Se connecterPartager
ตอนที่10แผน
Date de publication:
2026-05-08 16:43:57ตอนที่10 แผน
ณ ห้องทรงอักษร แสงเทียนไหวสะท้อนเงาร่างขององค์จักรพรรดิที่ประทับอยู่เบื้องหน้าโต๊ะทรงอักษร มือเรียวจับพู่กันจรดหมึกบนฎีกา เสียงขีดเขียนแผ่วเบาดังเคียงกับลมหายใจ ขันทีประจำกายยืนอยู่เบื้องขวา คอยถวายการรับใช้โดยมิให้ขาดตกบกพร่อง ไม่นาน ขันทีนอกตำหนักก็ก้าวเข้ามา ประสานมือคำนับ ก่อนเอ่ยขึ้นอย่างนอบน้อม “กราบทูลฝ่าบาท ฮองเฮาทรงมารอเข้าเฝ้าด้านนอก พ่ะย่ะค่ะ” ฮ่องเต้เงยพระพักตร์ขึ้นจากฎีกา พยักพระเศียรเล็กน้อยเป็นสัญญาณอนุญาต ขันทีรับคำแล้วโค้งคำนับอย่างรวดเร็ว ก่อนหมุนกายก้าวออกไปเชิญฮองเฮา ครู่หนึ่ง ร่างงามในชุดไหมสีนวลก็ย่างกรายเข้ามาด้วยกิริยาสงบนิ่ง นางถือถาดน้ำแกงในมือ กลิ่นน้ำแกงส่งกลิ่นหอมอบอวลไปทั่วห้อง นางยื่นถาดให้ขันทีประจำกายรับไว้ จากนั้นก็ประสานมือเอ่ยขึ้น “ฝ่าบาท ทรงงานหนักตลอดทั้งวัน หม่อมฉันเลยต้มน้ำแกงรากบัวกับไก่ดำ หวังให้พระวรกายอบอุ่นขึ้นเพคะ” ฮ่องเต้ทอดพระเนตรนางอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยขึ้น “เจ้าก็ยังใส่ใจเราอยู่เสมอ” ตรัสพลางยกถ้วยขึ้นจิบสองสามคำ กลิ่นอบอุ่นของน้ำแกงทำให้พระหฤทัยรู้สึกผ่อนคลาย ฮองเฮาเงยหน้าขึ้น ดวงหน้าสงบบิ่ง แต่แฝงแววเย้ายวนในถ้อยคำ “ฝ่าบาทวันนี้อากาศช่างปลอดโปร่งยิ่งนัก หม่อมฉันจึงมาทูลเสด็จ ชมสวนดอกเหมยที่กำลังบานสะพรั่งให้คลายเหน็ดเหนื่อยสักครู่เพคะ” ฮ่องเต้ทอดพระเนตรออกไปนอกหน้าต่าง อย่างอารมณ์ดี “ได้ เราไปเดินเล่นชมความงดงามของดอกเหมยกันเสียหน่อยเถิด” ฮ่องเต้ตรัสจบก็ลุกจากที่ประทับ จางกงกงขันทีประจำกายรีบคว้าเสื้อคลุมแพรบุผ้ากำมะหยี่มายื่นให้ ฮองเฮาก้าวเข้ามาสวมให้ฮ่องเต้อย่างอ่อนช้อย ก่อนที่ทั้งสองจะเสด็จออกจากห้องทรงอักษร ณ สวนดอกเหมยเขตวังหลัง ลมเย็นพัดกลีบดอกเหมยปลิวว่อน ดุจละอองหิมะต้องแสงจันทร์ ฮ่องเต้เสด็จเคียงข้างฮองเฮา ก้าวทอดพระบาทช้า ๆ พลางทอดพระเนตรทิวทัศน์โดยรอบ ครู่หนึ่ง ทั้งสองพระองค์ก็ล่วงมาถึงเบื้องหน้าเรือนรับรองลี่ฮวา แสงตะเกียงส่องสว่างออกมาจากห้อง ฮ่องเต้ชะงักพระบาท สีพระพักตร์แฝงแววครุ่นคิด “เรือนลี่ฮวานี้ เจ้าให้ผู้ใดพักพิงอยู่หรือ?” ฮองเฮาเหลียวมองเพียงนิด