จวนร้างแห่งนี้มีสตรีถูกทิ้ง

จวนร้างแห่งนี้มีสตรีถูกทิ้ง

last updateÚltima actualización : 2024-12-04
Por:  ป่าดอกท้อCompletado
Idioma: Thai
goodnovel18goodnovel
9.9
13 calificaciones. 13 reseñas
64Capítulos
35.7Kvistas
Leer
Agregar a biblioteca

Compartir:  

Reportar
Resumen
Catálogo
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP

ซ่งจื่อเหยียนถูกน้องสาววางแผนร้าย ในงานวันเกิดองค์หญิงหกกลับพบว่านอนกอดก่ายอยู่กับเว่ยเซียวหยาง แต่เขารังเกียจสตรี แต่งกับนางหรือฝันเฟื่องหรือไง นางจึงถูกไล่ไปอยู่จวนร้างไกลเมืองหลวงถึงห้าสิบลี้ ****************** "อ๊ายย  โอ๊ยเจ็บโอ๊ยเวรกรรมฉิบหายยังไม่ทันมีผัว  ไม่ทันได้รู้รสชาติการป๊าบๆกับผู้ชายเลย  ก็ต้องมาเบ่งลูก  อื้อเจ็บ  อ๊ะ อ๊ายยย" "คุณหนู  ท่านเบ่งอีกนิด  น้ำร้อนเตรียมแล้ว  เย่วหลีกำลังไปเอาเจ้าค่ะ  เหตุใดท่านอ๋องพระทัยร้ายนักฮือๆๆ" "พอแล้ว ไอ้อ๋องสุนัขนั่นสมควรไปตายซะ อ๊าย ข้าเจ็บจะตายเจ้าจะมารำพึงรำพันอะไรเย่วเล่อ  ออกแล้วข้าคลอดแล้ว  อ๊ะ อ๊ายยย" หลี่จื่อเหยียนคลอดบุตรชายของร่างเดิมออกมาหนึ่งคน  จากนั้นนางก็เพลียจนหลับไป

Ver más

Capítulo 1

งานวันเกิดองค์หญิงหก

第一章

和竹馬開房的第999次,他依然無比瘋狂。

翌日清晨,祝汐謠渾身吻痕,只動一下,就覺得腰痠背痛。

房間裡曖昧氣息仍在湧動,陸舟南修長的手攬住她,感受著懷裡的溫軟,漫不經心道:「明天穿得正式點兒,跟我一起回家。」

聞言,祝汐謠震驚地抬起頭,語氣裡滿是希冀。

「你終於打算……公開我們的關係了嗎?」

陸舟南挑了挑眉,斜睨了她一眼,「公開什麼?明天我在家相親,你過來幫忙活躍活躍氣氛,不要讓女方覺得不自在。」

一字一句落在祝汐謠耳中,如驚雷般。

她的心跳都快停止了,只覺得整個大腦一片空白,「你要相親?那我算什麼?」

陸舟南已經起身穿衣,聞言懶懶地看了她一眼,「你?你是我各種搭子啊,飯搭子、遊戲搭子、還有,互相解決生理慾望的床搭子。」

祝汐謠身上漫起寒意,臉上的血色慢慢褪去,唇齒輕顫著。

看到她這副表情,陸舟南臉上的笑漸漸收斂,慢慢湊近她,「不是,祝汐謠,你不會以為,這些年咱倆是男女朋友關係吧?」

這帶著幾分玩味的口吻,如一把利刃般刺透了祝汐謠的心口。

她強忍住鼻腔中的酸澀感,聲音都變得破碎,語不成調,「怎,怎麼會?我先去洗澡了。」

祝汐謠慌亂起身,腳步虛浮地走進了浴室。

門一合上,她只覺得渾身力氣都耗盡了,癱倒在地上。

方才那些話猶在耳畔,她看著身上被陸舟南折騰出來的密密麻麻的吻痕,眼淚如雨落下。

他們認識二十幾年,一起長大,喝過同一杯牛奶,翻過同一本漫畫。

甚至在十八歲那年,他們還酒後亂性睡在了一起。

有了第一次,就有第二次,第三次……

夜晚他們身體上無比契合,白日裡他們更是做盡了情侶間的所有親密行徑。

在人潮中牽手散步,在新年到來時親吻約定明年相守,每天都要煲電話粥維繫火花……

祝汐謠一直以為,他們倆已經在一起了,只是沒有對外公開關係而已。

結果現在陸舟南告訴她,他們不是男女朋友?

