บทที่8

นี่เป็นครั้งแรกที่จะได้หลับนอนกับผีมิใช่คน และเป็นการเสพสมระหว่างวิญญาณกับวิญญาณ หาใช่กายเนื้ออย่างเช่นเคย

หากแต่ความรู้สึกเมื่อเขาได้แตะต้องผิวกายหล่อนกลับอุ่นซ่านอย่างน่าสนเท่ห์ ความต้องการของเขาก็เช่นกันที่พลุ่งพล่านไปทั่วร่างสร้างความร้อนทุกอณูเนื้อ

“ดิฉันอาย” ผีสาวพยายามใช้มือปกปิดส่วนเปล่าเปลือยของตนเอง ขาเรียวทั้งสองข้างหนีบเข้าหากัน มือบางปิดความเป็นหญิงไว้อย่างหมิ่นเหม่ กลิ่นสาบสาวยิ่งทำให้ท่อนลำแข็งและมีน้ำปริ่มที่ปลายหัวทู่

“อื้อ” ผีสาวร้องได้เพียงเท่านั้นก่อนที่ริมฝีปากหล่อนจะถูกครอบครองโดยชายบนร่าง เขาทาบกายแกร่งลงแนบแน่นเบียดกระแซะกับกายสาว ผิวกายร้อนระอุของทั้งคู่ยิ่งสร้างความต้องการของกันและกัน

เรียวแขนเสลากอดคอชายหนุ่มบนร่างหล่อนไว้แน่น หล่อนโอนอ่อนตามที่เขาได้มอบจูบแสนหวาน เรียวลิ้นเกี่ยวกระหวัดสลับกับดูดดึง

ดูดกันที่ปากเหตุใดความร้อนวูบวาบและซ่านสยิวถึงเกิดที่ส่วนกลางกายได้ ดาวไม่เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นกับหล่อนเวลานี้ อาการเช่นนี้เขาเรียกว่าอะไรกัน

หล่อนอ้าขากว้างขึ้นอีกเพื่อให้กายแกร่งที่ใหญ่โตกว่าหล่อนได้แนบท่อนลำแนบสนิทกับกลีบเนื้อสาว

อา…ดีเหลือเกิน หล่อนยกสะโพกแอ่นเนินกายเข้าหาอย่างลืมอาย แม้เป็นครั้งแรกที่ได้เสพสมแต่กลับรู้ว่าต้องทำเยี่ยงไรโดยสัญชาตญาณ

ความอยากทำให้คุณศรัณย์รีบกดหัวทู่ของตัวเองเข้ากับร่องรักของผีสาวในเวลานี้ที่เขาเรียกหล่อนว่าดาว

“ดาว ฉันไม่ไหวแล้ว” เขาปวดมากเวลานี้ ต้องการปลดปล่อยคงเพราะร้างรากับการหลับนอนกับสตรีมานานหลายเดือนทำให้ความเร่าร้อนในกายไม่อาจหักห้ามใจ

อยากทะนุถนอมแต่เวลานี้เขาทนไม่ไหวอีกต่อไป  

“โอย เจ็บค่ะ โอยเจ็บ” แม้จะบอกว่าเจ็บแต่หล่อนก็แอ่นสะโพกเพื่อรับแรงตอกกระแทกจากเขา มันรุนแรงแต่ก็ให้ความรู้สึกที่หล่อนไม่เคยพบเจอ

คุณศรัณย์รู้ว่าหล่อนเป็นเพียงดวงวิญญาณจึงไม่คิดจะออมแรง เขาเข้าสุดออกสุดกระเด้าอย่างไม่รักษาภาพลักษณ์ของพ่อหมอผีคนดัง

เวลานี้ความกำหนัดมันรุนแรงเสียจนเขาต้องดึงร่างบางขึ้นมากอดและพลิกกายให้หล่อนอยู่ด้านบน หากเป็นหญิงอื่นเขามิมีทางให้นางพวกนั้นอยู่ด้านบนได้ หากแต่เวลานี้เขาเป็นเพียงวิญญาณเช่นเดียวกับหล่อนไม่มีสิ่งใดที่ต้องกังวล

เขากับหล่อนสามารถทำทุกท่าทางที่ปรารถนาและทำได้แรงลึกเพียงใดก็ได้ แม้แต่ทำในที่โล่งแจ้งก็ไม่ต้องกังวลเพราะจะไม่มีใครมองเห็นเขาและหล่อนได้  