ก่อนคลี่ยิ้มบางเอ่ยน้ำเสียงอ่อนโยน “เป็นองค์รัชทายาทเพคะ วันนี้เสด็จมาร่วมโต๊ะเสวยกับหม่อมฉัน พอค่ำแล้วจึงจัดให้อยู่พักที่นี่” “อืม” ฮ่องเต้พยักหน้าตอบรับ สายตายังคงทอดพระเนตรจ้องประตูเรือนนิ่ง ฮองเฮาเผยรอยยิ้มก่อนจะเอ่ยต่อ “ฝ่าบาททรงเสด็จไปพูดคุยกับองค์รัชทายาทสักครู่ ดีหรือไม่เพคะ” “อืม ก็ดี” กล่าวจบก็เสด็จตรงไปยังเรือนรับรอง ขันทีประจำกายพระองค์และฮองเฮาตามติดไปไม่ห่าง เมื่อมาถึงหน้าประตู ขันทีน้อยสองนายที่ยืนเฝ้าอยู่หน้าห้องถึงกับหน้าถอดสี รีบคุกเข่าประสานมืออย่างตื่นตระหนก ขันทีอาวุโสข้างกายฮ่องเต้ยกเสียงขึ้น “เปิดประตู” ขันทีน้อยเสียงสั่น รีบเอ่ย “องค์รัชทายาททรงบรรทมแล้ว พ่ะย่ะค่ะ” คำกล่าวนั้นสะกิดความสงสัยในพระทัยฮ่องเต้ทันที สีพระพักตร์เริ่มเคร่งขรึม “เปิด” เสียงรับสั่งเย็นเยียบ ขันทีน้อยหน้าซีดเผือดคุกเข่ากับพื้น ขันทีอาวุโสประจำฮ่องเต้ จึงก้าวเข้าไปผลักประตูเปิดออกทันที ทันทีที่บานประตูแยกออก ฮ่องเต้ก้าวเข้าไปโดยไม่รอช้า สายพระเนตรกวาดสำรวจห้องอย่างเงียบงัน ฮองเฮาก้าวตามเข้าไปเช่นกัน รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ยังประดับอยู่ที่มุมปาก… ฮองเฮาก้าวตามเข้าไปเช่นกัน รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ยังประดับอยู่ที่มุมปาก แต่เพียงชั่วขณะ รอยยิ้มนั้นก็แข็งค้าง เมื่อพบเพียงองค์รัชทายาทอยู่เพียงผู้เดียว ร่างสูงบนเตียงขยับตัวลุกขึ้นทันที ก่อนจะคุกเข่าประสานมือถวายพระพร “เสด็จพ่อ” ฮ่องเต้ทอดพระเนตรไปรอบห้องก่อนจะเอ่ยขึ้น “เหตุใดยังมิทันค่ำ เจ้าจึงหลับเสียแล้ว?” “สุราที่เสด็จแม่ประทานมานั้นแรงยิ่งนัก พ่ะย่ะค่ะ ลูกดื่มไปเพียงสองสามจอก ก็เคลิ้มหลับไปโดยไม่รู้สึกตัว” ฮ่องเต้นิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนพยักพระพักตร์ “เช่นนั้นก็พักผ่อนต่อเถิด” “ขอบพระทัย พ่ะย่ะค่ะ” เมื่อรับคำแล้ว ฮ่องเต้ก็เสด็จออกจะห้องโดยไม่กล่าวสิ่งใดต่อ ขันทีอาวุโสตามหลังอย่างเงียบงัน ฮองเฮาแม้ยังสงบนิ่งอยู่ภายนอก ทว่าในอกกลับร้อนลุ่มดังไฟเผาแผนการนางอุสาเตรียมไว้เหตุใดจึงล้มเหลวเช่นนี้ พระนางก้าวออกจากเรือนด้วยรอยยิ้มอันแข็งทื่อ องค์รัชทายาทหลี่เหวินเทียนทอดพระเนตรตามแผ่นหลังของฮองเฮา ก่อนจะเผยรอยยิ้มเยือกเย็นบนใบหน้า