คลั่งรักเด็กซื่อ NC20+

คลั่งรักเด็กซื่อ NC20+

last updateÚltima atualização : 2025-12-01
Por:  Beefy CatCompleto
Idioma: Thai
goodnovel18goodnovel
Classificações insuficientes
104Capítulos
19.7Kvisualizações
Ler
Adicionar à biblioteca

Compartilhar:  

Denunciar
Visão geral
Catálogo
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP

"อึก! คุณแดน..." "คายออกมา...เด็กดีคายออกมาเร็วเข้า" แดเนียลเอ่ยเร่งเพราะกลัวว่าเธอจะสำลักจนหายใจไม่ออก "อึก...ฝัน...ฝันกลืนลงไปแล้วค่ะ" ฝันหวานเงยหน้าสบตากับเขาอย่างรู้สึกผิด ใบหน้าหวานเหยเกเล็กน้อยเพราะว่ารสชาติมันแปลกๆ เธอไม่รู้นี่นาว่าห้ามกลืน... "อ่าส์...ให้ตายสิ เธอมันน่าฟัดชะมัด!" ______________________________________________ เขาที่เป็นถึงท่านประธานได้เสนอแกมยัดเยียดงานพิเศษสุดสวาทให้ เธอที่เป็นเพียงพนักงานตัวน้อยๆ จึงทำได้เพียงแค่จำใจยอมรับไปกับความวาบหวามที่ไม่อาจปฏิเสธ! ______________________________________________ คำเตือน! เรื่องนี้พระเอกคลั่งรักและหื่นหนักมาก (ก.ไก่ล้านตัว)

Ver mais

Capítulo 1

EP1 : ถูกใจตั้งแต่แรกเจอ (1)

十日前、私は夫の三浦達也(みうらたつや)と一緒に、K山へスキーに行く約束をしていた。

私はスキーウェアを身に着け、ロビーでインストラクターを待っていたとき、達也はなんと彼の初恋の相手・浅野莉緒(あさのりお)を連れて現れた。

彼は私に一枚の「骨髄提供に関する同意書」を差し出し、言った。

「沙良、お前と莉緒のHLA型が一致したんだ。帰ったらすぐに手術を受けよう」

隣にいた莉緒は顔色の悪いまま、私の手を取って感謝を口にした。

「沙良、私に骨髄を提供してくれるなんて、本当にありがとう。私も達也も一生感謝する」

私は手を引き抜き、達也を見ながら少し迷って言った。

「達也、私……妊娠しているの。だから、提供を少し待ってもらえないかな」

そう言って、スキーウェアを脱いで、自分の服のポケットに入れた妊娠証明書を取りに行こうとした。

だが莉緒は涙を浮かべて私を見つめた。

「沙良、この数か月、達也はずっと病院で私のそばにいたのよ。あなたが妊娠なんて、あり得るの?

私のこと嫌いなのは分かってる。でも、提供を避けたいからって嘘をつくのはよくないわ」

達也は「妊娠」という言葉に一瞬ためらいを見せたが、莉緒の言葉を聞いた途端に顔を冷たくした。

「沙良、子どもじみた手はやめろ。提供したくないなら、最初からHLA型検査なんて受けなければよかったんだ。

いざ一致したら嫌だと言い出す?俺をからかって楽しいか?

