LOGIN“อ่า… มันสุดๆ… ” คุณหลวงจ้องมองเต้าเนื้ออวบขาวของแย้มที่กำลังกระเพื่อมตามแรงกระเด้า ตั้งหน้าตั้งตาแทงลำเนื้อใหญ่ยาวเข้าใส่รูสวาทพร้อมกับก้มลงดูดเลียหัวนมสองข้างสลับไปมาอย่างเมามัน “ฮึ่ก… อ๊า… อ๊า… ” แย้มสะดุ้ง… เด้งง่ามขาร่อนขึ้นมารับลำเนื้อยาวใหญ่มหึมาของคุณหลวง กระแทกกระทั้นเข้าใส่รูสวาทของหล่อนเสียงดังซ่วบๆ คลอไปกับเสียงร้องครางครวญเสียวซ่านทรมาน “อ่า… มันเอ็นสุดๆ… เธอสู้ดีเหลือเกินฉันชอบ” คุณหลวงมีอารมณ์มาก… ตาเหลือบมองแขนสองข้างของแย้มที่โดนมัด ตรึงเอาไว้กับเสาหัวเตียง ภาพของการพันธนาการผูกมัดที่ได้เห็น ช่วยกระตุ้นอารมณ์ความต้องการทางเพศของคุณหลวงให้พลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างประหลาด “มาตรงนี้ดีกว่าเดี๋ยวเธอจะเสียวมากกว่านี้… ” เข้าสู่เกมของคุณหลวง… ร่างกำยำขยับเอวถอนลำเอ็นออกจากรูสวาทของแย้มที่โดนทะลวงจนกลวงโบ๋ รีบแก้มัดเชือกที่ข้อมือทั้งสองข้างของหล่อน ก่อนจะอุ้มลงจากเตียง
View Moreเ-รื-อ-น-ลั-บ
คุณหลวง
นวนิยายสำหรับผู้ใหญ่เท่านั้น
ผู้เขียน
กาสะลองทองคำ
ไม่อนุญาตให้สแกนหนังสือ
หรือคัดลอกเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือ
เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของหนังสือเท่านั้น
ตัวอย่างบางช่วงบางตอนของเนื้อหา…
“อ่า… มันเอ็นสุดๆ… เธอสู้ดีเหลือเกินฉันชอบ” คุณหลวงมีอารมณ์มาก…
ตาเหลือบมองแขนสองข้างของแย้มที่โดนมัด
ตรึงเอาไว้กับเสาหัวเตียง
ภาพของการพันธนาการผูกมัดที่ได้เห็น ช่วยกระตุ้นอารมณ์ความต้องการทางเพศของคุณหลวงให้พลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างประหลาด
“มาตรงนี้ดีกว่าเดี๋ยวเธอจะเสียวมากกว่านี้… ”
เข้าสู่เกมของคุณหลวง…
ร่างกำยำขยับเอวถอนลำเอ็นออกจากรูสวาทของแย้มที่โดนทะลวงจนกลวงโบ๋
รีบแก้มัดเชือกที่ข้อมือทั้งสองข้างของหล่อน ก่อนจะอุ้มลงจากเตียง
พามานอนหงายลงบนเก้าอี้ที่เรไรสงสัยว่ามีไว้ทำอะไร ตอนนี้กระจ่างด้วยสายตาของตัวเองแล้ว
เมื่อเห็นร่างของแย้มโดนอุ้มมาวางนอนหงายถ่างขาอ้าซ่าอยู่บนเก้าอี้รูปทรงคล้ายขาหยั่ง
ขาทั้งสองข้างของแย้มถ่างกว้างให้คุณหลวงแทรกกายกำยำเข้ามายืนตรงกลาง
“กลีบเยิ้มสวยงามเหลือเกิน… ”