เขาขยับขึ้นนั่งเบื้องหน้าโต๊ะไม้ มือใหญ่จับกาน้ำชารินใส่ถ้วย กลิ่นหอมของชาลอยอบอวล สายลมเย็นพัดแผ่วผ่านบานหน้าต่างไม้ ในความสงัด ร่างหนึ่งในชุดดำเงียบงันปรากฏขึ้นอย่างไร้เสียง ย่างเท้าเข้ามาอย่างแผ่วเบา หยุดยืนเบื้องหน้า แล้วประสานมือคำนับอย่างนอบน้อม หลี่เหวินเทียนเงยหน้าขึ้นทอดสายตาไปยัง องค์รักษ์หญิงของตนเอง “ส่งคุณหนูหลินชิงอวี้ไปยังตำหนักองค์หญิงหลีเหยี่ยนถิงเรียบร้อยแล้วเพคะ” “อืม ยาสลบน่าจะใกล้หมดฤทธิ์แล้วพระสนมซูเม่ยน่าจะฟื้นแล้วเจ้าไปจัดการให้เรียบร้อย” “เพคะ” นางค้อมกายอีกครั้ง ก่อนจะถอยกายหายไปในความมืดอย่างรวดเร็ว หลี่เหวินเทียนยกถ้วยชาขึ้นจิบ แววตาคมกริบทอดมองไปยังบานประตูไม้ เขารู้อยู่แล้วว่าฮองเฮาตั้งใจจะใส่ร้ายเขาและพระสนมซูเม่ย จึงซ้อนแผนให้ องค์รักษ์หญิงวางยาสลบพระสนมซูเม่ยและปลอมตัวเป็นพระสนมซูเม่ยและขันทีน้อยนั้นก็คนที่เขาวางเอาไว้แต่แรก หลังจากได้เกิดใหม่อีกครั้ง… ….. ตำหนักองค์หญิงเหยียนถิง หลินชิงอวี้สะดุ้งตื่นขึ้น นัยน์ตาพร่าเลือนค่อย ๆ ปรับแสง นางกวาดสายตามองไปรอบห้องด้วยความงุนงง บรรยากาศที่รายล้อมดูคุ้นตายิ่งนัก นางยันกายลุกขึ้นนั่งช้า ๆ ก่อนจะก้มลงมองร่างตนเอง หัวใจสั่นไหวด้วยความตระหนก นางจำได้ว่า ภาพสุดท้ายในความทรงจำ คือนางกับเขากำลังจูบกันอย่างเร่าร้อนในเรือนรับรองลี่ฮวา ทันใดนั้นเสียงประตูก็พลันดังขึ้น ก่อนร่างหนึ่งจะก้าวเข้ามา แต่ยังไม่ทันได้เห็นผู้ที่กำลังก้าวเข้ามา ภาพก็พลันดับวูบ หลินชิงอวี้รีบลุกขึ้นจากเตียง สะบัดความงุนงงทิ้งไปด้วยความตื่นตระหนก มือเรียวลูบตรวจสอบอาภรณ์และร่างกายของตนด้วยใจที่สั่นไหว แล้วก็ถอนลมหายใจออกอย่างโล่งอกเมื่อ ร่างกายยังคงปกติและไม่มีสิ่งใดบ่งบอกว่านางถูกล่วงเกิน แต่หากนางไม่ได้ถูกล่วงเกินแล้ว? “องค์รัชทายาท!” นางพึมพำแผ่วเบา ก่อนจะรีบวิ่งออกจากห้องอย่างไม่รีรอ ณ ห้องโถงของตำหนัก องค์หญิงหลีเหยียนถิงและมู่ถิงถิงกำลังนั่งเล่นหมากรุกกันอยู่ใต้ระเบียง เมื่อเห็นหลินชิงอวี้วิ่งออกมาด้วยท่าทีร้อนรน ก็รีบเอ่ยเรียกด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความแปลกใจ “ชิงอวี้!” หลินชิงอวี้ชะงักฝีเท้า หันไปตามต้นเสียงนั้นด้วยแววตาสับสน ในใจเต็มไปด้วยคำถามมากมายเท้าที่พึ่งหยุดชะงักรีบก้าวเข้ามาหาทั้งสองอย่างเร่งรีบ ทรุดตัวลงนั้งข้าง ๆ เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงร้อนรน “องค์หญิง เหตุใดหม่อมฉันจึงมาอยู่ที่นี่เพคะ?” องค์หญิงหลีเหยียนถิงมองหน้านางด้วยสายตาอ่อนโยน ก่อนจะเอ่ยขึ้น “นางกำนัลของตำหนักเห็นเจ้าสลบอยู่หลังเรือน พวกนางจึงพามาหาข้า” “นี่ยามใดแล้วเพคะ” หลินชิงอวี้เอ่ยถามอย่างร้อนรน “ใกล้ยามซวีแล้ว” คำตอบนั้นทำให้นางเบิกตากว้าง หัวใจพลันกระหน่ำเต้นไม่เป็นส่ำ ล่วงเลยยามที่เกิดเรื่องแล้วงั้นหรือ “แล้ว องค์รัช…เอ่อ…เกิดเรื่องใหญ่อันใดขึ้นหรือไม่เพคะ?” องค์หญิงหลีเหยียนถิงเลิกคิ้วอย่างแปลกใจ “เรื่องอันใดหรือ?” ไม่ทันสิ้นเสียง พลันปรากฏร่างขันทีประจำตำหนักเร่งฝีเท้าก้าวเข้ามาในห้องโถง สายตาของหลินชิงอวี้สะดุดเข้ากับร่างนั้นในฉับพลัน นางเบิกตากว้างหัวใจพลันตกวูบในอดีต เขาคือคนที่มารายงานข่าวที่องค์รัชทายาทถูกใส่ร้าย ขันทีก้าวเข้ามาหยุดอยู่เบื้องหน้าองค์หญิง ค้อมกายประสานมือ กล่าวด้วยเสียงนอบน้อม “องค์หญิง ไทเฮาทรงให้เชิญเสด็จไปเข้าเฝ้า พ่ะย่ะค่ะ” คำกล่าวนั้นทำให้หลินชิงอวี้ถอนหายใจเฮือกหนึ่ง คล้ายยกภูเขาออกจากอก องค์หญิงหลีเหยียนถิงพยักหน้าเบา ๆ แล้วหันไปทางหลินชิงอวี้และมู่ถิงถิง “วันนี้พวกเจ้ากลับไปพักก่อนเถิด ข้าจะไปเข้าเฝ้าไทเฮา” “เพคะ” ทั้งสองยกมือประสานคำนับก่อนจะเอ่ยตอบรับพร้อมกัน ……..
Dernier chapitre
เกิดใหม่ครานี้ข้าจะกำหนดชะตาเอง ตอนที่36
ตอนที่36จบสายลมเย็นพัดโชยมากระทบอาภรณ์บางเบาของหลินชิงอวี้ที่ยืนมองทิวทัศน์เบื้องล่าง หนานอู่อ๋องก้าวเข้ามาหาร่างบางที่ยืนอยู่เบื้องหน้า หน้าผาสูง“ชิงอวี้”เสียงทุ่มเอ่ยขึ้นก้าวเข้ามาหยุดยืนเคียงข้าง หลินชิงอวี้หันมาประสานมือโค้งต้วอย่างนอบน้อมพลางเอ่ยเสียงแผ่ว“ท่านอ๋อง”หนานอู่อ๋องเอื้อมมือไปจับมือเรียว ทั้งสองสอบตากัน แววตาเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ยากจะเอื้อยเอ่ย ร่างบางพลางขยับเข้าสู่อ้อมกอดของหนานอู่อ๋องอย่างรู้ใจ มือใหญ่โอบกระชับนางไว้ในอ้อมกอดแน่น กลิ่นอายที่คุ้นเคยทำให้ใจของทั้งสองเต้นดังกึกก้อง ท่ามกลางเสียงลมพัดแผ่วขณะนั้น เสียงฝีเท้าแผ่วเบาก็แว่วมาจากเบื้องหลัง นักพรตหนุ่มในอาภรณ์สีฟ้า ก้าวเข้ามาช้า ๆ ก่อนค้อมกายอย่างนอบน้อม