“ดิฉันทำไม่เป็น” ผีสาวละล่ำละลักบอกคนใต้ร่าง หล่อนนั่งอยู่กลางลำตัวเขาโดยที่ส่วนนั้นของเขายังเสียบคาในกายหล่อน

“ขยับโยกไปมา ยกก้นหล่อนขึ้นลงขึ้นลง แล้วจะรู้สึกดี” มือหนาของศรัณย์จับบั้นเอวให้ทำตามคำพูดของเขา ผีสั่นระริกความอุ่นซ่านที่หน้าขาแกร่งทำให้เขายิ้มมุมปาก

“อา…พ่อหมอ ดิฉันเป็นอะไร น้ำอะไรในตัวดิฉัน”

“น้ำแห่งความสุข ถ้าหล่อนมีความสุขมันก็จะออกมาเรื่อย ๆ” คำพูดของศรัณย์ทำให้คนฟังสั่นสะท้านเพราะเวลานี้หล่อนก็สุขอีกแล้ว

บทที่ 5 ติดใจ

ผีสาวทำอย่างที่เขาสอนอย่างเร่าร้อน หล่อนส่ายร่อน บดเบียดเนินเนื้อเข้าหาท่อนเนื้อของเขาอย่างลืมอาย ความสุขที่ได้รับเกินกว่าจะต้องอาย หล่อนเป็นผี เป็นใครก็ไม่รู้ เหตุใดหล่อนต้องอาย แล้วต้องอายผู้ใด ในเมื่อเวลานี้มีเพียงหล่อนกับเขา ผู้ชายที่มอบความสุขให้กับหล่อน

“อา...เสียวเหลือเกิน อา...อ๊า อ๊ะ” เมื่อไม่ต้องอาย เสียงครางที่เปล่งออกมาจึงดังอย่างไม่ต้องอดกลั้น

เสียงหมาหอนประสานกับเสียงผีสาวร้องอย่างโหยหวน ชาวบ้านต่างคิดว่าหล่อนคงโดนพ่อหมอจับถ่วงน้ำเป็นแน่ถึงได้ร้องระงมราวกับจะขาดใจ ใครเลยจะรู้ว่าเวลานี้นางผีสาวกำลังร้องครางเพราะความสุขสมที่ไม่เคยได้พบพานมาก่อน

ทุกจังหวะที่หล่อนกระแทกเข้าหาตอใหญ่ของพ่อหมอและโดนกระแทกสวน จังหวะนั้นหล่อนกรีดร้องแทบขาดใจ น้ำตาเล็ดที่หางตาเพราะความสุขประสานกับความจุก

ร่างเล็กล้มตัวลงนอนบนอกแกร่ง หล่อนกำลังจะขาดใจ ทั้งที่ไม่มีลมหายใจ คนเราจะตายได้กี่ครั้งกันนะ มือแกร่งจับข้างสะโพกหล่อนไว้แน่น ผีสาวนึกดีใจว่าเขาคงสุขสมและกำลังจะยกหล่อนลงจากกายแกร่ง หากแต่สิ่งที่คิดกับสิ่งที่ได้รับช่างต่างกัน

นอกจากคุณศรัณย์จะไม่ยกหล่อนวางลงแล้ว เขาจับข้างเอวหล่อนไว้แน่นไม่ให้หนีไปไหนได้ จากนั้นเขาก็กระแทกจากด้านล่างขึ้นหาโพรงนุ่มของหล่อนรุนแรง เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังตับ ตับ

ผีสาวกรีดร้องเพราะความเสียว ร่างอวบอิ่มดิ้นพล่านบนกายแกร่งหล่อนเงยหน้าขึ้นหลับตา น้ำตาไหลอาบตรงหางตา หล่อนสุขเหลือเกิน สุขราวกับว่าเวลานี้หล่อนกำลังล่องลอยอยู่บนสวรรค์

ร่องรักของผีสาวตอดรัดเขาแทบจะแตกตั้งแต่ได้ปักลำเข้ากายหล่อน ผีสาวบริสุทธิ์ให้ความรู้สึกที่คุณศรัณย์ไม่เคยได้พบเจอ หญิงคณิกาที่เขาได้หลับนอนด้วยนั้นไม่ให้ความรู้สึกดีเช่นนี้เลย