เกิดใหม่คราวนี้ ถึงตานายชดใช้!

“คุณนายกู้ เพื่อเพิ่มอัตราความสำเร็จ ครั้งนี้ต้องใส่ไข่ที่ผสมแล้วสามฟองเข้าไปพร้อมกัน อย่าเกร็งนะครับ ปล่อยขาตามสบาย”

“ไม่เอา! เด็กพวกนี้ฉันไม่เอาแล้ว! หยุดนะ! หยุด!”

ซ่งถางดิ้นรนชักเท้าทั้งสองข้างกลับมาจากขาหยั่งอันเย็นยะเยือก และขดตัวเป็นก้อนกลมอยู่บนเตียงผ่าตัด

เธอเกิดใหม่แล้ว

วินาทีก่อนหน้านี้เธอยังคงโทรคาดคั้นสามีอยู่ในสถานพักฟื้นของประเทศ M ว่า ทำไมลูกชายบาดเจ็บจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ ถึงต้องประกาศตั้งรางวัลตามหาเลือดกรุ๊ป AB อาร์เอชชนิดลบ

เธอเลือดกรุ๊ป O จะไปให้กำเนิดเด็กที่มีเลือดกรุ๊ป AB ได้ยังไงกัน?

กู้เข่อเหวยรำคาญที่ถูกคาดคั้น จึงขัดจังหวะคำถามซักไซ้ของเธอขึ้นมาทันที

“พอที! ถึงตอนนี้ก็ไม่มีอะไรต้องปิดบังเธออีก แฝดสามคือเลือดเนื้อเชื้อไขแท้ๆ ของฉันกับเถียนเถียน พวกเราสามีภรรยาทนเธอมานานพอแล้ว เธอตั้งใจรักษาตัวไปเถอะ วันหลังมีอะไรก็ไปหาเลขาเฉิน!”

ตอนคลอดแฝดสาม เธอตกเลือดหนักจนเกือบจะตายบนเตียงผ่าตัด เด็กจะไม่ใช่ลูกของเธอได้ยังไงกัน?

เธอเอามือกุมหน้าอกแล้วล้มลงกับพื้น ในมือยังกำโทรศัพท์ไว้แน่น เสียงร้องขอความช่วยเหลือของพยาบาลค่อยๆ ไกลออกไปเรื่อยๆ

ความจริงบางอย่างที่จมลึกอยู่ในก้นบึ้งหัวใจ ปรากฏขึ้นมาในห้วงความคิดท่ามกลางสติที่พร่าเลือน

มิน่าเล่าลูกชายทั้งสามคนถึงได้สนิทสนมกับซางเถียนเถียนมากกว่า จนใครต่อใครมักเข้าใจผิดว่าพวกเขาเป็นแม่ลูกสายเลือดเดียวกัน

นับตั้งแต่ถูกส่งมายังสถานพักฟื้นแห่งนี้ สามีและพวกลูกๆ ก็ราวกับเปลี่ยนไปเป็นคนละคน ไม่เคยมาเยี่ยมเธออีกเลย แม้แต่โทรศัพท์ก็มักจะติดต่อไม่ได้

ที่แท้ แฝดสามที่เธอทำเด็กหลอดแก้วถึงสามครั้งและเสี่ยงชีวิตคลอดออกมา กลับกลายเป็นคลอดให้สามีกับหญิงชู้!

เธอสิ้นใจไปท่ามกลางความสิ้นหวังและความแค้นอันโหมกระหน่ำ

พอลืมตาขึ้นอีกครั้ง กลับย้อนเวลากลับมาอยู่บนเตียงผ่าตัดที่กำลังทำเด็กหลอดแก้วในตอนนั้น

“คุณนายกู้ คุณแน่ใจเหรอ?”

“หากยุติการผ่าตัด ความพยายามก่อนหน้านี้ก็จะสูญเปล่านะครับ”

“ไข่ที่ผสมแล้วทั้งสามฟองนี้ คงได้แต่กำจัดทิ้งในฐานะขยะทางการแพทย์แล้ว”

ขณะแพทย์ผู้ลงมือผ่าตัดพยายามเอ่ยทัดทาน ซ่งถางก็ก้าวเท้าเปลือยเปล่าลงมาจากเตียงผ่าตัด สายตาจับจ้องไปยังจานเพาะเชื้อในมือของอีกฝ่าย