แล้วเอ่ยเสียงสุภาพ“ท่านอ๋อง ท่านอาจารย์เชิญพวกท่านขึ้นไปพบ พ่ะย่ะค่ะ”ทั้งสองหันไปตามต้นเสียง หนานอู่อ๋องพยักหน้าตอบ เมื่อนักพรตหนุ่มเห็นดังนั้นจึงหันหลังก้าวนำทางทั้งสองไปด้วยท่าทางสงบณ เรือนอู่หลงเรือนหลังเล็กตั้งอยู่กลางหุบเขา โอบล้อมด้วยต้นสนสูง ด้านหน้ามีลานศิลาเรียบสะอาดนักพรตหนุ่มหยุดยืนอยู่หน้าประตูเรือน ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ“เชิญ พ่ะย่ะค่ะ
เกิดใหม่ครานี้ข้าจะกำหนดชะตาเอง ตอนที่35
ตอนที่35เขาหลิงเหยียนตำหนัก หนานอู่อ๋องสายลมพัดผ่านหน้าต่างกระทบผ้าแพรปลิวไหว ภายในห้องบรรทม กลิ่นโอสถยังกรุ่นอยู่ในอากาศร่างของ หนานอู่อ๋อง เอนกายแน่นิงบนเตียงไม้สลัก ช่วงบนเปลือยเปล่า โลหิตบนผ้าพันแผลยังซึมเป็นจุดแดงเรื่อหมอหลวง ก้มหน้าลงพันแผลอย่างพิถีพิถัน ข้างเตียงมีหลินชิงอวี้และองค์หญิงหลีเหยียนถิงยืนมองด้วยแววตาร้อนรน เมื่อหมอหลวงทำแผลให้จนเสร็จเรียบร้อยแล้ว องค์หญิงจึงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง“เสด็จพี่เป็นอย่างไรบ้าง”หมอหลวงประสานมือโค้งกายเอ่ยขึ้นอย่างนอบน้อม“ทูลองค์หญิง เดิมทีท่านอ๋องก็บาดเจ็บอยู่แล้ว บัดนี้ได้รับบาดแผลอีกจนทำให้เสียเลือดมาก คงต้องรอดูว่าจะผ่านพ้นคืนนี้ไปได้หรือไม่ พ่ะย่ะค่ะ”กล่าวจบหมอหลวงก็เก็บหีบยา แล้วโค้งกายอย่างนอบน้อมเบื้องหน้าองค์หญิง ก่อนจะถอยหลังก้าวออกจากห้องไปด้วยสีหน้าเคร่งเครียดหลินชิงอวี้ ค่อย ๆ ทรุดกายนั่งลงข้าง ๆ ร่างของหนานอู่อ๋อง ดวงตากลมทอดมองใบหน้าซีดขาวของเขาด้วยแววตาห่วงใย มือบางเอื้อมไปแตะฝ่ามือเย็นเฉียบของหนานอู่อ๋อง น้ำตาเอ่อคลอเบ้าตาคู่งาม แม้ในใจจะปวดร้าวเพราะเขาคือผู้ที่ลงมือสังหารบิดา แต่เมื่อเห็นเขาในสภาพนี้ ใจนางกลั
เกิดใหม่ครานี้ข้าจะกำหนดชะตาเอง ตอนที่34
ตอนที่34ฮองเฮาฮ่องเต้ก้าวผ่านร่างทหารที่ล้มตาย ฝ่าลานที่เต็มไปด้วยเลือดขึ้นสู่แท่นสูงสุด เมื่อพระองค์ทรงประทับนั่งบนแท่นเหล่าขุนนางและเชื้อพระวงศ์ต่างก้มลงทันที เสียงถวายพระพรดังขึ้นแผ่ว ๆ ด้วยความตกใจและหวาดกลัวฮองเฮา ที่ยืนด้านข้างแท่นพิธี ใบหน้าซีดเล็กน้อยแต่ยังแฝงไปด้วยความถือดี แววตาเต็มไปด้วยข้อสังสัย เป็นไปไม่ได้ ยาพิษนั้นควรจะทำให้เขาสิ้นพระชนม์ไปแล้ว! เหตุใดถึง?