บทที่ 7

แสงไฟนีออนสลัวจากโต๊ะทำงานภายในห้องพักส่วนตัวสาดส่องกระทบกองตำราเรียนและเอกสารประกอบการเรียนของสมศักดิ์ หนุ่มเนิร์ดปีหนึ่งผู้สวมแว่นตากรอบหนาเตอะ

นั่งก้มหน้าก้มตาจดเลคเชอร์และอ่านหนังสือทบทวนบทเรียนอย่างขยันขันแข็ง บรรยากาศยามวิกาลเงียบสงัดจนได้ยินเพียงเสียงพลิกกระดาษแผ่วเบา โดยที่เขาไม่ทันล่วงรู้เลยว่าความเร่าร้อนจากห้องฝั่งตรงข้ามกำลังคืบคลานมาเคาะประตู

ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก!

เสียงเคาะประตูดังขึ้นแผ่วเบาขัดจังหวะการอ่าน สมศักดิ์ชะงักมือที่กำลังจับปากกา ขยับแว่นหนาเตอะให้เข้าที่แล้วลุกขึ้นเดินไปเปิดประตูด้วยความฉงนปนประหม่า

ครั้นบานประตูถูกแง้มเปิดออก ปรากฏร่างของเชอเอม สาวออฟฟิศรุ่นพี่สุดแซ่บจากห้องฝั่งตรงข้าม ยืนพิงกรอบประตูด้วยท่าทอดสะพานยั่วยวน ชุดคลุมอาบน้ำผ้าแพรบางเฉียบถูกเปิดอ้าเผยให้เห็นเรือนร่างเย้ายวน

ดวงตากลมโตฉ่ำเยิ้มพราวระยับด้วยพิษสวาท เชอเอมกวาดสายตามองสำรวจรุ่นน้องหนุ่มเนิร์ดด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะค่อยๆ แทรกตัวเข้ามาในห้องแล้วใช้เท้าเตะประตูลงกลอนปิดตายอย่างอุกอาจ

"รุ่นพี่เชอเอม... มี... มีอะไรรึเปล่าครับ?"

เสียงทุ้มเอ่ยถามยังไม่ทันจบคำ เชอเอมก็ก้าวเข้าไปประชิดตัว เรียวแขนเนียนโอบรอบลำคอแกร่งของเด็กเนิร์ดไว้เบาๆ ลมหายใจร้อนผ่าวที่มีกลิ่นน้ำหอมผสมกลิ่นกายเย้ายวนเป่ารดข้างแก้ม ก่อนที่เธอจะส่งสายตาหวานเชื่อมแล้วเอ่ยกระซิบเสียงกระเส่าชิดริมหู

"อยู่คนเดียวเบื่อๆ พี่เลยมาหาคนเล่นด้วย..." เชอเอมจับมือสั่นเทาของเด็กปีหนึ่งขึ้นมาทาบลงบนเม็ดกระดุมเสื้อผ้าแพรเม็ดบนสุดของตัวเอง "ช่วยปลดกระดุมเสื้อให้พี่หน่อยสิคะคนเก่ง... มือพี่สั่นไปหมดแล้ว อยากให้เด็กดีช่วยถอดชุดออกให้พี่ที..."

ปลายนิ้วสั่นเทาของสมศักดิ์ค่อยๆ บรรจงแกะกระดุมเสื้อคลุมของเชอเอมออกทีละเม็ดตามคำบัญชา หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวโครมครามด้วยความตื่นตระหนกและตัณหาที่เริ่มก่อตัวขึ้นในอกอย่างรุนแรง

จนกระทั่งกระดุมเม็ดสุดท้ายถูกปลดออก สาบเสื้อผ้าแพรสองข้างถูกแหวกออกกว้าง เผยให้เห็นภาพที่ทำให้หนุ่มเนิร์ดถึงกับตาค้างและกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก

เบื้องหลังชุดคลุมนั้น คือชุดชั้นในลูกไม้สีดำซีทรูสุดสังวาสที่ออกแบบมาเพื่อการยั่วยวนโดยเฉพาะ ตัวบราไร้การปกปิดใดๆ ตรงปทุมถันสีระเรื่อที่ชูชันต้อนรับสายตา ถูกเว้าแหวกเป็นร่องกลมเปิดโล่งจนหัวนมบวมเป่งโผล่พ้นเนื้อผ้าออกมาอวดโฉมอย่างเด่นชัด ขณะที่ท่อนล่างยิ่งดูโป๊ร่านยิ่งกว่า กางเกงในตัวจิ๋วถูกดีไซน์ให้เว้าเป้าแหวกกลาง ไร้แผ่นผ้าปิดบังกลีบเนื้ออวบอูมสีหวานฉ่ำที่บวมเป่งและชุ่มโชกไปด้วยหยาดน้ำรักใสแจ๋วเอ่อล้นทะลักไหลย้อยลงมาตามขาเรียวเนียน ส่งกลิ่นคาวกามรุนแรงคลุ้งตลบอบอวลไปทั่วห้องแคบๆ จนสมศักดิ์สติหลุดลอย ดวงตาหลังกรอบแว่นจ้องมองเรือนร่างลามกอนาจารนั้นด้วยความชื่นชมและตะลึงงันอย่างถอนตัวไม่ขึ้น

เชอเอมแย้มยิ้มร้ายกาจด้วยความพึงพอใจ เมื่อเห็นรุ่นน้องหนุ่มเนิร์ดขี้อายยืนตะลึงตาค้างมองของลับของเธอจนน้ำลายแทบหก มือเรียวเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าขึ้นมาเปิดโหมดกล้อง แล้วยัดใส่มือสั่นๆ ของเด็กเนิร์ดทันที

