อผ้าที่เธอใส่อาจจะไม่โป๊และก็เซ็กซี่เท่ากับศิรดาคนรักของเขาเท่านั้น
“จริง ๆ มันเป็นหมาลาบาดอร์เลือดแท้เชียวละ แต่นั่นเป็นพ่อของมันนะ ส่วนแม่ไม่ใช่”
“งั้นก็พันทางน่ะสิ”
“ค่ะ พ่อของมันผสมกับหมาที่บ้านของฉัน”
“มิน่าล่ะ มันถึงได้ซนพิเรนทร์ขนาดนี้” ศยามลหันขวับไป แต่โคโค่ก็วิ่งออกนำเธอไปเสียแล้ว ศยามลเลยต้องวิ่งตามเชือกที่จูงหมา
“คุณรู้มั้ยว่าคุณไม่ได้จูงมันหรอก แต่มันต่างหากที่จูงคุณ” เขาเดินตามมาข้างหลังเธอแล้วพูดขึ้น
หล่อนมัวแต่ต่อปากคำกับเขาจนลืมดูหมา แต่หล่อนก็รีบโทษเขาไว้ก่อนตามเคย
“ก็คุณนั่นแหละมาพูดให้มันกลัว ดูสิมันรีบเดินจนฉันจะตามมันไม่ทันแล้วเนี่ย”
“ส่งเชือกมา ผมจะจูงให้ มันแรงเยอะจะตายคุณเอามันไม่อยู่หรอก”
“คุณจูงหมาเป็นด้วยเหรอ”
“เป็นสิ คุณน่ะ สักแต่ว่าเลี้ยงมัน คุณควรฝึกใช้สายจูง ที่เป็นสายรัดอกจะดีกว่า เพราะมันจะเป็นตัวช่วยที่ดีในการควบคุมหมาของคุณ มันจะทำให้หมาของคุณเรียนรู้วิธีเพิกเฉยต่อสิ่งรบกวนรอบข้างได้ดีในระดับหนึ่ง หรือหากเจ้าโคโค่ของคุณเริ่มไล่ล่าบางสิ่งบางอย่าง คุณก็สามารถควบคุมมันได้โดยใช้สายจูงดึงเอาไว้ แต่ถ้าคุณใช้แบบเดิมหมาของคุณก็จะไม่กลัวเพราะมันรู้ว่าเวลาที่มันจะวิ่งหรือเดินเร็ว ๆ คุณจะไม่กล้ารั้งมันเอาไว้” เขาอธิบายเสียงดังฟังชัด
“เดี๋ยวกลับไป คุณช่วยเอากางเกงของผม ไปซักให้ผมด้วยนะ” พูดจบเมธาวินก็ยื่นมือข้างที่ว่างไปดึงกางเกงที่เปียกคราบน้ำลายหมาแล้วชี้ให้เธอดู
“ค่ะ คุณกลับไปถึงก็ถอดมา เดี๋ยวฉันจะเอาไปซักให้”
“คุณนี่ช่างเป็นแม่พระจริง ๆ ขนาดหมาทำให้เดือดร้อนขนาดนี้ไม่ยักลงโทษมัน”
“ค่ะ ฉันเป็นคนมีเมตตา ทำโทษไป มันก็ไม่รู้เรื่องเปล่า ๆ ”
ศยามลก็ไม่ทราบว่าเพราะอะไรหล่อนจึงอยากจะพูดยั่วเขานัก อาจจะเพราะรำคาญเพราะเขาเอาแต่โมโหฉุนเฉียว สบถ หยาบคายแล้วก็ยังกระทบกระแทกแดกดันต่าง ๆ แล้วยังจะเรื่องในตอนกลางวันที่พบกันครั้งแรกอีก เธอเองก็ไม่ทราบว่าหมาของเธอทำผิดอะไรนักหนา เขาถึงอยากให้เธอลงโทษการกระทำของมันนัก
กางเกงยีนของเขาก็ดูไม่ได้เปื้อนน้ำลายเจ้าโคโค่เลยสักนิด เอาจริง ๆ มันเก่าและมอมอย่างนี้อยู่แล้วตากหาก