“ฮองเฮา…”นางแค่นยิ้ม ก้าวออกมายืนกลางลานอย่างไม่เกรงกลัว ร่างบางค่อย ๆ ก้าวเข้าหาฮ่องเต้“เจ้ามีอะไรจะแก้ตัวหรือไม่…?”ฮ่องเต้เอ่ยเสียงเรียบ ฮองเฮาแค่นยิ้มก่อนจะไปหยุดยืนอยู่เบื้องหน้าองค์จักรพรรดิ ปลายตามองฮ่องเต้เพียงชั่วพริบตา ทันใดนั้น นางควักมีดสั้นจากแขนเสื้อ แล้วพุ่งเข้าหาร่างของฮ่องเต้ทันทีฟึ่บ!ไป๋มู่ลี่พุ่งเข้าขัดขวางทันควัน ปลายกระบี่คมแทงไปยังหัวไหล่ข้างซ้ายของฮองเฮา แล้วใช้ฝ่ามือผลักนางลอยกระแทกลงกับพื้นเบื้องล่างอย่างแรง ร่างฮองเฮากระอักเลือดออกมาในทันที“เสด็จแม่!!”องค์ชายรองหลี่จิ่งอวี๋รีบวิ่งเข้าไปประคองร่างของฮองเฮา ใบหน้านางซีดขาว เปื้อนเลือดที่ไหลทะลักจากบาดแผล เขากระชับร่างของพระมารดาเข้ามาใ
เกิดใหม่ครานี้ข้าจะกำหนดชะตาเอง ตอนที่33
ตอนที่33ฮ่องเต้ณ หอพิธีเทียนเจี้ยนที่ถูกตกแต่งอย่างสวยงาม บัดนี้กลับกลายเป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยรอยเลือดแดงฉานและเสียงกรีดร้องดังระงม ร่างของผู้คนวิ่งหลบหนีกันวุ่นวาย ทหารล้มตายเกลื่อนลานพิธีทันใดนั้แม่ทัพม๔ู่อวิ๋นก็เอาชนะและจับกุมองค์ชายรองหลี่จิ่งอวี๋ไว้ทันที แม่ทัพมู่อวิ๋นกดร่างสูงลงแล้วจ่อปลายคมดาบไปยังต้นคอขององค์ชายรองไว้ปลายคมนั้นแนบชิดติดเนื้อจนเลือดซึมออกมา“หยุดเดี๋ยวนี้!!”แม่ทัพมู่อวิ๋นตะโกนสั่งเสียงดังกังวาน เหล่าทหารทั้งสองฝ่ายหยุดชะงัก ทหารขององค์ชายรองหลี่จิ่งอวี๋เมื่อเห็นว่านายตนแพ้แล้วจึงยืนนิ่งอยู่กับที่“พวกเจ้าจงทิ้งอาวุธซะ!!”แม่ทัพมู่อวิ๋นสั่งน้ำเสียงดุดัน เหล่าบรรดาทหารกบฏค่อย ๆ ปล่อยดาบในมือ ก่อนจะคุกเข่ายอมศิโรราบแต่โดยดีทันใดนั้น…เสียงประกาศก้องจากหน้าหอพิธีก็ดังขึ้น“ฝ่าบาทเสด็จ!”ประตูหอเปิดออก ฮ่องเต้ เสด็จเจ้ามาท่ามกลางความเงียบ ข้างกายมีทหารองค์รักษ์ติดตามสองนายและองค์รักษ์ของหนานอู่ออ๋งไป๋มู่ลี่ติดตามมาด้วย เมื่อจางกงกงเห็นฝ่าบาทเสด็จมาก็รีบก้าวเข้าไปหาทันที เขาเผยรอยยิ้มที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข เพราะคืนที่ฮ่องเต้ถูกวางยาได้ให้ขันทีเข้าเรียกตัวเข
เกิดใหม่ครานี้ข้าจะกำหนดชะตาเอง ตอนที่32
