MasukShare
บทที่ 2 เธอผู้ไม่เคยเชื่อฟัง
Tanggal publikasi:
2025-09-20 17:39:27
ระยะเวลาแค่เดือนเศษ ก็ทำให้พนักงานในนี้รู้จักเธอไปมากกว่าครึ่ง ด้วยความร่าเริงบวกกับนิสัยไม่ถือสาใคร ไม่เคยโกรธ และมีกาละเทศะต่อผู้ที่มีอายุมากกว่าอยู่เสมอๆ มันทำให้เธอดูน่ารักและมีเสน่ห์
" ทำไมวันนี้คนเยอะจังเลย "
เสียงใสบ่นอุบ เหลือบตามองกระดาษปึกใหญ่ที่ถูกเสียบเป็นตับๆ รอการสะสางโดยการดึงไปทีละใบ สลับกันกับคนชง
" เทเรน่า..."
" หืม "
" ฉันปวดฉี่ ขอตัวไปฉี่ก่อนได้ไหม อั้นไว้นานแล้ว "
" เร็วๆนะ ฉันทำคนเดียวไม่ทัน "
" โอเค.."
น้ำเสียงของทั้งคู่บ่งบอกถึงความเหนื่อยล้าอย่างเห็นได้ชัด ทำชายหนุ่มซึ่งเป็นพนักงานชายในบาร์อีกคนเผลอยิ้ม เขามองตามแผ่นหลังของเธอจนลับตาแล้วส่ายหน้า
แต่แล้ว ..
กลับต้องชะงัก เพราะถูกคนข้างๆตะเพิดใส่
" มองอะไรยะ! "
พร้อมหรี่ตามองแสร้งหาเรื่อง ทั้งคู่แยกเขี้ยวใส่กัน ก่อนต่างฝ่ายต่างหันไปสนใจงานของตัวเอง ต่อ ขี้เกียจจะเถียงกัน เพราะมันเป็นสิ่งที่ประโยชน์
ไศลาสาวร่างเล็ก อาจจะเล็กที่สุดในบรรดาพนักงานด้วยกันก็ว่าได้ เพราะพวกเขาเหล่านั้นไซส์ยุโรป กึ่งเดินกึ่งวิ่งมือกุมท้องมายังทางเดิน แล้วหยุดตรงหน้าห้องน้ำผู้หญิง ทว่าไม่ทันข้ามผ่านขอบประตู เสียงแว่วจากข้างในดังออกมาให้เธอต้องชะงักเสียก่อน
" เมื่อไหร่คุณโครทิสจะเรียกฉันสักทีนะ อุตส่าห์ดูแลตัวเอง หมดเงินไปก็หลายบาท สุดท้ายได้แค่นอนกับแขกที่มาหาเขาตลอดเลย ฉันล่ะเบื่อ "
" เฮอะ โธ่ๆ ช่างฝันหวาน ฝันไปไกลนะยะหล่อน ระดับคุณโครทิสน่ะ เขาถนัดแต่เปิดซิงสาวๆ สวยแต่เฟะข้างในอย่างหล่อนน่ะ คงได้แค่ครั้งเดียวเท่านั้นแหละ "
" แกก็ด้วยล่ะน่า"
" หนอย..ยัยนี่ "
ซึ่งทั้งน้ำเสียง และถ้อยคำวาจาเหล่านั้น มันคงไม่เหมาะสมกับเวลา หากเธอจะโผล่หน้าเข้าไป
" โอ้ย แล้วจะทำยังไงล่ะทีนี้ ฉี่จะราดอยู่แล้ว "
เมื่ออั้นไม่ไหว และทางข้างหน้ามันไม่ใช่สถานที่ของเธอ เธอจึงเลี่ยงไปทางอื่น ยอมเดินไปไกลอีกสักหน่อย เพื่อความสบายใจกว่า
" ชิ อยู่ยากจริงๆนะที่นี่ "
หลังจากทำธุระเสร็จ ออกมาล้างมือ ในขณะสายตาคมโตส่องไปยังกระจกบานใหญ่ตรงหน้า ตามนิสัยเคยชินคือการสำรวจตัวเองให้ดูดีก่อนจะเดินออกไป เสียงนี้กลับหวนกลับมากวนใจเธออีก
' ก็นอกจากว่า เธอจะทำเรื่องใหญ่ จนเขาเรียกไปฆ่าน่ะสิ! รับรอง...ได้เจอก่อนตายแน่'
' ระดับคุณโครทิสน่ะ เขาถนัดแต่เปิดซิงสาวๆ สวยแต่เฟะข้างในอย่างหล่อนน่ะ คงได้แค่ครั้งเดียวเท่านั้นแหละ '
ทว่าหญิงสาวกลับสะบัดหน้าหนีไล่ความคิดของตัวเอง
" จะบ้าหรือไศลา เหลวไหลน่า .."
