MasukShare
ตอนที่145ใกล้แล้ว
Tanggal publikasi:
2026-05-23 22:50:21
Bab terbaru
หาญท้าชะตาเน่าๆ ตอนที่241เหมาะสม
ภายในห้องพักแสงตะเกียงส่องสว่างอย่างอบอุ่นหยางหวางนั่งพิงหมอนอยู่บนแท่นนอน แม้บาดแผลจะได้รับการรักษาแล้ว แต่ใบหน้ายังคงซีดอยู่บ้างโหลวหรานนั่งอยู่ข้างโต๊ะ กำลังจัดยาสมุนไพรใส่ถ้วยอย่างเงียบๆตั้งแต่หยางหวางฟื้นขึ้นมา ทั้งสองพูดคุยกันหลายเรื่องเรื่องกองทัพเรื่องหลิวโยว่เฉวียน เรื่องการต่อสู้ที่กำลังจะมาถึงแต่มีบางเรื่องหนึ่งที่ยังไม่มีใครพูดถึง จนกระทั่งหยางหวางเอ่ยขึ้น"โหลวหราน" มือของโหลวหรานหยุดชะงัก"เพคะ"หยางหวางมองนางนิ่ง ราวกับกำลังรวบรวมความกล้า"มีเรื่องหนึ่ง ที่ข้าอยากบอกเจ้า"โหลวหรานไม่ได้หันกลับมา"เรื่องอะไรเพคะ"ภายในห้องเงียบลงหยางหวางกำมือแน่นเล็กน้อยก่อนเอ่ยออกมา"เรื่องระหว่างข้ากับลี่เอินเอิน"มือของโหลวหรานชะงักแต่เพียงครู่เดียว นางก็กลับมาจัดยาต่อ"เรื่องนั้นหรือเพคะ ช่างเถอะโหลวหรานไม่ได้ใส่ใจเพียงนั้น"หยางหวางขมวดคิ้ว"เจ้าฟังข้าก่อน"โหลวหรานหัวเราะเบาๆ"ไม่จำเป็นหรอกเพคะ"หันมามองเขา รอยยิ้มบนใบหน้าดูเป็นธรรมชาติมากเสียจนหยางหวางรู้สึกว่ามันไม่จริง"เรื่องมันผ่านไปแล้วท่านก็แค่ดีกับนาง ให้มากเพราะนางคือคู่หมั้นของท่าน"โหลวหรานก้มลงจัดถ้วยยา"และลี่เอินเอิ
หาญท้าชะตาเน่าๆ ตอนที่240ขอบใจ
โหลวหรานหน้าเริ่มร้อน"ข้าก็ไม่คิดจะไปอยู่แล้ว"หยางหวางยิ้ม"ดีจังในที่สุดเจ้าก็อยู่ข้างข้า"ผ่านไปไม่นานหยางหวางก็ค่อยๆ หลับไปอีกครั้งแต่ครั้งนี้มือของเขายังคงจับมือโหลวหรานไว้โหลวหรานนั่งอยู่ข้างเตียงปล่อยให้มือของตนอยู่ในมือของเขาไม่ได้ดึงออกเพียงใช้มืออีกข้าง จัดเส้นผมที่ตกลงมาบนหน้าผากของเขาเบาๆ แสงจันทร์ส่องเข้ามาภายในห้องโหลวหรานมองใบหน้าที่หลับสนิทอยู่ตรงหน้าก่อนพึมพำเสียงเบา"คราวนี้...ข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าหายไปอีกแล้ว"ระบบที่อยู่ในหัวเงียบไปนานก่อนกระซิบ"นายหญิงเจ้าขา""อะไร""มือท่านยังจับกันอยู่เลยเจ้าค่ะ"โหลวหรานก้มมอง"ก็เขาจับอยู่ ท่านจะปล่อยหรือเจ้าคะ"โหลวหรานเงียบระบบรอคำตอบผ่านไปครู่หนึ่งโหลวหรานจึงพูดเบาๆ"ไม่ปล่อย"ระบบถึงกับเอาหมอนมากอด"อ๊ายยยย..."โหลวหรานกัดฟัน"เงียบเถอะ"ด้านนอกห้อง ราตรียังคงดำเนินต่อไปแต่ภายในห้องเล็กๆ นั้นมือสองข้างยังคงจับกันอยู่ไม่มีใครยอมปล่อย แม้กระทั่งยามที่ทั้งสอง ค่อยๆ หลับไปท่ามกลางความเงียบด้วยกัน...ภายในห้องเงียบสงบแสงตะเกียงเหลือเพียงแสงสลัวหยางหวางนั่งพิงแท่นนอน สติกลับฟื้นคืนมาชัดเจนแล้ว มือข้างหนึ่งของเขายังคงถูกพันด้วยผ้าสะ
หาญท้าชะตาเน่าๆ ตอนที่239กลัว
