Masuk
เสียงหอบหายใจกระชั้นชิดเคล้าคลอไปกับเสียงเนื้อกระทบกันดังตับๆๆ สนั่นก้องห้องนอนสลัว กลิ่นอายความคาวสวาทและหยาดเหงื่อกาฬระอุอบอวลจนอากาศร้อนผ่าวราวกับเตาไฟ เชอเอมแอ่นสะโพกอวบอัดรับแรงกระแทกจากท่อนลำเอ็นร้อนระอุของรุ่นน้องที่โหมซอยเข้าใส่อย่างบ้าคลั่ง ดวงตากลมโตฉ่ำเยิ้มเป็นประกายด้วยพิษสวาท ตาเหลือกค้างด้วยความฟินถึงขีดสุด น้ำลายใสย้อยเปรอะมุมปากอิ่มขณะที่ส่งเสียงครางกระเส่าหวานล้ำปนกระสัน "อื้อส์... ซี้ด... อ๊าส์... แรงๆ อีกดุ้นน้องมันใหญ่สะใจเหลือเกิน!" สมศักดิ์ หนุ่มเนิร์ดปีหนึ่งที่ตอนนี้สติหลุดกระเจิงด้วยความเงี่ยนจัด หน้าตาบิดเบี้ยว ดวงตาแดงก่ำด้วยฤทธิ์กามารมณ์ มือหนาบีบขยำสะโพกอวบอัดจนขึ้นรอยมือแดงเถือก แล้วกระหน่ำซอยสะโพกกระแทกกระทั้นท่อนลำเอ็นใหญ่โตปูดโปนด้วยเส้นเลือดเข้าออกร่องเสียวฉ่ำแฉะอย่างดุเดือด "ซี้ดดด ร่องพี่รัดแน่นจัง" สมศักดิ์คำรามรอดไรฟัน "อ๊าส์...กระแทกเข้ามาลึกๆ เลย อื้อส์...!" เชอเอมจิกเล็บลงบนแผ่นหลังกว้างจนเกิดรอยข่วนยาว ร่างอรชรโหมสะโพกบดร่อนสวนขึ้นไปรับทุกองศาการกระแทก น้ำรักสีใสผสมน้ำกามเหนียวหนืดทะลักพลั่งพรูไหลย้อยเปรอะเปื้อนเรียวขาขาวเนียนจนชุ่มโชก ก่อนที่ร่างกายอรชรจะเกร็งกระตุกเฮือกใหญ่ กรีดร้องครางลั่นด้วยความเสียวซ่านสุดขีด ปลดปล่อยน้ำรักชุดใหญ่ออกมาเลอะเปรอะเปื้อนหน้าท้องและต้นขาของเด็กหนุ่มจนเปียกแฉะ ทว่าความเร่าร้อนยังไม่ยอมหยุดพัก สมศักดิ์ที่ยังฮึกเหิมไม่หนำใจ กระชากร่างอรชรของรุ่นพี่ให้พุ่งตรงไปที่บานกระจกใสเย็นเยียบ ผลักแผ่นหลังบางติดกระจก แล้วยกขาเรียวข้างหนึ่งขึ้นพาดบ่าเปลือยเปล่า ก่อนจะทิ้งน้ำหนักสะโพกกระหน่ำแทงสวนเข้าไปในท่อนลำเอ็นและโพรงเนื้ออย่างดุเดือดในท่าอุ้มแตงประชิดกระจก สวบ… พรวดดด… พับๆๆๆๆ! "อ๊ะ! อ๊าส์! ดุ้นใหญ่คับร่อง กระแทกเข้ามาลึกจนจุกอกไปหมดแล้ว! อื้อส์... ไม่ไหว ร่องจะพังอยู่แล้ว อ๊าาาาาา!" เชอเอมครางสะท้านเสียงหลง ดวงตาเบิกกว้าง ตาเหลือกค้างด้วยความเสียวจนสมองขาวโพลน สมศักดิ์โหมสะโพกผายกระหน่ำซอยกระแทกกระทั้นเข้าใส่อย่างบ้าคลั่ง ภาพสะท้อนในกระจกใสเผยให้เห็นเรือนร่างที่เชื่อมต่อกันแนบแน่น ทุกจังหวะที่กระแทกอัดเข้าไปทำให้แก่นกายกลืนกินจนมิดโคน เนื้อชนกันกระพือเสียงดังสนั่น แรงกระแทกอันรุนแรงและจุดกระสันที่ถูกขยี้รัวเร็วทำให้ร่องเสียวตอดรัดบีบเกร็งลำเอ็นแน่นปั๋งจนเด็กหนุ่มทนไม่ไหว ร่างสูงสะดุ้งเฮือก ตาเหลือกค้าง