祝汐謠痛到不能呼吸,抖著手把水開到最大,才敢哭出聲。

也不知過了多久,眼淚都流乾了,她才整理好情緒出來。

陸舟南已經換好衣服,正坐在沙發上打電話。

「明天來的人多,餐廳包廂要大一些,女方口味清淡,淮揚菜就好,蛋糕的話要黑森林,鮮花要粉白玫瑰,布置好了拍給我檢查。然後準備十幾套西裝,等我回來挑,全部要黑色的,宜寧只喜歡這個顏色。」

聽見這個名字,祝汐謠心頭一震。

她情不自禁看過去,就看到了陸舟南嘴角甜蜜的笑容。

宜寧?

原來他的相親對象,是喬宜寧?

祝汐謠眼裡的神色變得黯淡。

如果是喬宜寧,那她就明白他為什麼會這麼高興了。

高中時,陸舟南暗戀喬宜寧,每天都會在她耳邊唸叨幾十遍這個名字。

可惜他還沒來得及表明心意,喬宜寧就出國了。

自此以後,祝汐謠就再沒聽他提起過這個人。

後來兩人一夜荒唐後越走越近,她以為他早就放下了喬宜寧。

卻不曾想,那抹白月光,他從來沒提起,卻也從來沒忘記。

剛停歇片刻的心痛感又一次湧上來,祝汐謠痛到握不住手機。

砰的一聲,陸舟南聞聲回頭,笑意吟吟:「洗好了?那等會兒你退房?房費我交過了。」

說著他拿著外套起身要走,臨出門前,又轉身看了她一眼,似笑非笑。

「阿謠,我一直都把你當兄弟處著,以後別在我面前露出這種心如死灰的表情,不然我還以為你對我動了什麼歪心思。」

「我對你瞭如指掌,我一個眼神你也能瞬間知道我的想法,你不覺得這樣的日子太沒意思了嗎,要是真在一起,感覺日子一下就到頭了。」

人聲隨著腳步聲慢慢飄遠,卻一直迴響在祝汐謠心底。

她坐在冰冷的床上,而後笑著笑著,笑出淚來。

原來這麼多年,陸舟南一直是這麼想自己的。

她一個人坐到深夜,才下樓退了房。

外面下著大雨,她卻像感覺不到一樣,渾渾噩噩回了家。

看到她淋成了落湯雞,祝父祝母連忙拿來了乾毛巾,語氣裡滿是心疼:「這麼大的雨,怎麼不搭車?」

祝汐謠一臉麻木地看向父母,雙眼無神,聲音嘶啞。

「爸,媽,之前因為集團業務變動,你們不是一直想移民國外嗎?我想清楚了,我們移民吧,永遠都不回來了。」

勸了大半年,終於聽到女兒鬆口了,祝父祝母有些詫異:「真想通了?是和那個男朋友分手了嗎?」

想起陸舟南說的那些話,祝汐謠心裡一酸,苦笑著搖頭。

「沒有男朋友,從來就沒有,那是我為了不被催婚,故意騙你們的。」

雖然不知道她說得是真是假,但祝父祝母還是很高興,一邊趕緊去準備移民手續,一邊催著她整理行李。

祝汐謠嗯了一聲,回到臥室把所有和陸舟南有關的東西都扔了。

精心儲存了十幾年的厚厚幾冊合照、他送給她的各種珠寶、衣裙、手工雕像……

此刻全都被扔進了垃圾桶裡。

「小姐,這麼多好東西,都不要了?」

看著保姆眼裡的惋惜,祝汐謠輕輕點頭,聲音淺淡。

「不要了。」

不光它們,這段感情,還有陸舟南這個人,她都不要了。
Expandir
Siguiente capítulo
Descargar

Último capítulo

Más capítulos

reseñasMás

Paison Thimdib
Paison Thimdib
ขอบคุณอ่านจบแล้ว
2025-06-24 13:33:28
1
0
Mallika Lopmek
Mallika Lopmek
เรื่องนี้จบจริง จำนวนตอนให้อ่านกำลังดี เนื้อเรื่องสนุกดี
2025-06-11 23:10:45
1
0
พรทิพย์ อาชนะชัย
พรทิพย์ อาชนะชัย
ดี,…….... เรื่องมากฉิบหาย
2025-04-27 15:08:58
1
0
Worada Inkhum
Worada Inkhum
สนุกมากค่ะ ลุ้นทุกตอน ขอบคุณนะคะ
2025-02-15 22:18:37
1
0
Lee Sue
Lee Sue
สนุกมาก อ่านจนจบ
2025-01-29 23:29:15
1
0
64 Capítulos
งานวันเกิดองค์หญิงหก
