Share

บทที่ 15

last update Tanggal publikasi: 2025-01-30 07:25:36

หลังจากที่รถจอดสิงขรก็รีบเปิดประตูลงจากรถแล้วก้าวเท้าเดินเข้าไปในบ้านแบบรีบเร่ง

"อ้าวไหนบอกว่าจะไม่มาไงพี่" คนที่เฝ้าอยู่บ้านหลังนี้เห็นว่าเจ้านายเดินผ่านไปแบบรีบๆ ก็เลยเดินออกมาถามธามม์ที่เพิ่งลงจากรถ

"พวกมึงก็รู้ว่าเจ้านายเราเห่อของใหม่แค่ไหน"

"อีกหน่อยคงยัดเงินให้เหมือนทุกครั้งล่ะสิ" ผู้หญิงที่เขามีสัมพันธ์ด้วยนานสุดก็คงไม่ถึงเดือน แต่คนไหนที่เขาเก็บไว้บำเรอนานหน่อยก็จะได้เงินไปตั้งตัว

คนที่ยืนเฝ้าประตูอยู่เห็นว่ามาเฟียผู้เป็นเจ้านายเดินเข้ามาก็รีบเปิดประตูให้

ไอรินอาบน้ำเสร็จออกมาพอดีเป็นจังหวะเดียวกับประตูห้องเปิดเข้ามา หญิงสาวรีบก้าวถอยหลังกลับเข้าไปในห้องน้ำ แต่เธอยังปิดประตูไม่สนิทก็ถูกอีกฝ่ายผลักประตูเข้ามาก่อน

"อุ๊ยคุณ!" หญิงสาวรีบดึงผ้าเช็ดตัวเข้ากระชับร่างกายไว้แน่น แต่ก็สู้แรงอีกฝ่ายไม่ได้สิงขรเอื้อมมือไปกระชากผ้าเช็ดตัวนั้นออก "คุณจะทำอะไรฉัน"

แต่เหมือนอีกฝ่ายจะไม่ฟังเธอเลย พอผ้าเช็ดตัวหลุดลงใบหน้าคมก็ฝังจูบลงที่เนินหน้าอก

"คุณ.. อย่าทำอะไรฉันเลยนะ" ไอรินไม่รู้ว่ามันจะได้ผลเหมือนทุกครั้งไหม พอเขาเห็นน้ำตาและท่าทางหวาดกลัวของเธอเขาก็จะหยุด "อืมมม"

แต่ครั้งนี้มันกลับไม่เป็นแบบนั้น เหมือนเขาจะรู้ว่าเธอกำลังมารยา ชายหนุ่มขยับริมฝีปากขึ้นมาขยี้จูบจนริมฝีปากของเธอเผยอออกเพราะแรงดูด

"อื้มมม" ไอรินใช้แรงที่มีอยู่ผลักหน้าอกของเขาให้ออกไป..และมันก็ได้ผล พอเขาถอยออกไปตามแรงที่เธอผลักแล้วคนตัวเล็กก็รีบวิ่งออกมาจากห้องน้ำ

ที่สิงขรปล่อยให้เธอออกมาจากห้องน้ำได้ เพราะเขาต้องการพาเธอมาที่เตียงอยู่แล้ว พอเธอวิ่งออกมาก็ไปไหนไม่รอดชายหนุ่มเดินตามเข้ามาจับร่างของเธอทิ้งลงบนเตียง

"คุณอย่าทำอะไรฉันเลยนะคะ ฉันกลัวแล้ว" ไอรินที่นอนหงายอยู่ใต้ร่างหนาพนมมือไหว้ขอร้องอ้อนวอนขออย่าให้เขาทำอะไรกับเธอเลย

สิงขรกระชากเสื้อของตัวเองออกจนหลุดลุ่ยก่อนจะโน้มริมฝีปากลงไปจูบเรือนร่างระหงที่ตอนนี้ไม่มีผ้าแม้แต่ชิ้นเดียวปิดอยู่เลย