กับหัวคิ้วขนดกที่ขมวดเข้าหาจนเป็นปม
เธอเดินอาดๆทุบกำปั้นของตัวเองมาตลอดทาง บ่งบอกในหัวกำลังใช้ความคิดหนัก หลายคำพูดวนเวียนเต็มไปหมด และเกือบจะใจลอยไปไกลแล้ว หากไม่เดินชนแผงอกของใครบางคนเข้า ที่อยู่ๆก็โผล่ออกมาจากหลืบมุมมืด
ปึก!
" โอ้ย! "
และคงมีแต่เธอที่ร้องเสียงหลงพร้อมกับเซถอยหลังแทบจะล้ม ถ้าไม่มีมือใหญ่คว้ามาดึงไว้เสียก่อน ในขณะเขายังคงยืนนิ่งไม่สะท้กสะท้านอยู่ที่เดิม ต่างกันแค่ช่วงบนที่โน้มลงรับร่างบางไว้เท่านั้น
" เดินยังไง? "
พร้อมถามเสียงเรียบ กับคิ้วหนาเลิกขึ้น
บุคคลไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิต ครั้งแรกของเขาสามารถตราตรึงดวงตาคมโตของเธอให้อยู่กับที่ได้ เพียงแค่คำว่า
' เดินยังไง? '
มันคือคำถามบ่งบอกถึงความรำคาญที่แฝงมากับคำถาม ด้วยท่าทางที่นิ่งเฉย สีหน้าเขาเรียบสนิท ผู้ชายคนนี้.. ใช้ความเย็นชาเป็นเกราะคอยคุ้มกันตัวเองได้อย่างน่าทึ่งมาก เพียงแค่ดวงตาคู่นั้นมอง ถ้าเผลอไปสบตาด้วย ใครก็ตามที่กำลังจะกดขี่เขาด้วยคำพูด มักจะลืมเลือน..มีแต่แพ้กับแพ้ทั้งนั้น
แต่แล้ว...
ภาพมโนของไศลาเหล่านั้นกลับแตกสลายภายในพริบตา เมื่อถูกเขาปล่อยมือ และเธอล้มลงกับพื้นไม่เป็นท่า
พลั่ก!
" โอ้ย นี่คุณ..." ส่วนเขาหมุนตัวเตรียมจะเดินต่อ ทว่า..
" เดี๋ยว! "
" หืม.."
" คุณเดินชนฉันก่อนนะ! "
เพราะคำบอกเล่าราวกับท้าทายนี้ทำเขาต้องหยุดฟัง ทว่า เป็นฝีเท้าเท่านั้นที่ชะงัก หากแต่แผ่นหลังกว้างยังหันให้เธออยู่
" หึ.." กับเสียงแค่นหัวเราะในลำคอ
"ฉันเหรอ? "
และเหมือนกับทำให้ไศลาคิดผิด ที่เลือกยื้อเขาเอาไว้
" ชะ ใช่สิ คุณเดินออกมาจากมุมนั้น ส่วนฉันเดินมาทางตรง.. "
เธอเร่งอธิบาย ด้วยสีหน้าไม่ยอมอ่อนข้อให้ แต่เขากลับมองว่าเธอนั้นเจ้าเล่ห์ ทำเธอต้องหยุด ราวกับนึกอะไรออก
" เดี๋ยวนะ..ทางนั้น นั่นมันประตู ...ห้องวีไอพีไม่ใช่เหรอ? แย่แล้วไศลาเอ๊ย..." กับประโยคทิ้งท้ายกระซิบกับตัวเอง
" นี่คือเวลาทำงานไม่ใช่หรือ.."