แคว้นเป่ยฉีงานเลี้ยงวันเกิดขององค์หญิงหก ผู้คนมาร่วมงานกันมากมาย ทั้งขุนนางและคุณหนูรวมถึงฮูหยินจากหลายๆจวน ซ่งจื่อเหยียนที่เป็นคุณหนูใหญ่ของจวนรองเจ้ากรมโยธา วันนี้นางถูกแม่เลี้ยงและน้องสาวพามาด้วย เดิมทีซ่งจื่อเหยียนไม่ได้สาวเท้าออกจากเรือน เพราะฮูหยินรองหลิวซื่อเหมยและน้องสาวของนางซ่งซย่าอวิ๋นกดขี่นางเอาไว้ในเรือน มารดาจากไปแล้วบิดาก็ไร้ใจซ่งจื่อเหยียนที่ไม่มีคนรู้จักเท่าไหร่และไม่มีใครคุยด้วยได้แต่นั่งรออยู่ที่ศาลาริมน้ำ ซ่งซยาอวิ๋นเห็นพี่สาวต่างแม่นั่งอยู่ก็เดินมาหาก่อนจะเอ่ยน้ำเสียงอ่อนหวาน“พี่ใหญ่ ท่านมานั่งทำอันใดตรงนี้กันเจ้าคะ ท่านแม่บอกว่าให้ท่านไปรอที่ห้องรับรองด้านข้างก่อน ตอนนี้ท่านหญิงเสด็จมาแล้ว ท่านแม่เกรงว่าท่านที่ไม่เคยได้ออกงานจะทำเรื่องให้ตนเองขายหน้าได้”“น้องรอง..พี่อยากกลับจวนแล้ว งานนี้ความจริงไม่มีพี่ก็ได้ บอกแม่รองว่าพี่ขอกลับก่อนได้หรือไม่”“พี่รองกล่าวอันใดเช่นนั้นกัน มาด้วยกันจะกลับก่อนได้อย่างไรเจ้าคะ ท่านไปพักเถอะ”ซ่งจื่อเหยียนไม่รู้ว่าน้องสาวกับแม่เลี้ยงวางแผนร้ายใส่ตนเองจึงเดินตามสาวใช้ไป ซ่งซยาอวิ๋นยิ้มร้ายตามแผ่นหลังที่เดินจากไป นางเตรียมคนขับรถ
Leer más
ชินอ๋องผู้รังเกียจสตรี
เมื่อทุกคนออกไปแล้วเว่ยเซียวหยางก็ลุกขึ้นก่อนจะคว้าลำคอระหงของซ่งจื่อเหยียนที่หลับอยู่เพราะความเพลียขึ้นมา นางตื่นทันทีหายใจไม่ออกก่อนจะดิ้นรน“ปะ ปล่อย แค่กๆๆข้า”“ใครใช้เจ้ามา บอกมาเผื่อข้าจะไว้ชีวิตเจ้า หรือว่าเจ้าจะได้ตายไม่ทรมารมากนัก”“ไม่มี น้องสาวของข้านางๆให้คนพาข้ามาที่นี่ แค่กกๆๆๆๆๆ”ร่างบางดิ้นรนเริ่มตาเหลือกโพลง เว่ยเซียวหยางเหวี่ยงนางลงไปกลางห้องก่อนจะเอ่ยถาม“เจ้าชื่ออะไร”ซ่งจื่อเหยียนที่ตอนนี้หวาดกลัวบุรุษตรงหน้ายิ่งนักนางเอ่ยตะกุกตะกัก“ข้าแซ่ซ่ง ซ่งจื่อเหยียนเจ้าค่ะ คะ คุณชายเรื่องเมื่อคืนข้าไม่ อุ๊บ!!!!”ร่างบางถูกเหวี่ยงไปกระแทกกับเตียงอีกรอบ เว่ยเซียวหยางสะบัดฝ่ามือใส่นางก่อนจะเอ่ยชัดถ้อยชัดคำ“อย่าเอ่ยถึงเรื่องอัปยศที่เจ้าเป็นคนก่ออีก แซ่ซ่งหรือ เจ้าเป็นอะไรกับซ่งฮั่นเหลียง”“เขาเป็นบิดาของข้าเจ้าค่ะ”“เจ้ารู้ไหมข้าเป็นใคร”“มะ ไม่ ไม่รู้เจ้าค่ะ”“ใส่เสื้อผ้าซะ ซ่งฮั่นเหลียงเจ้าเลี้ยงบุตรสาวได้ดีจริงๆ”เว่ยเซียวหยางออกไปแล้ว ซ่งจื่อเหยียนใส่เสื้อผ้าเสร็จก็เดินออกมา นางถูกเขาย่ำยีถาโถมจนกลางกายสาวมีแต่ความปวดหนึบ ยามที่ก้าวเดินนางเจ็บตรงกลางจนน้ำตาร่วงดึกมากแล้ว
Leer más
อยู่ๆก็ต้องมาเป็นคุณแม่ลูกหนึ่ง
ซ่งจื่อเหยียนกับสาวใช้ทั้งสองคนใช้ชีวิตในจวนกันอย่างอัตคัดไม่น้อย ไม่เคยมีเงินทองมามอบให้ บ้านเดิมยิ่งแล้วใหญ่ มีครั้งหนึ่งที่ซ่งซยาอวิ๋นกับมารดาเลี้ยงของนางมาหาเพื่อเยาะเย้ยถึงที่ แต่ทั้งสามคนนายบ่าวก็ยังทำใจไม่ตอบโต้ พวกนางจะทำอันใดได้ในเมื่อเจ้าของจวนยังทอดทิ้งพวกนางไม่ไยดีป้าหูกับสามีเป็นครอบครัวเดียวที่อยู่บริเวณนี้ พวกเขาสงสารสามคนจึงมักมอบอาหารให้บ่อยๆ ซ่งจื่อเหยียนขายหยกได้มาก็มอบไว้ให้สองสามีภรรยาสิบตำลึงเพื่อเป็นค่าอาหารของพวกนาง หากวันใดพวกเขาเข้าเมืองก็จะมาถามว่าต้องการสิ่งใด ในที่สุดวันที่ถึงกำหนดคลอดก็มาถึงซ่งจื่อเหยียนเจ็บท้องมานานกว่าสามชั่วยามแล้ว"อ๊าย..เจ็บจังเลย เมื่อไหร่จะคลอดสักที ฮือๆๆเด็กดีอย่าทรมานแม่นักเลย""คุณหนูเจ้าคะ ป้าหูกำลังมา อดทนหน่อยนะเจ้าคะ""ฮือๆๆ พี่เย่วเล่อ ข้าเจ็บอ๊ายย โอย เจ็บเหลือเกิน ไม่ไหวแล้ว"เสียงร้องไห้อย่างทรมานของซ่งจื่อเหยียนทำเอาจางเย่วเล่อถึงกับปาดนน้ำตา นางเป็นสินเดิมของมารดาคุณหนู เลี้ยงและเล่นกันมาตั้งแต่คุณหนูอายุห้าขวบ บัดนี้นางสิบเจ็ดแล้ว แต่กับต้องมาเจอชะตากรรมเลวร้าย ซ่งจื่อเหยียนร้องไห้ไม่หยุด นางเจ็บมากเหลือเกิน ป้าหูมาถ
Leer más
จัดการบ่อนองค์ชายห้า
เสียงเกือกม้ากระทบกันมาแต่ไกลๆ มีคนกลุ่มหนึ่งกำลังมานาง ซ่งจื่อเหยียนบังคับม้าเข้าข้างทาง นางต้องหลบให้เขาไปก่อน ดูท่าทางทหารเหล่านั้นเกรงใจพวกที่มาใหม่มากนัก ซ่งจื่อเหยียนนั่งก้มหน้า นางไม่อยากให้ผิดสังเกต แต่กลับไม่พ้นสายตาดุจเหยี่ยวของคนบนหลังม้าไปได้ เขากระตุกบังเหียนมาทางนางก่อนจะเอ่ย"เจ้าเป็นคนที่ไหน มาในเมืองแต่เช้าเช่นนี้"ซ่งจื่อเหยียนเงยหน้าขึ้นก่อนจะนึกออก