LOGIN'เป้าหมายของ Pแต่งงานกับพาลัน"บี๋ เราพึ่งแต่งงานกันเมื่อวาน" งานแต่งงานของฉันกับพาลันถูกจัดขึ้นอย่างใหญ่โตเมื่อวานนี้เอง ด้วยความที่ผู้ใหญ่ฝั่งครอบครัวเขาค่อนข้างเยอะ ไหนจะรุ่นพี่รุ่นน้องที่สนิททั้งเขาและฉัน แล้วก็ยังมีแขกสำคัญทางธุรกิจของเขาอีก จากที่ฉันอยากมีงานแต่งเล็กๆ แบบอบอุ่น พอเอาเข้าจริงเราสองคนก็ไม่สามารถขีดกากบาทชื่อใครออกได้เลยสักคน เลยจำเป็นต้องปิดห้องจัดเลี้ยงโรงแรมหรูเพื่อจัดงาน ดีนะที่เราเลือกโรงแรมของครอบครัวพายทำให้ได้ส่วนลดมาเป็นของขวัญวันแต่งงานของเรา"งั้นก็สำเร็จแล้วหนึ่งข้อ" และวันนี้เราสองคนขอพักเหนื่อยหนึ่งวันเพื่อเตรียมตัวบินไปฮันนีมูนที่สวิตเซอร์แลนด์สิบวันในมันมะรืน เป็นเขาที่วางแผนในทริปนี้ทั้งหมดวันว่างทั้งที ฉันเลยอยากเขียนไดอารี่เริ่มวางเป้าหมายในชีวิตของปีนี้ แน่นอนว่านับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฉันคงไม่ได้นั่งเขียนไดอารี่คนเดียวอีกแล้ว เพราะมีคนอยากช่วยเขียนหนึ่งคน เป็นคนเดียวกับที่ฉันกำลังนั่งอยู่บนตักแกร่งคอยเอามือโอบเอวเอาไว้ไม่ห่างพาลัน...คุณสามีป้ายแดงของพริบพราวนั่นเอง"แบบนี้ก็ได้เหรอ" "ได้" "ไม่เอา เปลี่ยนๆ" เขาจะเอาสิ่งท
"เก็บเงินไว้เลี้ยงเบบี๋ดีกว่านะ""อยากมีเบบี๋แล้ว?""เค้าพูดถึงอนาคต""เค้าพร้อมทำ""ทะลึ่ง" "หึ"ในเมื่อเธอไม่อยากจัดงานหมั้นใหญ่โตเพราะกลัวว่าเงินในบัญชีของผมจะสะเทือน ผมก็ไม่คัดค้านอะไร เพียงแต่ยื่นคำขาดว่าต้องมีงานแต่งของเราเกิดขึ้นทันทีที่เราเรียนจบ อันที่จริงผมอยากจะจัดเลยด้วยซ้ำ เพียงแต่ตอนนี้เราสองคนมีอะไรหลายอย่างต้องทำ ไหนจะโปรเจ็คจบที่ต้องเริ่มคิด ไหนจะเรื่องเตรียมหาที่ฝึกงาน ทำให้เวลาของเรายังไม่ค่อยลงตัวและตรงกันเท่าไหร่ ผมเลยจำเป็นต้องทำใจให้เย็นพักเรื่องนี้ไว้ก่อนส่วนแหวนที่ผมแอบสั่งทำเพื่อเป็นเซอร์ไพร์สให้เธอนั้น ทุกอย่างที่ผมวางแผนไว้ยังคงเหมือเดิม ผมยังอยากให้แหวนคู่นี้เป็นแหวนหมั้นของเราสองคน แค่เปลี่ยนสถานที่นิดหน่อย และวันนี้เป็นวันที่เราสองคนลองใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันครบสามเดือน เพราะงั้นผมเลยเลือกใช้วันนี้เป็นวันเลื่อนสถานะจากคำว่า "ว่าที่คู่หมั้น" มาเป็น "คู่หมั้น" เต็มรูปแบบ ถึงแม้ว่าสถานะของเราทั้งคู่จะไปกันไกลแล้วก็ตาม ผมคิดว่าในใจลึกลึกของเธอก็คงอยากมีวันพิเศษกับเขาบ้างเหมือนกัน"บี๋ เค้าสวยยัง" "สวย" "แค่นี้เหรอ" "ที่สุดครับ" "จะยอมเชื่อก็ได้" และเป็นอย