ปล่อยให้น้ำปัสสาวะอุ่นร้อนผสมน้ำกามพุ่งทะลักฉีดพ่นออกมาจากปลายลำเอ็นกระแทกสวนใส่โพรงเสียวจนเกิดเสียงซ่า…! ละอองน้ำปัสสาวะปนน้ำกามพุ่งกระเซ็นเปรอะเปื้อนแผ่นกระจกใสจนชุ่มโชกเป็นทางยาว พร้อมกับน้ำรักของเชอเอมที่ทะลักพรูไหลโจ๊กตามออกมาไม่ขาดสายจนเลอะเทอะเต็มพื้นกระจก แต่ความเร่าร้อนยังไม่หมดเพียงแค่นั้น สมศักดิ์เปลี่ยนท่าอย่างรวดเร็วโดยไม่ยอมให้แก่นกายหลุดออกจากกัน เขาอุ้มร่างเชอเอมให้นอนราบลงไปกับพื้นห้อง แล้วปล่อยให้รุ่นพี่สาวขึ้นคร่อมทับบนร่างของตนในท่าออนท็อป พับๆๆๆ! ตับ! ตับ! ตับ! "อะ อ๊าา กระทุ้งแรงมาก แฉะไปหมดแล้ว... อ๊าส์... เสียวชะมัดเลย..." เชอเอมครางกระเส่าเสียงหวาน มือทั้งสองข้างจิกทึ้งลงบนแผ่นอกกว้าง แอ่นอกรับแรงสวนขึ้นมา ร่องเสียวบวมเป่งตอดรัดดูดกลืนแก่นกายเข้าออกจนเกิดเสียงเฉอะแฉะน่าอาย น้ำรักและน้ำกามกระเซ็นเลอะเทอะเต็มหน้าท้องและต้นขาขาวเนียน ภาพสะท้อนจากเงามืดเผยให้เห็นเรือนร่างของหญิงสาวที่โยกขย่มเร้าใจ หน้าอกอวบอิ่มกระพือไหวตามจังหวะกระแทกอย่างดุเดือด เมื่อเห็นว่าเชอเอมเริ่มหมดแรง สมศักดิ์ก็พลิกตัวจับรุ่นพี่ให้นอนคว่ำหน้าลง แล้วดึงสะโพกอวบอัดให้ยกสูงขึ้นในท่าด็อกกี้สไตล์อย่างไม่ให้ตั้งตัว ก่อนจะถอยสะโพกไปด้านหลังแล้วกระแทกท่อนลำเอ็นสอดทะยานเข้ามาในร่องเสียวรวดเดียวจนมิดโคน! สวบ… พรวดดด…! "อ๊ะ! อ๊าส์! ท่านี้ลึกเป็นบ้าเลย... กระแทกโดนขอบมดลูกเต็มๆ อื้อส์...!" เชอเอมกรีดร้องครางลั่น มือทั้งสองข้างจิกทึ้งลงบนที่นอน สมศักดิ์โหมสะโพกกระหน่ำแทงกระแทกกระทั้นจากด้านหลังอย่างดุเดือดและรัวเร็ว แรงกระแทกอันหนักหน่วงสั่นสะเทือนไปทั่วร่าง เสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นลั่นห้อง ร่องเสียวตอดรัดบีบรัดแก่นกายแน่นปั๋งจนหนุ่มเนิร์ดคำรามลั่นด้วยความเสียวซ่าน แรงกระแทกอันดุเดือดในท่าด็อกกี้สไตล์ดำเนินติดต่อกันอย่างบ้าคลั่ง จนกระทั่งร่างทั้งสองสั่นสะท้านเฮือกใหญ่ ปลดปล่อยน้ำรักและน้ำกามคำรบใหญ่ออกมาทะลักล้นทะลักทะลายเลอะเทอะเต็มพื้นห้อง สมศักดิ์ทิ้งตัวลงซบหน้ากับแผ่นหลังบาง หอบหายใจสะท้านโยน ร่างกายเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อและคราบกามารมณ์ ก่อนที่เชอเอมจะพลิกตัวกลับมามองเด็กหนุ่มที่นอนหมดแรง บ้าชะมัด นี่มัน... เนิร์ดโคตรฮอต ร่างอรชรของเชอเอมนอนแผ่หลาอยู่บนเบาะโซฟาด้วยสภาพหมดสภาพ ลมหายใจหอบสะท้านโยน หน้าตาอิดโรยและดวงตาปรือปรอยแทบปิดลงด้วยความเหนื่อยล้าจากการถูกกระหน่ำซอยอย่างดุเดือดติดต่อกันหลายยก