ตอนที่26ห้ามถอด1

พี่เย่เสียบอกว่า นางนับเป็นสมบัติของเขาแล้ว ร่างกายของนางทุกส่วนคือของรุ่ยอ๋องถังไห่เฉิง

นั่นคือสัจธรรมของชายผู้ไถ่ชีวิตหญิงคณิกา

ลี่เซียนที่ศึกษาพระธรรมคัมภีร์มาอย่างลึกซึ้งยาวนาน มีหรือจะไม่เข้าใจเรื่อง ‘สัจธรรม’

ในขณะที่ฝ่ายหนึ่งพร้อมทำตามคำสั่งซึ่งแฝงไว้ด้วยโทสะอันไร้เหตุผล อีกฝ่ายกลับไม่เข้าใจอารมณ์แห่งตนขึ้นทุกขณะ

ถังไห่เฉิงเพียงมองลี่เซียนเงียบงัน ดวงตาคมกริบเย็นชาเผยความไม่พอใจออกมา พาให้วงหน้าหล่อเหลามืดครึ้ม

เขาเอ่ยเสียงขรึม “รู้หรือไม่ว่าเหตุใดข้าจึงไถ่ตัวเจ้า”

หญิงสาวนึกถึงประโยคของเย่เสียที่เน้นย้ำก่อนหน้านี้ พลางขยับยิ้มอ่อนโยนกล่าวเสียงใส

“เพราะท่านโปรดปรานข้า”

หางคิ้วบุรุษพลันกระตุก

ถังไห่เฉิงหรี่ตา “ย่อมไม่ใช่”

ลี่เซียนหัวเราะเบาๆ นึกในใจ วาจาบุรุษเชื่อมิได้จริงๆ กลีบปากสีชมพูแย้มยิ้มละมุนเอ่ยเสียงนุ่มว่า “ข้าไม่เชื่อท่านหรอก เป็นบุรุษควรพูดจาให้น้อยลงหน่อยเถอะ”

กล่าวจบยังก้มลงจิบชาต่อ ไม่รู้สึกรู้สาถึงชายตรงหน้าว่าคล้ายเมฆดำทะมึนลอยต่ำ บรรยากาศครึ้มฟ้าครึ้มฝนเต็มที

หากเอ่ยถึงบุรุษที่มีวาจาเปรียบประดุจทองคำ

ยากหนักหนาที่ผู้ใดจักได้มีโอกาสเสวนาเอื้อนเอ่