ตอนที่ 31 ตอนจบส่วนอีกคนที่เห็นว่าเธอหวาดกลัวอาวุธพวกนี้ มันจึงหยิบมีดสั้นปลายแหลมที่นำติดตัวมา จ่อไปที่บริเวณลำคอระหง ศิรดาไม่มีทางเลือกก่อนที่มันจะสั่งให้เธอยกก้นอวบ ๆ หย่อนลงไปกลืนกินแท่งเอ็นร้อนของมันในลักษณะหันหน้าออก เธอหันหลังนั่งยอง ๆ ทำให้มัน และคนตรงหน้าก็รีบยัดแท่งเอ็นปูดโปนเข้ามาที่ริมฝีปากสวยของเธอทันที ส่วนที่เหลือก็ยกมือถือขึ้นมาถ่ายวิดีโอ และอีกคนก็ใช้ให้เธอเอามือรูดเข้าออกเพื่อสำเร็จความใคร่ให้กับมันไปพลาง ๆ ระหว่างรอเพื่อนเสร็จกิจ“ดูดแรง ๆ สิ ดูดให้พี่แตกน่ะ ทำเป็นมั้ยน้องสาว” พวกมันเริ่มหยาบคายกับเธอเมื่อลูกพี่ของมันไปนั่งคุยโทรศัพท์ต่อกับนายที่ด้านนอกและคุยกับคนที่มาใหม่ ศิรดาแอบชำเลืองเห็นพวกมันมาใหม่อยู่ทางด้านนอกกันอีกสองคน และพวกมันก็กำลังนั่งดื่มเหล้ากันอยู่ คืนนี้เธอคงตกนรกทั้งเป็นอย่างแน่นอน เมื่อมองเห็นพวกที่เหลือก็ยังไม่ยอมหยุดชำเราเธอ พวกด้านนอกก็ยังมีอีกถึงสามคนรวมทั้งผู้เป็นหัวหน้าในที่สุดเมื่อพวกมันคนหนึ่งยกมีดขึ้นมาจอไปบริเวณลำคอของเธออีกครั้ง ศิรดาจึงยอมทำให้มันจนพอใจ ก่อนจะกลืนน้ำขาวข้นลงคอไปอย่างกระอักกระอ่วน“อ๊อก ๆ ๆ อะหึก” จากนั้นคนต่อไปก็เอา
ตอนที่ 30 แก็งหื่น NC“ไม่ต้องไปตามคุณเจษฎาเค้าหรอกครับ! ปล่อยให้เค้าสองคนไปมีความสุขกันเถอะ เดี๋ยวทางนี้..พวกผมจะเป็นคนทำให้คุณมีความสุขเองครับ รับรองว่า...คุณจะต้องชอบ” สิ้นเสียงชายคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า พวกที่เหลือก็รีบกรูกันเข้ามาจับร่างของศิรดาที่เปลือยเปล่าให้นอนลงโดยไม่บอกไม่กล่าว เล่นเอาเธอดิ้นพล่าน และร้องออกมา พอได้จังหวะเธอก็ลุกวิ่งไปที่ประตูอย่างรวดเร็ว แต่กว่าที่เธอจะเปิดประตูออกไปได้ พวกนั้นเดินไม่กี่ก้าวก็ถึงตัวเธอแล้ว ศิรดาถูกพวกมันจับมายืนประกบทั้งหน้าและหลังก่อนจะเริ่มลวนลามเธออีกครั้ง“ว้าย!!!..อย่านะ!!!!..พวกแกจะทำบ้าอะไรน่ะ ฮื้อ!!!ปล่อยสิโว้ย!! ฮื้ออ อร๊าย..อย่านะ ปล่อยนะ ช่วยด้วย ๆ ” พวกมันมีทั้งหมดด้วยกันห้าคน แต่มีคนเดียวที่ยืนมองเฉย ๆ ส่วนพวกที่เหลือจับแขนของเธอเอาไว้กันคนละข้าง คนที่จับแขนข้างหนึ่งถือวิสาสะบีบเต้านมอวบ ๆ ของเธออย่างหื่นกระหาย ส่วนอีกคนก็ทำตามเพื่อนของมัน ก่อนที่พวกมันคนหนึ่งจะพูดกับเธอด้วยวาจาหยาบคายกระหายหื่น“ขาว ๆ อวบ ๆ อย่างงี้ พี่จะรัวให้ถึงเช้าเลยคอยดูสิ ฮ่า ๆๆ” พูดเสร็จมันก็หัวเราะออกมาอย่างมีความสุข“อย่านะไอ้บ้า!!!!! ว้าย!!!!อย่า...นะ อ