" คะ? "
" เธอคงเป็นพนักงานใหม่ของที่นี่สินะ ถึงไม่รู้จักฉัน " เขาหรี่ตาถาม
" เปล่าสักหน่อย ฉันมาทำงานได้เดือนกว่าแล้วนะ "
" ก็แค่เดือนกว่า อย่าบอกนะว่ามาหาที่อู้"
" เอ๊ะ! .."
" ขอเตือนนะแม่สาวต่างด้าว หากฉันเจอเธอในสภาพนี้เป็นครั้งที่สอง สาบานได้เลย เธอจะไม่ได้ใส่ไอ้ป้ายเหล็กนี่ "
เขาไม่ขู่เปล่า กลับใช้นิ้วใหญ่จับบัตรพนักงานตรงหน้าอกข้างขวาของเธอ พร้อมเขย่ามันเบาๆ
" มิสไศลา พนักงานเสิร์ฟ .."
".....!!! "
เพราะมัวแต่อึ้ง จึงไม่มีโอกาสได้ตอบโต้เขาสักนิด เขากลับเดินเร็วออกไปเสียก่อน ปล่อยให้เธอยืนมองจนแผ่นหลังนั้นลับตาฝ่ายเดียว และปฏิเสธไม่ได้เลยว่า น้ำหอมที่โชยมาจากตัวเขานั้น มันช่างทำให้สมองเธอเบลอเหลือเกิน
" อะไรกันเนี่ย..."
Bab terbaru
หยุดหัวใจไว้ที่เธอ ( DARK2 ) บทที่ 54 บางอย่างที่หายไป (อวสาน)
ลำพังสงครามนอกฐานวุ่นวายมากพออยู่แล้ว เขาต้องมาจัดการกับสงครามภายในอีกหรือ เรกาโดคิดชีวิตที่ผ่านมาเป็นเช่นไรเขาย่อมรู้ดี การเป็นมาเฟียไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ต้องมีความแกร่งเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน ควบคู่กับความอดทนก็จริง ทว่าไม่ได้หมายความว่าจะเพียงพอสำหรับพวกเขายังต้องรับมืออีกเยอะ กับศัตรูรอบด้าน นับร้อยนับพันเรียกได้ว่าเป็นโขยง ไหนจะความโลภ ทรยศหักหลัง และอะไรต่อมิอะไรอีกมากมายแต่แล้ววันนี้กลับต้องมายืนดูในขณะในใจสำเนียกรู้แน่ชัดเป็นอย่างดีว่านั่นคือสหายตนหนึ่ง เพื่อนร่วมสาบานที่ไม่ต่างกับคนอื่นๆเพียงแค่เขามีความผิด ซึ่งวัดระดับความรุนแรงไม่มีใครรู้ปริมาณเทียบเท่าด้วยซ้ำ ถ้าหากจะให้รู้เล่าก็ ที่รู้มันย่อมผ่านไปได้ทุกเมื่อหากมันไม่เหนือคำว่า..อภัยใช่แล้ว! อย่างเวเดโน่ไม่มีวันอ่อนข้อให้ใครหรอกเว้นแต่อีกฝ่ายจะยอมยกธงขาวก่อนเท่านั้นโดยเฉพาะซันดรู!ชายร่างสูงอกผายไหล่ผึ่ง ก้าวฉับๆ จากประตูทางเข้าไปยังบาร์ที่มีไว้สำหรับนักดื่มขวับ!ก่อนจะแย่งของในมือ ไปอย่างแรงจนมันปลิวเพล้ง!เสียงแตกหักจากการกระเด็นกระดอนดังตามหลังผู้คนพากันแตกตื่น บ้างก็นั่งนิ่ง บ้างก็ถอยห่าง ทว่าไม่มีใครเลยที่จะ