"ฮือออ" ไอรินเปล่งเสียงร้องไห้ออกมา เธอคิดว่าเขาคงจะเมามากเพราะได้กลิ่นแอลกอฮอล์ในลมหายใจของเขาด้วย แต่วันก่อนเขาก็เมายังหยุดตัวเองได้เลย

สิงขรไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไรทำไมต้องการเธอมากขนาดนี้ จนร่างกายร้อนผ่าวไปทั้งตัว หลังจากที่เขาจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเองหมดแล้ว ชายหนุ่มก็จับความแข็งแกร่งนั้นเสียดสีกับร่องเล็ก แต่ไอรินก็ไม่ได้อยู่เฉยให้เขาดันมันเข้ามาได้เธอพยายามดิ้นสุดแรง

"ฉันให้เธอเลือกระหว่างเป็นเมียฉันแค่คนเดียว หรือเป็นเมียไอ้พวกอยู่ข้างนอกด้วย"

"คุณพูดอะไร คุณไม่ใช่คนแบบนี้นี่" เสียงสั่นเครือพูดออกมาเบาๆ

"เธอรู้จักฉันกี่วันเอง รู้เหรอว่าฉันเป็นคนยังไง"

"ขอร้องนะคะ อย่าทำอะไรฉันเลยฉันกลัวแล้ว" น้ำตาเธอไหลไม่ขาดสายแต่ก็พยายามกลั้นเสียงสะอื้นไว้ "ชื่อคุณฉันยังไม่รู้จักเลย ชื่อฉันคุณก็คงจะไม่รู้จัก" เพราะเธอจำได้ว่ายังไม่มีใครถามชื่อเธอเลยสักคน

"เกี่ยวอะไรกัน" ขณะที่พูดสายตาของทั้งสองประสานกัน

"ฉันไม่รู้ว่าคุณมีความแค้นอะไรกับผู้หญิงคนที่คุณคิดจะจับมา แต่คุณรู้ไหมคะการให้อภัยมันคือกุศลที่ยิ่งใหญ่" ถ้าสักวันเขารู้ความจริงว่าจับมาผิดคน เขาต้องไปจับผู้หญิงอีกคนหนึ่งมาทรมานเหมือนเธอแน่ ไอรินไม่อยากให้เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นกับผู้หญิงคนไหนเลย อยากจะพูดให้เขาเปลี่ยนความคิดที่จะแก้แค้นดีกว่า

"ร้อน" อารมณ์ของเขาเริ่มจะไม่อยากคุยกับเธอแล้ว สิงขรแนบริมฝีปากลงไปพรมจูบตามเนื้อตัวของอีกฝ่าย

"คุณดื่มมาเยอะเลยเหรอคะ" เธอไม่ได้ดิ้นรนอีกแล้วแค่อยากจะพูดให้เขาเย็นลง

"แค่ไม่กี่แก้ว"

"แต่ดูเหมือนคุณขาดสติ โอ๊ย" ไอรินสะดุ้งตอนถูกของแข็งจ่อเข้ามา "อย่าทำอะไรฉันเลยนะ ฉันอยากเก็บมันไว้ให้ผู้ชายที่ฉันรัก ผู้ชายที่ฉันคิดจะใช้ชีวิตด้วย" ถ้าเธอเสียให้กับผู้ชายที่ไหนไม่รู้แบบเขา แล้วเธอจะมีความภูมิใจให้กับตัวเองอีกไหม ผู้หญิงยากนะที่จะเก็บความบริสุทธิ์มาจนถึงอายุป่านนี้ได้

"เธอก็รักฉันสิ รักตอนนี้เลย"

"ฉันจะรักคุณได้ยังไงในเมื่อคุณทำร้ายฉันตลอด คุณไม่มีอิสระให้ฉันเลย"

"ถ้าให้อิสระเธอก็หนีน่ะสิ" ความแข็งแกร่งนั้นยังคงจ่ออยู่ที่ทางเข้า แค่เขาดันมันเข้าไปทุกอย่างก็คงเป็นไปตามที่ต้องการ แต่สิงขรไม่เคยฝืนใจผู้หญิงที่ไหนมาก่อน และเขาไม่คิดว่าจะขืนใจใครด้วย

