เข้าสู่ระบบเมื่อเจ๊สายฟาดที่เข็ดขยาดความรัก ต้องมาปะทะกับไอ้ตี๋สี่ตา จากอุบัติเหตุในวันนั้นสู่พันธสัญญาแต่งงานกำมะลอในวันนี้ คนหนึ่งก็ดื้อขัดใจอากงไม่ได้ อีกคนก็จ้องจะเผด็จศึกบัญชีหัวใจพี่สาวคนสวยงานนี้ใครจะแพ้ทางใคร…
ดูเพิ่มเติม“แวะมาทำความรู้จักกันก่อนนะคะ”
นิสัยนางเอก (หลิน) นักบัญชีสาว ที่เข็ดขยาดกับความรักจนขอถวายตัวให้กับตัวเลขในบัญชีแทน! เธอเคยเป็นสาวเจ้าเนื้อที่ถูกหักหลังเพียงเพราะรูปร่าง จนลุกขึ้นมาปฏิวัติตัวเองกลายเป็นสาวฮอตคัพซีที่สวยสับและปากแซ่บยืนหนึ่ง นิสัยดื้อรั้น ไม่ยอมคน และมีจุดอ่อนสุดพีกคือแพ้แอลกอฮอล์ชนิดที่ว่าจิบปุ๊บ... เปลี่ยนเป็นคนละคนปั๊บ! นิสัยพระเอก (เฉิน) CEO หนุ่มรุ่นน้องวัย 28 เจ้าของอาณาจักรบัญชีตระกูลหลี่ หล่อ รวย นิ่ง ขรึม และดุจนลูกน้องเกรงขาม แต่ถ้าได้ปะทะคารมกับเจ๊หลินเมื่อไหร่ สกิลความกวนประสาทและปากแซ่บจะพุ่งทะลุปรอททันที เขาเป็นสายรุกเจ้าเล่ห์ที่พร้อมจะใช้สัญญาจ้างแต่งงานมาผูกมัดหัวใจพี่สาวคนสวยให้ดิ้นไม่หลุด สถานที่ในเรื่อง ย่านธุรกิจใจกลางกรุงเทพมหานคร และย่านชุมชนชาวไทยเชื้อสายจีนที่มีอยู่จริงครับ แต่ผมนำมาใช้เป็นเพียงฉากหลังเพื่อประกอบเนื้อเรื่องและสร้างบรรยากาศให้เห็นภาพชัดเจนขึ้นเท่านั้น ข้อมูลบางส่วนอาจจะตรงกับสถานที่จริงบ้าง แต่ทั้งหมดนี้คือเรื่องราวที่กลั่นกรองมาจากจินตนาการเพื่อความบันเทิงเท่านั้นครับ หมายเหตุจากนักเขียน นิยายเรื่องนี้มาในแนว โรแมนติกคอมเมดี้ แซ่บนัว และฟีลกู๊ด ครับ เริ่มต้นจากอุบัติเหตุรถชนที่กลายเป็นจุดเริ่มต้นของคู่กัดสู่คู่สัญญาแต่งงานความสัมพันธ์ของทั้งคู่จะเต็มไปด้วยการชิงไหวชิงพริบ ปากบอกไม่รักแต่พอนางเอกเมาทีไร พระเอกเราก็ใจสั่นรัว ๆ ทุกที! สำหรับพระเอกเรื่องนี้... บอกเลยว่าเตรียมไม้เรียวไว้รอได้เลยครับ! เพราะความเจ้าเล่ห์และชอบแกล้งนางเอกเนี่ยมันน่าหยิกจริง ๆ ส่วนนางเอกของเราก็ใช่ย่อย เป็นตัวแทนสาวโสดสายสตรองที่พร้อมฟาดกลับทุกดอก ใครชอบแนวกินเด็ก ต้องห้ามพลาดเรื่องนี้เลยนะ ฝากกดหัวใจ หรือแวะมาคอมเมนต์คุยกันได้เสมอนะคะ โดยเฉพาะฉาก NC ที่ไรท์ตั้งใจเขียนมาก! หากผิดพลาดประการใดต้องขออภัยด้วยนะคะ ปล. ช่วงนี้งานเยอะแค่ไหนก็อย่าลืมพักผ่อนและดูแลสุขภาพกันด้วยนะคะคุณรี้ดที่รัก .... เมื่อ "เหม่ยหลิน" นักบัญชีสาวโสดวัย 32 ที่เข็ดขยาดกับความรักจนขอหันมาภักดีกับตัวเลขในบัญชีแทนหัวใจ ต้องโคจรมาพบกับ "เฉิน" CEO หนุ่มรุ่นน้องวัย 28 จอมยวนประสาท คู่กรณีที่เปิดตัวด้วยการขับรถชนท้ายจนประกันต้องปวดหัว! "นี่เจ๊... ผมว่าเจ๊มากกว่านะที่ขับรถประสาอะไร ถึงได้เอาหน้ารถตัวเองมาจิ้มท้ายรถคนอื่นเขาแบบนี้" "เรียกใครเจ๊! ฉันยังไม่ได้แก่ขนาดนั้นนะ!" "งั้นเรียก... ยายไหมล่ะ ยายขับรถประสาอะไรครับ?" "ไอ้ตี๋สี่ตา!" แต่ความซวยยังไม่จบเพียงเท่านั้น เมื่อแผน แกล้งป่วยของอากงทำให้ทั้งคู่ต้องมานั่งร่วมโต๊ะอาหารในฐานะว่าที่คู่หมั้นจากศัตรูบนท้องถนน สู่คู่สัญญาแต่งงานกำมะลอเพื่อตบตาผู้ใหญ่... งานนี้ใครจะเพลี่ยงพล้ำเสียอาการก่อนกัน ระหว่างเจ๊สายฟาดกับไอ้ตี๋สายกวน! "หลอกขอเบอร์ป่ะเนี่ย? มุกนี้เก่าไปนะน้อง" "อย่าสำคัญตัวผิดไปหน่อยเลยครับเจ๊... ผู้หญิงแก่ขนาดนี้ผมไม่มีอารมณ์พิศวาสหรอก" "อากงก็หลับตาแล้วตายได้เลยค่ะ ไม่ต้องรอหลินแต่งหรอก" "แต่งแค่ในนามพอ... เจ๊ก็ได้อิสระคืน ส่วนผมก็หมดภาระไปเหมือนกัน"บทที่ 23 คู่ชีวิต บรรยากาศภายในของห้องทำงานประธานบริหาร กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของกาแฟคั่วบดอบอวลไปทั่วห้องที่ตกแต่งอย่างเรียบหรู ภายในที่เงียบสงบนั้น หลินนั่งพักพิงแผ่นอกแกร่งของเฉินอยู่บนเก้าอี้ทำงานตัวใหญ่ ทั้งคู่ทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่าง ดูความวุ่นวายของเมืองหลวงที่ดำเนินไปอย่างไม่หยุดนิ่ง หลังจากวันที่ความลับเรื่องแผนการของอากงถูกเปิดเผย ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็ดูจะแน่นแฟ้นและเปิดเผยต่อกันมากขึ้นจนแทบจะแยกกันไม่ออก “เฉิน... วันนี้ฉันจัดการเคลียร์เอกสารงวดสุดท้ายให้เสร็จแล้วนะ ถือเป็นวันทำงานวันสุดท้ายตามสัญญาจ้างหนึ่งปีพอดี” หลินเอ่ยขึ้นเบา ๆ พลางขยับตัวในอ้อมกอดของชายหนุ่ม “ครับ... ครบปีแล้วเหรอเนี่ย เวลาผ่านไปเร็วจริงๆ” เฉินพึมพำพลางกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น “แล้วถ้าผมอยากจะจ้างต่อล่ะ... จ้างตลอดชีวิตเลยได้ไหม?” “ไม่เอาแล้ว ฉันวางแผนจะให้น้ำหวานเข้ามาดูช่วงต่อแทน ส่วนฉันจะกลับไปเคลียร์งานที่สำนักงานตัวเองบ้าง” “ไม่เอาเพื่อนเจ๊สิ ผมอยากได้เจ๊คนเดียว คนอื่นผมไม่ไว้ใจเท่าเจ๊หรอก” เฉินออดอ้อนเสียงทุ้ม