หยุดหัวใจไว้ที่เธอ ( DARK2 ) บทที่ 53 สะสาง
เตียงนอนสั่นคลอนถี่ปานแผ่นดินไหว นั่นคงเป็นเรื่องปกติของคู่อื่นทั่วไป ใช่สองคนนี้ คนเจ็บด้วยบาดแผลฉกรรจ์คนนึงซึ่งเพิ่งจะทุเลาลง กับอีกคนไม่ต่างจากหญิงชราเพราะหมดสภาพความแข็งแกร่งไปกว่าครึ่ง หล่อนไม่ใช่หญิงสาวมาดมั่น คิดจะกระโดดตามอำเภอใจอย่างเมื่อก่อนได้อีกแล้ว เพราะภายใต้เนื้อหนังตรงกลางกายมีอีกหนึ่งชีวิตซ่อนอยู่ท้องที่เคยแบนราบดูสวยและเนียนขาว ตอนนี้แปรเปลี่ยนไม่เหลือโครงเดิม ทั้งตึง ทั้งขยายใหญ่โตไศลาหลับตาพริ้ม ย้อนนึกถึงความหลังในครั้งที่เจ็บปวดที่สุด ยามร่างหนาดุนดันเข้ามาแนบชิด สิ่งที่เคยโหยหาถูกแทนที่ด้วยการทับทาบ เธอใช้ฝ่ามือบางลูบไล้ถูไปทั่วแผ่นหลังเบาๆ ราวกับล่องลอยอยู่ในความฝัน กับสีหน้าไม่ต้องบอกก็รู้ จวนจะถึงจุดสูงสุดพร้อมกันทั้งคู่ไม่ต่างกับคนบนตัวหล่อน แม้จะเจ็บหนัก ยามนี้ก็ยังคงเจ็บ ทว่าเพราะความคิดถึงและแรงปราถนากลับหลอมให้เขานั้นลืมความรู้สึกอื่น ดุจคนๆ เดียวกัน เมื่อไศลาเองก็ลืมความเคืองโกรธ และเขาก็ลืมว่าเธอกำลังโกรธเสียงหอบหืดผสมอารมณ์กระสันกระหาย บ่งบอกเป็นอย่างดีถึงความสุข ทั้งคู่ไม่ได้รับมานานมากแล้ว เวลานี้จึงเป็นเวลาที่ดีของพวกเขา"รักไหม? "กับน้ำเสียง
หยุดหัวใจไว้ที่เธอ ( DARK2 ) บทที่ 52 แต่งงานใหม่
ล้อรถบางครั้งมันก็ตามคนเดินทัน หากคนนั้นคือคนท้องสาวเจ้าน้อยใจสูงสุด ต่อการกระทำของสามี เธอกลายเป็นตัวตลกในสายตาเขา ที่คิดจะทำอะไรก็ทำได้ทั้งนั้น เพียงแค่รับรู้ว่าหล่อนนั้นรัก ไม่มีวันหมดแม้จะหยดสุดท้ายช่างน่าเวทนา...ท้องแก่จวนใกล้คลอด ฝ่ามือสากกร้านหนึ่งในคู่ของสามี ก็ไม่เคยจรดลงบนหนังตึงๆนูนๆนี้สักครั้งจะไม่ให้คิดมากก็คงจะไม่ใช่ ก่อนหน้าตอนคนึงหา ใช้ความหวังต่อลมหายใจ บอกตัวเองมาโดยตลอด เขานั้นยังคงมีชีวิตอยู่ เพียงแต่เหตุผลบางอย่าง ทำเขาต้องหลอกลวงเธอ ก็ว่าเจ็บปวดมากพอแล้วรองลงมา ซ้ำความระทมหนักยกกำลังสองเข้าไปอีก เมื่อรู้ว่าเขานั้นความจำเสื่อม แม้ก่อนหน้าจะมีคิดนอกกรอบไปบ้าง ว่าคนอย่าง โครทิส เวเดโน่น่ะหรือ จะใจเสาะ อ่อนแอนอนติดเตียงนานหลายเดือนปะถิโถถัง.. แท้จริง คือแผนการทั้งเพ ซึ่งจะไม่เจ็บหนักเลย หากแผนนั้นไม่มีเจตนาเอาเธอเข้าไปเป็นตัวละคร ยัดเยียดบทบาทโง่เง่าเต่าตุ่นให้ด้วย!