นี่มันไอ้อ๋องสุนัขเว่ยเซียวหยางนี่นา คนที่ทำให้ร่างเดิมตั้งครรภ์และคลอดลูกจนตาย หืมไอ้สารเลวนี่ อยากข่วนหน้านักเชียว ก่อนจะเอ่ยเบาๆ"ข้าน้อยมาส่งผักขอรับ ท่านพ่อป่วยจึงจะรีบมาส่งและรีบซื้อยากลับไป มิทราบว่าใต้เท้ามีเรื่องอันใดสงสัยในตัวข้าน้อยหรือไม่ขอรับ"เว่ยเซียวหยางพยักหน้า คนของเขาไปตรวจดูรถม้าค้นจนข้าวของกระจาย แต่กลับไม่พบสิ่งผิดปกติ ซ่งจื่อเหยียนจึงเอ่ยถามเขาที่กำลังจะไป"ใต้เท้าท่านนี้ คนของท่านรื้อข้าวของๆข้าน้อยจนเละเทะ นี่เป็นเงินที่จะไปซื้อยามาต่อลมหายใจบิดาข้าน้อย พวกท่านจะไม่รับผิดชอบหรือขอรับ แม้จะแค่สิบตำลึงแต่ก็เป็นชีวิตคนนะขอรับ"เว่ยเซียวหยางหันกลับมาสบตากับบุรุษที่เมื่อสักครู่ยังเอาแต่ก้มหน้าอยู่เลย
Leer más
หาบุรุษผู้นั้นให้เจอ
ซ่งจื่อเหยียนที่นอนกอดบุตรชายอยู่แต่นางยังไม่หลับ อยากรู้จังว่าถ้าไอ้บ้านั่นรู้ว่าหยกหายไปจะทำเช่นไร นางไม่สนใจหรอกหลานชายเปิดบ่อน มีคนเอาหยกของท่านอามาจำนำที่อ เรื่องนี้คงบันเทิงซ่งจื่อเหยียนวางแผนจะออกจากเมืองหลวงในอีกไม่กี่เดือน ตอนนี้บุตรชายได้หกเดือนแล้ว อีกสักสองเดือนค่อยหาทางไปนางเคยแอบไปดูลาดเลาเอาไว้ ตอนที่นางไปที่กรมที่ดินก็ได้ดูแผนที่และแผนผังของเมืองต่างๆ ด้วย เมืองจ้านกั๋วเหมาะที่สุดสำหรังลงหลักปักฐาน อยู่ไกลจากเมืองหลวงหนึ่งพันแปดร้อยลี้ เดินทางด้วยรถม้าไปจนถึงท่าเรือเมืองป๋าย นั่งเรือต่ออีกสิบวันก็ถึงที่สำคัญที่ดินยังไม่ค่อยมีคนจับจอง หากบอกว่ากันดารก็อาจจะจริง ไปถึงค่อยวางแผน เงินสองแสนตำลึงน่าจะพอให้ใช้จ่ายจนตาย แต่ว่านางยังอยากมีเงินมากกว่านี้อีกซ่งจื่อเหยียนนอนคิดถึงอดีตที่ผ่านมา เธออายุยี่สิบสามก็เข้าฝึกทางการทหาร ได้อยู่หน่อยข่าวกรองห้าปี อยู่น้องชายก้ได้ไปเป็นCEOต้องไปดูแลงานที่ต่างประเทศ หลี่จื่อเหมาไปอยู่อังกฤษกับภรรยา หลานๆ อายุเพิ่งจะสี่ขวบกับห้าขวบ ทำให้เธอต้องลาออกจากหน่วยงานแล้วมาเลี้ยงหลานหลี่จื่อเหยียนจึงได้สมัครเป็นครูพละที่โรงเรียนประถมที่หลานๆ เร
Leer más
พบหน้าอีกครั้ง1