ตอนที่32งานแต่งณ หอพิธีเทียนเจี้ยนท่ามกลางสายลมเย็นผืนพรมแดงทอดยาวตั้งแต่หน้าตำหนักถึงแท่นหอพิธีอภิเษกขององค์ชายรองหลี่จิ่งอวี๋กับหลินชิงอวี้เหล่าบรรดาขุนนางและเชื้อพระวงศ์ต่างแต่งกายงดงาม มาร่วมงานอย่างสมเกียรติหลินชิงอวี้ในชุดเจ้าสาวสีแดงสด ถูพยุงออกมาจากศาลรอง เสียงแตรงานพิธีดังขึ้นหลินชิงอวี้ก้าวออกมาตามพรมแดงในชุดเจ้าสาวสีแดงงามสง่า องคคลี่ลี่ชายรองหลี่จิ่งอวี๋ยืนอยู่บนแท่นหินตรงกลาง ยิ้มแย้มด้วยใบหน้าที่มีความสุขทันทีที่เจ้าสาวก้าวถึงแท่นพิธี ขันทีอาวุโสก็ชูผืนราชโองการขึ้นแล้วคลี่ออก อ่านเสียงดังกังวาน“ราชโองการจากองค์จักรพรรดิ วันนี้แต่งตั้งองค์ชายรองหลี่จิ่งอวี๋เป็นรัชทายาท และทรงประทานการอภิเษกกับ ท่านหญิงชิงอวี้ จบราชโองการ”สิ้นเสียงประการเสียงตีกลองก็ดังกระหื่ม เหล่าบรรดาขุนนาง และเชื้อพระวงศ์ต่างประสานมือโค้งถวายพระพรกันอย่างพร้อมเพียงทันใดนั้น…ปัง!! อึก!ประตูใหญ่ของหอพิธีถูกกระแทกเปิดออกเสียงดังสนั่น ร่างของทหารหลวงสองนายลอยกระเด็นเข้ามาด้านใน กลิ้งตามไปบนพื้นกลางลานพิธีผู้คนสะดุ้งเฮือก เสียงกรีดร้องด้วยความตกใจดังขึ้นพร้อมกับบรรดาเหล่าเชื้อพระวงศ์และขุนนางต่
เกิดใหม่ครานี้ข้าจะกำหนดชะตาเอง ตอนที่31
ตอนที่31ก่อกบฏวังหลวงตำหนักฮ่องเต้ภายในห้องบรรทม กลิ่นยาสมุนไพรอบอวลทั่วห้อง จางกงกงยืนอยู่ข้างเตียงของฮ่องอย่างนอบน้อม ฮ่องเต้ที่ประชวรจนซูบซีด แววพระเนตรเต็มไปด้วยความอ่อนล้า ขณะนั้นทั้งสองก็พลันได้ยินเสียงฝีเท้าหนักแน่นจากด้านนอกตำหนักแสงจันทร์ยามค่ำสาดส่องลงมากระทบร่างบางงามสง่าของฮองเฮาที่กำลังก้าวเดินตรงมายังตำหนักของฮ่องเต้ ข้างกายพระนางมีขันทีประจำกายผู้หนึ่งและทหารองค์รักษ์อีกสี่คนติดตามมาด้วยท่าทางหนักแน่น แววตาพระนางนั้นเยือกเย็นยิ่งกว่าหิมะทางเหนือ ริมฝีปากบางยกยิ้มเยียบเย็นเมื่อพระนางก้าวมาถึงหน้าตำหนัก ขันทีผู้เฝ้าตำหนักรีบก้าวออกมาขวางพระนางไว้พลางยกมือประสานคำนับอย่างนอบน้อม“ฮองเฮา…ฝ่าบาททรงบรรทมแล้วพ่ะย่ะค่ะ โปรดเสด็จกลับก่อนเถิด พ่ะย่ะค่ะ”สายตาเยือกเย็นของพระนางจับจ้องไปยังขันทีเฝ้าตำหนักทั้งสอง ก่อนจะยกมือเรียวบางเป็นเชิงสั่งการ เมื่อเหล่าทหารองค์รักษ์ที่ติดตามมาเห็นสัญญาณนั้นก็ชักกระบี่ฟาดฟันพวกขันทีโดยมิลังเล เหล่าขันทีและนางกำนัลที่อยู่ในตำหนักต่างตกใจวิ่งหนีตายกัน เลือดแดงฉานสาดลงบนพื้นหินอ่อน เสียงล้มลงของร่างมนุษย์ดังปะปนกับเสียงคมกระบี่ฮองเฮาย่างเท้าเ