คุณหลวงก้มหน้าลงมาแนบชิดกลีบสวาทโหนกนูนที่ตอนนี้กำลังเยิ้มฉ่ำไปด้วยน้ำหล่อลื่น ไหลหลั่งออกมาอาบชุ่มถึงพุ่มขนสีดำโอบล้อมกลีบงามของแย้มเอาไว้
“ไม่ต้องโกนขนนะ… ฉันชอบ… ”
คุณหลวงจ้องมองกลีบสวาทสีชมพูเข้มตัดกับเส้นไหมสีดำระยับ โอบล้อมพูเนื้อรูปทรงคล้ายส้มโอสองกลีบประกบกัน
“ฉันชอบกลิ่นคาวตรงนี้… ”
พุทธศักราช 2495
พระนครศรีอยุธยา
ตอนเช้าตรู่ ที่ชานเรือนของบ้านเรือนไทยหลังใหญ่ตั้งอยู่กลางทุ่งสีเขียวขจี
ดรุณีแรกรุ่นใบหน้ารูปไข่ ผิวพรรณขาวเนียนสะดุดตา ตาคม ขนตางอนระยับ เส้นผมสีดำสลวยขมวดมวยแซมไว้ด้วยดอกจำปีหอมกรุ่น ทอดสายตามองไปยังเรือนไทยหลังเล็กปลูกสร้างเอาไว้อีกฟากฝั่งคลองตรงกันข้าม
“เรไร… นั่นเอ็งนั่งมองอะไรอยู่นานสองนาง”
เสียงเข้มดุของนาง ‘แย้ม’ สตรีวัยสี่สิบห้าปีที่ยังคงเค้าของความสะสวยเอาไว้ไม่สร่าง หล่อนกล่าวเสียงดังข้างหลังสาวน้อยผู้เป็นหลาน
หล่อนมีนามว่า ‘เรไร’ กำลังทอดสายตามองออกไปยังเรือนไทยหลังเล็กด้วยท่าทางอยากรู้อยากเห็น
“กำลังมองเรือนหลังโน้นค่ะป้าแย้ม… ”
นิ้วเรียวดุจลำเทียน ชี้ไปยังเรือนไทยหลังเล็ก ตระหง่านอยู่อีกฟากของฝั่งคลอง
หน้าประตูทางเข้ามีต้นบานบุรีอวดดอกสีชมพูสะพรั่ง เลื้อยคลุมสูงขึ้นไปถึงหลังคาอิฐสีแดงซีดจางไปตามกาลเวลา
“นั่นคือเรือนคุณหลวงเดช… เอ็งก็รู้นี่นา”
แย้มกล่าว…
ไม่แปลกถ้าเรไรที่มีวัยเพียงสิบแปดปีจะแสดงอาการอยากรู้อยากเห็นไปหมด กับสภาพแวดล้อมรอบๆ ตัวซึ่งล้วนเป็นความแปลกใหม่สำหรับหล่อน เป็นเพราะว่าเรไรเพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้ได้เพียงสัปดาห์กว่าๆ เท่านั้น
เมื่อก่อนเรไรอาศัยอยู่ที่จังหวัดนครสวรรค์ เป็นเด็กกำพร้าที่พ่อแม่ของแย้มเก็บมาเลี้ยงด้วยความเวทนาสงสาร
ชีวิตในวัยเด็กของเรไรเติบโตมาในครอบครัวชาวไร่ชาวนายากจน
ครั้นเมื่อตายายซึ่งเป็นพ่อแม่ของแย้มต้องจากไปเมื่อล่วงเข้าสู่วัยชราสิ้นอายุขัย แย้มจึงต้องรับเอาเด็กกำพร้าอย่างเรไรมาเลี้ยงดูด้วยความสงสาร
“คุณหลวงดุไหมเจ้าคะป้าแย้ม… ”
เรไรถามด้วยความอยากรู้…
ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ก็เพิ่งเห็นคุณหลวงแวะมาที่บ้านหลังนี้เพียงแค่สองครั้ง
ในวันที่คุณหลวงแวะมาเรไรยังจดจำได้ไม่ลืม ภาพของผู้ชายตัวใหญ่กำยำท่าทางองอาจทรงอำนาจ ใบหน้าคมคร้ามแม้จะมองเห็นในความสลัวแต่ก็รู้ว่าหล่อเหลาสะดุดตา