เวรกรรมอะไรของหล่อน?ไศลาคิด ใจจุก ปากสั่นระริก เอาแต่ร้องไห้ พร้อมอุ้งมือบีบเข้าหากันแน่น เจ็บระบมไปหมด แต่นั่นคงไม่ชาเท่ากับความจริงในใจจะเป็นยังไงเธอก็ยังรักเขา..." ไศลา..."ยิ่งมีเสียงทุ้มตามห
หยุดหัวใจไว้ที่เธอ ( DARK2 ) บทที่ 51 คนใจร้าย
ล้อเลื่อนเคลื่อนไปข้างหน้าของกระเป๋าไร้อุปสรรคต่างจากใจเธอ ไศลาครุ่นคิดตลอดเส้นทางที่เดินนับตั้งแต่ที่นั่นกระทั่งถึงที่หมาย แล้วจึงหยุดปลายทางข้างหน้าจะเป็นอย่างไรไม่มีใครรู้ ได้แค่พร่ำปลอบใจตัวเอง ภาวนาขออย่าให้ทุกอย่างเลวร้ายไปมากกว่านี้เลยเพราะ ที่ผ่านมาเป็นทุกข์เกินพอแล้วรู้ดีเต็มอก ไม่มีวันไหนจะไม่โทษตัวเองกับเรื่องที่เกิดขึ้น คนตรงหน้าเป็นแบบนี้..เพราะความดื้อดึงของเธอเองหากไม่จุ้นรนหาที่ในวันนั้น วันนี้จะไม่เป็นบ่อเกิดของความทรมานเลย แม้นคนตรงหน้าจะไม่ตาย ก็ใช่ว่าเธอจะดีใจได้ถึงขีดสุด...การมีชีวิตอยู่ของเขา ที่เอาแต่นอนแน่นิ่ง ทำราวกับเธอเป็นเพียงธาตุอากาศ ความรู้สึกมันดุจมีดคมกริบกรีดอกให้เจ็บปวดเหลือเกิน!เธอจะทำยังไงดี จะทำยังไงดีมีแต่คำนี้ที่วนเวียนใกล้ทำสมองให้เป็นประสาท!" เพราะอะไร? "คำถามที่ออกมาเพียงแค่ลม ทว่าคนได้ยินอย่างเรกาโดรับรู้ดีถึงความเจ็บปวด ดังขึ้นพร้อมสีหน้าสลดไร้เครื่องปรุงแต่งปากเธอซีดเผือดพอๆกับคนบนเตียงที่เอาแต่นอนมองเพดานนิ่ง" เขาจำอะไรไม่ได้ นี่คือเหตุผลที่พวกเราต้องพึ่งพาเธอ "" ทำไมไม่บอกฉันตั้งแต่แรก "ก่อนก้อนน้ำตาที่อัดอั้นอยู่นานพอควร จะ
หยุดหัวใจไว้ที่เธอ ( DARK2 ) บทที่ 50 เขายังไม่ตาย
หลายเดือนต่อมาเสียงระบบช่วยหายใจ มองเห็นเพียงสายไฟแล้วจอคอมที่มีเลเซอร์วิ่ง กระนั้นสามารถช่วยต่อชีวิตคนได้ ดังเตือนเป็นจังหวะบีบหัวใจคนฟังมาหลายต่อหลายวันแล้ววันนี้...มันได้เวลาปลุกเจ้านายบนนั้นร่างใหญ่ค่อยๆขยับแค่ปลายนิ้วก่อน จากนั้นจึงจะตามมาด้วยเปลือกตาที่หนักอึ้ง เขากระพริบตาขึ้นลงช้าๆ กระทั่งถี่และเบิกกว้างได้จึงจะสั่งหยุด" อ่า..."