เกิดใหม่ครานี้ข้าจะกำหนดชะตาเอง ตอนที่5งานชมดอกไม้
ตอนที่5งานชมดอกเหมยณ งานชมดอกเหมยณ ลานกว้างกลางอุทยานหลวง ดอกเหมยนับร้อยบานสะพรั่งกลางสายลมหนาว เหล่าบุตรสาวขุนนางต่างสวมอาภรณ์งามวิจิตร เดินชมดอกไม้กันอย่างเพลิดเพลิน บรรยากาศเต็มไปด้วยความคึกคัก หลินชิงอวี้เองก็อยู่ท่ามกลางฝูงชนเหล่านั้น โดยมีองค์หญิงหลีเหยี่ยนถิงประทับอยู่ด้วยแม้จะรายล้อมไปด้
เกิดใหม่ครานี้ข้าจะกำหนดชะตาเอง ตอนที่4ข้ากลับมาแล้ว
ตอนที่4ข้ากลับมาแล้ว จวนตระกูลหลิน สายลมเย็นพัดผ่านใบหน้างามวูบหนึ่งราวปลุกนางให้ตื่นขึ้นมา… “คุณหนู คุณหนูเป็นอะไรเจ้าคะ?!” หลินชิงอวี้ที่กำลังนั่งจิบชาอยู่สะดุ้งเฮือกหอบหายใจแรง ถ้วยชาในมือหล่นสู่พื้นห้อง มือเรียวยกขึ้นมากุมหน้าอกข้างซ้าย ดวงตาที่เบิกกว้างก้มลงมาจับจ้องไปยังหน้าอกของตนเอง คิ้
เกิดใหม่ครานี้ข้าจะกำหนดชะตาเอง ตอนที่3ขอร้อง
ตอนที่3ขอร้องท่าน หลังจากงานเลี้ยงฉลองสิ้นสุดลง ขณะที่ฮ่องเต้ยังมิทันเสวยสุราจอกสุดท้าย ขันทีคนสนิทก็ก้าวเข้ามา กระซิบเสียงเบา “ฝ่าบาท…เจ้ากรมการคลังจางเจียน ขอเข้าเฝ้า บัดนี้ทรง รออยู่ที่ห้องทรงอักษร พ่ะย่ะค่ะ” ฮ่องเต้วางจอกสุรา ก่อนจะลุกขึ้นเสด็จออกจากท้องพระโรงโดยมิเอื้อนเอ่ยคำใด ขันทีเดินตา
เกิดใหม่ครานี้ข้าจะกำหนดชะตาเอง ตอนที่2ยอมสละ
ตอนที่2ยอมสละ จวนตระกูลฉู่ ภายในห้องหนังสือของจวนตระกูลฉู่ยังส่องสว่างด้วยเปลวเทียนและโคมไฟ หลี่จิ่งอวี๋เดินตรงเข้ามาหาฉู่หานอี้ที่กำลังนั่งอยู่ เบื้องหน้าโต๊ะพลางจิบชาและอ่านตำราอยู่ “ท่านตา” หลี่จิ่งอวี๋เอ่ยขึ้นเมื่อก้าวเดินมาหยุดอยู่เบื้องหน้าฉู่หานอี้ผู้ เป็นตาของตน ก่อนจะหยิบฎีกาของเสนาบดี
Vous vous intéresseriez aussi à
มาเฟียสาวทะลุมิติมาเป็นคุณหนูตัวร้าย
หนูเหมยจ้า41.5K Vuesเกิดใหม่เป็นคุณหนูไร้ค่าพร้อมมิติบ้านสวน
ต้าซินซิน38.5K Vuesชายาแพทย์พลิกชะตา
ฮวาฮวาตีลังกาแปล693.1K Vuesนางร้ายอย่างข้าขอลิขิตชะตาเอง
ชวี่เหว่ย35.4K Vuesกลวิธีมัดใจชายาตัวร้าย
ขนมปังปิ้งโฮวีท/หลิวหลี่หรง/หลิ่งอี้/ซูจิน56 Vuesรู้สึกตัวอีกทีก็เป็นคุณพ่อซะแล้ว
ท่านจอมยุทธ์1991227 Vuesท่านแม่ทัพ หากอยากหย่านักท่านได้สิทธิ์นั้นเดี๋ยวนี้!!
ภัสสพิชชา392 Vuesคำสาปรักฮูหยินตัวร้าย
มิณิณ/ชงฉีป๋อซาน526 Vues