บทที่ 22 คุณแฟน แสงแดดยามบ่ายสาดส่องผ่านรอยแยกของผ้าม่านเนื้อหนาเข้ามาภายในห้องนอนที่ยังอบอวลไปด้วยกลิ่นอายความรักจากค่ำคืนที่แสนยาวนาน บนเตียงกว้างที่เต็มไปด้วยร่องรอยของบทรัก ร่างสูงโปร่งของเฉินขยับตัวตื่นขึ้นก่อน เขาเท้าแขนกับหมอนพลางทอดสายตามองหญิงสาวในอ้อมกอดด้วยความรู้สึกที่เปี่ยมล้นไปด้วยความเอ็นดู เฉินใช้ปลายนิ้วเรียวยาวเขี่ยเบา ๆ ที่ปลายจมูกรั้นของหลินอย่างหยอกล้อ สลับกับการเกลี่ยปอยผมสีบลอนด์เทาที่ระใบหน้าเนียนละเอียดออกอย่างเบามือ “อื้อ... อย่ากวนสิ” หลินครางงึมงำในลำคอพลางซุกหน้าหนีสัมผัสรบกวน ท่าทางงัวเงียเหมือนแมวขี้เซาทำให้ชายหนุ่มหลุดยิ้มออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ “ตื่นได้แล้วครับเจ๊... สายมากแล้วนะ” เขาโน้มตัวลงไปกระซิบชิดใบหูหอมกรุ่น “อื้อออ...” “ถ้ายังไม่ยอมตื่น... ผมจะต่ออีกรอบจริง ๆ ด้วยนะ คราวนี้ไม่จบง่าย ๆ เหมือนเมื่อคืนแน่” พรึ่บ! เพียงแค่ได้ยินคำขู่ที่แสนเร่าร้อน หลินก็เด้งตัวลุกขึ้นมานั่งทันที แววตาที่เคยฉ่ำปรือเบิกกว้างด้วยความตกใจพลางมองค้อนคนตรงห
บทที่ 21 เจ๊ของผม🔥จุมพิตที่รุนแรงและเอาแต่ใจบดเบียดลงมาจนหลินแทบหายใจไม่ทัน รสชาติของความปรารถนาที่ผสมปนเปไปกับความหึงหวงทำให้เธอมึนงงยิ่งกว่าฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไป เฉินถอนริมฝีปากออกอย่างเชื่องช้า ทิ้งไว้เพียงเสียงหอบหายใจที่สอดประสานกันท่ามกลางความเงียบสลัวสายตาคมกริบของชายหนุ่มกวาดมองร่างแน่งน้อยที่ทอดกายอยู่ใต้ร่างเขา ผิวขาวจัดที่ขึ้นสี จากอาการแพ้ดูยั่วยวนตาจนเขาต้องก้มลงฝังใบหน้าลงกับซอกคอหอมกรุ่น เขาเริ่มพรมจูบอย่างหนักแน่นทิ้งรอยรักสีกุหลาบไว้ตามผิวเนื้ออ่อนนุ่มทีละจุด ราวกับต้องการตีตราจองว่าทุกตารางนิ้วบนร่างกายนี้มีเพียงเขาเท่านั้นที่เป็นเจ้าของ“อื้อ... เฉิน...”เสียงหวานครางประท้วงแผ่วเบาเมื่อสัมผัสร้อนผ่าวลากไล้ผ่านยอดอกอิ่มที่ชูชัน ก่อนจะเลื่อนต่ำลงไปยังหน้าท้องแบนราบที่หดเกร็งตามจังหวะการรุกราน เฉินไม่ได้หยุดเพียงแค่นั้น มือหนาทั้งสองข้างรวบตรึงข้อมือเรียวไว้เหนือศีรษะ ขณะที่ใบหน้าหล่อเหลายังคงทำหน้าที่สำรวจความงามอย่างไม่ลดละเขาไล่พรมจูบต่ำลงไปเรื่อย ๆ ผ่านสะโพกผายที่บิดเร้าด้วยความเสียวซ่าน จนกระทั่งหยดหยุดลงที่