"ฉันขอร้องนะคะถ้าคุณปล่อยฉันไป.." ไอรินหยุดคำพูดตัวเองไว้ก่อน คิดว่าเธอจะทำตามที่พูดได้ไหม โกหกเรื่องเรียนหมอกับครอบครัวมันก็ทำให้เธอรู้สึกผิดมากจนไม่อยากโกหกใครอีกแล้ว

"พูดต่อสิ" เขาก็อยากจะรู้เหมือนกันเธอจะหยุดความต้องการของเขาได้ไหม

"คุณอยากให้ฉันรักคุณไม่ใช่เหรอ คุณก็ทำให้ฉันรักให้ได้สิ ไม่ใช่มาปลุกปล้ำฉันแบบนี้"

"แต่ตอนนี้ร่างกายฉันร้อนมากจนจะระเบิดอยู่แล้ว"

"คุณถูกวางยาหรือเปล่า" เขาก็ดูเหมือนไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร ถ้าเขาจะทำมีหรือเธอจะมาพูดอะไรแบบนี้ได้ แต่ร่างกายของเขามันก็ร้อนจริงๆ นั่นแหละ ร้อนจนเธอสัมผัสได้

"วางยา?" ได้ยินแบบนั้นสิงขรรีบดันตัวลุกขึ้นจากที่คร่อมร่างเธออยู่ แล้วรีบตรงเข้าไปในห้องน้ำเพื่อเปิดน้ำใส่ร่างกายลดอุณหภูมิร่างกายของตัวเองก่อน

ไอรินรีบลุกไปหยิบเอาผ้าเช็ดตัวผืนใหม่มาพันรอบร่างกายของเธอไว้ก่อนที่จะเดินเข้าไปในห้องน้ำหาเขา

"ออกไป"

"ฉันว่าคุณไปหาหมอก่อนดีไหมคะ"

"ไม่"

"ถ้างั้นให้ฉันโทรไปหาพี่ชายดูไหมคะพี่ชายฉันเป็นหมอ จะได้รู้ว่าแก้อาการพวกนี้ยังไง"

"ฉันเตือนเธอแล้วนะ" มือหนาเอื้อมไปกระชากร่างของคนที่พูดไม่รู้จักฟังเข้ามาใต้สายน้ำด้วยกัน ก่อนจะแนบริมฝีปากลงไปจูบ

เขายังคงคิดเหมือนเดิมถ้าเธอไม่ยอมเขาก็จะไม่ทำอะไร แต่ขอแค่ให้ได้คลายอารมณ์ลงบ้าง สิงขรจับมือของเธอมาเพื่อจะใช้มันช่วยปลดปล่อยสิ่งที่คลั่งค้างอยู่ในร่างกาย

"ซี๊ดดด" อุ้งมือเล็กถูกจับชักท่อนเอ็นอยู่ไม่นานความเสียวก็เกิดขึ้น แต่ใช้แค่มือคงช่วยเขาไม่ถึงฝั่งแน่ สิงขรเลยจับร่างของเธอให้คุกเข่าลงตรงหน้าก่อนที่จะดันความเป็นชายเข้าไปในปาก..

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • สิงขร [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 81 ตอนจบ

    พิมพ์ไม่รู้ว่าจะหันไปทางไหนได้แล้ว ร้านก๋วยเตี๋ยว​ก็เป็นร้านที่เช่ามา เธอต้องรับผิดชอบสองต่อทั้งร้านก๋วยเตี๋ยว​และก็บ้านหลังนั้น"เราค่อยๆ แก้ปัญหากันไปทีละจุด คุณพิมพ์อย่าเครียดมากนะคะ" ถ้ายี่หวายังใช้เงินฟุ่มเฟือยได้อยู่เหมือนเดิมเธอคงเอาเงินส่วนนั้นมาช่วยพิมพ์แล้ว แต่ตอนนี้ชีวิตเธอยังจะเอาไม่รอดพิมพ์มองดูซากของร้าน เธอแทบไม่มีแรงจะยืน คิดอะไรก็ไม่ออก"คุณพิมพ์ไปค้างที่เพนท์เฮ้าส์กับยี่หวานะคะ""ไม่หรอกค่ะ"ยี่หวาหันมองไปดูธามม์ขอความช่วยเหลือให้เขาพูดอะไรบ้าง ที่ธามม์เอาแต่เงียบถ้าเขาออกความคิดเห็นกลัวว่ายี่หวาจะคิดเล็กคิดน้อย เหมือนตอนที่คิดว่าพิมพ์เป็นผู้หญิงที่เขาเคยสนใจ"ไปพักที่เพนท์เฮ้าส์กับคุณยี่หวาก่อนนะ""พิมพ์ไม่อยากไปรบกวนคุณทั้งสองค่ะ""ไม่ได้รบกวนเลยค่ะ ถ้ามีลู่ทางแล้วคุณพิมพ์ค่อยแยกตัวออกมาก็ได้""คืนนี้พิมพ์จะกลับไปที่โรงพยาบาลค่ะ""ลืมเลยว่าแฟนคุณพิมพ์ยังอยู่โรงพยาบาล""อย่าลืมนะว่าเธอต้องรับผิดชอบเรื่องบ้านของฉัน" ป้าคนนั้นยังหันมาพูดตะคอกใส่พิมพ์ "ประเภทที่สร้างความเสียหายให้คนอื่นแล้วบอกให้ตำรวจจับตัวเองติดคุกเพื่อทดแทนค่าเสียหายกูไม่เอานะ" คนส่วนมากถ้าไม่มีเงิน

  • สิงขร [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 80

    เพจของทางจังหวัดที่ธามม์กดติดตามไว้ตอนนี้ออกข่าวเรื่องไฟไหม้ร้านก๋วยเตี๋ยว ที่มีชื่อร้านว่าก๋วยเตี๋ยวอยุธยา และตอนที่เกิดเหตุเจ้าของร้านก็ไม่อยู่ร้านและก็ไม่มีใครติดต่อได้ ทางเพจเลยแจ้งข่าวกับคนที่รู้จักเจ้าของร้านนี้ให้ติดต่อกลับมาที่ร้านด่วนธามม์รีบบึ่งรถมาที่ร้านก๋วยเตี๋ยวอยุธยา ก็เป็นแบบที่คิดไว้จริง ร้านนี้มีทั้งห้องพักของพิมพ์อยู่ในร้านด้วย เพราะตอนต่อเติมเธอทำเป็นห้องพักของตัวเองด้วยเลยจะได้สะดวกในการค้าขาย"ทำไงดีคะเรารีบแจ้งคุณพิมพ์ดีไหมคะ""เดี๋ยวผมขอลงไปคุยกับเจ้าหน้าที่ก่อนคุณรออยู่บนรถนะ""ฉันไปด้วยค่ะ""ไม่ต้องมันอันตราย" ถึงแม้ตอนนี้ไฟจะถูกดับหมดแล้ว แต่เจ้าหน้าที่ก็ยังคงอยู่ในพื้นที่เพราะเหตุเพิ่งเกิดเมื่อไม่นานมานี้เอง"สวัสดีครับ ผมเป็นญาติเจ้าของร้านครับ""คุณพอติดต่อเจ้าของร้านได้ไหมครับ""ติดต่อได้ครับ แต่ผมอยากรู้ว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไง""เราคาดว่าไฟฟ้าลัดวงจรครับ""ไฟฟ้าลัดวงจรเหรอครับ?""ตอนนี้บ้านหลังข้างๆ ก็ได้รับความเสียหายร่วมด้วย ทางเจ้าของบ้านอยากจะคุยกับต้นเพลิงครับ""คุยกับผมมาได้เลยครับ" ธามม์อดคิดไม่ได้ว่าเรื่องทั้งหมดมันเกิดขึ้นเพราะตัวเอง ถ้าไม่เพรา

