Novels by ชะนีติดมันส์

"ฉันบอกแล้วไงถ้าไม่มีถุงยางอนามัยฉันไม่ให้" "จะอะไรนักหนา" ชายหนุ่มเริ่มหงุดหงิดเมื่อเธอพยายามหนีบขาไว้ "การที่ผู้หญิงเขาปฏิเสธไม่ให้สด นั่นเพราะเขากลัวเชื้อโรคที่คุณรับมาจากผู้หญิงคนอื่น!" "ไม่เคยสดกับใครสักหน่อย"

สามปีก่อน เขาหายไปจากชีวิตพร้อมใบหย่า ทิ้งให้เธอต้องเผชิญโลกกว้างเพียงลำพังพร้อมสายเลือดของเขาที่เขาไม่มีวันได้รู้ ​วันนี้ 'คีริน' อดีตสามีกลับมาปรากฏตัวอีกครั้งในฐานะท่านประธานผู้ทรงอิทธิพล แต่ในสายตาของเขา 'มัทนา' กลายเป็นผู้หญิงแพศยาที่แต่งงานใหม่กับศัตรูคู่อาฆาตทางธุรกิจของเขาอย่าง 'ธันวา' ​ความโกรธแค้นและทิฐิทำให้เขาใช้เล่ห์เหลี่ยมล่อลวงเธอด้วยสัญญาจ้างงานฉบับหนึ่ง ดึงเธอเข้าสู่กรงขังในฐานะพนักงานใต้บังคับบัญชา ปล่อยให้เธอถูกตราหน้าว่าเป็นเด็กเส้น และเผชิญกับการกลั่นแกล้งสารพัดเพื่อลงโทษที่เธอกล้าทรยศเขา! ​เธอต้องทนก้มหน้าทำงานเพื่อเงินส่งเสียลูกชาย โดยไม่รู้เลยว่า ทุกครั้งที่เธอเจ็บปวด หัวใจของเขากลับร้าวรานยิ่งกว่า... ​"หย่ากันแล้ว ฉันจะอยู่กับใครมันก็เรื่องของฉัน!" "งั้นก็จำใส่หัวไว้มัทนา... ว่าตราบใดที่สัญญายังไม่หมด ตัวเธอเป็นของฉัน!"

"ทำไมถึงไม่บอกฉันว่าเธอท้อง" "เรื่องนั้นนายไม่ต้องกังวลหรอก และนายก็ไม่ต้องรับผิดชอบเด็กคนนี้ด้วย" "ทำไม? ก็ในเมื่อเด็กคนนี้เป็นลูกของฉัน" "ทำไมงั้นเหรอ ฉันว่านายรู้ดียิ่งกว่าใคร" สายตาคมมองจ้องใบหน้าของหญิงสาวแบบสงสัยว่าเธอกำลังจะพูดอะไรต่อ "ขนาดจังหวะเต้นหัวใจของนายยังดังออกมาเป็นชื่อผู้หญิงคนนั้น แล้วนายจะให้ฉันกับลูกไปแทรกอยู่ตรงไหน" ************ "เจ็บ" "ถ่างขาออกอีกนิดจะได้ไม่เจ็บ" "อื้ออ ยังเจ็บอยู่เลย" "ทนเอาหน่อยสิ" ว่าแล้วชายหนุ่มก็ดันความใหญ่โตของตัวเองเข้าไปอีกครั้ง "โอ๊ย! ไอ้บ้าดิน" "เรียกผัวเพราะๆ หน่อยสิ อ้าาเสียวจัง" ทอรุ้งตกใจที่เขาใช้คำนั้นกับเธอ หรือว่าตอนนี้เขายังคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงคนนั้นอยู่ "อืม อ่ะ อ่ะ" กำลังจะน้อยใจแต่สติของเธอได้เตลิดไปอีกครั้งเมื่อเขาเร่งกระแทก "ยังกินยาอยู่ใช่ไหม" หญิงสาวตอบโดยการพยักหน้า มือเรียวโอบร่างหนาไว้แน่น เพราะเธอชักจะทนไม่ไหวแล้ว "ขอปล่อยข้างในนะ ซี๊ดด อ้าา"

