อ๋องทมิฬ (ภาคต่อของพยัคฆ์สาวจ้าวดวงใจ)

อ๋องทมิฬ (ภาคต่อของพยัคฆ์สาวจ้าวดวงใจ)

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-02
Oleh:  LiHongOngoing
Bahasa: Thai
goodnovel12goodnovel
Belum ada penilaian
155Bab
2.0KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เจ้าดวงดาวที่พลัดมาคล้ายความฝัน โคจรร้อยรอบพันหมื่นครั้ง ดั่งสวรรค์สรรสร้างแลเป็นใจ แม้นชีวิตมิอาจยึดติดวาจาใด ไฉนต้องใคร่ครวญ แค่ยอมเจ้าอยู่ในใจ เมื่อมีรัก ข้าพร้อมภักดิ์ยากปล่อยวาง *** เหนือฟ้ายังมีฟ้า เหลือกาลเวลายังมีเจ้า… ใครจะคาดคิดว่าจอมทัพหนุ่มผู้เหี้ยมโหดกำลังสู้ศึกกลางสมรภูมิรบอย่างดุเดือดเลือดพล่าน จักบังเอิญปลดปล่อยเหรินเซียนตนหนึ่งออกมาจากกำไลหยกลายคราม นางผู้มีเชื้อสายความร้ายกาจฝังลึกแต่จำต้องเก็บกดเอาไว้ด้วยคัมภีร์คุณธรรมกับคำสอนทั้งอาราม จนบรรลุขั้นเซียน *** พบกับเรื่องราวความรักขององค์ชายนักรบผู้เย็นชากับเซียนน้อยไร้เดียงสาผู้นำพาความน่ารักสดใสมาย้อมหัวใจพยัคฆ์ร้ายอย่าง ‘อ๋องทมิฬ’ ให้กลายเป็นสีสันอันอ่อนหวาน หลอมละลายทั้งสองเข้าด้วยกัน *** เพราะความผูกพันก่อเกิดจากโชคชะตา วาสนาจึงเชื่อมต่อตลอดกาล..

Lihat lebih banyak

Bab 1

ตอนที่1 ปฐมบท

PALOMA

“Wow! You look so beautiful, Anak. Mas lalo ka pang gumaganda, bagay na bagay sa iyo ang suot mo!” Papuri sa akin ni Mommy. Pero ako tila uod na pinuputolan ng buntot hindi ako komportable sa suot kong fitted red dress na above the knee ang taas at may malaking hakab sa aking likod. Pakiramdam ko kakabagin lang ako nito. Maging ang suot kong four inches red heels ay kinakabahan pa rin akong humakbang natakot ako na baka matapilok pa ako nito.

“Mom, do I need to wear this kind of dress?” reklamo ko sa kanya habang hinihila ko ang manggas ng aking suot pababa. Masyado na kasi itong maiksi.

“Ofcourse hija, kailangan nilang makita ang tunay mong ganda. Walang tulak kabigin, you’re so beautiful at siyempre mana ka sa akin.”

“Huwag mo ng hilahin. Baka masira pa ’yan.” Tinapik ni Mommy ang kamay ko kaya natigil ako sa aking ginagawa.

Kung hindi lang ako bina-block mail ni mommy na magtatampo siya sa akin ’nungka na susuotin ko ito.

Ito ang unang pagkakataon na magsuot ng ganitong klaseng pananamit. Na sanay kasi ako na palaging mahahabang saya o hindi kaya bestida ang suot ko. At minsan lang din akong magsuot ng jeans at kung magsuot man ako laging maluwang at pang-itaas ko ay turtle neck o ’di kaya sweet shirt.

.Hindi ko alintana ang mga pangkukutya at pambu-bully sa aking mga kaklase. Walang nais kumakaibigan sa akin dahil sa pagiging old fashion ko. Nakadagdag pa sa palagi kong pagsuot ng malaking salamin dahil sa malabo ang mga mata ko. At lagi rin nakapusod ang ayos ng aking buhok kaya ang tawag nila sa akin wierdo o hindi kaya nerd. Wala naman akong pakialam kung ano pa ang itawag nila sa akin ang mahalaga wala akong ginawang masama sa kanila.