"ชอบเหรอคะ... ความจริงแล้วเด็กเนิร์ดขี้อายอย่างน้องเนี่ย ชอบอะไรแบบนี้สินะ~"

ความซุกซนและตัณหาที่ยังพลุกพล่านไม่รู้จักพอ เชอเอม สาวออฟฟิศรุ่นพี่สุดแซ่บจึงจัดการปีนขึ้นไปนั่งไขว่ห้างเอกเขนกอยู่บนโต๊ะอ่านหนังสือของเด็กหนุ่มอย่างถือวิสาสะ

เรียวขาเนียนสวยในชุดชั้นในลูกไม้ซีทรูเปิดเป้าแยกอ้าออกเล็กน้อย ปล่อยให้กลีบเนื้ออวบอูมสีหวานฉ่ำที่ชุ่มโชกไปด้วยหยาดน้ำรักเยิ้มไหลย้อยห้อยจ่ออยู่เหนือตำราเรียนและชีทสรุปเลคเชอร์ที่กางเปิดไว้ กลิ่นคาวกามและฟีโรโมนรุนแรงฟุ้งกระจายตลบอบอวลไปทั่วโต๊ะหนังสือจนสมศักดิ์ หนุ่มเนิร์ดผู้สวมแว่นตากรอบหนาเตอะ หน้าแดงก่ำลามไปถึงใบหูด้วยความเขินอายจัด รีบเบือนหน้าหนีไปทางอื่นทันที ไม่กล้าแม้แต่จะก้มมองเรือนร่างสะบึมลามกที่โผล่พ้นร่มผ้าออกมายั่วยวนตรงหน้า

"รุ่นพี่เชอเอม... ดึกแล้ว คือ... ผมต้องอ่านหนังสือเตรียมสอบนะครับ" สมศักดิ์เอ่ยเสียงสั่นพร่า หลบสายตาพัลวัน พยายามจะหันกลับไปมองหน้ากระดาษหนังสือเรียนเพื่อเรียกสติที่กำลังกระเจิง

"ก็อ่านไปสิคะ... พี่ไม่ได้ห้ามสักหน่อย" เสียงทุ้มหวานเย้ายวนเอ่ยกระซิบยิ้มๆ อย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนที่เชอเอมจะทิ้งตัวลงมาจากโต๊ะ แล้วย้ายไปนั่งคุกเข่าราบกับพื้นห้อง ใต้โต๊ะอ่านหนังสือตัวใหญ่ของเด็กเนิร์ดอย่างถือวิสาสะ

เชอเอมมุดตัวเข้าไปใต้โต๊ะแคบๆ ท่ามกลางพื้นที่จำกัด ทรงตัวคุกเข่าอยู่ระหว่างเรียวขาของหนุ่มเนิร์ด ดวงตากลมโตฉ่ำเยิ้มแหงนมองขึ้นไปสบตากับสมศักดิ์ที่นั่งตัวเกร็งอยู่บนเก้าอี้ มือเรียวเอื้อมหมับไปสอดเข้าไปใต้ขอบกางเกงสแล็คและชั้นในตัวบางของรุ่นน้อง

ฝ่ามืออุ่นจัดสัมผัสเข้ากับแก่นกายใหญ่โตที่กำลังผงาดง้ำชูชันแข็งปั๋งสู้มือเพราะพิษสวาทที่เธอเป็นคนจุดชนวนไว้ตั้งแต่แรก เส้นเลือดปูดโปนเต่งตึงจนสัมผัสได้ถึงความร้อนระอุ ขณะที่ปลายหัวหยักบานฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำเมือกใสไหลเยิ้มหยดติ๋งๆ ตีรวนตลบอบอวลใต้โต๊ะแคบๆ จนบรรยากาศยิ่งร้อนรุ่ม

นิ้วเรียวที่กอบกุมแก่นกายไม่ได้หยุดอยู่แค่การลูบไล้ เชอเอมรูดรั้งขึ้นลงเป็นจังหวะเนิบนาบสลับกับเร่งความเร็ว ก่อนจะจงใจใช้ปลายนิ้วโป้งกดขยี้ลงบนส่วนหัวหยักบานที่ไวต่อความรู้สึกรัวๆ

เชอเอมขยี้วนปุ่มกระสันของเด็กหนุ่มสลับกับการบดคลึงอย่างเมามัน จนน้ำรักใสแจ๋วของสมศักดิ์ไหลทะลักออกมาเปรอะเปื้อนเต็มโคนนิ้ว เสียงหอบหายใจกระชั้นชิดดังสะท้อนก้องอยู่ใต้โต๊ะ แข่งกับเสียงครางต่ำในลำคอของหนุ่มเนิร์ดที่นั่งตัวเกร็งจิกขอบเก้าอี้แน่นจนข้อต่อขึ้นขาว

"อ๊ะ... พี่เชอเอม... ซี้ด... อย่าทำตรงนั้น... ผมเสียว..." สมศักดิ์ครางเสียงสั่นพร่า ลมหายใจหอบถี่จนแผงอกกระเพื่อมไหว สมาธิในการอ่านหนังสือเรียนแตกกระเจิงไปจนหมดสิ้น เมื่อความเสียวซ่านจากฝ่ามือเรียวถูกปลุกปั่นจนพุ่งทะยานถึงขีดสุด

"แข็งสู้มือขนาดนี้... เลยเหรอเด็กดี"