"อุ๊ย..บอสจะทำอะไรคะ" "ไม่รู้จริงเหรอว่าจะทำอะไร" ในขณะที่พูดใบหน้าหล่อคมก็ได้โน้มเข้าไปใกล้ริมฝีปากบาง "เดี๋ยวก่อนสิคะท่านประธาน ถ้าคุณคนนั้นขึ้นมา..เออ..บอสไม่กลัวว่าเธอจะเห็นหรือคะ"

"จะอาบน้ำก่อนไหม" ชายหนุ่มเอ่ยถามจังหวะที่ปิดประตูห้องของโรงแรมหรู "....." หญิงสาวไม่ตอบตอนนี้หายใจแทบจะไม่ทั่วท้อง มันคุ้มแล้วเหรอกับสิ่งนี้ "ฉันอาบก่อนแล้วกัน" เห็นว่าเธอไม่ตอบเขาเลยถอดเสื้อผ้าออก แล้วเก็บมันไว้ในตู้อย่างดี อาบน้ำเพียงไม่นานพยัคฆราชก็ออกมา "แน่ใจนะว่าจะไม่อาบน้ำ" ออกมาจากห้องน้ำยังเห็นเธอยืนอยู่ในท่าเดิม และสายตาคมนั้นก็มองเรือนร่างตั้งแต่ใบหน้าลงไปจนถึงที่สงวน ซึ่งตอนนี้มันยังมีเสื้อผ้าปิดอยู่ "เรายังไม่ได้คุยกันเลย" หญิงสาวรวบรวมความกล้าเพื่อที่จะคุยกับเขาก่อน "คุยอะไร" "คุยเรื่องนี้แหละ" "ก็คุยมาสิ" "ฉันยังไม่ตกลงกับคุณเรื่องนี้เลย" "ก็ตกลงมาสิ..รออยู่เนี่ย" "แต่คุณก็ยังมีผู้หญิงคนนั้น" "เธอเต็มใจไม่ใช่เหรอ" "ฉันไม่ยอมใช้ผู้ชายร่วมกันกับใครหรอกนะ" "ฉันก็ไม่อยากจะใช้ผู้หญิงร่วมกันกับใครเหมือนกัน" "ก็ได้.. คุณได้สิทธิ์นั้นเดี๋ยวนี้ แล้วคุณล่ะ กล้ารับปากฉันไหม.." "ก็ต้องลองดูก่อนว่า เธอจะสามารถหยุดฉันได้ไหม.."

ก๊อก ก๊อก "บอสคะ" "เข้ามา" สิ้นเสียงอนุญาตประตูของห้องทำงานก็ได้ถูกเปิดเข้ามา "เอกสารที่บอสต้องการค่ะ" "เอามาให้ผมเลย" ชายหนุ่มสั่งเลขาที่ไม่กล้าเอาเอกสารเดินเข้ามาใกล้ เพราะคงเกรงใจที่เห็นเขากำลังคุยกับแม่อยู่ หญิงสาวร่างระหง ก้าวเดินเข้ามาแล้วยื่นเอกสารส่งไปให้กับท่านประธานที่นั่งอยู่เก้าอี้ประจำตำแหน่ง แต่แทนที่เขาจะรับแฟ้มเอกสารที่เธอยื่นมาให้ ชายหนุ่มกลับคว้ามือของเธอให้นั่งลงไปที่ตัก "??" หญิงสาวตกใจตัวแข็งทื่อ แต่ก็ไม่กล้าเอ่ยปากพูดอะไรออกมา "คฑาลูกทำอะไร!!" ผู้เป็นแม่ถึงกับตกใจลุกขึ้นจากเก้าอี้แบบลืมตัว "ต่อไปนี้คุณไม่ต้องกินยาคุมแล้วนะ แม่ผมอยากจะอุ้มหลาน" "????"