妊娠?俺が家にいないのに、どうやって妊娠するんだ。嘘にも限度があるぞ」

莉緒は達也の袖を引き、弱々しく言った。

「もういいの、達也。沙良は私が嫌いだから、助けてくれないのも仕方ないわ。私が現れて、あなたの心を奪ったせいだから」

そう言って彼女は駆け出したが、わずか二歩ほどで冷たい床に倒れ込んだ。

達也は心配して彼女を抱きしめ、振り向いて私を鋭く睨んだ。

「見ろ!お前のせいだ。今すぐスキーウェアを脱いで、病院へ行って莉緒に骨髄を提供するんだ」

そう言い残し、私を一瞥もせず莉緒を抱えて去っていった。

彼は、私が当然のように後を追うと思い込んでいた。

……でも私は嘘なんかついていなかった。本当に妊娠三か月だった。

ただ、このところ彼がまったく家に帰ってこなかったから、伝える機会がなかっただけ。

服を着替えて出てきたときには、もう達也と莉緒の姿はなかった。

私は自嘲気味にコートの襟を締め、ひとりで雪山を下りようとしたそのとき――

「雪崩だ!早く逃げろ!」

誰かの叫びが響いた。

だが残念ながら、私は雪崩に逃げ切れなかった。

厚い雪に呑まれ、救助が来る前に窒息死した。

死後、私は魂となり、達也のそばから離れられなくなった。

――あれから十日。

その間、彼は私のことを一度も思い出さなかった。莉緒の病状が悪化し、達也は彼女の看病にかかりきりだったから。

「達也……私、死んじゃうのかな……?」

弱り切った莉緒に、達也は断言する。

「死なせない。すぐに沙良を呼ぶ」

そう言ってスマホを取り出し、私に電話をかけたが、圏外か電源オフのアナウンスが返ってきただけだ。

莉緒の容態は一刻を争う。達也はすぐにタクシーで自宅へ戻る。

玄関を開けると、部屋は十日前のまま。

食卓の花は枯れ果て、この家に長く人が住んでいないことを物語っている。

「沙良はいないのか?……まさかまだスキー場に?」

病院にいるはずの莉緒は、私に直接ありがとうを伝えたくて、達也について我が家までやって来たのだ。

「そんなはずないわ。彼女あのとき自分で車を運転してたし。

もしかして、骨髄提供を嫌がって私を避けてるんじゃ……?沙良、私のことそんなに嫌ってるのね。ただ骨髄を提供するだけなのに……

でも、いいの。生きてる間にあなたに会えただけで、もう満足だから……」

そう言うや否や、彼女はまた気を失いそうになった。

達也は気遣いながら、彼女を抱きとめる。

「そんなはずはない。彼女はもう俺に約束したんだ」

そしてスマホを取り出し、私にメッセージを送った。

【沙良、どこにいるんだ。すぐ家に帰ってきて同意書に署名しろ。

骨髄を提供するだけで死ぬわけじゃない。何を隠れてるんだ。莉緒を見殺しにするつもりか?