ตอนที่ 29 ความลับที่เธอไม่รู้ NCภายในคอนโดสุดหรูที่การรักษาความปลอดภัยเป็นเลิศ มือเรียวบางแตะคีย์การ์ดที่หน้าห้องก่อนจะดันประตูเข้าไป ร่างระหงแทรกตัวเข้ามาภายในห้องอันหรูหรา เขากำลังนั่งดูทีวีอยู่ในห้องและไม่สนใจเธอ“ดี!!!..ทำเย็นชาดีนัก เดี๋ยวแม่จะยั่วให้อ่อนเป็นขี้ผึ้งลนไฟเลยคอยดูสิ” เธอสบถก่อนจะเดินไปหาเขาคืนนี้ศิรดาใส่ใจกับการแต่งตัวเป็นพิเศษ เธอเลือกชุดกระโปรงผ้าฝ้ายสายเดี่ยวสั้นเต่อ ที่แนบไปกับลำตัวจนแทบจะเป็นเนื้อเดียวกัน แต่ความลับที่ซุกซ่อนอยู่ภายใต้ชุดสวยนั้นคือเต้านมอวบที่เปลือยโล่งแบบโนบรา“คุณแต่งตัวมาหาผมด้วยชุดแบบนี้ ตั้งใจจะยั่วผมรึไง..ศิรดา!!!” เขาพร่ำเพ้อเหมือนคนละเมอ เมื่อถูกศิรดามอบจูบที่เร่าร้อนให้ก่อนจะผลักร่างหนาเขาให้นอนหงายลงไปและขึ้นไปคร่อมบนตัวของเขา เธอปลดเข็มขัดและถอดกางเกงของเขาอย่างรวดเร็ว แท่งรักที่ดีดผึงตั้งตรงทันทีเมื่อกางเกงชั้นในถูกเลื่อนออกไป ศิรดายิ้มพราวก่อนจะเอ่ยขึ้น“แข็งเร็วๆ ทันใจแบบนี้ ดาชอบ”เธอถลกกระโปรงสวยขึ้นไป แล้วถอดชั้นในวางไปที่ใบหน้าของเขา เจษฎาสูดดมด้วยความพึงพอใจ ก่อนที่ศิราดายกสะโพกสวย ๆ ให้ลอยขึ้นแล้วกดให้ร่องสวาทกลืนกินแท่งรั
ตอนที่ 28 นกน้อยในกรงทองคนมีเงินคือคนประสบความสำเร็จในชีวิต คนที่ประสบความสำเร็จย่อมเป็นที่ต้อนรับอย่างเต็มอกเต็มใจในสังคม มันเป็นชีวิตที่แพรวพราวกว่าค่ำคืนในรีสอร์ตกลางป่ากลางเขาแบบนี้ ที่มองออกไปเห็นแต่ความมืดและความเปล่าเปลี่ยว ยิ่งเมื่อพ้นฤดูกาลท่องเที่ยวถึงหน้าฝนผู้คนที่มาพักก็จะมากันน้อยลง บางครั้งมีการจัดสัมมนาและประชุม ใหญ่ ๆ สักครั้ง รายได้ก็ดีเป็นเทน้ำเทท่า ตอนที่รีสอร์ตเริ่มบูมใหม่ ๆ เมธาวินแทบจะบ้าตาย เพราะจับต้นชนปลายไม่ถูก แต่เขาก็ได้ศยามลที่คอยเป็นคู่คิดให้กำลังใจและสู้มากับเขา จนกระทั่งประสบความสำเร็จ แล้วเขาจะทิ้งเธอไปได้อย่างไรในวันหยุดเมธาวินก็จะพาภรรยาที่รู้ใจไปเดินป่าสำรวจธรรมชาติด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็นล่องแก่งปืนน้ำตก นอนในเต็นท์แบบนอนกลางดินกินกลางทราย เขาเชื่อว่าผู้หญิงหลายคนในเมืองกรุงคงไม่กล้ามาใช้ชีวิตกับเขาที่นี่ แต่ศยามลทำให้เขาเห็นแล้วว่า เธอสามารถอยู่เคียงข้างกับเขาได้จริง ๆที่ดินสามร้อยไร่ในรีสอร์ตยังคงมีธรรมชาติอันงดงามอีกมากมายรอให้เขาและเธอสำรวจไปพร้อม ๆ กัน เมธาวินและศยามลจะมีเพื่อนร่วมทางไปด้วยในบางครั้งที่มารดาของเขาไปถือศีลภาวนาที่วัด ก็คือเจ้าโค