ร่างกายทั้งตัวเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อและคราบน้ำกามเหนียวหนืดที่ไหลย้อยเลอะเทอะเต็มเรียวขาขาวเนียน ทรงผมที่เคยเซ็ตมาอย่างดีหลุดลุ่ยยุ่งเหยิง เสื้อเชิ้ตสีขาวถูกกระชากจนกระดุมขาดหลุดรุ่ยเผยให้เห็นเนื้อตัวที่ระคนไปด้วยรอยแดงจากฝ่ามือและรอยข่วน ส่วนสมศักดิ์ที่เพิ่งได้สติกลับคืนมาจากพายุตัณหา ยืนตัวสั่นเทาอยู่ข้างโซฟาด้วยความตกใจและสำนึกผิด ใบหน้าคมคายภายใต้แว่นตากรอบหนาเตอะแดงก่ำลามไปถึงใบหูด้วยความเขินอายและตกใจกับสิ่งที่ตัวเองทำลงไป มือไม้สั่นเทาจนเกือบหยิบอะไรไม่ถูกเมื่อมองเห็นสภาพอันบอบช้ำและอ่อนแรงของรุ่นพี่สาว สมศักดิ์กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก รีบดึงกางเกงสแล็คขึ้นมาสวมใส่ลวกๆ แล้วคว้าเสื้อเชิ้ตของตัวเองมาใส่ติดกระดุมอย่างลนลาน ทว่าความห่วงใยและความเป็นเด็กหนุ่มซื่อๆ ที่ติดตัวมาทำให้เขาไม่กล้าทิ้งให้อีกฝ่ายนอนจมกองคราบกามารมณ์อยู่แบบนั้น มือหนาสั่นเทาเอื้อมไปหยิบผ้าขนหนูผืนเล็กในห้องน้ำ ชุบน้ำอุ่นหมาดๆ แล้วเดินกลับมาด้วยความกล้าๆ กลัวๆ เขาคุกเข่าลงข้างโซฟาอย่างนอบน้อม ค่อยๆ ใช้ผ้าอุ่นเช็ดทำความสะอาดคราบน้ำรักและเหงื่อไคลตามเรียวขาและหน้าท้องให้อย่างเบามือที่สุดเท่าที่จะทำได้ โดยที่เชอเอมทำได้เพียงแต่นอนกะพริบตาปริบๆ ด้วยความอ่อนแรง ไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่จะเปล่งเสียงเอ่ยปากแซวหรือต่อปากต่อคำเหมือนก่อนหน้านี้ เมื่อเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้จนสะอาดเรียบร้อย สมศักดิ์ก็รีบหยิบเสื้อคลุมอาบน้ำมาคลุมร่างอรชรที่ไร้เรี่ยวแรงเอาไว้ พร้อมกับดึงผ้าห่มผืนหนามาห่มคลุมให้อย่างทะนุถนอม ดวงตาสั่นระไวดูลนลานหนักเข้าไปอีกเมื่อกวาดสายตามองไปรอบห้องที่เละเทะไม่เป็นท่า "พี่... พี่เชอเอมครับ... ผม... ผมขอโทษนะครับ..." สมศักดิ์ละล่ำละลักเอ่ยเสียงสั่นเครือด้วยความละอายใจ ไม่กล้าแม้แต่จะสบตาตรงๆ เชอเอมปรือตามองด้วยความอ่อนล้าเกินกว่าจะเอ่ยคำพูดใดๆ ออกมา ได้แต่พยักหน้ารับเบาๆ เป็นเชิงบอกให้เขาออกไปได้แล้ว สมศักดิ์ที่หน้าตาตื่นตระหนกทำอะไรไม่ถูก จึงรีบคว้ากระเป๋าหนังสือและรองเท้าของตัวเอง แล้ววิ่งพรวดพราดเปิดประตูห้อง พุ่งพรวดกลับห้องพักฝั่งตรงข้ามของตัวเองแล้วปิดประตูลั่นคลิกด้วยความหัวใจเต้นระส่ำไม่เป็นส่ำถนนยางมะตอยเส้นเล็กที่ทอดยาวตัดผ่านผืนหญ้าสีเขียวขจีของสนามกอล์ฟส่วนบุคคลค่อยๆ ลดเลี้ี้ยวลึกลงไปในเขตพื้นที่ปิดล้อม