  • สิงขร [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 79

    "คุณหมอบอกว่าเป็นยังไงบ้าง" นรสิงห์เข้ามาก็ถามอาการของน้องสาว"คุณหมอบอกว่าห้ามฉันขยับตัว""ห้ามขยับตัวเลยเหรอ?""ก็ขยับได้บ้างค่ะ แต่ห้ามกระทบกระเทือน""ตอนนี้เจ้านายมึงอยู่ไหน" นรสิงห์หายใจเข้าลึกๆ แล้วก็ถามหาผู้เป็นเจ้านายของธามม์"เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับนายครับ""กูถามว่าเจ้านายมึงอยู่ไหน" เขาเน้นหนักประโยคเดิม"พี่จะถามหาพี่สิงขรทำไมคะ""มันรู้เรื่องนี้ไหม""รู้หรือไม่รู้มันก็ไม่ใช่เรื่องของเขา พี่อย่าก่อเรื่องได้ไหม""เราหาว่าพี่เป็นคนก่อเรื่องงั้นเหรอ""โอ๊ย" ตอนที่นรสิงห์ขึ้นเสียงใส่ยี่หวาก็ขยับมือมากุมท้องเหมือนว่าเจ็บปวดมากจนคนเป็นพี่หายใจเข้าลึกๆ อีกครั้ง "พี่จะพาเราไปรักษาตัวที่กรุงเทพฯ""พี่ไม่ได้ยินหรือไงฉันบอกว่าคุณหมอห้ามฉันขยับตัว""พี่จะให้คุณหมอมาย้ายตัวเราเอง""ฉันไม่ไป""ดูสภาพเราสิ รู้ว่าตัวเองท้องยังไปทำงานอยู่อีก""มันไม่ได้เกี่ยวกับที่ฉันทำงานเลย มันเกี่ยวกับพี่นั่นแหละ""พี่ปล่อยให้เราอยู่ที่นี่ไม่ได้หรอกนะ ถ้าจะให้มันไปด้วยพี่ก็ไม่ว่า" คนที่นรสิงห์เอ่ยถึงก็คือธามม์ แต่สายตาผู้เป็นพี่ไม่ได้มองไปดูทางนั้นเลย"ฉันไม่อยากกลับไป ฉันอยากใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ ฉันสัญญาว

  • สิงขร [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 78

    "ถ้าพี่ไม่ปล่อยให้ฉันลง ฉันจะฆ่าตัวตาย" พูดจบยี่หวาก็มองไปรอบๆ ข้างว่ามีอาวุธหรือสิ่งของไหนที่ทำให้เธอปลิดชีวิตตัวเองได้ไหม"ยี่หวา!""ฉันบอกพี่ก็ได้ ฉันไม่ได้รักพี่สิงขร คนที่ฉันรักก็คือคุณธามม์""พี่ไม่เชื่อ""พี่จะเชื่อหรือไม่เชื่อมันก็เรื่องของพี่ ตอนนี้ฉันกำลังท้องกับเขา""อะไรนะ?""ถ้าพี่รักใครสักคนเป็น พี่จะรู้ว่าความรักมันไม่ได้ขึ้นอยู่กับฐานะ มันขึ้นอยู่กับหัวใจของคนสองคน" เธอคิดว่าพี่ชายคงไม่รู้จักกับความรักหรอก ถ้างั้นก็คงไม่ยอมให้ผู้ใหญ่หาคู่ครองให้"พูดบ้าอะไรของเธอ""พี่สิงห์ปล่อยฉันไปเถอะนะ พี่กำลังจะทำให้หลานไม่มีพ่อ"เอี๊ยดดด จังหวะนั้นคนขับรถก็เหยียบเบรกจนยี่หวากระเด็นเกือบจะชนกับเบาะข้างหน้า แต่นรสิงห์ที่กระเด็นไปตามแรงเหมือนกันรีบยื่นมือมาดึงตัวน้องสาวไว้ไม่ให้ชนกับเบาะเพราะได้ยินว่าเธอกำลังท้อง"เจ้านายเป็นอะไรไหมครับ" คนขับรถหันมาถามคนด้านหลังดู"มึงเบรกทำไมวะ""มีรถมาขวางหน้าครับ"ได้ยินแบบนั้นยี่หวาก็มองไปด้านหน้าและจังหวะเดียวกันประตูรถตู้ก็มีคนมาพยายามจะเปิดมันออก"คุณธามม์ฉันอยู่ในนี้ค่ะ" ยี่หวาขยับไปจะไปปลดล็อกประตูรถแต่ถูกพี่ชายดึงตัวเข้ามาก่อน "ปล่อยนะพี่