"พวกแกเป็นใคร? แล้วตอนนี้ฉันอยู่ที่ไหน??" "ทำไมต้องตื่นมาตอนนี้ด้วยวะ จัดการให้มันหลับอีกสิ" "เราไม่ได้เตรียมยามาด้วยครับ" "ตุ๊ยท้องแม่งเลย" "อย่านะ! พวกแกรู้ไหมว่าทำแบบนี้มันผิดกฎหมาย" "ไว้มีชีวิตรอดกลับไปก่อนค่อยพูดเรื่องกฎหมายกับกู" "ตกลงแกสองคนเป็นใคร เมื่อกี้ฉันยังอยู่บ้านของเสี่ยภูริอยู่เลย" "เสี่ยภูริ ฮ่าาาาๆๆ แก่หงำเหงือกขนาดนั้นยังจะเอาทำผัวลงอยู่เหรอ" "มันเรื่องของฉัน ถ้าเสี่ยรู้ว่าฉันถูกลักพาตัวมาพวกคุณไม่ตายดีแน่" "มีอะไรยัดปากมันหน่อยไหม"

"อุ๊ยคุณหมอ" หญิงสาวตกใจอยู่ดีๆ มือของเขาก็ยื่นมาแกะผ้าเช็ดตัวออก แต่เธอคว้ามันไว้ได้ทัน ใบหน้าคมคายโน้มต่ำลงมาซอกคออีกฝ่ายจากทางด้านหลังแล้วสูดดม "คุณหมอ..คุณหมอจะทำอะไรคะ" "อยู่นิ่งๆ"หญิงสาวที่ไม่เคยถูกชายใดสัมผัสร่างกายแบบใกล้ชิดขนาดนี้มาก่อน ทำอะไรไม่ถูกได้แต่ยืนอยู่นิ่งๆ ตามคำสั่งริมฝีปากหนาพรมจูบลงมาจนถึงแผ่นหลัง มือแกร่งวางแนบไว้กับหน้าอกอวบ ในใจหญิงสาวคิดไว้แล้วว่าวันนี้ต้องตกเป็นของเขาแน่ เรื่องนี้มันก็อยู่ในลายลักษณ์อักษรที่ไอยวริญได้เซ็นลงไป ที่จริงเขาเขียนขึ้นมาโดยที่ไม่คิดว่าจะแตะต้องตัวเธอหรอก แต่อะไรมันก็ไม่แน่นอน เขาก็เลยมีข้อนี้เผื่อไว้ ซึ่งเธอก็ยอมเซ็น..นาทีนั้นไม่ว่าจะให้ทำอะไรเธอทำได้หมดขอแค่เขายอมผ่าตัดให้กับแม่ "ตามมาที่เตียง" ริมฝีปากหนากระซิบพูดโดยที่ยังคงสูดดมกลิ่นกายของเธออยู่ นายแพทย์เซอร์เวย์คิดว่าตัวเองมีอาการป่วย เขาไม่มีอารมณ์กับผู้หญิงที่ไหนเลย ด้วยความที่เขาเป็นแพทย์ผ่าตัดเห็นสรีระของคนรวมถึงเห็นทุกอย่างที่อยู่ด้านใน พอเข้าใกล้ผู้หญิงก็จะนึกถึงแต่ห้องผ่าตัด เลยคิดว่าตัวเองบกพร่องเรื่องนี้ พอมีหญิงสาวมาเสนอตัว