ทางด้านเว่ยเซียวหยางที่กำลังรอองครักษ์สองพี่น้องมารายงานเรื่องเด็กหนุ่มคนนั้นก็กำลังวางแผนงาน มีผู้อพยพหนีน้ำท่วมเดินทางเข้ามาเมืองหลวงมากขึ้น เขาหารือกับฮ่องเต้และบรรดาขุนนางแล้วว่าจะ จัดหาสถานที่ให้พวกเขาพำนักชั่วคราว อีกอย่างต้องสร้างที่พักให้กับบรรดาหมอและขุนนางที่ไปดูแลอีกด้วยเหวินเปียวและเหวินชางขี่ม้ามาถึงก็ให้คนดูแลรับเอาไป จากนั้นทั้งคู่ก็ไปเขาเฝ้าชินอ๋อง ใบหน้าของน้องชายบวมใช่น้อย แม่หนูเย่วเล่อนี่มือหนักจริงๆ เหวินเปียวก็เหลือเกิน ตัวเองอายุสามสิบแล้วยังไปหาเรื่องเด็กน้อยอีก นางอายุสิบแปดสิบเก้าเองกระมัง ให้เด็กสั่งสอนได้ข้าล่ะเชื่อเจ้าเลย ทั้งคู่มาหยุดที่หน้าห้องหนังสือก่อนจะรายงาน“ท่านอ๋องกระหม่อมองครักษ์เหวินชางกับองครักษ์เหวินเปียวกลับมาแล้วพ่ะย่ะค่ะ”“เข้ามาได้” เสียงตอบกลับจากผู้เป็นนายดังมาจากด้านใน องค์รักษ์สองพี่น้องจึงเปิดประตูเข้าไป ก็เห็นท่านอ๋องของพวกเขากำลังดูแผนที่รอบเมืองหวงอยู่เหวินชาวคำนับก่อนจะเอ่ยรายงาน“ทูลท่านอ๋อง....พวกเรากลับไปที่บ้านหลังนั้นอีกครั้งถามหาเด็กหนุ่มคนนั้น แต่ปรากฏว่าท่านลุงแซ่หูคนนั้นบอกว่า เด็กหนุ่มมักจะมากับบิดาเพื่อมาซื้อยา สองพ่อ
Leer más
พบหน้าอีกครั้ง2
จวนนอกเมืองซ่งจื่อเหยียนที่ตื่นมาตั้งแต่เช้าแล้ว วันนี้นางเก็บผักกับไข่ส่งเหลาอาหารตามเดิม เย็นนี้จะมีรถม้าของทางเหลาต่างๆ มารับเอง นางไม่อยากเสี่ยวเข้าเมืองหลวงอีก จังหวะเจอไอ้อ๋องสุนัขนั้นอีกจะรอดยาก ดูท่าฉลาดไม่น้อย เย่วเล่อเดินมาหานางก็ยามซื่อแล้วเพื่อเรียกไปกินข้าว“คุณหนู..ไปทานมื้อเช้าได้แล้วเจ้าค่ะ บ่าวกำลังจะพาคุณชายไปบ้านป้าหู คุณหนูบอกว่ะขึ้นเขามิใช่หรือเจ้าคะ”“อืม....พี่เย่วเล่อเราสามคนไม่มีนายบ่าวหรอก ต่อไปใช้ชีวิตกันเช่นพี่น้องทั่วๆ ไปเถอะ ว่าแต่เย่วหลีล่ะ”“เมื่อวานได้รวงข้าวมาเยอะ นางก็เลยไปเก็บอีก นันไงมาแล้วแบกหลังแอ่นมาเชียว”“รถม้าคันเก่าข้าขายไปแล้ว อีพักหนึ่งรถม้าคันใหม่จะมาส่งน่ะ เห้นท่านลุงหุบอกว่าเมื่อวานมีคนมาถามหาข้า ดีที่บุตรชายของเขาเอารถม้าไปในเมือง มิฉะนั้นหากคนสองคนนั้นจำได้ถูกเปิดโปง”เย่วหลีเดินเข้ามา เหงื่อซึมใบหน้าน้อยๆ ซ่งจื่อเหยียนใช้แขนเสื้อตนเอเงซับเหงื่อให้นางอย่างเบามือ ก่อนจะใช้มือเรียวสวยจับปอยผมทัดหูให้เด็กน้อยตรงหน้า เย่วหลียิ้มให้นางทั้งสามคนนั่งกินมื้อเช้าด้วยกันหลังจากที่อิ่มแล้ว ซ่งจื่อเหยียนก็ให้นมบุตรชายจนอิ่ม เมื่อเจ้าตัวน้อยหลับแ