そんなに彼女が嫌いなのか?】

家で待ちくたびれた挙句、既読すら付かない。

達也は苛立ちのあまりドアを激しく蹴りつけた。

その衝撃に、私の母・小野寺幸子(おのてらさちこ)の魂が怯え、私の胸にすがりついた。

「沙良、どうして達也はそんなに怒ってるの?」

母は雪崩の知らせを聞くとすぐに現場へ駆けつけ、救助隊の制止を振り切って私を探しに入った。

だが手術直後で体力がなく、途中で力尽きた。

そのとき、運悪く一匹の狼に襲われ、母は反抗する力がなかったため、私の亡骸からわずか百メートルの場所で狼に噛まれ、命を落としたのだ。

「やっぱり、私の治療費がたくさんかかったせいかしら……

もう治療はやめるって、達也に伝えて。怒らないでって……」

私は母の背中を軽くたたきながら、胸は千々に乱れ、喉は何かに詰まったように、一言も言葉を発することができない。

大きな騒ぎを聞きつけた隣人・大石俊彰(おおいし としあき)が顔を出した。

彼は達也を見てまず驚いたが、すぐに同情の眼差しを向け、彼の肩をポンと叩いた。

「……達也?戻ってたか。沙良のお葬式はもう済ませた?ご愁傷さま……」

達也は表情を強張らせ、問い返す。「何を言ってる?葬式?どういうことだ?」

俊彰はため息をついた。「受け入れたくない気持ちは分かる。でも、あれは天災だった。誰にもどうすることもできなかった」

達也は一瞬固まった。

莉緒は袖を引いて呟いた。「……沙良、ひどい。もし提供したくないなら直接断ればいいのに。どうして死んだなんて人に嘘を……そんなの良くないわ」

達也は我に返り、強い調子で言った。「そうだ、あいつがそんな簡単に死ぬわけない。きっと俺を騙してるんだ」

そして俊彰を睨みつけた。「お前、彼女と連絡取れるんだろ。伝えろ。三日以内に病院に現れなければ、母親の治療費を打ち切る」

そう言い放ち、莉緒を連れてエレベーターに消えていった。

俊彰は首を傾げながら呟く。「……母親?彼女のお母さんなら、一緒に雪山で亡くなったはずだが……

それに、沙良のお腹には三か月の子どもがいたって……。なんて哀れなことだ」

Expandir
Próximo capítulo
Baixar

Último capítulo

Mais capítulos
Sem comentários
104 Capítulos
EP1 : ถูกใจตั้งแต่แรกเจอ (1)
เสียงเฮฮาปาร์ตี้ของพวกหนุ่มสาวในร้านอาหารริมทะเลแห่งหนึ่งดังขึ้นเป็นระยะ พวกเขามาเลี้ยงฉลองกันอีกครั้งหลังจากรับปริญญาไปได้ไม่นาน คืนนี้จึงนัดกันออกมากินเลี้ยงเสียหน่อยหลังจากผ่านการเรียนหนักมาตลอดช่วงสี่ป“ยัยฝันนน!...ดื่มให้หมดแก้วเลยนะยะ ห้ามตุกติกอีกเด็ดขาด!”เสียงอ้อแอ้ของเพื่อนสาวเอ่ยดักคอ ‘ฝันหวาน’ ที่นั่งมองแก้วเหล้าตรงหน้าด้วยสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก เพราะตั้งแต่เกิดมาจนป่านนี้อายุยี่สิบสองปีเต็มก็ไม่เคยแตะเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์เลยสักครั้งเดียวบ่อยครั้งที่เพื่อนสนิทในกลุ่มอย่างเจนนี่ แล้วก็วิเวียนเอ่ยชวนแกมบังคับให้ไปผับด้วยกัน แต่เธอก็หาข้ออ้างปฏิเสธได้ทุกครั้งไป“แต่ฉันว่า...”“โอ้ยยยย! ยัยฝัน! เหล้าปั่นแก้วเดียวมันไม่ทำให้แกเมาได้หรอกน่า เรียนจบทั้งทีแกก็หัดลองอะไรใหม่ๆ บ้างเหอะ”‘วิเวียน’ สาวผมยาวหน้าตาจิ้มลิ้มเพื่อนสนิทในกลุ่มอีกคนเอ่ยสมทบ พร้อมกับยื่นแก้วเหล้าปั่นสีสันสดใสไปให้เพื่อนรักที่คบกันมาตั้งแต่สมัยมัธยมต้น จนตอนนี้จบปริญญาตรีแล้ว“รีบๆ เลยยัยฝันนน อย่าให้พวกฉันต้องจับกรอกปากกกก”‘เจนนี่’ ชี้นิ้วสั่งเพื่อน แต่เป็นเพราะว่าเมาหนักไปหน่อยนิ้วเลยชี้ไปที่วิเวียน