  • สิงขร [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 77

    "มองอะไรวะกินสิ" ธามม์เห็นว่ากายเอาแต่มองก๋วยเตี๋ยวต้มยำ"คุณกลัวฉันทำไม่อร่อยเหรอคะ""ทานสิคะคุณกาย อร่อยมากเลยนะ" ทั้งสามจ้องมาที่กายอยู่คนเดียวจนกายต้องเอื้อมมือไปหยิบช้อนแล้วก็ตักน้ำซุปขึ้นมาซด"อร่อยไหมคะ" ยี่หวารอฟังอยู่ว่าอีกฝ่ายจะว่ายังไงเพราะเธอชิมแล้วมันก็อร่อยดี"อร่อยครับ" ถ้าไม่กินอาหารทะเลคงไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง กายเลยคีบเส้นขึ้นมาใส่ปากแล้วเคี้ยวเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้อาหารทะเลเข้าปาก คนอื่นเห็นว่าเขาทานได้ก็เลยเริ่มทานกันธามม์กำลังจะคีบกุ้งปลาหมึกและก็หมูให้กับยี่หวา แต่เธอบอกว่าไม่เอา เท่าที่คุณพิมพ์ให้มาไม่รู้จะกินหมดหรือเปล่า เพราะวันนี้พิมพ์ให้เยอะมาก เห็นว่าธามม์ตักให้กับแฟนวันก่อน วันนี้เลยจัดเต็มมาให้เลยจนทุกอย่างผ่านพ้นไปด้วยดี..มั้ง.. และตอนนี้ธามม์ก็พายี่หวาขับรถกลับไปแล้ว"คุณยังไม่ไปเหรอคะ" พิมพ์เห็นว่าเพื่อนของธามม์ยังยืนอยู่ข้างๆ รถ เลยออกมาถามดู"อึกอึกอึก""คุณเป็นอะไรคะ" จังหวะนั้นพิมพ์ตกใจทำอะไรไม่ถูกเพราะอีกฝ่ายเหมือนจะอาเจียน "มาทางนี้ดีกว่าค่ะ" พิมพ์รีบเดินนำหน้ากายมาทางห้องน้ำ"อ้วกกก"[เพนท์เฮ้าส์] หลังจากที่ออกจากร้านก๋วยเตี๋ยวแล้วธามม์ก็พายี่หวา

  • สิงขร [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 76

    "ซี๊ดด" ชายหนุ่มที่เพิ่งจะเสร็จ..ความเสียวยังคงค้างคาอยู่ แต่เขาก็ต้องกัดฟันสู้เพราะอีกฝ่ายกำลังเริ่มรุก ทีแรกคิดว่าเธอจะร้อนแรงแค่ตอนเมา แต่ตอนที่เธออารมณ์ค้างก็ร้อนแรงเหมือนกัน "อาาาเบาก่อนครับ" เธอคงไม่รู้ว่าเวลาผู้ชายเสร็จใหม่ๆ ความเสียวยังคงมีอยู่เยอะ ถ้าถูกกระแทกลงมากลัวว่าตัวเองจะทนไม่ไหวอีก"อือ.." ยี่หวาที่กำลังโยกหยุดเล็กน้อยเมื่ออีกฝ่ายบอกให้เธอเบาก่อน แต่มันเหมือนจะใกล้มากแล้วจะให้เธอหยุดยังไงล่ะ สะโพกงามโยกอีกครั้ง"โอ๊ววซี๊ดดด" ธามม์กัดฟันแน่นตอนที่อีกฝ่ายเร่งการกระแทกส่วนเสียงครางของเธอไม่ต้องพูดถึงเพราะคงเสียวมาก ยิ่งเธอครางพร้อมกระแทกแบบนี้มันยิ่งทำให้ความเสียวของเขามันใกล้ถึงจุดมากขึ้น"อ่ะอ่ะอ่ะ" ยี่หวาขยับมือหนาที่จับสะโพกเธออยู่ขึ้นมาแนบกับหน้าอกไว้ ชายหนุ่มรู้ได้ในทันทีเลยว่าเธอต้องการอะไร มือที่วางแนบอยู่กับหน้าอกเริ่มทำงานโดยการขย้ำ ก่อนจะสะกิดยอดเม็ดสีชมพูที่ตอนนี้มันแข็งมาก จนรับรู้ได้เลยว่าเธอคงใกล้จะถึงฝั่งแล้ว"อาาา ให้ผมช่วยไหม" แรงของเธอเหมือนจะไม่ถึง เขาเลยอยากช่วย แต่เขาไม่รู้ว่าผู้หญิงบางคนต้องทำเองถึงจะสำเร็จความใคร่ ไม่ว่าผู้ชายจะกระแทกหนักแค่ไหน"อ