ตอนที่ 27 ไม่หวั่นไหวผ่านไปหนึ่งเดือนศยามลกลายมาเป็นครอบครัวของคุณขวัญมณีและภรรยาของเมธาวินหลังจากทั้งคู่ได้แต่งงานกันแล้ว เธอเป็นผู้หญิงที่มีความเป็นกุลสตรีเพียบพร้อมแม้ว่าการศึกษาของเธอจะไม่สูงนักก็ตาม เธอเป็นแม่บ้านแม่เรือนที่ดี ไม่เหมือนกับผู้หญิงเมืองกรุงที่เขาเคยคบหาสนิทสนมด้วย พวกนั้นถ้าไม่ใช่สาวเปรี้ยวเซ็กซี่ ก็จะเป็นสาวเก่งมาดมั่นในแบบฉบับของสาวออฟฟิศ ที่ตกดึกเมื่อไหร่ก็มาชนแก้วกันอยู่ในผับ สิ่งที่ผู้หญิงพวกนั้นจะเหมือนศยามลได้อย่างเดียวก็คือเรื่องบนเตียง เพราะเวลาที่อยู่บนเตียงศยามลเธอก็เร่าร้อนไม่แพ้ผู้หญิงพวกนั้นถึงกระนั้น ศยามลก็ไม่ใช่ว่าเป็นผู้หญิงที่น่าเบื่อในสายตาของเขา ไม่ใช่ว่าหล่อนจะเรียบร้อยเสียจนไม่รู้อะไรเป็นอะไร หรือเคร่งเครียดจนทำให้เขาอึดอัด แต่เธอเป็นคนช่างพูดและมีอารมณ์ขัน ดูน่ารักสดใสตามสไตล์ของตัวเองที่ไม่ซ้ำกับใคร และเมธาวินก็พบว่าเธอเป็นคนฉลาดวันหนึ่งขณะที่เมธาวินกำลังนั่งตรวจบัญชีอยู่ในรีสอร์ตกับศยามล ภรรยาสาวก็รีบสะกิดแขนเขาให้เงยหน้าขึ้นมองใครบางคนที่กำลังเดินเข้ามา“สวัสดีค่ะ ไม่เจอกันนาน คุณสบายดีมั้ยค่ะ...เมธ!!”“ดา!!!!” เมธาวินตะลึงไป ไม่คิดว่
ตอนที่ 26 รักมั่นคงคืนนี้ทั้งสองออกมานั่งดูดาวด้วยกันข้าง ๆ เต็นท์พักแรม เมธาวินสุมไฟเพื่อคลายความหนาว ชายหนุ่มเอนกายลงนอนบนฟูกที่เอาออกมาปูเพื่อนอนชมดาว ทั้งสองนอนเคียงข้างกันดูดาวบนท้องฟ้าอย่างเพลิดเพลิน ก่อนที่เมธาวินจะนึกกลอน ๆ หนึ่งของสุนทรภู่ได้ แล้วท่องออกมา“ดูโน่นแน่แม่อรุณรัศมี ตรงมือชี้ดาวเต่านั่นดาวไถ โน่นดาวธงตรงหน้าอาชาไนย ดาวลูกไก่เคียงคู่เป็นหมู่กัน องค์อรุณทูลถามพระเจ้าป้า ที่ตรงหน้าดาวไถชื่อไรนั่น นางบอกว่าดาวธงอยู่ตรงนั้น ที่เคียงกันเป็นระนาวชื่อดาวโลง แม้นดาวกามาใกล้ในมนุษย์ จะม้วยมุดมรณาเป็นห่าโหง ดาวดวงลำสำเภามีเสากระโดง สายระโยงระยางหางเสือดาว”“พี่เมธเกิดราศีอะไรคะ” พอฟังเขาท่องกลอนเสร็จ หญิงสาวข้างกายก็เอ่ยถาม“พี่เหรอ..”“ค่ะ”“ราศีเมถุน”“ราศีเมถุนเป็นกลุ่มดาวคนคู่ เค้าว่ากันว่า คนเกิดราศีนี้เจ้าชู้ไม่ใช่หรือคะ” เมธาวินทำหน้าเก้อ ก่อนจะรีบบอกปัดทันที“ไม่รู้เหมือนกัน แต่พี่รักเดียวใจเดียวนะครับ รักน้องมลคนเดียว หายใจเข้าหายใจออกก็มีแต่น้องมล”“แหม่!!..มาชุดเชียว มลก็แค่ถามเล่นเอง”“เอาอะไรกับหมอดูล่ะครับ สถิติพวกนี้ไม่เคยวัดอะไรได้หรอก”“ง่วงหรือยังครับ”“พ