Ler mais
EP1 : ถูกใจตั้งแต่แรกเจอ (2)
10 : 36 น.“ฝันหวาน ช่วยเอาแฟ้มรายงานนี่ไปให้พี่เลขาของท่านประธานหน่อยนะ พอท่านประธานเซ็นเสร็จแล้วก็เอากลับมาด้วย” เสียงของ ‘พี่น้ำขิง’ สาวแว่นหน้าตาสวยคมที่เป็น จป. หรือก็คือเจ้าหน้าที่ความปลอดภัยในการทำงานวิชาชีพ เอ่ยกับพนักงานหน้าใหม่ที่ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยของเธอ ซึ่งก็คือ ‘ฝันหวาน’ สาวร่างอวบอิ่มผมสั้นที่มีใบหน้าน่ารักราวกับถอดแบบมาจากตุ๊กตานั่นเอง“ตึก A ใช่ไหมคะพี่ขิง?” ฝันหวานเอ่ยถามให้แน่ใจอีกครั้ง จะได้ไม่เสียเวลากลัวว่าจะหลงไปผิดชั้นผิดอาคาร เนื่องจากเธอเพิ่งมาทำงานวันแรกตอนที่รุ่นพี่ในแผนกช่วยแนะนำเธอให้รู้จักกับพนักงานในบริษัทตำแหน่งต่างๆ ที่ต้องร่วมงานด้วย เธอก็หัวหมุนจะแย่อยู่แล้วเพราะมีหลายคนจนจำแทบไม่หมดไหนยังจะมาต้องจำตึกและชั้นที่แต่ละคนประจำอยู่อีก“ใช่จ้ะ...พี่จอห์นที่เป็นเลขา ฝันหวานน่าจะจำได้ใช่ไหม เห็นบอกว่าเป็นพี่ของเพื่อนสนิทนี่?”“อ๋อ...ใช่ค่ะๆ จำได้แล้ว ขอบคุณนะคะพี่น้ำขิง เดี๋ยวหนูเอาไปให้เดี๋ยวนี้เลยค่ะ” เธอฉีกยิ้มหวานเมื่อจำได้แล้วว่าเลขาท่านประธานบริษัทก็คือพี่จอห์น พี่ชายของยัยวิเวียนนั่นเองนี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญอะไร เพราะเธอรู้มาก่อนอยู่แล้วจากวิเวีย
Ler mais
EP2 : อยากได้มาไว้ใกล้ๆ (1)
[เข้ามาเอาแฟ้ม ฉันเซ็นเรียบร้อยแล้ว]แดเนียลต่อสายออกมาด้านนอก จอห์นจึงรับคำแล้วเปิดประตูไปเอาแฟ้มเอกสารออกมาจากห้องทำงานส่วนตัวของท่านประธานหล่อสุดเนี้ยบ“เอ้านี่...เรียบร้อยแล้ว ตอนเย็นประมาณห้าโมงเดี๋ยวฝันขึ้นมาหาพี่อีกรอบนะ” เมื่อเลขาหนุ่มเดินออกมาจากห้องแล้ว ก็ยื่นแฟ้มให้เด็กสาวเอากลับไป“มีอะไรหรือเปล่าคะพี่จอห์น?”“เอ่อ...พี่จะเอาบัตรพนักงานให้น่ะ ช่วงนี้มีอบรมพนักงานใหม่ตอนบ่ายด้วย น่าจะไม่ว่างกัน เดี๋ยวพอทำบัตรเสร็จพี่จะเก็บไว้ให้ จะได้เอาไว้สแกนตอนเลิกงาน” จอห์นทำหน้าเลิ่กลั่ก รีบหาเหตุผลขึ้นมาอ้างกับเธอแทบไม่ทัน“ให้พี่หญิงเก็บบัตรไว้ฝันก็ได้นี่คะ...