ทัศนียภาพรอบด้านเปลี่ยนผ่านจากความโปร่งโล่งกลายเป็นผืนป่าทึบหนาแน่นที่รายล้อมอยู่สองข้างทาง แนวต้นไม้ใหญ่ยืนต้นสูงตระหง่านแผ่กิ่งก้านสาขาจนแทบจะบดบังแสงอาทิตย์ยามบ่ายให้กลายเป็นเงาสลัวครึ้ม รถยนต์ซีดานคันหรูสีดำสนิทเคลื่อนตัวด้วยความนุ่มนวลและเงียบเชียบ ผ่านซุ้มประตูทางเข้าที่มีป้อมยามแน่นหนา ก่อนจะแล่นผ่านกลุ่มบ้านพักคนงานและเรือนพักของเหล่าบอดี้การ์ดที่ปลูกสร้างไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยกลมกลืนไปกับธรรมชาติเมื่อพ้นแนวป่าทึบและเขตบ้านพักคนงาน ทัศนียภาพเบื้องหน้าก็เปิดกว้างออกเผยให้เห็นความอลังการของคฤหาสน์หลังโตสไตล์ยุโรปผสมผสานความร่วมสมัย ตัวอาคารขนาดใหญ่สร้างขึ้นด้วยหินอ่อนนำเข้าและโครงสร้างสถาปัตยกรรมที่โอ่อ่าสง่างาม บรรยากาศโดยรอบเงียบสงบจนได้ยินเสียงลมพัดผ่านยอดไม้ ทว่าความเงียบสงบนั้นกลับแฝงไว้ด้วยความอึมครึม ความน่าเกรงขาม และกลิ่นอายของอำนาจมืดที่แผ่ซ่านออกมาจากทุกอณูในแบบฉบับของตระกูลผู้มีอิทธิพลระดับประเทศหรือมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลอย่างแท้จริงบริเวณลานกว
มือเรียวเล็กที่ขย้ำขยี้กลุ่มผมของรุ่นน้องอยู่ยังคงออกแรงกดใบหน้าคมคายให้จมดิ่งอยู่ร่องอกอิ่มอวบอึ๋มอย่างเอาแต่ใจ ก่อนที่ปลายนิ้วซุกซนจะสอดเข้าไปใต้ชุดคอสเพลย์เมดสีดำตัวจิ๋ว แล้วจัดการปลดกระดุมและตะขอชุดด้านหน้าออกอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นเนินเนื้ออวบอิ่มล้นทะลัก หัวนมสีชมพูระเรื่อชูชันล่อตาล่อใจท่ามกลางแสงไฟสลัว"ไหนดูซิ... เด็กดีของพี่คิดถึงนมพี่ขนาดไหน..."เชอเอมกระซิบเสียงพร่า พร้อมกับใช้สองมือประคองเต้าอวบใหญ่ทั้งสองข้างเข้ามาถลกบีบเข้าหากัน แล้วดันยอดอกสีหวานเข้าไปจ่อชิดริมฝีปากของรุ่นน้องที่กำลังหอบหายใจกระเส่าสมศักดิ์ที่ถูกความนุ่มนิ่มและกลิ่นกายเย้ายวนรุมเร้าจนสติกระเจิดกระเจิง อ้าปากครอบครองยอดอกคู่นั้นทันทีอย่างหิวกระหาย ลิ้นร้อนชื้นตวัดเลียละเลียดตักตวงความหวาน สลับกับการดูดดึงยอดปทุมถันแรงๆ จนเกิดเสียงจ๊วบจ๊าบดังลั่นห้อง"อ๊าส์... ซี้ดดดส์! ดีค่ะ! ดูดพี่แรงๆ แบบนั้นแหละ... อร๊าส์! เสียวหัวนมจะตายอยู่แล้วเด็กดี!" เชอเอมแอ่นอกรับสัมผัส มือเรียวขยำเส้นผมของรุ่นน้องแน่นด้วยความเสียวซ่าน ปล่อยให้เด็กหนุ่มละเลียดเลียและตอดกินยอดอกจนเปียกชุ่มไปด้วยน้ำลายเมื่อหนำใจกับการปรนเปรอหน้