Ilang taon akong nasa puder ng aking tiyahin na si Antie Meldred Isa siyang madre kaya nahawa ako sa pagiging old fashion nito pagdating sa pananamit. Maging si Mommy ay naiinis na rin sa akin dahil sa hindi ko isinusuot ang binili niya sa akin na mga sexy at usong dress ngayon ng mga millenial. Para daw akong forty years old sa awra ko. At hinihikayat din ako ni Mommy na palitan ang suot kong salamin ng contact lense and again I said no to mommy.

Sinubukan ko naman pero hindi ako comfortable sa contact lense masyadong na i-irritate ang mata ko.

“Okay, let’s go. Malapit ng mag start ang party ng tita Gracia mo.”

Wala na akong nagagawa pa nang hilahin na ako ni Mommy pasakay sa sasakyan. Abot-abot ang kaba ko nang malapit na kami sa mansiyon ng mga Mercado. Hindi ako mahilig makipag socialized at uma-attend ng mga party pero this time pinagbigyan ko na lang si mommy. Kahit sa totoo lang iniiwasan kong mapang-abot ang landas namin ni Kuya Kenneth ang lalaking lihim kong iniibig.

Si Kuya Kenneth Mercado ang nag-iisang anak nina Tita Gracia at Tito Fernando. Anim na taon ang agwat nito sa akin. But then, hindi iyon rason para hindi ko siya magustuhan at habang tumatagal palalim nang palalim ang nararamdaman ko sa kaniya. Matagal ng magkaibigan ang pamilya namin kaya present ang bawat pamilya namin sa kahit na ano’ng okasyon. Sa totoo lang magkasundo at malapit kami sa isa’t- isa ni kuya noon.

Yeah, you heard right. Pero simula nang mabasa ni kuya ang diary ko nagsimula na siyang lumayo sa akin. Humugot ako ng mamalim na hininga at pagkatapos pinakawalan ko iyon. Nagsimula na naman bumigat ang dibdib ko. Nang maalala ko ang huling tagpo namin ni Kuya.

“Stop liking me, Paloma! Tanging nakababatang kapatid lang ang tingin ko sa iyo. And besides hindi kagaya mo ang tipo kong babae! Nerd!” for the first time naranasan kong masaktan kahit hindi naman dapat kasi wala namang kami. Halos isang buwan ko rin iyong iniyakan. Kahit sino ba naman ang ma-reject sa taong mahal mo. Hindi ko lang maintindihan kong bakit ganoon na lang kadali para sa kaniya na saktan ang damdamin ko.

Ipinilig ko aking ulo dahil nagsisimula na naman uminit ang sulok ng aking mga mata. Ayaw kong mag-aalala si Mommy sa akin.

“Anak, ayosin mo 'yang mukha mo. Paparating na ang Tita, Gracia mo.”

Napilitan akong lawakan ang aking ngiti nang tuluyang nakalapit sa amin ang mommy ni kuya.

“Happy birthday, Gracia. As always, you look so georgous."

“Thank you, Amega. Bakit ako lang? Ikaw rin naman wala pa rin kupas 'yang ganda mo. No wonder, na masyadong inlove si Miguel sa'yo.”

“Hija, Paloma. Oh, my! Hindi kita nakilala sobrang ganda mo! Dapat ang gandang 'yan 'di tinatago.” baling sa akin ni Tita Gracia.

“Sa-salamat po, Tita. Happy birthday po.” Tipid ang ngiting pinakawalan ko, naasiwa ako sa tinuran nito hindi ako sanay na may pumupuri sa akin na ibang tao except sa aking mga magulang at lola.

Buong ingat akong naglalakad na nakasunod nila mommy at tita. Napansin kong nakatoon ng mga mata ng mga iilang bisita sa akin. Ito talaga ang pinaka ayaw ko sa lahat ang pagtitinginan ng ibang mga tao.

Dinala kami ni Tita sa table kasama ang kaniyang mga kamag-anakan at mga business partner nila tito Fernando. Nakahinga ako ng maluwag dahil ilang minuto na ang nakalipas hindi ko pa rin na pansin ang presensiya ni Kuya Kenneth. Ngunit hindi ko rin maiwasan ang mangungulila sa kaniya. Nais ko pa rin masilayan siya kahit na sa malayuan man lang.

Natapos na akong kumain nang nagtungo ako ng wash room. Kabisado ko na ang loob ng mansiyon dahil nakailang balik na rin ako rito kaya diri-deritso lang ako sa loob.