ลำบากพี่จอห์นเปล่าๆ” เธอเอ่ยแย้งอย่างเกรงใจ เพราะพี่หญิงทำงานอยู่ที่ฝ่ายบุคคลเหมือนกัน เธอไม่อยากขึ้นมาข้างบนอาคารนี้อีกถ้าไม่จำเป็นตอนที่เดินผ่านฝ่ายต่างๆ นอกจากพวกผู้ชายที่มองมาทางเธออย่างเปิดเผยแล้ว ก็ยังมีพวกผู้หญิงแอบกระซิบกระซาบคล้ายกับว่ากำลังนินทาเรื่องเธออยู่เธอเองก็ไม่อยากจะคิดในทางแง่ร้ายหรอก แต่ว่าแอบคุยกันแล้วมองมาที่เธอด้วยสีหน้าไม่เป็นมิตรมันทำให้อดคิดไม่ได้จริงๆ...ที่ไหนมีคนชอบ ก็ต้องมีคนที่ไม่ชอบด้วยสินะ...“ไ
Ler mais
EP2 : อยากได้มาไว้ใกล้ๆ (2)
“ใช่ค่ะ...ฉันขอตัวก่อนนะคะท่านประธาน” เธอรีบก้มหัวให้เขาน้อยๆ ทีหนึ่ง เดินเลี่ยงจากร่างสูงสง่าแล้วรีบตรงไปยังโต๊ะอาหารอย่างหวาดกลัว ซึ่งตอนนี้พวกพี่น้ำขิงก็กำลังมองมาที่เธอตาค้าง“ฝันหวาน!...นี่เธอรู้จักกับท่านประธานเหรอ?”“ให้ตายสิ! ฉันไม่คิดเลยว่าตัวเองจะมีแต้มบุญสูง ได้เห็นท่านประธานมาทานข้าวที่นี่ด้วย”“งื้ออออ...รู้งี้ตอนออกจากห้องน่าจะเติมลิปสติกซะหน่อย!”พวกเธอแย่งกันพูดอย่างตื่นเต้น มองไปยังท่านประธานหนุ่มสุดหล่อที่ยืนเลือกอาหารอยู่ แล้วสลับมามองที่ฝันหวานอย่างสงสัย“ฝันไม่ได้รู้จักกับท่านประธานเป็นการส่วนตัวเลยนะคะ แค่คุยกันนิดเดียวเอง...คงบังเอิญมากกว่าค่ะ แหะๆ” ฝันหวานรีบโบกมือปฏิเสธสายตาจับผิดของรุ่นพี่ในแผนกเธอกับเขาไม่รู้จักกันมาก่อนจริงๆ นะ!แค่เจอกันตอนไปส่งเอกสารให้พี่น้ำขิงครั้งเดียวเอง...“หรือว่าท่านประธานจะสนใจฝันหวาน?” น้ำขิงเอ่ยพลางเบิกตากว้าง มองไปที่ฝันหวานอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตาเมื่อครู่ตอนที่ท่านประธานเดินไปนั่งทานข้าวกับเลขาหนุ่ม ก็เห็นเขามองมาทางฝั่งนี้ด้วย“ไม่หรอกม้างง...ทำหน้าโหดขนาดนั้นตอนที่คุยกันจะเรียกว่าสนใจได้เหรอ? ถ้าบอกว่าเรียกไปด่าฉันยังจะทำใ
Ler mais
EP3 : หลอกล่อเด็กน้อย (1)
18 : 36 น.ฝันหวานนั่งมองกล่องอาหารแล้วก็โดนัทจำนวนหนึ่งบนโต๊ะทานข้าว เธอกลับมาถึงห้องพักแล้วแต่สมองก็ยังคงเบลอเหมือนเดิม ไม่คิดว่าท่านประธานจะเป็นคนเอานี่ฝากมาให้เธอในนั้นยังมีการ์ดเล็กใบหนึ่งที่มีข้อความเขียนเป็นลายมือสวยงามว่า ‘อย่ากินแต่ขนม กินข้าวด้วย’ พร้อมกับลงท้ายด้วยชื่อของเขา นั่นก็คือแดเนียล ราวกับต้องการย้ำว่าเขาเป็นคนมอบมันให้กับเธอจริงๆ“อะไรของเขาเนี่ย...” เธอยิ่งงุนงงเข้าไปใหญ่ ไม่รู้ว่าตัวเองไปทำตัวสนิทสนมกับเขาตอนไหน เพราะเธอเพิ่งจะเข้าทำงานวันแรกด้วยซ้ำ“ช่างเถอะ...