จากเมียชั่วคราวที่ถูกเปลี่ยนตัวให้มาแต่งงานแทนพี่สาว เพราะราชสีห์ประสบอุบัติเหตุจนทำให้ดวงตาทั้งสองข้างมองไม่เห็น พี่สาวของเธอเลยทิ้งไป แต่พอรู้ว่าฝ่ายชายไม่ได้พิการแบบที่คิดไว้ คนเป็นพี่ก็กลับมาทวงคืนในขณะที่น้องสาวกำลังตั้งท้องโดยที่ฝ่ายชายก็ยังไม่รู้ แล้วไออุ่นจะบอกให้พ่อของลูกรู้เรื่องนี้ได้ยังไง ในเมื่อไอรดาหญิงคนรักของเขากลับมาแล้ว "คุณมีอะไรจะคุยกับฉันก็พูดมาเถอะค่ะ ฉันจะได้รีบไปจากที่นี่" ไออุ่นเริ่มทำใจได้บ้างแล้ว "คุณจะไปจากที่นี่ไม่ได้ผมไม่อนุญาต"... "แล้วคุณจะให้ฉันอยู่ในฐานะอะไร" "คุณก็ได้ยินแล้วว่าไอรดาบอกว่าเธอท้อง คุณต้องรับผิดชอบเรื่องนี้" "ทำไมฉันต้องรับผิดชอบด้วย" "คนที่ผิดก็คือคุณ" "ใช่!! ฉันยอมรับว่าฉันผิด ฉันเป็นคนที่มาแย่งคุณจากพี่สาว ทั้งๆ ที่รู้ว่าเธอท้อง แต่ก็อยากจะได้คุณจนตัวสั่น คุณพอใจแล้วใช่ไหมที่ได้ยินแบบนี้" ไออุ่นยอมพูดออกมา ในเมื่อเขาอยากจะฟังคำนี้เธอก็ยอมพูดถึงแม้ว่ามันจะไม่ใช่ความจริงเลยก็ตาม ..มาลองดูสิว่าโชคชะตามันจะเล่นตลกอะไรกับเธออีก

"ปล่อยนะคุณสมิง" "ทำไมทีนั่งกับแขกคนนั้นยังนั่งได้นั่งกับฉันไม่ได้หรือไง" "ฉันเลือกค่ะ" "เลือก?" กระแสเสียงห้วนผ่านริมฝีปากหนาออกมาเพียงเบาๆ "ออกไป" ทันใดนั้นเขาก็สั่งลูกน้องที่ยืนอยู่ในห้องให้ออกไป

"อุ๊ยคุณเป็นบ้าอะไรอีก" "อยากได้ฉันมากไม่ใช่เหรอ" "เมาหรือเปล่าเนี่ย" กลิ่นแอลกอฮอล์ในลมหายใจของเขามีมากจนเธอสัมผัสได้ "จริงๆ เธอไม่ต้องวางแผนอะไรก็ได้นะ ถ้าต้องการฉันก็แค่บอกมา" "อะไรของคุณ ถอยไปนะฉันจะเข้าห้อง..ถ้าเมาแล้วก็เข้าไปนอนอย่ามาหาเรื่อง" "ไม่ต้องเล่นละครอีกแล้วฉันรู้หมดแล้วล่ะ" "รู้หมด?" "เรื่องทุกอย่างเธอกับเพื่อนจัดฉากขึ้นมาไม่ใช่เหรอ" "คุณรู้??.. ไม่สิ คุณรู้ได้ยังไง" ตอนที่ระย้าพูดเขาเดินไปไกลแล้วไม่ใช่เหรอ แล้วเขาจะได้ยินสิ่งที่เธอกับระย้าคุยกันได้ยังไง จุดนั้นก็ไม่มีกล้องวงจรปิดสักหน่อย "จะเข้าห้องหรือเอาตรงนี้เลย" "พูดบ้าอะไรของคุณ" ข้าวปุ้นใช้แรงดันเขาออกอีกครั้งจนอีกฝ่ายเซเธอถึงได้รีบเดินตรงไปทางห้องนอน แต่พอเปิดประตูร่างของเธอก็ถูกเขาดันเข้าไปจนล้มลงบนเตียง "โอ๊ยปล่อยฉันนะ" จากที่นอนหงายอยู่เมื่อครู่กลายเป็นร่างเธอคว่ำลงกับที่นอน ส่วนเขาคร่อมอยู่ด้านบน "ไม่ต้องมารยาแล้วฉันรู้ว่าเธอต้องการ" "คุณเข้าใจผิดแล้วเรื่องนั้นมันไม่ได้เป็นแบบ.. อืมมม"