Ngunit pakalabas na ako ng washroom. Nalampasan ko na ang entertainment room nang maulinagan kong may nag-uusap. Pamilyar sa akin ang isang tinig. Hindi ko alam kung dala ng curiosity. Dahan-dahan akong humakbang pabalik at nagkubli para marinig ang pinag-usapan nila.

“Bro, are you serious when you told us na papakasalan mo na si Tricia?” tinig ni kuya Del. Kilala ko siya kasi minsan na siyang pinakilala sa akin ni Kuya Kenneth. Halos hindi ako humihinga gusto kong marinig ang kasagutan ni Kuya.

“Ofcourse, Bro. I know Tricia is the right one. And I love her so much kaya wala ng rason para papatagalin pa hindi ba?” tila tumigil sa pag-inog ang aking mundo sa aking narinig. Mahinang nabayo ko ang aking dibdib dahil sa sobrang sakit. Kusang tumulo ang aking mga luha. Mabilis kong pinahid ang aking mga luha at mabilisan na nilasan ang lugar. Pagkalabas ko ng mansiyon kaagad ko hinahanap si Mommy. Gusto kong magpaalam sa kanya na maunang umuwi. Ngunit sabi ni Tita Gracia nauna na raw umuwi si Mommy.

Nanghihina akong naupo. Tinawag ko ang waiter na may bitbit na alak. Akmang lalagayn nito ang wine glass nang pinigilan ko ito at hinihingi ang isang bote. Wala na ako sa tamang pag-iisip ang gusto ko lang ang maibsan ang sakit na nararamdaman ko ngayon.

“Sigurado po ba kayo, Ma'am?” tila nag-aalangang tanong ng waiter sa akin. Tinaasan ko siya ng aking kilay. Kaya sa huli ibinigay rin nito sa akin ang alak.

Mabilis ang mga hakbang ko nagtungo sa bench habang tinungga ang bote ng alak. Napangiwi pa ako ng sumayad ang mapait na lasa ng alak sa aking lalamunan. Malawak ang harden ng mga Mercado kaya rito madalas idinaraos ang bawat okasyon ng kanilang pamilya.

Pabagsak akong umupo. Medyo malayo na ito sa venue ng party. Kaya malaya akong napahagulhol ng iyak. Ibinuhos ko lahat ng sakit ng aking nararamdaman na kahit hindi naman dapat. Walang kami, wala akong karapatan masaktan. Pero tanga kasi itong puso ko. Bakit sa taong hindi naman ako gusto tumitibok. Porke't ba hindi ako maganda? Hindi ako sexy magsuot ng damit ayaw na niya sa akin?

