ตอนที่7

เฮล ปรมะ...

“อย่าทำอะไรฉันน่ะไอโรคจิต!”เธอตะโกนเสียงดังจนแก้วหูผมแทบแตกแหนะ คำนี้ช่างสะเทือนวงการนักล่าอย่างผมมาก

“พี่หล่อขนาดนี้แถมรวยโคตรๆจะเป็นโรคจิตได้ไงล่ะจ๊ะคนสวย หืมม ฟอดดดดด”ผมก้มหน้าลงไปบอกเธอพลางหอมแก้มสีชมพูระเรื่อนั้นไปฟอดหนึ่ง แก้มนุ๊มนุ่มแถมห๊อมหอมอีกด้วย ตัวก็นุ่มนิ่ม

“หึ!หล่อตายแหละ!”คนในอ้อมแขนผมตะโกนขึ้นมาอีกรอบพลางดีดดิ้นตัวจนหลุดจากการกอดของผม เพราะผมตกใจกับคำพูดของเธอ เธอหันหลังให้ผมเตรียมเดินหนีผม หล่อตายแหละอย่างนั้นเหรอ เธอหมายถึงว่าหน้าอย่างผมไม่หล่ออย่างนั้นเหรอ?

“ดูดีๆสิจ๊ะคนสวย มองหน้าพี่ดีๆดิ”ผมเดินเข้าไปดักหน้าเธอที่เดินหันหลังหนีผม แต่เธอหนัผมไม่พ้นหรอกครับเพราะเธอมองเดินเซๆเดินหน้าหนึ่งก้าวถอยหลังสองก้าวอ่ะ สงสัยจะเมาแน่ๆเลยครับ

“อะไรของนายหนักหนา ฉันบอกว่าไม่หล่อก็คือไม่หล่อดิ!!”เธอขึ้นเสียงหงุดหงิดใส่ผม พลางยื่นมือน้อยๆของเธอทั้งสองข้างมาผลักหน้าอกผมให้หลบทางเธอ แต่มีหรือที่คนอย่างผมจะปล่อยผู้หญิงน่ารักๆแบบนี้ไปฟรีๆน่ะเหรอครับ หึไม่มีทางซ่ะหรอกครับ

“ว๊าย!ปล่อยฉัน!”เธอขัดขืนเมื่อผมจับตัวเธออุ้มขึ้นแล้วพาเดินไปยังรถสปอร์ตคันสีดำของผมที่จอดอยู่ที่ชั้นจอดรถ แต่เเรงของเธอรึจะสู้แรงของผมได้น่ะ

ติ๊ดดด

ผมกดปลดล็อกรีโมทรถสปอร์ตของผมและเมื่อเดินไปถึงรถของผมแล้วผมก็เอื้อมมือไปเปิดประตูฝั่งคนนั้งเอี้ยวตัวลงไปนั่งบนเบาะรถและปรับเบาะให้ถอยไปข้างหลังเพื่อผมจะได้ทำอะไรๆกับเธอได้ง่ายขึ้น

“อื้ออออ ปล่อย!”เธอเอ่ยบอกผมเมื่อผมจัดท่าให้เธอมานั่งบนตักของผม ทำให้ใบหน้าของเธออยู่เหนือผม และสิ่งที่อยู่ตรงหน้าของผมก็คือ

“ข๊าวขาว^_^”ผมมองไปที่เนื้อโหนกนูนทั้งสองข้างของเธอที่ขาวท้าทายสายตาของผมยิ่งนัก ผมมองด้วยสายตาเคลิบเคลิ้มดีน่ะที่โรงจอดรถที่นี้ค่อนข้างมีแสงไฟที่สว่างอยู่บ้างทำให้ผมได้มองเห็นของสวยๆแบบนี้เต็มๆสองตา

“พี่หมอเหรอคะ?”อยู่ดีๆคนบนตักของผมก็เอ่ยพูดขึ้นด้วยนำ้เสียงเเผ่วเบาคล้ายเสียงกระซิบทำให้ผมต้องละสายตาของผมขึ้นไปมองหน้าเธออย่างสงสัย เมื่อกี้เธอถามผมรึป่าว

“อะไรเหรอครับ?”ผมถามเธอกลับไปอย่างงงๆ แต่เธอเริ่มมีประฏิกิริยาเริ่มเอามือมาวางไว้บนหน้าอกเปลือยเปล่าของผมแล้ว ทำให้ผมขนลุกชันขึ้นมาทันทีแล้วเธอก็ค่อยๆโน้มใบหน้าหวานของเธอลงมาตรงซอกคอของผมทำให้ผมรู้สึกจั๊กจี้ขึ้นมาทันที

ตึกตัก ตึกตัก

“เอ่อ”ผมอำ้ๆอึ้งๆเมื่อผมรู้สึกได้ถึงก้อนเนื้อตรงอกข้างซ้ายของผมเริ่มเต้นแรงขึ้น แรงขึ้นจนผมรู้สึกแน่นหน้าอก ยิ่งเธอเข้ามาใกล้ผมมากเท่าไร ใจผมก็เต้นเเรงขึ้นเรื่อยๆ

“พี่หมอชอบอลิซบ้างไหมคะ?”เธอกระซิบถามผมที่ข้างหูผม ทำให้ผมขนลุกขึ้นมาอีกรอบเพราะเธอผ่อนชทหายใจเข้าไปในหูของผม

“ชะชอบครับ”ผมตอบเธอไปอย่างที่ใจคิด ก็จะไม่ชอบได้ยังไงล่ะครับ ตัวเล็กน่ารักตัดผมสั้นอีกตั้งหาก แถมหน้าอกยังตู้มๆตรงสเปคผมซะด้วยสิ