ภายในห้องพักของหยางหวางบรรยากาศเงียบงันกว่าปกติกลิ่นสมุนไพรลอยคลุ้งอยู่ทั่วห้องหยางหวางนอนอยู่บนแท่นนอนอาภรณ์ด้านบนถูกเปลี่ยนออกแล้วผ้าพันแผลพันอยู่บริเวณแขนและบาดแผลหลายแห่งตามร่างกายใบหน้าของเขายังคงซีดเซียว แม้จะไม่ได้สติเต็มที่แต่ลมหายใจยังสม่ำเสมอสุ่ยซือกวานนั่งอยู่ข้างเตียง หยางเทียนและฮองเฮายืนอยู่ข้างๆ หลิวโยวเยว่ ยืนห่างออกมาท่านรองแม่ทัพเฉินเจิ้งกั๋วยืนเฝ้าระวังอยู่ไม่ห่างหมอสุ่ยซือกวานกำลังตรวจบาดแผลอย่างละเอียด โหลวหรานยืนอยู่ไม่ไกลมือกำชายแขนเสื้อแน่น สายตาไม่ยอมละไปจากร่างของหยางหวางเลยแม้แต่น้อยผ่านไปครู่หนึ่ง สุ่ยซือกวานจึงถอนหายใจ"บาดแผลสาหัสไม่น้อย"หัวใจของโหลวหรานกระตุก"หนักมากหรือ"หยางเทียนฮ่องเต้เอ่ยปากด้วยความเป็นห่วงสุ่ยซือกวานพยักหน้า"บาดแผลหลายแห่งไม่ถึงกับอันตราย แต่เขาเสียเลือดมากเกินไปอาจจะเพราะหว่าจะมาถึงค่ายกล "หมอหนุ่มหันไปหยิบผ้าสะอาดและยา"ข้าจะจัดการบาดแผลให้ จากนั้นต้องให้ยาฟื้นกำลัง"เขาหันไปทางประตู"ชิงอวี้"สาวใช้ดินเหนียวรีบเดินเข้ามา"เจ้าคะ ท่านหมอ""ไปเคี่ยวยานี่"สุ่ยซือกวานส่งห่อยาให้ ชิงอวี้รับไว้ทันที"เจ้าค่ะ"แต่ยังไม่ทันได้เ
หาญท้าชะตาเน่าๆ ตอนที่238ทุกคนปลอดภัยดี
ขบวนของหยางหวางเดินทางมาใกล้ถึงภูเขาที่ตั้งของค่ายกลแล้ว ทุกคนเริ่มมีความหวัง เด็กหลายคนที่เดินทางมาหลายวันเริ่มยิ้มออกคนชราบางคนมองแนวภูเขาเบื้องหน้าราวกับกำลังมองเห็นสถานที่ปลอดภัยอยู่ไม่ไกล อวิ๋นเซ่อเดินอยู่ข้างหยางหวาง"ไท่จือ อีกไม่นานก็น่าจะถึงแล้วขอรับ"หยางหวางพยักหน้าก่อนหันไปมองผู้คนที่เดินตามมา"อดทนอีกนิด ถึงที่นั่นแล้วทุกคนจะปลอดภัย"แต่ยังไม่ทันสิ้นเสียงฟิ้วลูกธนูดอกหนึ่งพุ่งแหวกอากาศฉึก มันปักลงบนพื้นตรงหน้าผู้คนแตกตื่นทันที"มีศัตรู"อวิ๋นเซ่อตะโกนลั่นฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว ลูกธนูจำนวนมากพุ่งออกมาจากแนวป่า หยางหวางชักกระบี่ออกจากฝักทันที"ทุกคนถอย"เสียงตะโกนดังขึ้น เด็กและสตรีรีบรวมตัวกัน ชายชาวบ้านที่มีอาวุธต่างคว้าดาบเก่า มีด หรือไม้ขึ้นมาป้องกันตัว แต่ยังไม่ทันได้ตั้งขบวนทหารจำนวนมากก็พุ่งออกมาจากแนวป่า เสียงตะโกนสังหารดังไปทั่วบริเวณ“จับเป็น…จับตัวกลับวังหลวงตามบัญชาฝ่าบาท”"เป็นคนของหลิวโยว่เฉวียน"อวิ๋นเหยียนกัดฟันแน่น"พวกมันซุ่มโจมตีเรา"หยางหวางก้าวไปยืนด้านหน้ากระบี่ในมือสะท้อนแสงแดด"อย่าให้พวกมันเข้าใกล้เด็กและสตรี"อวิ๋นเซ่อพุ่งเข้าไปทันที อวิ๋นเหยียนนำชายชา
หาญท้าชะตาเน่าๆ ตอนที่237ปืนใหญ่ปืนกลไฟ