Hindi ko namalayang naubos ko na pala ang isang bote ng alak. Feeling ko umiikot na ang buong paligid. Tinanggal ko na ang suot kong heels at binitbit ko na lang ito papasok ng bahay. Mabuti na lang walang nakakita sa akin. Kaya nagtuloy-tuloy na ako sa silid. Isinirado ko ang pinto at kaagad tinanggal ang aking suot. Tanging panty na lang ang natira sa akin. Ito ang nakasanayan kong matulog ang maghubad dahil hindi ako makakatulog ng mahimbing kapag magsusuot ako ng damit.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
155 Bab
ตอนที่1 ปฐมบท
*********เรือนไผ่ริมธารอันเร่าร้อนสู่วังหลวงอันหนาวเย็นอบอวลอุ่นไอรักที่ซ่อนเร้นนางผู้ปรากฏกายให้เห็นพร้อมบุตรสาวของเขา*********หมู่บ้านผิงเหยียนนางมารจากตำนาน ซานซาน กลายเป็นวิญญาณร้ายมาสิงร่างดรุณีนามชิงหลินแซ่หาน แม่นางน้อยผู้อ่อนแอโง่เขลาเขาคือราชันย์[1] ถูกปองร้ายจนต้องซ่อนเร้นตัวตนนามกงหนิวคือชาวบ้านมอบให้ นามเหย่หนิวคือภรรยาตั้งใจเรียกขาน นามแท้จริงคือถังจ้าวเหว่ย ว่าที่องค์ราชัน[2]ต้าถังเมื่อครั้งยังเป็นแค่คนธรรมดา มีเพียงบ้านไผ่เก่าคร่ำและสายธารไหลริน อยู่กินเพียงผักปลา อาศัยอยู่ในหมู่บ้านผิงเหยียน‘ท่านคือเหย่หนิวผู้ร้อนแรง ส่วนข้าซานซานผู้ยิ่งใหญ่ปานภูเขาสูงส่งเฉียดน่านฟ้า’‘นี่เขาแต่งงานกับสตรีแบบใด?’โชคชะตาคราวเคราะห์ชักนำทำให้พวกเขาได้แต่งงานกัน เกิดความรักความผูกพันยากลืมเลือน กระทั่งเภทภัยมาเยือนรัชทายาทถังจ้าวเหว่ยถูกจับตัวกลับวังหลวงจำต้องคืนสู่ฐานันดรอันสูงศักดิ์พิทักษ์บัลลังก์มังกร ในขณะที่ซานซานกำลังตั้งครรภ์ลูกน้อย แล้วกลับเข้าตระกูลเดิม‘ยุทธภพล้วนซับซ้อน คนผู้หนึ่งอาจจำต้องลี้ภัยไปก่อน นางควรรอเขา ทว่าการรอคอยมักยาวนานเสมอ ยาวไกลเกินไป’ คู่รักท
Baca selengkapnya
ตอนที่2 คำนำนักเขียน
‘รักไร้วาจา’ เป็นภาครุ่นลูกของ ‘พยัคฆ์สาวจ้าวดวงใจ’ อันประกอบไปด้วยเรื่องราววุ่นวายสายยุทธภพของพี่หญิงใหญ่อย่างลู่หลิ่ง เรื่องราวความรักใสซื่อบริสุทธิ์ไร้เดียงสาผสมผสานความดิบเถื่อนเย็นชาของจอมทัพอย่างองค์ชายรองถังไห่เฉิง และเรื่องราวความรักฉ่ำหวานที่น่าค้นหาและจับตาเฝ้ามองฉบับวังหลวงขององค์ชายใหญ่ผู้เป็นถึงฮ่องเต้องค์ปัจจุบันถังไท่หลินบุตรธิดาทั้งสามคนของซานซานและถังจ้าวเหว่ยจากพยัคฆ์สาวจ้าวดวงใจสู่รักไร้วาจานี้จะน่ารักกลมกล่อมและลึกซึ้งตรึงใจเพียงใด รอให้ทุกท่านได้พิสูจน์อย่างมีความสุขค่ะด้วยรักและหวังดี*********คำเตือนนิยายเรื่องนี้อาจมีเนื้อหารุนแรงทุกตัวอักษรเกิดจากจินตนาการทั้งหมดสื่อถึงความรักของคนในครอบครัวไม่มีการช่วงชิงบัลลังก์ ไม่มีพี่น้องเข่นฆ่ากันเองไม่มีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับตำนานที่มีอยู่จริงและไม่อ้างอิงประวัติศาสตร์ใดๆโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านขอให้ทุกท่านมีความสุข******************แนะนำตัวละครถังลู่หลิ่ง ธิดาคนแรกของซานซานกับจ้าวเหว่ย ลู่หลิ่งมีนิสัยน่ารักกิริยาเรียบร้อย เฉลียวฉลาดซ่อนเล่ห์มารยา มีท่านอานามว่าถังจ้าวสุนผู้ร้ายกาจย
Baca selengkapnya
ตอนที่ 3 หนึ่งหลุดพ้น...หนึ่งถือกำเนิด1
ย้อนกลับไปเมื่อหลายร้อยปีก่อนเกิดราชวงศ์ต้าถังคู่รักคู่หนึ่งสาบานยึดมั่นรักกันจนแก่เฒ่า แม้ตายจากก็จะมิพรากดวงใจไปให้ใครฝ่ายสตรีเป็นถึงองค์หญิงสูงศักดิ์สะคราญโฉม นามซีซินฝ่ายบุรุษเป็นสามัญชนรั้งตำแหน่งพลทหารม้า ทว่าฝีมือกลับเก่งกล้ากว่าผู้ใด ทั้งเชี่ยวชาญม้าศึก องอาจผึ่งผาย แม้มิได้รูปงามสะกดสายตาแต่ก็น่าคบหาไม่น้อยเขามีนามว่าเฟิงซือหงแต่ด้วยสองใจมีรักผูกพัน ไม่หวั่นแม้ต่างยศศักดิ์ชาติตระกูล ฐานันดรกางกั้นฝ่ายชายจึงบากบั่นกรำศึกหนักกระทั่งได้เป็นแม่ทัพพิทักษ์ดินแดน รักษาความกร้าวแกร่งดุจหินผา ฝ่ายหญิงยิ่งเฝ้าบ่มเพาะถนอมตัวเพียรรอบุรุษหนึ่งเดียวจนวัยล่วงเลยย่างยี่สิบปีในที่สุดเมื่อบุรุษสร้างผลงานมีความดีความชอบกลับมา จึงได้สมรสพระราชทานสมใจกับองค์หญิงสูงศักดิ์อันที่รักแม้งานมงคลจักล่าช้า ทว่าสามีภรรยาเคียงคู่หวานล้ำเคียงข้างหวานซึ้ง ผ่านคืนวันหวานชื่นด้วยกันดุจห้วงฝันกาลเวลาเคลื่อนผ่านอย่างราบรื่น สามีเดินทางนำทัพสร้างผลงาน พลทหารในอาณัติสมัครสมานสามัคคี ภรรยาดูแลหลังเรือน บ่าวไพร่ภักดี จวนพยัคฆ์สุขสงบกระทั่งฝ่ายชายเดินทางกรำศึกปราบโจรทะเลทราย บังเอิญช่วยเหลือสาวน้อยนางหนึ่งเ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 3 หนึ่งหลุดพ้น...หนึ่งถือกำเนิด2
มีเพียงซือหงเท่านั้นที่ยังคงไม่รู้ตัว เขาไม่รู้ว่าตัวเองได้เปลี่ยนไป ไม่มีใจให้สตรีผู้มาก่อนอย่างซีซินอีกแล้วการทักท้วง กล่าวเตือน มีหรือที่ซีซินจะไม่ทำ นางย่อมดึงสติสามีของตนให้คืนกลับมาด้วยภาระหน้าที่และสิ่งที่เรียกว่าผิดชอบชั่วดี ใช่ว่าซีซินจะไม่หวังดีต่อสามีที่กำลังหลงทาง นางเอ่ยเตือนเขาอย่างจริงใจอยู่หลายประโยคทว่าต่อหน้านางเขาเพียงรับคำแค่ลมปาก ยังโอบกอดคลอเคลียทำทีร่วมรักอย่างทะนุถนอมเพียงให้พ้นผ่านราตรีนั้นไป แต่ลับหลัง...ซือหงกลับแสดงกิริยาไม่พอใจโดยมีอนุคนงามพะเน้าพะนอปลอบประโลมไม่ห่างกายพวกเขาให้กำลังใจกันอย่างแนบชิดสนิทเนื้อแม้ฝ่ายหญิงจะกำลังตั้งครรภ์อยู่ก็ตามซีซินรับฟังเรื่องราวจากบ่าวผู้ภักดีที่คอยเป็นหูเป็นตาให้ด้วยความรู้สึกยากจะบรรยายความเข้มแข็งคล้ายถูกทะลวงด้วยปลายกริชแหลมคมนับหมื่นจ้วงแทงความเจ็บปวดซึมลึกกำลังล้นทะลักออกมาจากดวงใจที่รวดร้าวเพิ่มขึ้นทุกที มันฉายชัดออกมาจากดวงตาทีละน้อย ความรู้สึกเจ็บแค้นและปวดแปลบกำลังกระจายไปทั่วร่างบ่าวคนสนิทที่มองอยู่แทบจะทนไม่ไหว นางเปรยเสียงเย็นว่าขอแค่เจ้านายสั่งคำเดียวจักทำให้อนุแพศยาผู้นั้นหายไปซีซินไหนเลยจะโง