ดีเหมือนกัน จะได้ไม่ต้องเปลืองเงินซื้อกับข้าว”แม้ว่าเธอจะไม่ได้ขัดสนเรื่องเงินมากมาย แต่ก็ดีกว่าถ้าได้ประหยัดไปอีกมื้อไม่นานฝันหวานทานอาหารในกล่องจนหมด ตามด้วยโดนัทชิ้นโตอีกสองชิ้น แล้วไปนั่งดูทีวีให้อาหารย่อยสักพัก แต่เสียงมือถือก็ดังขึ้นเสียก่อนTrrrrrrrrrrrrrrrTrrrrrrrrrติ๊ด!“ว่าไง เลิกเรียนแล้วหรือยัง?” ฝันหวานหยิบมือถือมากดรับสาย คุยกับน้องชายเพียงคนเดียวด้วยน้ำเสียงร่าเริง“อื้อ พี่ทำงานวันแรกเป็นไงบ้าง? มีคนว่าอะไรหรือเปล่า? รู้สึกอึดอัดไหม? เหนื่อยมากหรือเปล่า?” ต้นกล้ารัวคำถามใส่พี่สาวสุดที่
Ler mais
EP3 : หลอกล่อเด็กน้อย (2)
วันต่อมา16 : 45 น.“พี่ว่าต้องเป็นเบอร์ของพวกโรคจิตแหงๆ กระหน่ำโทรมาเป็นสิบสายขนาดนี้ ฝันอย่าไปเผลอรับเชียวนะ บล็อกไปเลยยิ่งดี” น้ำขิงเอ่ยเตือนผู้ช่วยตัวเล็กด้วยความหวังดี เธอเคยโดนพวกโรคจิตก็กวนมาก่อน จึงไม่อยากให้เด็กสาวหน้าตาน่ารักอย่างฝันหวานต้องโดนเหมือนกับเธอ“งั้นเหรอคะ...” ฝันหวานไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่ว่าจะใช่อย่างที่พี่น้ำขิงพูดหรือเปล่าเมื่อคืนมีสายแปลกๆ โทรเข้ามาเกือบยี่สิบสายแต่เธอไม่ได้รับเพราะกำลังอาบน้ำอยู่ พอออกมาอีกครั้งแล้วกำลังกดดูก็พบว่าเป็นเบอร์แปลกที่เธอไม่รู้จักมาก่อน จึงไม่กล้ากดโทรกลับเพราะคนปกติที่ไม่สนิทกันคงไม่กระหน่ำโทรมาหนักขนาดนี้ แถมช่วงนี้ก็ยังมีข่าวพวกแก็งคอลเซ็นเตอร์อยู่อีกด้วย“เชื่อพี่เหอะ! ไม่งั้นก็รอให้มันโทรมาอีกครั้ง กดรับสายแล้วถามให้รู้เรื่องเลยว่าเป็นใคร ถ้าเกิดเป็นพวกโรคจิตจริงๆ ค่อยบล็อกทีหลังก็ได้”“เอางั้นก็ได้ค่ะ แต่หนูหวังว่าคงจะไม่มีเบอร์นี้โทรเข้ามาอีก...” เธอเคยโดนผู้ชายตามตื๊ออยู่บ้าง แต่คงรับไม่ไหวถ้ามีโรคจิตโทรมาก่อกวนทุกวัน...ฝันหวานนั่งรวบรวมข้อมูลที่จะต้องส่งให้กับน้ำขิงกับรุ่นพี่คนอื่นๆ ในแผนกอย่างตั้งใจ ตอนนี้ใกล้ถึงเวลาเลิก
Ler mais
EP4 : งานพิเศษกับข้อเสนอเสียว NC+ (1)
“ฝันหวาน พรุ่งนี้ตอนเย็นไม่ติดธุระอะไรใช่ไหม พวกพี่จะพาไปเลี้ยงต้อนรับ” น้ำขิงเอ่ยถามฝันหวานที่กำลังเก็บของใส่กระเป๋าอยู่“ก็...ไม่มีนะคะ ขอบคุณพี่ๆ ทุกคนเลยนะคะ แต่ว่าฝันเกรงใจยังไงไม่รู้...”