"สวัสดีค่ะคุณป๊า คุณมี๊" "จ๊ะ มาให้มามี๊หอมก่อนเร็ว" การที่มีลูกสะใภ้ที่ถูกใจมามี๊และเข้ากันได้ดีกับป๊าและน้องสาวของผม ยิ่งคนคนนั้นเป็นเธอด้วยแล้ว คืออีกหนึ่งความสุขที่เกิดขึ้นในชีวิตผมภาพที่เมียตัวยุ่งวิ่งเข้าไปกอดให้มามี๊กดปลายจมูกลงบนแก้มนุ่มทั้งซ้ายและขวา แอบเหล่ตามามองทำหน้าเหมือนว่าตัวเองถือไพ่เหนือกว่าลูกชายแท้ๆ อย่างผม มีให้เห็นทุกครั้งที่ผมพาเธอกลับมากินข้าวที่บ้านหลังใหญ่ โคตรจะแสบ"พาลันแกล้งอะไรหนูบ้างรึเปล่าลูก" "ไม่มีค่ะ มีแต่ชอบว่า ว่าพริบพราวอ้วน" หึ ฟ้องเก่ง! "ไม่อ้วนหรอกลูก มามี๊ว่ากำลังดี ใส่เสื้อผ้าสวย" มามี๊ประคองแก้มนุ่มให้เงยขึ้นมองท่านจับหันซ้ายหันขวาอย่างเอ็นดู ก่อนจะพูดให้ท้ายคนสวยของท่าน ยิ่งทำให้เธอได้ใจแอบทำหน้าทำตาเจ้าเล่ห์ใส่ น่ามันเขี้ยวมากจนผมแทบอยากจะพาเธอกลับไปจัดการที่คอนโดเสียตอนนี้โตมาขนาดนี้ก็พึ่งเข้าใจว่า หมาหัวเน่าคืออะไร ก็ตอนที่จะมีเมียกับเขานี่แหละ"วันนี้มามี๊ทำผัดเปรี้ยวหวาน แกงเขียวหวานไก่ แล้วก็กุ้งอบเกลือของโปรดพาลัน หนูทานได้มั้ย""ได้ค่ะ น่าอร่อยทั้งนั้นเลยค่ะ" กับข้าวสามสี่อย่างบนโต๊ะอาหารมื้อเย็น
สองสามวันมานี้ ฉันรู้สึกว่าคุณแฟนติดโทรศัพท์มือถือมากเป็นพิเศษ เวลาที่กลับมาจากมหาวิทยาลัยก็เอาแต่นั่งกดมือถืออยู่ตรงโซฟาห้องนั่งเล่นอยู่นานสองนาน จนฉันอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จออกมาเขาก็ยังนั่งอยู่ที่เดิมและท่าเดิมไม่มีเปลี่ยนเลยสักนิด แม้แต่ตอนกินข้าวตาคู่คมก็เอาแต่จ้องจอสี่เหลี่ยมเหมือนกำลังรอหรือดูอะไรบางอย่างที่น่าสนใจอยู่อย่างนั้น ปล่อยให้ฉันพูดอยู่คนเดียวถามอยู่คนเดียวส่วนเขามีหน้าที่แค่ตอบเท่านั้น ไม่ใช่ว่าแอบมีโลกอีกใบหรอกนะ"บี๋ทำอะไรอะ" ฉันเดินเช็ดผมออกมาหาเขาตรงโซฟาห้องนั่งเล่น แอบชะเง้อคอมองหน้าจอสี่เหลี่ยมเล็กในมือของเขาอยู่นาน แต่ดูเท่าไหร่ก็เห็นเพียงตัวการ์ตูนตัวเล็กกำลังวิ่งไล่ต่อสู้กับฝ่ายตรงข้ามไม่มีข้อความแชทคุยกับใครเลยสัดนิด ติดเกมส์หรอกเหรอ"เปล่า" "มีพิรุธนะ" ถึงปากจะพูดแกล้งจับผิดเขา แต่ฉันก็โน้มตัวลงไปใช้สองแขนคล้องคอคนตัวโตจากด้านหลังอย่างออดอ้อน จะบอกว่าฉันติดสกินชิพเขาก็ไม่ผิด ผู้ชายอะไรตัวหอมเหมือนเครื่องผลิตน้ำยาปรับผ้านุ่มเลยฟอด"ไม่มี""นี่แหละ นี่แหละ พิรุธ"เหมือนฉากที่ฉันเคยดูในซีรีย์เลยเวลาที่พระเอกมีบางอย่างปิดบังเอาไว้ก็มักจะเอาอกเอา