“ออกเดินทางงงง” ไม่นานนักขบวนผู้คนก็เริ่มเคลื่อนตัว หยางหวางควบม้าอยู่ด้านหน้า อวิ๋นเหยียนอยู่ทางซ้าย ส่วนอวิ๋นเซ่อคอยดูแลผู้คนอยู่ทางขวาชาวบ้าน เด็ก และสตรีเดินตามขบวนมาอย่างเป็นระเบียบบางคนยังคงหวาดกลัวแต่เมื่อมองเห็นไท่จือที่เดินนำอยู่เบื้องหน้า ความหวาดหวั่นในใจก็ค่อยๆ ลดลงอวิ๋นเหยียนมองหยางหวาง"ไท่จือ เราจะพาทุกคนไปที่ใดขอรับถึงจะปลอดภัย"หยางหวางมองไปยังแนวภูเขาเบื้องหน้าก่อนตอบด้วยรอยยิ้มบางๆ"ไปหาคนผู้หนึ่งคนที่ทุกคนจะต้องประหลาดใจ"อวิ๋นเซ่อเลิกคิ้ว"ผู้ใดหรือขอรับ"หยางหวางเพียงตอบ"คนที่สร้างสถานที่ซึ่งจะปกป้องทุกคนได้และกำลังสร้างกองทัพเพื่อรบกับหลิวโยวเฉวียน"อวิ๋นเหยียนกับอวิ๋นเซ่อมองหน้ากันอย่างสงสัย แต่ไม่ได้ถามต่อตึก...ตึก...ตึก...ขบวนทั้งหมดจึงมุ่งหน้าต่อไปตรงไปยังค่ายกลของโหลวหรานและการกลับมาครั้งนี้หยางหวางไม่ได้กลับมาเพียงลำพังอีกต่อไปเขาพาผู้คนจำนวนมากกลับมาด้วย พร้อมกับกำลังใหม่และความหวังใหม่ ที่จะร่วมกันเปลี่ยนชะตาของแคว้นฉี…และระหว่างทางกลับไปยังค่ายกลชาวบ้านกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาหาหยางหวาง นับร้อยคน ต่างทิ้งข้าวของไม่จำเป็นเพื่อเตรียมเดินทางกับหยางหวาง
หาญท้าชะตาเน่าๆ ตอนที่236รวบรวมกำลังคน
ฮองเฮาค่อยๆ นั่งลง"แล้วเหตุใด...เหตุใดหยกถึงยอมอยู่ในมือของเขา"หยางเทียนหัวเราะเบาๆ แต่ไร้ซึ่งความขบขัน"เพราะหยกไม่มีความดีหรือความชั่ว มันเป็นเพียงพลัง ผู้ถือครองต่างหากที่กำหนดว่าพลังนั้นจะถูกใช้เช่นไร"เขากำมือแน่น"และสิ่งที่แย่ที่สุด ไม่ใช่แค่หยกกำลังแข็งแกร่งขึ้น"ดวงตาของหยางเทียนเต็มไปด้วยความโกรธ ฮองเฮามองเขา"แต่หยกอยู่ในมือของคนชั่ว""ใช่ อยู่ในมือของหลิวโยว่เฉวียน""แล้วเราจะทำอย่างไร" หยางเทียนมองออกไปยังทิศทางของวังหลวง"เราต้องหยุดเขา” ฮองเฮาชะงัก"แต่หยกแข็งแกร่งขึ้นทุกวัน เราก็ต้องแข็งแกร่งขึ้นให้เร็วกว่ามันข้ายินดีแลกด้วยบชีวิตหากว่าหยุดมันได้"“ฝ่าบาท”หลังออกจากค่ายกลมาได้หลายวัน หยางหวางกับอวิ๋นเซ่อเดินทางผ่านหมู่บ้านเล็กๆ หลายแห่ง แต่สิ่งที่พบตลอดทางกลับทำให้สีหน้าของหยางหวางหนักอึ้งขึ้นเรื่อยๆ ถนนที่เคยมีผู้คนสัญจร บัดนี้เต็มไปด้วยขบวนเกวียน ชาวบ้านจำนวนมากกำลังเก็บข้าวของที่พอจะนำติดตัวไปได้บางคนแบกห่อผ้าไว้บนหลัง อุ้มเด็กเล็กไว้ในอ้อมแขน บางคนลากบิดามารดาที่ชราภาพไปบนเกวียนไม้เก่าๆ ใบหน้าของทุกคนเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ไม่มีใครรู้ว่าจุดหมายปลายทางอยู่ที่ใด
Anda juga akan menyukai
ทาสสาวพราวพิลาส
พิณเคล้าสายฝน127.7K Dibacaชายาแพทย์เสด็จ : ท่านอ๋องควรดื่มยาแล้ว
จิ้งเยี่ยน66.8K Dibacaหวนคืนอีกครา ไม่ขอเป็นพระชายาที่โง่เขลา Ver.01
ชาไทยเย็น23.2K Dibacaแม่หมอหลงยุคมาเป็นหมอดูผู้มีญาณวิเศษ
ต้าซินซิน25.5K Dibacaเมื่อฉันย้อนเวลากลับมาเลือกพ่อของลูกอีกครั้งในยุค 80
หลี่จินผิง71 Dibacaท่านแม่คือนางร้ายที่ถูกพระเอกธงแดงขับไล่
ไป๋เจวี๋ย500 Dibacaปราบพยศคุณหนูจวนแม่ทัพ
บัวหลวง304 Dibacaบัลลังก์นางมาร
Kanpiman116 Dibaca