​เมื่อการคลุมถุงชนกลายเป็นสนามรบระหว่างสาวสวยสุดมั่นที่ไม่ยอมจำนนต่อโชคชะตา กับด็อกเตอร์หนุ่มอัจฉริยะที่ไม่ได้มีดีแค่สมอง แต่ยังมีสกิลกวนประสาทระดับเลเวลอัป! ​นิวเยียร์พยายามทำทุกทางเพื่อล้มเลิกการหมั้นหมายที่เกิดขึ้นเพียงเพราะผู้ใหญ่เห็นชอบ แต่นาคราชด็อกเตอร์หนุ่มผู้เพียบพร้อมและเย็นชาในสายตาคนนอก กลับตอบตกลงง่ายๆ เพียงเพราะคำเดียวคือ... "เธอสวย" ​ในขณะที่เธอพยายามขุดเหตุผลมาแย้งเพื่อรักษาอิสรภาพ เขากลับใช้ความอัจฉริยะในการแก้ปัญหาทุกอย่างที่ขวางหน้า รวมถึงปัญหาหัวใจที่เธอก่อขึ้นด้วยทฤษฎีความรักฉบับด็อกเตอร์สายรุก! ยิ่งเธอผลักไส เขายิ่งเข้าหา ยิ่งเธอด่าว่าไม่เป็นลูกผู้ชาย เขาก็พร้อมจะงัดหลักฐานออกมายืนยันด้วยความหน้าตายจนเธอต้องกรีดร้อง ​"ถ้าอยากพิสูจน์ทฤษฎีลูกผู้ชาย... ผมก็พร้อมจะสาธิตให้ดูแบบ Exclusive นะครับ" ​ภายใต้ท่าทียียวนและคำพูดทีเล่นทีจริง ใครจะรู้ว่าด็อกเตอร์คนเก่งคนนี้มีหัวใจไว้เพื่อรักเธอเพียงคนเดียว เป็นความรักแบบรักเดียวใจเดียวที่พร้อมจะปกป้องและดูแลเมียแต่งคนนี้ไปตลอดชีวิต... แม้ว่าวิธีกุมหัวใจจะดูบ้าในสายตาเธอก็ตาม

"หึ!! ผู้หญิงคนที่บอกว่าเงินฉันซื้อไม่ได้ไปไหนแล้ว.." สายตาดังพญาเหยี่ยว มองจ้องเหยื่อที่อยู่ตรงหน้าแบบพึงพอใจ "ฉันขอร้องนะคะ เงินก้อนนี้มันสำคัญกับฉันมากจริงๆ" หญิงสาวที่สวยดุจดังนางฟ้ามาจุติ ตอนนี้เธอยอมทิ้งศักดิ์ศรีทุกอย่าง เพื่อที่จะมาขอร้องอ้อนวอน ผู้ชายที่ทำให้วงศ์ตระกูลของเธอ ถึงกับสิ้นเนื้อประดาตัว.. "แล้วเธอจะเอาอะไรมาแลก" "ตัวฉัน" มุมปากแสยะขึ้นเล็กน้อย พร้อมดวงตาที่มองอีกฝ่ายเหมือนไม่เป็นมิตร อีกนัยหนึ่งคือดูถูกเหยียดหยามนั่นเอง