“ดุ… ดุมาก… ”
แย้มตอบเพียงสั้นๆเหมือนแกล้งขู่ จากนั้นตวัดสายตามาจ้องหน้าหลานสาว
“ว่าแต่เอ็งถามทำไม เป็นสาวเป็นนางมาถามถึงผู้ชายแบบนี้แสดงว่าเอ็งเป็นสาวเต็มตัวแล้วสินะเรไร”
แย้มตั้งข้อสังเกต…
ด้วยเคยอาบน้ำร้อนมาก่อนจึงเข้าใจธรรมชาติของผู้หญิงเมื่อก้าวเข้าสู่วัยสาว
“ก็แค่สงสัยเจ้าค่ะว่าเวลาคุณหลวงมา… ทำไมจึงเข้าไปนอนที่เรือนหลังนี้… ”
แววตาของเรไรมิอาจปิดซ่อนความอยากรู้
“เอ็งไม่ต้องสงสัย มันเป็นเรื่องของผู้ใหญ่ ไม่ว่าคุณหลวงจะมาเท่าอะไรก็ไม่ใช่เรื่องที่เอ็งจะต้องสู่รู้”
“เจ้าค่ะ… ”
เรไรตอบเสียงแผ่ว
“สามีคุณเป็นหมันหรือเปล่า”“ไม่ทราบค่ะ”“เคยพากันไปตรวจบ้างไหม”“ไม่เคยค่ะ” “คุณกับสามีมีเซ็กส์กันบ่อยไหม”“ไม่บ่อยค่ะ… ”“ที่ว่าไม่บ่อย… นานแค่ไหน… ”ดวงตาคมหรี่ลงเล็กน้อย จ้องตาระรินน์ วีธีการมองของเขาทำเอาหล่อนใจเต้น “เอ่อ… ราวๆ เดือนละครั้ง” เป็นคำถามที่ทำให้ระรินน์รู้สึกอับอายจนอยากแทรกแผ่นดินหนีไม่รู้สิ… เมื่อต้องมาบอกความลับนี้กับใคร มันทำให้หล่อนรู้สึกไร้ค่าในสายตาของผู้ชายทุกคนในโลกนี้ โดนเฉพาะสามีของหล่อน ต้องห่างเหินหรือไร้เสน่หากันเพียงไร… ผู้ชายที่เป็นผัวจึงว่างเว้นไม่เอาใจใส่ต่อความต้องการของเมียถึงเพียงนี้ เดือนละครั้งมันน้อยมาก เมื่อได้ฟังคำตอบหัวคิ้วของหมอหยางชิดเข้าหากัน อดนึกแปลกใจไม่ได้ว่าคงมีแต่สามีโง่ๆ เพียงไม่กี่คนบนโลกนี้เท่านั้น ที่ส่งการบ้านภรรยาที่ทั้งสาวสวยและเซ็กซี่อย่างระรินน์เพียงเดือนละครั้งวาบหนึ่งในความคิด…ทำให้หมอหยางอดนึกสงสัยไม่ได้?ว่าสามีของระรินน์อาจจะเป็นเกย์ เป็นเสือใบ หรือไม่ก็เป็นผู้ชายประเภทที่ชอบไม้ป่าเดียวกัน ไม่ชอบมีเพศสัมพันธ์กับผู้หญิงแต่นี่ก็เป็นแค่หนึ่งในข้อสันนิษฐานมากมายที่อยู่เบื้องหลังสาเห
“ลองสักแก้วไหมล่ะ… ดื่มแล้วรับรองว่าจะซู่ซ่า เลือดลมสูบฉีดไปทั้งตัว”อาแปะซุ่นยื่นถ้วยชามาให้บังอร หล่อนรับมาดื่มจนหมดแก้ว จากนั้นก็รู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งร่าง เกิดอาการร้อนๆ หนาวๆ ราวจะเป็นไข้ในเวลาเดียวกันนั้น ในห้องตรวจของหมอหยาง ระรินน์เข้ามานั่งรออยู่ภายในห้องได้ไม่นาน หล่อนกวาดสายตามองไปรอบๆ ห้อง ที่ผนังห้องมีภาพอนาโตมี่โครงสร้างร่างกายของมนุษย์แปะเอาไว้ใกล้กับภาพที่แสดงตำแหน่งต่างๆ ของการกดจุดบนฝ่าเท้า แลลึกเข้าไปด้านในของห้องสี่เหลี่ยม มีขาหยั่งคล้ายกับที่หมอสูติฯ ใช้ในการตรวจภายในวางไว้ชิดผนัง ใกล้กับเตียงขนาดเล็กสีขาว“เพิ่งเคยมาครั้งแรกใช่ไหม”กังวานเสียงทุ้มที่ดังขึ้นพร้อมกับบานประตูที่อยู่ด้านในถูกผลักเข้ามา ทำให้ระรินน์หันมามอง และพลันนั้นเอง! สายตาของหล่อนปะทะเข้ากับเรือนร่างสูงใหญ่ของชายที่ผู้คนเรียกขานขนานนามเขาว่า ‘หมอหยาง’ ‘คุณพระ… ’ระรินน์อุทานด้วยความประหลาดใจ เขาผิดไปจากทุกอย่างที่หล่อนคาดไว้ล่วงหน้า ว่าหมอจีนคนนี้จะต้องผอมขาว ตาตี่ แต่นี่รูปร่างสูงใหญ่มาก โครงสร้างร่างกายของหมอหยางคนนี้ดูราวกับฝรั่งต่างชาติยังไงยังงั้น ความสูงที่เห็นอยู่นี้น่าจะแตะร้อยแปด
อาแปะชื่อ ‘ซุ่น’ หันมากล่าวกับบังอรที่กำลังเดินตามหลังผู้เป็นนายมาติดๆ“ห๊ะ… เข้าไปด้วยไม่ได้หรือจ๊ะแปะ”บังอรชะงัก“ไม่ได้… ห้องตรวจข้างในสงวนไว้ให้เฉพาะคนมาตรวจเท่านั้น”บังอรหน้าหุบลงทันใด จำต้องเดินออกมานั่งรอที่บริเวณเก้าอี้ด้านหน้า“มาครั้งแรกหรือ”อาแปะถามยิ้มๆ แววตาเจ้าชู้มองเรือนร่างที่ยังสวยไม่สร่างของบังอร แม้ว่าวัยของหล่อนใกล้แตะสี่สิบ หากความเป็นสาวเหนือก็ทำให้ผิวพรรณแลดูขาว สองเต้าที่แม้จะไม่ตึงเต่งเหมือนสาวแรกรุ่น หากก็อวบใหญ่สะดุดตาของอาแปะที่ชอบเรื่องกามโลกีย์เป็นชีวิตจิตใจเข้าขั้นหมกมุ่น“เพิ่งมาครั้งแรกจ้ะ คุณหมอหยางนี่ลูกค้าเยอะนะจ๊ะแปะ”บังอรนึกถึงวันที่หล่อนเห็นลูกค้ามานั่งรอคิวตรวจกันหลายคน“ก็แน่ละสิ… ไม่ว่าผู้หญิงคนไหนที่มาปรึกษาหมอหยาง มาให้หมอหยางตรวจเป็นต้องติดใจกลับมาอีกทุกครั้ง… นายของเอ็งก็ด้วย… เชื่อเถอะ… เดี๋ยวต้องกลับมาให้หมอซ้ำ”อาแปะซุ่นกล่าวอย่างมีเลศนัย“แสดงว่าหมอหยางคนนี้รักษาเก่งสินะ”บังอรเดา“คงฉีดยาเก่ง… ”อาแปะสุ่นกล่าวยิ้มๆ เหลือบมองหน้าบังอรด้วยแววตาเจ้าชู้“แล้วเอ็งล่ะ… ไม่ป่วยบ้างหรือ ลุงจะได้ฉีดยาให้”แววตาลามกของอาแปะวาบวาบขึ้นด้วยแรง
วันรุ่งขึ้นแสงแดดร้อนแรงของบ่ายวันเสาร์เบี่ยงเบนทิศทางลงมายังฝั่งตะวันตก “ได้ยามาแล้วค่ะนาย”‘บังอร’ สาวใช้วัยเกือบสี่สิบปีของระรินน์ กลับจากตลาดมาพร้อมกับยาจีนในห่อกระดาษ เป็นยาบำรุงสำหรับผู้หญิงที่ตั้งครรภ์ยาก“พอเถอะพี่อร… ”ระรินน์ส่ายหน้าแสดงความเบื่อหน่าย หล่อนลองยามาแล้วเกือบทุกขนานที่โฆษณาสรรพคุณว่าดี