เสียงบ่งบอกถึงความปวดหัว กับต้องปรับตัว ปลุกคนข้างๆให้สะดุ้งตื่น เรกาโดถึงกับสร่างงัวเงียเมื่อเห็นกันเลยทีเดียว" เว้ด! ฟื้นแล้วเรอะ "แต่แล้ว..เขาคนนั้นกลับขมวดคิ้วทำหน้างง ค่อยๆหันมาทางเจ้าของเสียง" ใคร..." เอ่ยเสียงแผ่วซึ่งนั่นทำให้คนได้ยินมันอย่างครูซัสถึงกับนิ่งเงียบไปเขาอึ้ง สร่างง่วงเป็นปลิดทิ้ง" ใคร..."" กูหรือ?? ก็เพื่อนมึงไงพวก เรกาโด "" เพื่อน .." เขาทวนก่อนชี้หน้าอกตัวเองพลางเลิกคิ้ว ทำคนฟังถึงกับดีดตัวขึ้นมานั่งแบบมีสติพลางลูบหน้า ลูบเครา ไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่เกิดขึ้น☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆ทางด้านของไศลาช่วงเวลาเดียวกันแต่คนละขั้วโลกเพล้ง!เสียงแตกหักของจานกระเบื้องดังสะเทือนลั่นบ้าน มือสั่นเทาของหล่อนชะงัก หลังเสียงนั้นปลุกสติให้
หยุดหัวใจไว้ที่เธอ ( DARK2 ) บทที่ 49 ฐานทัพสั่นคลอน
ร่างสูงยืนตระหง่านอยู่ในห้องมืด คล้ายกับห้องลับที่เคยบรรจุบุคคลสำคัญในอดีต มือคู่แข็งแลเห็นแต่เส้นเลือด ปูดขึ้นบ่งบอกให้รู้ถึงความหนักของสงครามในแต่ละครั้งที่ผ่านมา พร้อมใจกันล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงในขณะใบหน้าเรียวได้รูปวางตรงเหม่อลอย สายตาพยายามเก็บกักอาการที่กำลังจะออกมาเอาไว้ พลางต่อต้านด้วยความอดทนขั้นสูงสุด ซึ่งสั่งหยุดเอาไว้ชั่วคราวไม่ให้มีโอกาสได้เปิดเผย หวังรอช่วงเวลานี้ให้ผ่านพ้นไป...ประมาณนั้น....มองตรงไปยังตำแหน่งหนึ่ง ที่ไม่ได้พิเศษอะไร หรือน่าสนใจเสียจนต้องให้ความสำคัญทว่า เพียงแค่จุดนั้นสามารถทำให้สมองเขาโลดแล่นต่อไปได้ นั่นคือความจำเป็นที่ต้องการเรกาโด ครูซัส ผู้ครองตำแหน่งคนคิดค้นหนทางการเอาตัวรอดในบางครั้งของแก็งค์รองลงมาจากใครคนหนึ่ง คนที่วิญญาณหายสาบสูญยากที่จะหวนกลับมาในตอนนี้บัดนี้...ไร้แล้วซึ่งศักยภาพตรงนั้นภาพจำวนเวียนมายังโซนสมองของเขา นั่นคือส่วนที่มีความอ่อนแอแฝงอยู่ สลับกับความแค้น และกฏเกณฑ์อีกจิปาถะ ที่รวมหัวกันสร้างขึ้นมาเองแต่แล้ววันนี้กลับต้องเอามาใช้เขาคิดไม่ถึง และถ้าหากเลือกได้...คงไม่ทำมัน!" ฟู่วว.."ในขณะเขากำลังคิด ถอนหายใจเป็นร้อยรอบ พ