บทที่ 20 หวงนายเธอไม่สนอีกต่อไปแล้วว่าใครจะมองอย่างไร หลินก้าวเดินอย่างมั่นคงมุ่งตรงไปยังวงล้อมของท่านประธานหนุ่ม ท่าทางนวยนาดที่แฝงไปด้วยความกรุ่นโกรธและออดอ้อนทำให้เธอเด่นสะดุดตาแขกทั้งงาน“เฉินนน...”เสียงหวานที่ลากยาวและสั่นพร่าทำให้เฉินที่กำลังคุยงานอยู่ถึงกับชะงักคำพูด เขาหันมามองตามเสียงแล้วหัวใจแทบจะหยุดเต้นเมื่อเห็นสภาพของหลิน ใบหน้าที่แดงจัดและดวงตาที่มองเขาด้วยความตัดพ้อทำเอาเขาเกือบจะทิ้งแก้วในมือ“หลิน! คุณ...”“ทำไม... ฮึก ใจร้ายจัง ทิ้งหลินไว้คนเดียวทำไม”หลินโผเข้ากอดแขนแกร่งของเขาไว้แน่นพลางซุกใบหน้าลงกับไหล่หนา กลิ่นแอลกอฮอล์ที่ฟุ้งกระจายออกมาจากตัวเธอทำให้เฉินหน้าถอดสี เขาเห็นรอยผื่นแดงเริ่มลามขึ้นมาตามลำคอระหง... สัญญาณเตือนภัยที่บอกว่าเธอกำลังทำเรื่องที่เป็นอันตรายต่อตัวเองที่สุด“ขอโทษครับทุกคน พอดีภรรยาของผมเธอรู้สึกไม่ค่อยสบายนิดหน่อย”เฉินรีบเอ่ยตัดบทแขกผู้ใหญ่ด้วยน้ำเสียงที่พยายามคุมให้ปกติที่สุด ทั้งที่ในใจเขากำลังสั่นด้วยความโกรธจัด เขาไม่รอช้าที่จะรวบตัวร่างบางขึ้นอุ้มในท่าเจ้าสาวทันที หลินไม่ได้ข
บทที่ 5 ได้ฤกษ์พนักงานในชุดยูนิฟอร์มเนียบกริบเดินนำทั้งสามคนเข้ามายังโซน VVIP ที่แยกตัวออกมาอย่างเป็นส่วนตัว บรรยากาศภายในเงียบสงัดจนได้ยินเพียงเสียงฝีเท้าที่กระทบลงบนพรมหนานุ่ม แสงไฟสีทองสลัวรางสะท้อนกับกระจกเงาบานใหญ่ที่รายล้อมรอบห้อง เพิ่มความหรูหราจนหลินรู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก ราวแขวนชุดเจ้
บทที่ 4 ลองชุด สองสัปดาห์ผ่านไปไวเหมือนโกหก แต่สำหรับหลิน มันคือสองสัปดาห์ของการถูกม๊าโทรจิกเช้าเย็นเพื่อเตรียมงานแต่งที่เธอแทบไม่อยากจะนับถอยหลัง ล่าสุดม๊ายื่นคำขาดให้เธอนัด ‘ไอ้เด็กปากมอม’ นั่นไปลองชุดแต่งงานในเย็นวันนี้ ซึ่งแค่คิดถึงใบหน้ากวนประสาทหลังเลนส์แว่นของเฉิน หลินก็รู้สึกเหนื่อยจนแทบไม
ตอนที่ 3 แขกของอากงไม่นานนัก เสียงเครื่องยนต์รถหรูหลายคันที่แล่นเข้ามาจอดหน้าคฤหาสน์ก็ดังขัดจังหวะความตึงเครียดบนโต๊ะอาหาร ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าหนักแน่นของกลุ่มคนที่ก้าวเข้ามาในโถงบ้าน คนที่เดินนำหน้ามาด้วยรอยยิ้มกว้างคือ อากงซ่งเพื่อนสนิทของอากงที่ไม่ได้เจอกันนาน โดยมีชายหนุ่มร่างสูงโปร่งเดินตามม
ตอนที่ 2 คำขอร้องมินิคูเปอร์สีม่วงคู่ใจที่หน้าพังยับเยินจนดูไม่จืด เคลื่อนตัวเข้าสู่รั้วเหล็กดัดมหึมาของคฤหาสน์ตระกูลจางอย่างเชื่องช้า หลินก้าวลงจากรถด้วยสภาพอารมณ์ที่ยังคุกรุ่นไม่หายจากอุบัติเหตุเมื่อครู่ เธอเดินกระแทกส้นสูงผ่านสวนสวยมุ่งหน้าสู่ตัวบ้านอันกว้างขวาง โดยมีเหล่าคนใช้เก่าแก่และลูกน้อง