LOGINหกปีหลังจากนั้น เด็กหญิงนีลาญาก็กลายเป็นพี่ใหญ่ของบ้าน มีน้องน้อยเพิ่มมาอีกสี่คน คนที่หนึ่งชื่อเด็กชายธีราภัทร หรือน้องธาม คนที่สองเป็นผู้หญิงชื่อเด็กหญิงนีลาภา หรือน้องนีน ส่วนคนที่สามและสี่เป็นแฝดชายหญิง ชื่อเด็กหญิงนารีญา หรือน้องนิ่ม ส่วนแฝดน้องชื่อเด็กชายธงไทย หรือน้องไทน์ ห้าพี่น้องต่างรักใคร่
จากนั้นก็เร่งจังหวะรักให้ฮอตฉ่าอย่างมิอาจผ่อนปรน เขาตอกอัดเข้าหา เธอผวาแอ่นอ้ารูดรั้ง กายของทั้งคู่สอดประสาน พร้อมกับเสียงคำรามอย่างเสียวซ่านและหลุดหลงไม่ขาดสาย ชายหนุ่มกระแทกร่างเย้ายวนใส่ผนังจนหนำใจ จึงได้พาเธอถอยห่างออกมา ยกบั้นท้ายนุ่มๆ ขึ้นกลางอากาศ จนความแนบชิดหล่อหลอมเกือบหลุด แล้วรั้งกายสาวห
คนที่เพิ่งกลับขึ้นมาบนห้องนอน หลังจากหนีลงไปรดน้ำผักที่สวนครัวหลังวังรื่นฤดีตั้งแต่เช้าตรู่ เห็นสามีนั่งกอดอกทำหน้าตึงอยู่ปลายเตียงก็ถึงกับกลั้นยิ้มจนปวดแก้ม แต่ทำทีเป็นไม่สนใจ เดินนวยนาดไปเปิดประตูเชื่อมสู่ห้องนอนลูก ครั้นเห็นเด็กน้อยกับแมวนอนกอดกันหลับปุ๋ยก็อมยิ้มด้วยความเอ็นดู ก่อนจะค่อยๆ งับประต
จากนั้นเขาก็พาภรรยาไปเอ่ยลาผองเพื่อนที่โต๊ะ ในจังหวะที่จะโอบเธอเดินจากมาพวกไอ้เพื่อนตัวแสบต่างพากันเอ่ยแซว แต่มีหรือคนซึนอย่างเขาจะสะทกสะท้าน นอกจากจะทำหน้าตาย คุณชายธีรเดชยังย่อตัวลงอุ้มภรรยา หันไปยักคิ้วกวนๆ ให้แก๊งชายโฉด แล้วหมุนตัวก้าวดุ่มๆ จากไป ทันทีที่ประตูห้องหอปิดลง ธีรเดชก็ปล่อยเธอลงยื
เวลาผ่านไปแต่ละวินาทีช่างเชื่องช้าและยาวนานเหลือเกิน ธีรเดชรู้สึกเหมือนมันเป็นระเบิดเวลา ในหัวเขาอัดแน่นไปด้วยความตึงเครียดจนถึงขีดสุด ในใจมีแต่ความหวาดหวั่นและวิตกกังวลสารพัด การรอคอยช่างสุดแสนทรมานแทบขาดใจ ร่างสูงใหญ่ไหล่กว้างเดินไปเดินมาไม่หยุด กระทั่งในที่สุดประตูห้องผ่าตัดก็เปิดออก เขาถลา
จากนั้นก็ปล่อยแมวลงพื้นให้มันเล่นกับหนูน้อยนีลาญาที่พ่อเพิ่งวางลง วินาทีถัดมาทั้งคนและแมวก็หันไปเจอสนามเด็กเล่น ก่อนที่หนูน้อยจะอ้อนให้พ่อพาไปเล่น แน่นอนพ่อผู้หลงลูกสาวสุดสวาทขาดใจตามใจลูก อุ้มร่างกลมป้อมเดินลงบันได โดยไม่ลืมโอบไหล่เมียรักให้เดินไปด้วยกัน ส่วนแมวก็เดินตามก้นเจ้านายต้อยๆ ในจังหวะที่จ
สัปดาห์ถัดมา หมอก็นัดให้อารญาไปตรวจอีกครั้ง ก่อนจะนัดผ่าตัด ยอมรับว่ากังวลใจจนนอนไม่หลับ เธอตื่นแต่เช้ามาเตรียมอาหาร พอลูกตื่นก็พาไปอาบน้ำล้างหน้าแปรงฟัน แต่งตัว กินข้าวเช้า ส่งขึ้นรถรับส่งไปโรงเรียน แล้วตัวเองก็แต่งตัว สะพายกระเป๋ามารอรถแท็กซี่อยู่แถวหน้าบ้าน ปริ๊น!!!เสียงบีบแตรทำให้คนที่ก
“ทำไมถึงชอบพูดแบบนี้จังคะ” “ก็น้องอายเป็นเมียพี่ ถ้าไม่ให้พูดแบบนี้ แล้วจะให้พูดแบบไหนหือ…” เจ้าของเสียงราบเรียบยังคงรวนหน้าตาย ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ แต่แววตากลับเต้นระริกจนน่าหมั่นไส้ “ถ้าจะมากวนประสาทก็กลับไปเถอะค่ะ” เสียงแข็งๆ เอ่ยพลางขืนกายออกจากวงแขนแกร่ง คราวนี้คนหน้าตายช่างแกล้งยอมรามือแต
เสียงหัวเราะใสๆ ผสานกับเสียงแมว ทำให้คนที่เงยหน้าชื้นเหงื่อขึ้นจากแปลงผักมองสองชีวิตที่สำคัญกับตัวเองที่สุดอย่างยิ้มๆ แต่นัยน์ตากลับแฝงเร้นไปด้วยความเศร้า ความกังวล และความหวาดกลัว ‘หมอไม่รับประกัน ว่าการผ่าตัดจะปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นต์’ นั่นเป็นถ้อยคำที่ดังก้องอยู่ในหัวของเธอครั้งแล้วครั้งเล่า
“จะทำอะไรก็รีบทำเถอะ”มารตีเอ่ยอย่างร้อนใจ เพราะกลัวว่าความลับทั้งหมดจะแตก กลัวว่าตัวเองจะถูกจับ และกลัวว่าสมบัติที่ตัวเองฮุบจากนายปพลมาอย่างหน้าด้านๆ จะหลุดลอยไป สามวันที่ผ่านมา อารญามีเรื่องวุ่นๆ ต้องจัดการ จนลืมรดน้ำผักสวนครัว กว่าจะนึกขึ้นได้ก็เป็นช่วงสายของอีกวัน หลังจากสอนลูกนับจำนวนตัวเล