หยุดหัวใจไว้ที่เธอ ( DARK2 ) บทที่ 29 เสี้ยม
นานหลายนาทีที่เธอนั่งเงียบอยู่ตรงที่เดิม หลังปลีกตัวจากเวเดนเพื่อให้เขาได้พักผ่อนอย่างเต็มที่ ในสมองโลดเล่นไปด้วยสิ่งของการกระทำ ย้อนนึกประโยคขอร้องนั้นซ้ำไปซ้ำมา ว่าจริงแท้แล้วหรือที่เธอพูด...พูดราวกับไม่สนใจแม้กระทั่งสีหน้าของชายหนุ่มที่เคืองโกรธ แถมทิ้งเขาออกมาเสียดื้อๆ หมดความเกรงใจซึ่งคำว่าม
หยุดหัวใจไว้ที่เธอ ( DARK2 ) บทที่ 9 ภาพติดตา
โกดังคลังอาวุธ เหล่าอัลฟาเลือกที่จะใช้สถานที่ตรงนี้เป็นที่ประชุม จะเรียกว่าเป็นการกระชับมิตรก็คงไม่ใช่ทั้งหมด ใช้คำเร่งด่วนจะดีกว่าสายรายงานมาว่า อีกไม่กี่วันคู่แข่งทางการค้าจะใช้พื้นที่สีแดง โดยมีผู้อำนาจไม่ใช่แค่คนกลุ่มเดียว ทว่ามากกว่าสิบ และมีเป็นตับ มาซุ่มค้าอาวุธ ซึ่งมันจะไม่มีปัญหาเลย หากลู
หยุดหัวใจไว้ที่เธอ ( DARK2 ) บทที่ 8 ที่อยู่ใหม่
วันเวลาเดือนเศษกับสถานการณ์เสมือนเล่นละคร ไศลาได้บทเรียนตรงนั้นมากกว่าที่คิด เรื่องที่เคยตั้งค่าในสมอง กับการเดินทางด้วยเหตุผลอันแสนพิเศษ บัดนี้กำลังตอกย้ำ ถึงคำว่าเล็กน้อยให้เธอได้รู้รสชาด อะไรก็ตามที่เคยเจอมาเยอะ นับแต่นี้เป็นต้นไปจะยิ่งเยอะกว่า ซึ่งนั่นคือสิ่งที่เธอเป็นคนเลือกเอง เธอไม่ได้ต้องกา
หยุดหัวใจไว้ที่เธอ ( DARK2 ) บทที่ 7 ตอกย้ำ
" เฮิ้กกก~ งามไส้ไหมล่ะ อีไศลา "เธอหมุนซ้ายหมุนขวาหาหนทางหนี และพยายามสอดส่องดูว่าเหตุการณ์อันน่าภาคภูมิใจนี้ มีใครเห็นแล้วบ้าง สุดท้ายกลับมีแต่ความผิดหวัง เมื่อพบว่าจุดที่เธอยืนอยู่ มันคือเส้นทางตัน ราวกับเพลงนั้นที่เธอชอบฟังนักหนา..กลับตัวก็ไม่ได้ ให้เดินต่อไป ก็ไปไม่เถิงงง..." เมื่อคืนแค่ตบไม
Anda juga akan menyukai
ผัวแก่ 25++( nc ไม่อั้น )
ศานิชล15.0K DibacaBAD PRISON ขังรัก
อยู่ในตะเกียงแก้ว11.6K Dibacaดอกรักของฟาร์ริก(NC25+)
Time To Love32.9K Dibacaอดีตรักร้ายของคุณชายมาเฟีย
นัวร์เนีย8.6K Dibacaหย่ารักมาเฟียร้าย
เจ้านู๋อลิซ2.2K Dibacaเมียนอกสายตาของเฮียเมฆ (เมฆาร้าย)
กระปุกอ้วน22123 Dibacaพันธะวิวาห์เถื่อน
ณิการ์1.2K Dibacaพรนับพัน | IMPOSSIBLE LOVE
Melyssa460 Dibaca