“เกรงใจอะไรกัน พวกเรายังต้องทำงานร่วมกันอีกนาน ฝันอย่าคิดปฏิเสธพวกพี่เชียวนะ หัวหน้าให้เงินสมทบมาแล้วด้วย” ปันปันเอ่ยเสริม โต๊ะทำงานของเธอก็อยู่ใกล้กันกับเด็กสาว ส่วนมินตราที่นั่งอยู่ไม่ไกลก็พยักหน้าอย่างเห็นด้วย“ถ้าอย่างนั้นก็รบกวนพี่ๆ ด้วยนะคะ”“ไม่รบกวนหรอกน่า…รีบกลับเถอะเดี๋ยวรถติด” ฝันหวานยิ้มรับน้อยๆ ในใจรู้สึกกังวลเพราะว่าก่อนหน้านี้ท่านประธานบอกว่าให้เธอรอกลับพร้อมกับเขา เพราะจะพาไปดูสถานที่สำหรับทำงานพิเศษแต่ว่าเธอไม่ได้อยากทำเสียหน่อย...เมื่อถึงเวลาเลิกงานทุกคนก็เริ่มทยอยเก็บของกลับบ้าน ฝันหวานเองก็เดินลงจากลิฟต์ไปชั้นล่างเพื่อสแกนบัตรเลิกงาน แต่เธอยังไม่ทันจะแตะบัตรก็เห็นท่านประธานยืนกอดอกทำหน้าเข้มรออยู่ตรงหน้าตึก A ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามไปไม่ไกล พร้อมกับรถคันหรูสีดำที่จอดอยู่ข้างๆ กัน“รอฉันหรือเปล่าเนี่ย...” เธอรีบสแกนบัตรอย่างเร่งรีบ กลัวว่าถ้าเขารอเธอจริงๆ แล้วถ้าเธอชักช้าจะถูกตำห
Ler mais
EP4 : งานพิเศษกับข้อเสนอเสียว NC+ (2)
“อะ อะไรนะคะ?!”ดวงตาโตของเธอเบิกกว้าง คิ้วเรียวก็ขมวดเข้าหากันอย่างไม่เข้าใจ เพราะเพิ่งจะมาถึงและฟังรายละเอียดแค่เล็กน้อยก็ต้องเริ่มงานเสียแล้ว“ชุดทำงานของเธออยู่ในห้องเล็กห้องนั้น...ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในนั้นได้ ต่อไปมันคือห้องส่วนตัวของเธอ”“ห้องส่วนตัวของฉันเหรอคะ?”มาทำงานแค่สองชั่วโมงต่อวันยังจะต้องมีห้องส่วนตัวด้วยเหรอ“สาวใช้ส่วนตัวของฉันก็ต้องได้รับสิทธิพิเศษมากกว่าคนอื่นเป็นธรรมดา...นี่ก็ใกล้จะถึงเวลาเริ่มงานแล้ว รีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้าซะ”“เอ่อ...ค่ะ” ฝันหวานมองนาฬิกาข้อมือของเธอ ก็เห็นว่าใกล้จะหนึ่งทุ่มแล้วจริงๆ เธอจึงรีบลุกขึ้นจากโซฟาเดินไปยังห้องที่เขาชี้ให้ดูก่อนหน้านี้ทันทีและเมื่อก้าวเท้าเข้ามาในห้องเธอก็ต้องเบิกตากว้างอย่างตกใจอีกรอบ เพราะว่ามันไม่ได้เล็กอย่างที่เห็นภายนอกเลยสักนิด ในนี้มีทุกอย่างครบครัน ไม่ว่าจะเป็นเตียงนอนสีขาวขนาดคิงไซส์ โต๊ะเครื่องแป้ง ตู้เสื้อผ้า และมีห้องน้ำส่วนตัวข้างในอีกต่างหากห้องนี้แม่จะไม่ได้ใหญ่อะไรแต่ก็ตกแต่งอย่างหรูหรามากๆ เธอคิดไม่ถึงเลยว่าห้องคนใช้ของท่านประธานอลังการถึงขนาดนี้มันค่อนข้างเกินความคาดหมายไปมากทีเดียว...“นี่มัน...ชุดอะไร
Ler mais
EP5 : ช่วยท่านประธานอาบน้ำ NC+ (1)