  • สิงขร [มาเฟียร้ายรัก]   บมที่ 20

    "กลับเพนท์เฮ้าส์เลยไหมครับ" เห็นเจ้านายเดินออกมามนตรีก็รีบเปิดประตูรถให้"ไม่..กูจะไปบ้านหลังนั้น""จะค้างที่นั่นเหรอครับ""ทำไมมึงต้องถามด้วย เหมือนไม่เชื่อว่ากูจะค้างที่นั่น""เชื่อครับ" ปากบอกเชื่อแต่ใบหน้าเริ่มจะมีรอยยิ้ม แทบจะทุกครั้งเลยมั้งที่ไปบ้านหลังนั้นต้องหัวซุกหัวซุนออกมานอนที่เพนท์เฮ้า

  • สิงขร [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 19

    "เธอชื่ออะไร""ถามทำไม""เวลาครางจะได้เรียกชื่อถูกไง""ไอ้!""บอกมาว่าชื่ออะไร""ไม่ต้องมาครางชื่อฉันเลยนะ""ถ้าครางชื่อผู้หญิงคนอื่นเดี๋ยวก็จะโกรธอีก""ไอ้ลามกไอ้โรคจิตในสมองของนายคงมีแค่เรื่องนี้สินะ เอาเวลาไปทำงานดีกว่าไหม""ปากเหรอที่พูด" จำได้ครั้งสุดท้ายคนที่ว่าให้เขาได้ก็คือแม่"เอ่อ.. ถือว่

  • สิงขร [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 22

    "มาช้านะครับคุณสิงขร""โทษทีว่ะมีเหตุสุดวิสัยนิดหน่อย""ไม่เป็นไรหรอกครับผมเข้าใจใหม่ๆ ก็แบบนี้แหละ""อะไรใหม่ๆ ของมึงวะ""อ้าวอย่าวะสิโว้ยคนอุตส่าห์พูดดีๆ ด้วย""ก็คุณกวนตีนผมก่อนนี่ครับ""ไม่เอาแล้วมาพูดเรื่องงานดีกว่า พูดเรื่องผู้หญิงไม่จบง่ายๆ หรอก""ใครล่ะเป็นคนเริ่มก่อนอุตส่าห์รีบมาแล้วนะเนี่

  • สิงขร [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 16

    ไอรินลุกขึ้นมาจากเตียงด้วยร่างกายที่อ่อนเพลีย ที่เธออ่อนเพลียเพราะเพิ่งหลับไปตอนที่เขาออกจากห้อง ถึงแม้ว่าจะง่วงแค่ไหนเธอก็ข่มตาไว้เพราะกลัวจะไม่ปลอดภัยเขาคงเป็นที่หมายตาของสาวๆ ล่ะสิถึงถูกวางยาปลุกเซ็กส์แบบนั้น แล้วทำไมไม่ทำอะไรกับคนที่วางยาเลยล่ะ"เธอก็รักฉันสิ รักฉันตอนนี้เลย" คำพูดประโยคนี้ของ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status