Leer más
ไอ้พวกคนน่ารังเกียจ
ด้านหลังของเขาตามมาด้วยบุรุษอีกหลายคน บุรุษคนหนึ่งสวมอาภร์สีม่วง เป็นผ้าไหมชั้นดีศีรษะสวมกว๊านหยกสีขาวเนื้อดีแกะลวดลายกิเลน หยกห้อยเอวคือชิ้นที่นางขโมยมันไปจำนำเมื่อวันก่อน เขาคือเว่ยเซียวหยางคนสารเลวที่ทำลายร่างเดิม ซ่งจื่อเหยียนเดินไปหาเย่วหลีก่อนจะยกเท้าถีบไปที่ยอดอกเหวินเปียวทันที จนเขาเซไปหลายก้าวเว่ยเซียวหยางตาลุกทันทีที่คนของตนถูกทำร้าย เขาเดินเข้ามาหานางจับคางบบีบอย่างแรง แต่ซ่งจื่อเหยียนไม่หวาดกลัวนางสบสายตาอย่างไม่ยอมแพ้ เว่ยเซียวหยางเอ่ยเสียงเข้ม“กล้าดีอย่างไรมาทำร้ายคนของข้า ซ่งจื่อเหยียน” ”แล้วเจ้าเล่า เว่ยเซียวหยาง เลี้ยงสุนัขเช่นไรปล่อยกันคนไปทั่ว หรือว่าเจ้าเองก็ไม่ต่างจากสุนัขของตน”“ซ่งจื่อเหยีน..กล้าเรียกชื่ออ๋องเช่นข้าตรงๆ ใครให้ความกล้าเจ้ากัน”“ต้องมีใครให้ความกล้าข้าด้วยหรือ คนเช่นท่านมีอันใดให้น่าเคารพหรือ ก็แค่ตำแหน่งติดตัวมาตอนเกิด อยากฆ่าข้าก็ควรลงมือเลย ทางที่ดีอย่าให้ข้าเป็นฝ่ายลงมือก่อน”เว่ยเซียวหยางเหวี่ยงนางไปข้างๆ ก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้กลางห้อง เขามองเห็นตะกร้าใบใหญ่ มีมีดเล่มใหญ่ใส่เอาไว้ นางแต่ตัวผิดไปมิได้ใส่ชุดสวยงามเช่นคืนนั้นที่เขาเจอ นางแต่งกา
Leer más
ที่มาที่ไป
หลังจากที่ซ่งจื่อเหยียนให้เย่วหลีลักลอบออกไปส่งสัญญาณให้ทางบ้านป้าหูเรียบร้อยนางก็เริ่มทยอยเก็บข้าวของ ดีที่รถม้าคันใหม่นั้นใหญ่กว่าคันเดิมถึงสองเท่า นางไม่ได้อยากขนข้าวของอันใดไปมาก ซ่งจื่อเหยียนเก็บข้าวของบุตรชายเอาไว้ในห่อผ้าอย่างดี ห่อหลายๆ ชั้นเพื่อไม่ให้พวกเขาจับได้ ก่อนจะซุกห่อผ้าบุตรชายไว้ใต้ล่างของไหผักดองนางเตรียมของเรียบร้อยก็นำใส่รถม้าตนเองทันที