แสงแดดยามสายทอประกายอุ่นละมุนสอดส่องผ่านรอยแยกของผ้าม่านเนื้อบางเข้ามาภายในห้องพักส่วนตัวที่เงียบสงบและปลอดภัย บรรยากาศรอบตัวโอบล้อมไปด้วยความอบอุ่นที่ช่วยปัดเป่าเงาดำและความหวาดกลัวจากค่ำคืนอันเลวร้ายให้มลายหายไปจนหมดสิ้นบนเตียงนอนนุ่ม ร่างอรชรที่ผ่านพ้นคืนวันอันโหดร้ายนอนซุกกายอยู่ภายใต้อ้อมกอดอันมั่นคง เชอเอมค่อยๆ เปลือกตาเปิดขึ้นช้าๆ ท่ามกลางความระบมที่ยังคงหลงเหลืออยู่ตามรอยฟกช้ำบนผิวเนื้อ ทว่าความเจ็บปวดเหล่านั้นกลับเลือนรางลงถนัดตา เมื่อสายตาคู่สวยประสานเข้ากับดวงตาดุดันหลังกรอบแว่นหนาเตอะของสมศักดิ์เด็กหนุ่มรุ่นน้องที่ตื่นอยู่ก่อนแล้วและกำลังจ้องมองด้วยความห่วงใยอย่างลึกซึ้งสมศักดิ์ขยับตัวเข้ามาชิดอีกนิด มือหนาอุ่นจัดค่อยๆ เอื้อมขึ้นมาประคองพวงแก้มเนียนที่ยังมีรอยช้ำจางๆ ไว้ด้วยความแผ่วเบาและทะนุถนอมที่สุด ปลายนิ้วเรียวไล้เกลี่ยปอยผมที่ระกรอบหน้าออกให้อย่างอ่อนโยน ก่อนจะไล้สัมผัสแผ่วเบาไปตามรอยแผลที่มุมปากอย่างนึกเจ็บใจแทน"เจ็บมากไหมครับ..." น้ำเสียงทุ้มต่ำและราบเรียบเอ่ยถามแผ่วเบา เต็มไปด้วยความห่วงใยที่เอ่อล้นออกมาจากแววตาคู่นั้นอย่างไม่ปิดบังเชอเอมส่ายหน้าช้าๆ หยาดน้ำตา
ในห้วงเวลาที่มืดมน อึดอัด และไร้ทางออกที่สุด ภาพใบหน้านิ่งขรึมหลังกรอบแว่นตาและสัมผัสอันมั่นคงอบอุ่นของเด็กหนุ่มคนนั้นกลับผุดวาบขึ้นมาในห้วงความคิด สมองที่สับสนมึนงงร่ำร้องหาที่พึ่งสุดท้ายอย่างสิ้นหวัง เชอเอมกรีดร้องเรียกชื่อคนรักในใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทว่ารอบตัวกลับมีเพียงความเงียบงันอันเย็นเยียบของห้องพักโรงแรมมืดทึบ และเสียงหัวเราะเย้ยหยันของกลุ่มคนที่กำลังรุมทึ้งชีวิตให้จมดิ่งลงสู่ห้วงนรกอันมืดมิด ความมืดมิดสนิทที่ถูกตรึงไว้ด้วยผ้าเนื้อหยาบสกปรกกลายเป็นเครื่องพันธนาการที่ปิดกั้นการมองเห็น ทว่ากลับเปิดประสาทสัมผัสส่วนอื่นๆ ให้ตื่นตัวและหวาดผวาถึงขีดสุด กลิ่นอับชื้นของพรมราคาแพงเคล้ากับกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งในโพรงปากยังคงเด่นชัด ร่างอรชรที่บอบช้ำสะท้านเฮือกด้วยความตื่นตระหนก ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักหน่วงของใครบางคนก็ก้าวเข้ามาใกล้เตียงนอนอย่างมั่นคง พร้อมกับเสียงเปิดปิดประตูห้องน้ำกระแทกกระทั้นและเสียงข้าวของภายในห้องกระทบกันดัง ปึงปัง! โครมคราม! สนั่นหวั่นไหวราวกับมีใครบางคนจงใจสร้างความกดดัน ข่มขวัญ และบีบคั้นประสาทสัมผัสให้พังทลายลงทีละน้อย ความมืดที่ไร้แสงสว่างทำให้