Baca selengkapnya
ตอนที่ 3 หนึ่งหลุดพ้น...หนึ่งถือกำเนิด3
ซือหงกลับจวนเพียงหวังได้รับการดูแลจากภรรยาอีกคนที่เหลืออยู่ ภรรยาคนที่เขาให้อภัยในความผิดทั้งหมดเพราะใจรักเกินต้านทาน แค่เพียงนางร่ำไห้สะอึกสะอื้นบอกว่ามิได้ตั้งใจ ที่ทำไปทั้งหมดเรื่องภรรยาเอกเพราะรักซือหงมากมายเหลือเกิน มิอาจหักใจแบ่งปันเขาให้ใครทว่ายามที่ชีวิตกำลังตกต่ำ แม่นางน้อยผู้ไร้เดียงสา วาจาดุจน้ำผึ้งเดือนห้า กลับเติบใหญ่เป็นสตรีงามสะพรั่งและพร้อมจะโบยบินจากไปได้ทุกเมื่อยามนี้บุรุษผู้หนึ่งซึ่งเคยองอาจสง่างามจนต้องตาต้องใจสตรีมากมายกลับกลายเป็นอดีตมิอาจย้อนคืน ส่วนสตรีผู้หนึ่งซึ่งสะคราญโฉมไม่สร่างซามีหรือจะทนกับคนที่คล้ายซากศพทุกวัน ทั้งสองต้องทนทรมานจนฝ่ายหนึ่งตายจากอย่างทุกข์ระทมบั้นปลายชีวิตของซือหงจบลงไม่ดีนักตามคาดการณ์ของใครบางคนซีซินรับฟังเรื่องราวรันทดของเขาอย่างเย็นชายามอยู่ในอารามแห่งหนึ่งบนหุบเขาศักดิ์สิทธิ์โบราณมีความจริงที่ไม่อาจปฏิเสธได้ถึงความร้ายกาจแห่งอิสตรีซีซินคือองค์หญิงที่เติบโตมากับสงครามวังหลังสิ่งที่บ่มเพาะให้นางดำรงอยู่ได้คือจิตใจอำมหิตเลือดเย็นที่มองด้วยตาเปล่าไม่เห็น มันฝังแน่นในส่วนลึกของดวงวิญญาณแน่นอนว่าเรื่อง
Baca selengkapnya
ตอนที่4 ผู้ปลดปล่อยข้า...ลี่เซียน 1
นางเลือกจากมาพร้อมลูกในครรภ์ ตั้งใจปฏิบัติธรรมตลอดชีวิตที่เหลือทั้งยังคิดเผื่อแผ่ให้เด็กน้อยไม่ประสาผู้เป็นบุตรแห่งตน โดยการละทิ้งซึ่งทางโลกอย่างถาวร นำพาบำเพ็ญเพียรเคร่งครัด หวังเพียงว่าลูกคนนี้จะไม่มีนิสัยชั่วร้ายเฉกเช่นมารดาอย่างนางหากแต่ใครไหนเลยจักคาดคิดว่าการคลอดบุตรจะหนักหนาสาหัส เมื่อซีซินเจ็บท้องคลอดอย่างทรมานจนทนไม่ไหว ยามนั้น ระหว่างซีซินกับลูกน้อย เลือกรั้งชีวิตได้เพียงหนึ่ง ซึ่งแท้ที่จริงสาเหตุแห่งความทรมานนี้ล้วนมาจากสตรีผู้ตรอมตรมมิอาจปล่อยวางจากอดีตอันทุกข์ระทมขื่นขมอย่างซีซินจึงทำให้เกิดภาวะเลือดลมบกพร่องอย่างหนักยามให้กำเนิดทายาทตัวน้อย การสละชีพตนเพื่ออีกคนที่เป็นดั่งแก้วตาดวงใจย่อมบังเกิดซีซินสิ้นชีพหลังจากคลอดบุตรสาวเรียกได้ว่าหลุดพ้นอย่างแท้จริง จำต้องทิ้งธิดาตัวน้อยเอาไว้ให้พากเพียรฌานกับเหล่านักพรตหญิงในอารามต่อไปทารกตัวขาวนุ่มนิ่มจึงเกิดมากำพร้าที่มารดาทิ้งไว้เพียงกำไลหยกล้ำค่าสลักอักษรสอนสั่ง คำว่า 認真[1]ทั้งยังฝากเล่าเรื่องราวอันขมขื่นของครอบครัวเพื่อเป็นคำเตือนสอนใจให้พึงระวังไว้อย่าได้หลวมตัวสตรีไร้เดียงสาคือพิษร้าย วาจาบุรุษเชื่อมิได้โดยไม่รู้เ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 5 ผู้ปลดปล่อยข้า...ลี่เซียน 2