เว่ยเซียวหยางยืนมองสตรีที่กำลังเก็บข้าวของอย่างแคลงใจ หากเป็นสตรีคนอื่นคงร้องไห้อ้อนวอนเขาแล้ว แต่ซ่งจื่อเหยียนทำเหมือนต้องการจะไปอยู่แล้วนางดูไม่เหมือนคนอ่อนแอเช่นเมื่อสองปีก่อนสักนิดเว่ยเซียวหยางยืนมองร่างบางระหงที่กำลังขนข้าวของใส่รถ นางงามจริงๆ มิน่าน้องสาวถึงได้ริษยาจนวางแผนชั่วร้าย เหมือนนางจะงามกว่าเก่าอีกด้วย เขากำลังสังเกตคนตรงหน้าอยู่ๆ ก็มีองครักษ์เงาของฝ่าบาทมาหา จากนั้นเว่ยเซียวหยางก็เรียกหาเหวินชาง“เหวินชางเจ้าจัดการเรื่องทุกอย่างให้เรียบร้อย ข้าจะเข้าวังฝ่าบาทมีรับสั่งให้เข้าเฝ้าด่วน ให้คนดูแลความปลอดภัยส่งนางให้ถึงอี้โจว"เหิวนชางรับคำสั่งก่อนจะไปทำตาม เว่ยเซียวหยางควบม้ากลับเข้าเมืองพร้อมองครักษ์ทันที เหวินเปียวด
Leer más
ไม่คิดว่าปากร้ายกาจอย่างเจ้าก็หวานได้
เมื่อพูดคุยกันไปก็ดื่มกันไปจนกระทั่งยามจื่อจึงพากันแยกย้าย เหวินชางแวะมาหาซ่งจื่อเหยียนก่อนเข้านอน เขาเคาะประตูก่อนจะเอ่ยเรียก ก๊อก ก๊อก ก๊อก"คุณหนูใหญ่ข้าน้อยเหวินชางขอรับ""ใต้เท้าเหวินมีเรื่องอันใดหรือ นี่ดึกมากแล้ว""ท่านอ๋องฝากของเอาไว้ให้ท่าน ข้าน้อยเกรงว่าพรุ่งนี้อาจจะยุ่งจนลืมน่ะขอรับ"ซ่งจื่อเหยียนเปิดประตูออกมา เห็นองครักษ์ยืนหน้าแดงเพราะฤทธิ์สุรา เหวินชางส่งกล่องไม้ให้นางก่อนที่จะเอ่ยปาก"นี่เป็นของที่ท่านอ๋องฝากไว้ให้ท่าน เสร็จธุระแล้วข้าน้อยขอตัวก่อนขอรับ"เหวินชางส่งกล่องไม้เล็กๆ ให้กับซ่งจื่อเหยียน จากนั้นเขาก็เดินเซกลับไปยังเรือนพักตนเอง ซ่งจื่อเหยียนกลับเข้าห้องปิดประตู ก่อนจะเปิดออกดู เห็นจดหมายม้วนไว้นางจึงหยิบมาอ่าน มีตั๋วเงินม้วนอยู่หยิบออกมาคลี่ดูมากเพียงนี้เชียว ใจกว้างไม่เบานะตาเฒ่านี่ จากนั้นก็ล้มตัวลงนอน แต่นอนไม่หลับเท่าไหร่ เคยนอนกอดบุตรชายทุกคืนวันนี้ต้องไปฝากคนอื่นไว้นางคิดถึงลูกจริงๆส่วนเย่วหลีที่ไปนอนบ้านป้าหูเพื่อช่วยลูกสะใภ้ป้าหูคอยดูแลซ่งจื่อห่าว เย่วเล่อจัดของขึ้นรถม้าเสร็จเมื่อตอนเย็นแต่นางกลับลืมเอาของสำคัญไปด้วย พอนึกได้ก็ลุกไปหยิบห่อเมล็ดพันธุ
Leer más
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status