"อือ" เสียงครางดังออกมาเล็กน้อย "น้ำเยอะเลยนะเรา" ริมฝีปากหนากระซิบพูดใกล้ก่อนที่จะฝังจูบลงซอกคอระหง ที่เขาบอกว่าน้ำเยอะเพราะตอนนี้นิ้วเปรอะไปด้วยน้ำในร่องเล็กนั่น ใบหน้าคมไซร้ต่ำลงมาจนถึงร่องหน้าอกแล้วก็ดูด วันจันทร์ยังคงปล่อยให้เขาเชยชมเรือนร่างของเธอถึงแม้จะรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจในโชควาสนา เธอก็คงไม่ต่างจากผู้หญิงที่เขาเรียกมาใช้บริการ ไม่สิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขายังเรียกมาแต่กับเธอเป็นคนมาหาเขาถึงที่เอง หญิงสาวที่กำลังคิดอะไรอยู่ถึงกับสะดุ้งเมื่อถูกเขาจับมือไปกำส่วนนั้นที่มันกำลังแข็ง วันจันทร์แอบวัดขนาดของมันดู..ไม่อยากคิดเลยถ้ามันเข้ามาอยู่ในร่างกายแล้วเธอจะรับไหวไหม "นั่งทับมันลงมาสิ" "ที่นี่เหรอคะ" ถ้ามันสว่างหน่อยคงเห็นหน้าตาที่ตื่นกลัวของเธอ เธอจะเสียสิ่งที่หวงแหนมา 20 กว่าปีให้เขาที่แบบนี้จริงๆ เหรอ "ไม่มีใครกล้าเข้ามาหรอก" "คือ..ฉัน.." "อย่าบอกนะว่าเธอยังไม่พร้อม แต่ที่เห็นนี่คือพร้อมมากแล้วนะ" ถึงแม้เขาจะดูเถื่อน แต่ไม่เคยขืนใจผู้หญิงที่ไหน ผู้หญิงส่วนมากจะเต็มใจเป็นของเขาเองทั้งนั้น

"คุณอาทิตย์คะ" "คุณรู้เรื่องนี้แล้วเหรอ?" ดวงตาคมมองใบหน้าของหญิงคนที่เขาตามหาในระยะเวลาหลายวันที่ผ่านมา เพราะดูเหมือนว่าเธอจะไม่ตกใจเหมือนเขาเลย "ฉันก็เพิ่งจะรู้เมื่อไม่นานมานี้เองค่ะ" และนี่แหละคือสิ่งที่เธอยอมไปจากเขา ขนาดแม่แท้ๆ ยังยอมยกเขาให้ คนอื่นเลี้ยงดูเพราะดวงชะตาของเขา "พวกท่านบอกคุณว่ายังไงบ้าง" "เราจะอยู่ด้วยกันไม่ได้ เพราะชาตินี้เราไม่ได้เกิดมาคู่กัน" "ชาตินี้เราไม่ได้คู่กัน งั้นแสดงว่าชาติก่อนๆ เราเป็นคู่กัน" ถึงแม้เขาจะยังไม่เชื่อเรื่องพวกนี้ แต่ทุกคนที่อยู่ตรงหน้าและสำคัญที่สุดในชีวิตของเขา..เชื่อมัน "แค่เรื่องชาติภพ คุณอย่าเอามาอ้างเพื่อที่จะเลิกกับผมเลย" "คุณอย่าพูดแบบนั้นสิคะ" "เล่าทุกอย่างมาให้ผมฟัง" อาทิตย์เปลี่ยนเป้าหมายหันไปพูดกับแม่ชีบ้าง "ดวงของแม่เป็นดวงที่ทำร้ายผู้ชายในครอบครัว ซึ่งไม่มีทางแก้ไขนอกจากตัดทุกคนออกไป" "แล้วแม่ชีก็ยอมทำอย่างนั้นหรือ? โดยการตัดผมออกจากชีวิตเนี่ยนะ.."