ทั้งยาจีน ยาไทย ยาฝรั่ง แต่ไม่ได้ผล และระรินน์เท่านั้น… ที่รู้ดีว่าสาเหตุที่หล่อนไม่ท้องนั้นเกิดจากความบกพร่องของสามีหล่อน ตราบใดที่เขา ‘แตกก่อน’ ที่ท่อนเอ็นจะเสียบเข้ามาฉีดน้ำเชื้อ ตราบนั้นหล่อนก็จะไม่ท้องเหมือนทุกวันนี้“ถ้าไม่กินยา… หรือว่าคุณรินน์จะลองไปให้หมอตรวจดีไหมคะ หมอ ‘หยาง’ คนนี้หล่อมากค่ะ ผู้หญิงมาเข้าคิวปรึกษาเยอะเลยนะคะ”บังอรรีบแนะนำผู้เป็นนาย ด้วยหล่อนยังไม่ลืมใบหน้าสุดหล่อเหลาและรูปร่างกำยำล่ำสันสะดุดตาของหมอจีนคนนี้จนอยากไปซื้อยาให้ผู้เป็นนายบ่อยๆ“ไม่อ่ะ… ”ระรินน์ส่ายหน้า“ทำไมล่ะคะ… ลองดูนะคะ เชื่อเถอะว่าได้เจอหมอหยางแล้วคุณรินน์จะอยากไปอีก… ”บังอรคะยั้นคะยอไม่เลิก ถ้าเปลี่ยนกันได้หล่อนอยากไปให้หมอหยางตรวจเสียเอง เชียร์ออกนอกหน้าจนระรินน์หรี่ตาครุ่นคิด
“อ๊ะ… อ๊ายยยย… ” เรไรร้องลั่น…สะโพกกระดกเสยขึ้นมาจนง่ามก้นชนกับท้องแน่นไปด้วยลอนกล้ามของคุณหลวง ลำเนื้อยาวใหญ่รุกคืบเข้ามาสุดลำก้อนไข่ดำๆ เบียดแน่นคาปากรู กลีบสีชมพูยับยู่เข้ามาตามแรงบดครูดของลำเนื้อ“อู้วววว… มิดโคนเลยจ้ะ… ”คุณหลวงสะใจ…ดวงตาเบิกกว้าง จ้องมองภาพของการสอดใส่ตรงง่ามขาด้ว
มือหยาบใหญ่โอบเอวของเรไรมานอนหงายที่ขอบเตียง จากนั้นร่างสูงใหญ่ขยับลงมายืนกับพื้น เอามือดันเข่าทั้งสองข้างของเรไรแบะอ้าขึ้นมาขนานลำตัว “โอ๊วววว… กลีบเยิ้มน่าเลียมากหนูจ๋า” คุณหลวงจ้องมองหนอกเนินสวาทสีชมพู… ดูโหนกนูนและงดงามราวกับส้มโอสีชมพูสองกลีบประกบกัน เกลี้ยงเกลาเพราะโกนเส้นขนรอบๆ พูเนื้อออ
เมื่อคุณหลวงจับง่ามก้นของหล่อนแหกอ้าก่อนจะรั้งเข้ามากระเด้าอย่างแรง “อ๊ะ… อูยยยยย… ”เรไรสูดปากครางเสียงลากยาว…ความเสียวซ่านแล่นร้าวเข้ามาพร้อมกับลำเอ็นยาวใหญ่ เบียดกลีบเข้ามามิดดุ้น น้ำหล่อลื่นอุ่นๆ ไหลหลั่งออกมาอาบชุ่มพุ่มขนรอบตอโคนอวบหนาของคุณหลวง“รูแน่นมากหนูจ๋า… ”คุณหลวงครางกระเส่าเมื่อโดน
ลีลาเร่าร้อนดุดันของคุณหลวงทำเอาเรไรสูดปากซี้ดราวกับกำลังกินพริกเผ็ดจัด ตอนนี้หล่อนเข้าใจด้วยตัวเองแล้วว่าเพราะเหตุใดแย้มผู้เป็นป้าจึงร้องครางไม่หยุดตอนโดนคุณหลวงเอา เสียงกระแทกดังบลั่กๆ คลอไปกับเสียงครางสำลักความเสียวซ่านของเรไร“อู้ววว… อูยยยย… ”สาวน้อยพริ้มตารับความรู้สึกหนึบชาที่กำลังรุมล้อม