เวลาที่แสงแดดยามเช้าส่องผ่านผ้าม่านมากระทบลงบนใบหน้าคมๆ ตอนหลับแบบนี้ยิ่งทำให้เขาหล่อมากเป็นพิเศษ ผิวขาวใสขนตางอนยาวเป็นแพรดูเหมือนเด็กน้อยไร้เดียงสา มีแต่ฉันเท่านั้นแหละที่รู้ว่าเขาเจ้าเล่ห์และร้ายกาจมากขนาดไหน แล้วฉันก็พึ่งรู้ว่าสามวันของเราไม่เท่ากันมีอยู่จริง"ซี๊ด" ขอหยิกให้หายหมันไส้หน่อยเถอะ"สมน้ำหน้า" มือใหญ่คว้ามือเล็กของฉันไว้ พร้อมกับลืมตามองดุราวกับหงุดหงิดที่ถูกปลุกให้ตื่นตั้งแต่เช้าตรู่ ต้องเป็นฉันหรือเปล่าเอ่ยที่ต้องเป็นคนโกรธเขา แค่จะพลิกตัวก็รู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมาจนต้องนิ่วหน้าระบายความรู้สึกเจ็บออกมา"จะไปไหน""เข้าห้องน้ำ" ฉันเพียงจะขยับตัวลุกขึ้นจากที่นอน แขนแกร่งก็เลื่อนมาโอบเอวบางของฉันเอาไว้แถมยังกระชับแน่นไม่เปิดโอกาสให้ขยับตัวไปไหนได้"คุยกันก่อน""...""เค้าจะไม่พูดไม่ดีกับเธออีก""อ่าฮะ" ฉันพยักหน้าเข้าใจในสิ่งที่เขาบอก อันที่จริงก็เข้าใจตั้งใจวันแรกที่ทะเลาะกันแล้วนั่นแหละ เพียงแต่อยากจะทำโทษเขาก็เท่านั้น ถึงทุกอย่างแทบจะเหมือนเดิมเพราะความเจ้าเล่ห์ของเขาก็ตาม"แต่""ไม่มีแต่ทั้งนั้นแหละ" "มี""งั้นก็รีบพูดมาสิ" ตากลมโตสบตาคู่คมตั้งใจฟังในสิ่งที่ค
รถสปอร์ตหรูขับตรงไปหมู่บ้านชานเมืองทันทีที่เรียนช่วงเช้าและกินมื้อกลางวันกับเธอและเพื่อนๆ เรียบร้อยแล้ว บ้านของพ่อตาคือปลายทางของผมในวันนี้"หั่นแบบนี้" "ลองดู" "ครับ" ผมขยับตัวไปยืนตรงตำแหน่งแทนที่ที่คุณพ่อของพริบพราวยืน ลงมือหั่นซี่โครงหมูอ่อนขนาดพอดีคำตามแบบที่ท่านหั่นเป็นตัวอย่างไว้ให้จากนั้นก็นำไปล้างให้สะอาด แล้วมาจัดการฉีกใบมะกรูดให้เป็นชิ้นเล็กๆ ต่อ โดยที่พ่อตาช่วยเตรียมเครื่องพริกแกงและเริ่มลงมือผัดให้ดูเป็นตัวอย่างก่อนจะให้ผมลงมือทำเองจนได้พริกแกงเนื้อเนียน ก่อนจะใส่หมูที่หั่นเตรียมไว้และปรุงรสแบบที่ใครบางคนชอบ"ลองชิมรสดู ชอบไหม""ครับ" "ลูกสาวอาชอบกินรสจัด อย่างเมนูนี้ต้องเผ็ดนำ หวานตาม เค็มต่อท้าย" "ผมว่าอร่อยแล้วครับ" "กินรสเดียวกันสินะ""ครับ" ผมยอมรับกับพ่อตาอย่างว่าง่าย เพราะตั้งแต่มีเธอ ไม่ว่าเธอจะกินอะไรรสชาติแบบไหนผมก็กินด้วยทุกอย่างไม่เคยเรื่องมาก ถึงแม้บางอย่างจะไม่เคยกินก็ตามผมรวนต่ออีกหน่อยให้รสชาติเข้มข้นมากขึ้น ตามคำแนะนำของพ่อตาเพื่อที่เวลากินกับข้าวรสชาติจะได้ไม่จืดจนเกินไป กว่าจะได้ซี่โครงหมูอ่อนผัดพริกเมนูโปรดของเมียตัวแสบจานนี้ก็