(มีนัดทานข้าวกับที่บ้านวันนี้ไม่กลับนะครับ)ข้อความสั้นที่ไม่ได้สร้างแค่ความรู้สึกเหงาหงอยหรือเคว้งคว้างเหมือนนักศึกษาทั่วไปที่เพิ่งสอบเสร็จ แต่มันกลับกรีดลึกลงไปในความรู้สึก ขาดหายไปอย่างร้ายกาจจนน่ากลัว ความสัมพันธ์ที่เพิ่งเริ่มต้น ผูกมัดถักทอเข้าหากันด้วยความเร่าร้อน กลิ่นคาวสวาท และการเสพติดเรือนร่างของกันและกันจนลึกซึ้งเกินกว่าจะถอนตัว ภาพถูกตัดฉับลงอย่างกะทันหันโดยไม่มีสัญญาณเตือน เชอเอมจึงร่วงหล่นลงสู่สภาวะเคว้งคว้างและสับสนอย่างหนักหน่วง เธอมืดแปดด้าน ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสถานะที่เพิ่งตกลงกอดก่ายกันไปเมื่อวานคืออะไรกันแน่เพื่อสลัดความฟุ้งซ่านและรสสัมผัสอันเร่าร้อนที่ยังคงหลอกหลอนอยู่ตามทุกอณูผิว คืนนั้นร่างอรชรในชุดเดรสสายเดี่ยวรัดรูปสีแดงสว่างจึงพาตัวเองก้าวเข้าสู่ผับชื่อดังใจกลางเมือง แสงไฟเลเซอร์สาดวูบวาบแข่งกับเสียงดนตรีอีดีเอ็มที่กระแทกกระทั้นโสตประสาท แก้วแอลกอฮอล์สีอำพันรสเข้มถูกยกกระดกครั้งแล้วครั้งเล่า หวังจะใช้ฤทธิ์แอลกอฮอล์ลบเลือนภาพใบหน้านิ่งขรึมหลังกรอบแว่นตาออกจากหัวใจ ทว่ายิ่งดื่ม ความรุ่มร้อน ความอัดอั้น และความสับสนในอกก็ยิ่งตีวนพลุ่งพล่านจนแทบจะระเบิดออกเป็นเ
เสียงคลื่นกระทบฝั่งดังแว่วมาตามสายลมยามค่ำคืน แสงจันทร์นวลผ่องสาดส่องผ่านกระจกบานใหญ่ของห้องพักหรูระดับห้าดาววิวทะเลราคาแพงลิ่ว บรรยากาศภายในห้องอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมละมุนและรสชาติฝาดเฝื่อนปนหวานของไวน์แดงชั้นเลิศ เชอเอมในชุดคลุมอาบน้ำผ้าซาตินเนื้อลื่นที่แหวกหลวมๆ โชว์เนินอกอวบอิ่ม นั่งไขว่ห้างทอดสายตามองเกลียวคลื่นใต้แสงจันทร์ มือเรียวแกว่งแก้วไวน์ไปมาเบาๆ ภายในหัวพลันนึกย้อนไปถึงเรื่องราวที่ผ่านมา เชอเอมเพียงแค่บ่นลอยๆ ด้วยความเบื่อหน่าย แต่เด็กหนุ่มข้างกายกลับจัดการจองตั๋วและห้องพักสุดหรูพร้อมเปย์ให้ทุกอย่างเสร็จสรรพอย่างไร้ข้อกังขา ความสงสัยที่อัดอั้นมานานทำให้ร่างอรชรหันกลับมามองใบหน้านิ่งขรึมของสมศักดิ์รุ่นน้องที่นั่งจิบไวน์อยู่เคียงข้างบนโซฟาตัวนุ่ม ดวงตากลมโตสบเข้ากับดวงตาหลังกรอบแว่น ก่อนที่ริมฝีปากเคลือบน้ำสีทับทิมจะเอ่ยถามทำลายความเงียบด้วยน้ำเสียงจริงจังเจือความสับสน "นี่... ถามจริงๆ เถอะ ทำไมถึงยอมตามใจพี่มาตลอดเลย..." เชอเอมขยับตัวเข้าไปใกล้ วางแก้วไวน์ลงบนโต๊ะกระจก "ตั้งแต่ครั้งแรกที่เราเจอกัน จนถึงตอนนี้ก็กำลังจะเรียนจบกันอยู่แล้ว... ไม่โกรธบ้างเหรอที่พี่เอาแต่ใจ