หลายร้อยปีต่อมา...กำไลหยกล้ำค่ายังคงเดินทางยาวนานผ่านกาลเวลาบางคราถูกค้นพบโดยสัตว์นักล่า เมื่อมันเห็นว่าไม่สามารถกินได้ก็คาบไปทิ้ง บางคราถูกเก็บได้โดยมนุษย์ผู้โชคดี นำไปขายได้เงินมาใช้จ่ายอิ่มหนำ บางครั้งยังถูกสวมใส่อยู่บนข้อมือคุณหนูสูงส่ง กระทั่งตกเป็นทรัพย์สินตกทอดสู่ลูกหลานการเดินทางยังคงยาวนานอยู่เช่นนั้น กระทั่งกลายเป็นสมบัติติดกายราชนิกุลสูงศักดิ์ ยามเจ้าของร่างกายสิ้นสลายยังได้อยู่ในโลงไม้สลักทองคำด้วยกันครั้นมีโจรขุดสุสานฝีมือฉกาจบังเอิญค้นพบ ยังถูกนำไปท่องหล้าอย่างบ้าคลั่ง เจอการฆ่าฟันแย่งชิงระหว่างโจรด้วยกัน จนสมบัติตกกระจายไปทั่วสารทิศ กำไลหยกลายครามยังกระเด็นตกแม่น้ำไหลเชี่ยว ถูกเกลียวคลื่นกลืนกินเนิ่นนานกระทั่งกาลเวลาผันผ่าน ดินน้ำผันแปร กำไลวงหนึ่งจึงปรากฏบนผิวดิน ฝุ่นจับเก่าคร่ำ จากที่ต้องอาศัยเป็นสิ่งยึดเหนี่ยวกลับถูกกักขังลี่เซียนบัดนี้มีกำไลหยกดึงรั้งวิญญาณจนติดตรึงมิอาจหลุดออกมาเปิดหูเปิดตามองดูใต้หล้าที่เปลี่ยนไป นางจึงทำได้เพียงถือโอกาสฝึกฌานไปเช่นนั้นจากขั้นปล่อยวางเมื่อแรกเข้ามาฝังวิญญาณในกำไล ยามนี้แม่นางน้อยฝึกล่วงพ้นขั้นว่างเปล่า[1] เข้าสู่ขั้นมหายาน[
Baca selengkapnya
ตอนที่6 รุ่ยอ๋องถังไห่เฉิง
การศึกเดือดระอุที่แปรผันมาหลายทิวาผ่านมาหลายราตรี ท้ายที่สุดก็สงบลงแล้วภายในสนธยาหนึ่งต้นสารทฤดู คงเหลือเพียงพื้นดินสีแดงฉานไม่ต่างจากทะเลเลือดและกองศพทับถมที่ถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง แคว้นเทียนเป่ยพ่ายแพ้ยับเยิน แคว้นต้าถังได้รับชัยชนะไม่ผิดจากที่คาดการณ์ เสียงแซ่ซ้องกล่าวสรรเสริญแด่จอมทัพแห่งมังกรจึงดังต่อเนื่องไม่ขาดสายปลายคิมหันต์ บนเชิงเขา เหนือทุ่งราบ ใต้แสงตะวันรอนจอมทัพหนุ่มในอาภรณ์สีดำสนิทสวมชุดเกราะเหล็กสะท้อนแสงสายัณห์จนกลายเป็นสีแดงฉานปานโลหิตหลั่งไหลอาบไล้ไปทั่วเรือนกายเพียงยืนนิ่งอย่างมั่นคงดุจศิลาแกร่งสายตาคมปลาบดำสนิทลึกล้ำดุจห้วงรัตติกาลค่อยๆ กวาดมองทุกสิ่งช้าๆ อย่างเฉยชา ภาพเบื้องหน้าคือผืนพสุธากว้างใหญ่เวิ้งว้างสุดลูกหูลูกตา ดวงหน้าคมสันที่เผยเพียงครึ่งเพราะสวมหน้ากากเงินอักขระโบราณสีดำอำพรางเอาไว้ยังคงเรียบเฉยไม่เผยอารมณ์อันใดริมฝีปากสีแดงสดยิ่งไม่เปล่งวาจาแม้ครึ่งคำ ท่าทางเรียบนิ่งเช่นนั้นยิ่งน่าหวาดหวั่นพรั่นพรึงกดข่มผู้คนอย่างรุนแรงทั้งน่าเกรงขามในคราเดียวกัน รอบเรือนกายที่แผ่ซ่านกลิ่นอายสังหารเข้มข้นยิ่งกำจายอำนาจที่แฝงมหันตภัยคืบคลานทว่าเปี่ยมบารมีแผ่ไพศ
