Share

บทที่ 163

Author: อุดมสมบูรณ์
เมื่อเห็นถุงยาในมือฉัน แววตาคมลึกคู่นั้นก็ฉายแววเคลือบแคลงสงสัยขึ้นมาทันที

หัวใจฉันกระตุกวูบ รีบซ่อ
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Locked Chapter

Pinakabagong kabanata

  • หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก   บทที่ 164

    สายตาของกู้สือซวี่จับจ้องไปที่กล่องยาใบนั้น วินาทีนั้นฉันรู้สึกเหมือนหัวใจจะหลุดกระดอนออกมานอกอกโชคดีที่ชื่อยาบำรุงครรภ์ตัวนี้ไม่ได้เป็นชื่อทางการค้าที่เห็นกันทั่วไปพอพยาบาลเดินคล้อยหลังไป กู้สือซวี่ก็เอ่ยถามด้วยความสงสัย “นี่มันยาอะไร?”“ยาบำรุงเลือด”ฉันตอบออกไปหน้าตาเฉย หัวใจไม่แม้แต่จะเต้นผิดจังหวะแววตาของกู้สือซวี่อ่อนลงเล็กน้อยพลางถามต่อ “อาการโลหิตจางกำเริบอีกแล้วเหรอ?”ฉันเอ่ยเสียงเรียบ “ช่วงนี้เจอเรื่องน่าสะอิดสะเอียนจนเวียนหัว เลยไปให้หมอตรวจดูหน่อยน่ะ”กู้สือซวี่คิดว่าฉันเจตนาพูดเหน็บแนมเขา จึงไม่ได้ซักไซ้อะไรต่อ ก่อนจากไปเขายังทิ้งท้ายไว้ว่า “ดูแลตัวเองให้ดีแล้วกัน”ฉันมองตามแผ่นหลังของเขาไปพลางแค่นหัวเราะเยาะในใจประโยคนั้นควรเป็นฉันต่างหากที่ต้องบอกว่า ‘พวกนายนั่นแหละ ดูแลตัวเองกันให้ดี!’แฟนคลับของซูหย่าซินได้นำเรื่องที่เธอมาโรงพยาบาลเพื่อช่วยแก้สถานการณ์ให้ฉัน พร้อมทั้งเกลี้ยกล่อมให้แฟนคลับสลายตัวกลับไป โพสต์ลงบนโลกอินเทอร์เน็ตการกระทำของซูหย่าซินได้รับทั้งเสียงชื่นชมและความเห็นอกเห็นใจจากชาวเน็ตอย่างล้นหลาม“ซึ้งจนน้ำตาจะไหล ทำไมถึงเป็นผู้หญิงที่จิตใจดี

  • หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก   บทที่ 163

    เมื่อเห็นถุงยาในมือฉัน แววตาคมลึกคู่นั้นก็ฉายแววเคลือบแคลงสงสัยขึ้นมาทันทีหัวใจฉันกระตุกวูบ รีบซ่อนถุงยาไว้ด้านหลังแล้วเอ่ยถามอย่างไม่สบอารมณ์ “นายไม่ได้ไปกับซูหย่าซินหรอกเหรอ?”“เมื่อกี้พ่อแม่ตระกูลเยี่ยโทรหาฉัน พวกเขากลัวว่าถ้าเธออยู่ต่อจะโดนชาวเน็ตถล่ม เลยขอร้องให้ฉันช่วย”กู้สือซวี่ไม่ได้มีท่าทีว่าจะปรึกษาหารือ แต่เอ่ยปากสั่งราวกับเป็นคำขาด “เครื่องบินส่วนตัวเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว โรงพยาบาลที่ต่างประเทศก็ติดต่อไว้แล้วเหมือนกัน ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่เธอจะมาเอาแต่ใจ”ฉันตอบกลับไปอย่างเย็นชา “ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้น และแม่ฉันก็จะไม่ไปไหนเหมือนกัน”ฉันไม่เข้าใจเลยจริง ๆ ว่าทำไมคนที่ไม่ได้ทำผิดอะไรอย่างพวกเรา ถึงต้องเป็นฝ่ายหลบ ๆ ซ่อน ๆ ด้วย?กู้สือซวี่ยกมือขึ้นนวดหัวคิ้วคล้ายกำลังปวดประสาท “เยี่ยเจาเจา วันนี้ถึงหย่าซินจะช่วยเกลี้ยกล่อมให้แฟนคลับพวกนั้นยอมกลับไปได้ชั่วคราว แต่วันพรุ่งนี้หรือวันมะรืนพวกนั้นก็อาจจะแห่กันมาอีก พวกเธออยู่ที่นี่ ยังไงก็ไม่มีความปลอดภัยอยู่ดี”ฉันย้อนถาม “แล้วมันเกี่ยวอะไรกับนายด้วยล่ะ?”คำถามนั้นทำเอากู้สือซวี่ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดเสียงเรียบ “ยังไงเธอ

  • หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก   บทที่ 162

    พอเธอพูดจบ ถึงกับมีแฟนคลับบางคนร้องไห้ออกมาตรงนั้นเลยทีเดียว“หย่าซิน ทำไมเธอถึงได้โง่ขนาดนี้!”แฟนคลับคนนั้นร้องไห้สะอึกสะอื้นพลางกล่าว “ยิ่งเธอเป็นแบบนี้ พวกเราก็ยิ่งปวดใจแทนเธอ เธอเป็นคนใสซื่อขนาดนี้ จะไปสู้เล่ห์เหลี่ยมของเยี่ยเจาเจาได้ยังไงกัน!”“ใช่แล้ว หย่าซิน พวกเราทุกคนคือครอบครัวของเธอนะ เธอไม่ต้องกลัว เธอไม่ได้อยู่คนเดียว!”“เยี่ยเจาเจา ขอโทษเดี๋ยวนี้เลยนะ! ขอแค่ตอนนี้เธอยอมคุกเข่าขอขมาหย่าซินของเรา แล้วยอมรับว่าเธอกับแม่เป็นเมียน้อย พวกเราถึงจะยอมเลิกแล้วต่อกัน!”“ใช่! ขอโทษเดี๋ยวนี้!”กลุ่มแฟนคลับพากันกรูเข้ามาเป็นฝูง จนบอดี้การ์ดเกือบจะต้านเอาไว้ไม่อยู่กู้สือซวี่คงจะรู้เรื่องที่เกิดขึ้นทางฝั่งนี้แล้ว จึงพากลุ่มบอดี้การ์ดตามมาด้วยเช่นกันในที่สุด ก็เป็นบอดี้การ์ดของกู้สือซวี่กับบอดี้การ์ดของกู้อี้หาน ร่วมกับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของโรงพยาบาลอีกหลายคน ช่วยกันขับไล่พวกแฟนคลับเหล่านั้นออกไปในที่สุดบริเวณนั้นก็กลับมาเงียบสงบอีกครั้งซูหย่าซินเดินเข้ามาหาฉันแล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่เป็นห่วงเป็นใย “คุณหนูเยี่ย คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหมคะ ขอฉันดูหน่อย คุณได้รับบาดเจ็บ

  • หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก   บทที่ 161

    ฉันอดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจในตอนนั้น แม่ของฉันรักซูจ้งผิงมากมายขนาดไหนกันนะ?ถึงได้ยอมแต่งงานง่าย ๆ ไม่รอบคอบแบบนั้น แม้แต่ทะเบียนสมรสก็ยังไม่ได้จดด้วยซ้ำคุณนายใหญ่ตระกูลเสิ่นนึกขึ้นได้ถึงจุดประสงค์ที่มาหาฉัน จึงเอ่ยขึ้นว่า “นักเรียนที่เคยไปร่วมงานแต่งงานของแม่หนูในตอนนั้น ย่าติดต่อได้หลายคนแล้วนะ บางคนยังมีรูปถ่ายเก็บไว้อยู่เลย ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นหลักฐานที่ซูจ้งผิงปฏิเสธไม่พ้น ตอนนี้พวกเขากำลังเดินทางมาที่เมืองไห่เฉิง พอดีถือโอกาสนี้ให้พวกเราได้พบปะรวมตัวกันไปด้วยเลย”น้ำตาฉันเอ่อคลอเบ้า ในที่สุดความบริสุทธิ์ของแม่ฉันก็จะได้กระจ่างเสียที“คุณย่าเสิ่น ขอบคุณมากนะคะ”ฉันมองท่านด้วยความซาบซึ้งใจพลางกล่าวว่า “ถ้าไม่ได้คุณย่า หนูกับแม่ก็คงต้องแบกรับตราบาปและคำด่าทอไปตลอดชีวิตแน่ ๆ ค่ะ”คุณนายใหญ่ตระกูลเสิ่นกุมมือฉันไว้แล้วตบเบา ๆ พลางเอ่ยว่า “เด็กดี วางใจเถอะนะ ทำใจให้สบาย อยู่ดูแลแม่ของหนูที่นี่ให้ดี ไม่นานความจริงก็จะปรากฏให้ทุกคนได้รับรู้เอง”ขณะนั้น แม่บ้านที่ติดตามคุณนายใหญ่ตระกูลเสิ่นมาด้วยก็เดินเข้ามาเตือน “คุณท่านคะ วันนี้ท่านนัดหมายกับพระอาจารย์อู๋เติงที่วัดซีเหยียนเพื่อไปไห

  • หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก   บทที่ 160

    ซูหย่าซินเดินตามพวกเราเข้ามาในห้องพักผู้ป่วยของแม่ฉันคราวก่อนที่พลาดโอกาสผูกสัมพันธ์เชื่อมเส้นสายกับตระกูลเสิ่น เธอยังคงเก็บมานึกเสียดายและฝังใจไม่หายตอนนี้สบโอกาสเหมาะ แม้ในใจจะริษยาความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับคุณนายใหญ่ตระกูลเสิ่นมากเพียงใด แต่เธอก็ยังคงปั้นหน้าส่งยิ้มประจบสอพลอ เพื่อสร้างภาพลักษณ์ที่ดีต่อหน้าหญิงชราทันที"คุณนายใหญ่คะ ตัวหนูกับพี่สาวมีเรื่องเข้าใจผิดกันอยู่นิดหน่อย โชคดีเหลือเกินที่คุณนายใหญ่ยอมเปิดปากอนุญาตให้หนูได้เข้ามาข้างใน การที่ท่านยังจำหนูได้ นับเป็นเกียรติของหนูจริง ๆ ค่ะ"เธอเอ่ยทักทายเอาอกเอาใจด้วยปากหวานก้นเปรี้ยวคุณนายใหญ่ตระกูลเสิ่นแค่นหัวเราะในลำคอเบา ๆ ด้วยน้ำเสียงเย็นชา ปรายตามองหล่อนอย่างรู้ทันพลางเอ่ย "ครอบครัวของคุณหนูซูช่วงนี้เป็นคนดังยึดครองพื้นที่หัวข้อค้นหายอดนิยมขนาดนั้น ต่อให้ไม่อยากจำ ก็คงลืมไม่ลงหรอกนะ"สีหน้าของซูหย่าซินเปลี่ยนไปเล็กน้อยวินาทีถัดมา เธอก็แสร้งตีสีหน้าน้อยเนื้อต่ำใจพลางเอ่ย "วันนี้ที่หนูแวะมา ก็เพราะเรื่องนี้แหละค่ะ คุณนายใหญ่เองก็น่าจะทราบแล้วใช่ไหมคะ ว่าความจริงหนูกับคุณหนูเยี่ยเป็นพี่น้องต่างแม่กัน หนูให้ความสำค

  • หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก   บทที่ 159

    กู้อี้หานเอ่ยขึ้น "จินรั่ว คืนนี้เธอมีนัดเดตกับคุณหมอเผยของเธอไม่ใช่เหรอ? รีบไปเถอะน่า เดี๋ยวฉันอยู่เฝ้าเจาเจาที่นี่เอง"ซ่งจินรั่วหรี่ตามองเขาอย่างจับผิด "อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ทันนะว่านายคิดอะไรอยู่! ขอบอกไว้ก่อนเลยนะ อยู่นิ่ง ๆ เจียมตัวไว้บ้างล่ะ! ถ้ากล้าฉวยโอกาสตอนเจาเจาลำบากล่ะก็ นายเตรียมตัวโดนดีได้เลย!""โอ๊ย รู้แล้วน่า รู้แล้วครับคุณหนูใหญ่!"กู้อี้หานรีบผลักตัวซ่งจินรั่วออกไปนอกห้องอย่างกระตือรือร้นเขาหันมายิ้มให้ฉัน ก่อนจะตีหน้าขรึมพูดจาจริงจัง "เจาเจา คืนนี้นอนปูฟูกกับพื้นตรงนี้ก็ได้ ไม่ต้องเป็นห่วงหรือสงสารฉันหรอกนะ""เอ่อ..."ฉันเอ่ยอย่างกระอักกระอ่วนใจ "นายไม่ต้องอยู่ค้างที่นี่หรอก นี่ก็อุตส่าห์พาบอดี้การ์ดมาช่วยคุ้มกันแล้ว แค่นี้ฉันก็ขอบคุณนายมากพอแล้วล่ะ"กู้อี้หานแย้งขึ้นทันควัน "ได้ยังไงกันล่ะ? แฟนคลับสมองกลวงของยัยซูหย่าซินน่ากลัวจะตายไป ฉันต้องอยู่ตรงนี้เพื่อคอยปกป้องเธอกับคุณป้าสิ"ฉันถอนหายใจออกมาเบา ๆ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจังอย่างยิ่ง "กู้อี้หาน ฉันมองนายเป็นแค่เพื่อนคนหนึ่งเท่านั้น นอกจากนี้แล้วไม่มีอย่างอื่นเลยจริง ๆ ฉันไม่อยากทำให้นายต้องเสียเวลา เข

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status