“อ่าส์...อย่างนั้นแหละฝัน ซี้ดดด…ใช้มือของเธอรูดมันด้วยสิ” แดเนียลลูบผมสั้นนุ่มลื่นของเด็กสาวอย่างเอ็นดู พลางเอ่ยสอนเธออย่างใจเย็นดูท่ายัยตุ๊กตาของเขาจะไม่ค่อยมีประสบการณ์เรื่องนี้เท่าไหร่...แต่จะเป็นเรื่องจริงหรือแค่แกล้งใสซื่อ...เขาก็ต้องลองพิสูจน์ดูแผล็บ...บ๊วบบ บ๊วบบ“อืมมมม...ใหญ่จัง ฝันทำแบบนี้ถูกหรือเปล่าคะ?” ฝันหวานตวัดลิ้นนุ่มเลียหัวหยักบานใหญ่ อ้าอมเข้าไปในปากพลางใช้มือกำท่อนเนื้อยักษ์ที่แทบกำไม่มิดชักขึ้นลงรัวเร็วดวงตากลมโตของเธอมีน้ำตาใสไหลปริ่มออกมาเล็กน้อย เพราะมันใหญ่คับปากมากจนรู้สึกจุกไปทั้งลำคอเลยแดเนียลมองท่าทางน่าสงสารนั่นก็รู้สึกใจอ่อนยวบไปหมดทำไมเด็กคนนี้มันน่ารักจังวะ...“อ่าส์...ซี้ดดด เก่งมาก...อืมมม ทำแบบนั้นแหละ”เสียงครางต่ำของชายหนุ่มทำให้ฝันหวานรู้สึกใจชื้นขึ้นมาเล็กน้อย กลัวว่าตัวเองจะทำไม่ถูกใจเขาเธอไม่เคยทำแบบนี้มาก่อนก็เลยรู้สึกไม่รู้ว่าต้องทำไง...แผล็บ! บ๊วบบบ บ๊วบบบ!“อืมมมม”“ซี้ดดด...ยะ อย่าเอาเข้าไปลึก...โอ้ววว ฉันจะแตก!”ท่อนเนื้อยักษ์ของแดเนียลกระตุกอย่างหนัก เมื่อสาวใช้คนสวยพยายามอ้าอมเข้าไปให้ลึกขึ้นเพื่อเอาใจเขาปกติแล้วเขาไม่ใช่คนที
Ler mais
EP5 : ช่วยท่านประธานอาบน้ำ NC+ (2)
“มองฉันแบบนั้น เดี๋ยวจะลงโทษให้หนักๆ เลยเชียว” เขาเอ่ยแซวคนตัวเล็กอย่างไม่คิดอะไรมาก แต่คนฟังกับคิดว่าเขาพูดจริงทำจริง“ขะ...ขอโทษค่ะ” ฝันหวานก้มหน้าลงต่ำเอ่ยขอโทษเขาเพราะทำอะไรไม่ได้ยังไงเขาก็เป็นเจ้านายเธอนี่...“มานั่งบนตักฉันนี่...จะสอนงานให้”แขนแกร่งโอบร่างอวบอิ่มที่อยู่ในชุดเมดเปียกลู่ไปกับน้ำขึ้นมานั่งบนตักในท่าหันหน้าเข้าหากันสายตาคมทรงเสน่ห์จ้องมองเรือนร่างเย้ายวนของเธอแทบไม่กะพริบตา ช่างดีจริงๆ ที่ชุดนี้เวลาแห้งก็ฟูฟ่องอย่างน่ารัก แต่เวลาเปียกน้ำก็แนบเนื้อเห็นสัดส่วนน่าขย้ำชัดเจนเพราะเป็นเนื้อผ้าบางเบา“คุณแดนคะ?” ฝันหวานเรียกเมื่อเห็นเจ้านายสุดหล่อจ้องเธออย่างเหม่อลอย ไม่ยอมสอนงานเธอเสียทีแดเนียลได้ยินเสียงหวานใสเรียกเป็นรอบที่สองก็ได้สติ พอรู้ว่าตัวเองหลุดมาดนิ่ง เผลอมองเธออยู่ตั้งนานจึงกระแอมออกมาเบาๆ แก้เก้อ“ยกสะโพกขึ้นอีกนิด...จะได้ถู ‘มัน’ ให้ฉันได้ถนัดๆ” เขาพูดเสียงติดแหบพร่าเล็กน้อย มองยัยตุ๊กตาน่าขย้ำยกสะโพกขึ้นตามที่เขาบอกด้วยสายตาเอ็นดู“ถูยังไงเหรอคะ?” เธอเอ่ยถามอย่างสงสัย เพราะไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงจริงๆ“ยกกระโปรงขึ้น...ครั้งนี้เป็นครั้งแรกของเธอ ฉันจะสอนใ
Ler mais
Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status