Baca selengkapnya
ตอนที่7ผู้มีพระคุณ1
ชายแดนด่านเทียนเหมินรถม้าของสาวงามกลุ่มหนึ่งเดินทางผ่านหน้าค่ายทหารเทียนเหมินตั้งแต่รุ่งสาง เสียงล้อบดถนนดินดำแว่วดังไม่ขาดสายสาวงามนางหนึ่งในรถม้าคันท้ายขบวนสังเกตเห็นสิ่งหนึ่งตรงพุ่มไม้ริมชายป่า จึงสั่งสารถีให้หยุดก่อน เมื่อม้าหยุดฝีเท้า นางจึงพาเรือนร่างอ้อนแอ้นลงมาเพื่อมองสิ่งนั้นใกล้ๆสิ่งที่นางเห็นคือดรุณีน้อยผู้หนึ่งกำลังนอนสลบไสลอยู่หลังพุ่มไม้ อายุราวสิบหกปี ดวงหน้าเรียวเล็กงดงามเป็นเอก รูปร่างสมส่วนดูดี มีผิวพรรณเนียนละเอียดสีขาวราวหยกพิสุทธิ์ ประหนึ่งสามารถสะท้อนแสงได้อาภรณ์ที่สวมใส่เป็นผ้าแบบโบราณสีขาวพิสุทธิ์ทั้งตัว รัดรึงแนบเนื้อ ปิดแค่เนินอกอวบตึง เผยหน้าท้องแบนราบ ช่วงเอวกลมกลึง กระโปรงสั้นคลุมแค่เข่าเผยเรียวขาเสลาขาวผ่อง ปลายเท้าเปลือยเปล่า“พี่เย่เสีย นั่นคือสิ่งใด?”เสียงแว่วหวานจากสาวงามนางหนึ่งบนรถม้าเอ่ยถามสตรีผู้ลงมาด้านล่างหลังพุ่มไม้เย่เสียขมวดคิ้วหรี่ตาเพ่งพินิจการแต่งกายที่ล่อแหลม ใส่เหมือนมิได้ใส่ของแม่นางน้อยเนิ่นนาน พลางใช้ปลายนิ้วแตะเบาๆ ปลายจมูกอีกฝ่ายเพื่อสำรวจลมหายใจ ก่อนตอบกลับด้วยสุ้มเสียงมั่นใจว่า“เป็นสาวงามผู้หนึ่
Baca selengkapnya
ตอนที่8ผู้มีพระคุณ2
ภาพตรงหน้ายามนี้ช่างแตกต่างจากสิ่งที่นางเคยพบพานในหุบเขาศักดิ์สิทธิ์โบราณนับแต่จำความได้เด็กน้อยผู้หนึ่ง ลืมตาดูโลกได้แค่แปดปี ทั้งยังมีเพียงนักพรตหญิงดูแลสอนสั่ง ตำรายังพร้อมพรั่งแค่เพียงบทบัญญัติแค่โลกแห่งธรรม รอบด้านล้อมไปด้วยโลกทัศน์แค่สันเขากางกั้นยามนั้นนางท่องคัมภีร์ทั้งหอพระธรรม จดจำได้แม่นยำ ทั้งยังฝึกพลังวัตรไม่ว่างเว้น กระทั่งอายุได้แปดขวบแล้ววิญญาณหลุดออกจากร่างฝังแน่นอยู่ในกำไลหลายร้อยปียังถือโอกาสบำเพ็ญตบะจนสามารถแปรเปลี่ยนดวงจิตเป็นกายหยาบยามที่กำไลถูกทำลายจนแตกหัก แล้วหลุดออกมาได้สำเร็จเนื่องจากผ่านกาลเวลามาหลายร้อยปี เนิ่นนานเหลือเกิน กายหยาบของลี่เซียนยามนี้จึงเติบโตสมส่วนสมบูรณ์แบบ มีรูปร่างระเหิดระหงอรชร บั้นท้ายงามงอนเนินอกอวบตึง ใบหน้าเรียวเล็กน่ารัก ดวงตากลมโตดำขลับซ่อนแววซุกซนเอาไว้กลายเป็นหญิงสาวเต็มวัยสะคราญโฉมผู้หนึ่งลี่เซียนยามนี้มีอายุหลายร้อยปี มีรูปร่างเติบใหญ่เต็มที่ ทว่าแท้ที่จริงความรู้สึกนึกคิดกลับยังเป็นเพียงเด็กน้อยไม่ประสาอายุแค่แปดหนาวเท่านั้น ทั้งยังอ่อนต่อโลกหล้ามากนักนางจึงคิดตั้งใจศึกษาหาความรู้เต็มที่เปรียบเสมือน
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status