เธอจำได้ชัดเจนมากว่า เป็นครั้งนี้เองที่ทำให้เธอตั้งครรภ์แฝดสาม

แฝดสามล้วนเป็นเด็กที่มีภาวะไวต่อสิ่งกระตุ้นสูง ตอนเด็กตื่นกลางคืนนอนกลางวัน พอโตขึ้นก็มีปัญหาด้านการเรียน สร้างเรื่องเดือดร้อนทุกวี่วัน

ยามกลางวันเธอทุ่มเทบากบั่นทำงานในกู้ซื่อ พอตกดึกกลับต้องคอยดูแลลูกชายทั้งสามคนเพียงลำพัง

แรงกดดันมหาศาลทำให้เธออารมณ์เกรี้ยวกราด ทั้งยังกลายเป็นข้ออ้างให้กู้เข่อเหวยเหินห่างจากเธอ

ครั้นเธอเลี้ยงลูกจนโตถึงวัยรู้ความ กู้เข่อเหวยกลับกลายเป็นพ่อผู้แสนดีขึ้นมาทันที เริ่มพาลูกชายกับซางเถียนเถียนไปร่วมกิจกรรมต่างๆ ทั้งเรียนกอล์ฟ เล่นสกีที่สวิตเซอร์แลนด์ และเที่ยวพักผ่อนตามเกาะ

เธอคือแม่ผู้ร้ายกาจที่อารมณ์เกรี้ยวกราด ดีแต่เคี่ยวเข็ญให้ลูกได้ดี ทั้งยังเผด็จการและวางอำนาจ

ส่วนซางเถียนเถียนกลับเป็นคุณน้าซางผู้มีเสน่ห์แพรวพราว อ่อนหวานปานสายน้ำ ทั้งยังเยาว์วัยและงดงาม

“ฉันแน่ใจค่ะ!”

ซ่งถางแทบจะแย่งจานเพาะเชื้อมาจากมือของหมอ แล้วถลึงสายตาคมกริบใส่

“หมอหวัง กู้เข่อเหวยให้เงินคุณเท่าไหร่กัน ถึงทำให้คุณทำเรื่องที่ขัดต่อจรรยาบรรณแพทย์แบบนี้ได้?”

สีหน้าของหมอหวังตื่นตกใจเป็นอันมาก ราวกับเพิ่งทำความผิดเป็นครั้งแรกแล้วถูกเปิดโปงต่อหน้า จนริมฝีปากถึงกับสั่นระริกเล็กน้อย

“ไม่ต้องกลัว ฉันไม่แจ้งความหรอก แต่หลักฐานนี้ ฉันต้องเอาไปค่ะ”

ซ่งถางเปิดตู้เก็บของส่วนตัวระดับวีไอพีเพื่อหยิบกระเป๋าถือ นำจานเพาะเชื้อยัดใส่ลงไป ก่อนจะดึงเช็คออกจากกระเป๋า พลางเขียนจำนวนเงินยี่สิบห้าล้านบาทแล้วยื่นส่งไปให้

“เงินสิบล้านบาทในนี้คือค่าปิดปาก รับเงินก้อนนี้ไว้ ถือว่าคุณไม่ได้ทำความผิด ส่วนฉันก็ผ่าตัดเสร็จเรียบร้อยแล้ว”

“ส่วนอีกสิบห้าล้านบาทที่เหลือ ฉันต้องการซื้อคำตอบหนึ่งข้อ”

ภายในห้องผ่าตัดเงียบสงัดจนเหลือแค่เสียงหายใจ พยาบาลสองคนมองหมอหวังด้วยความหวาดกลัว ซ่งถางเห็นอีกฝ่ายไม่รับเช็ค จึงแค่นยิ้มหยันพลางกวาดสายตามองทั่วห้อง

“คุณไม่อยากได้เงิน แต่อยากพาทั้งแผนกไปติดคุกงั้นเหรอ?”

รังสีความน่าเกรงขามของซ่งถางรุนแรงเกินไปจนไม่เปิดโอกาสให้ไตร่ตรอง หมอหวังต้านทานแรงกดดันไม่ไหว จึงรับเช็คเอาไว้และย้ายข้างทันที

“คุณนายกู้ คุณอยากทราบเรื่องอะไรเหรอครับ?”

“ผลตรวจที่ว่าฉันมีบุตรยากก็เป็นคุณที่ลงนาม ตอนนี้ฉันขอถามคุณ ฉันตั้งครรภ์ไม่ได้จริงๆ เหรอ?”

ปราการทางจิตใจของหมอหวังพังทลาย เขาคอตกส่ายหน้า น้ำเสียงอัดแน่นไปด้วยความรู้สึกผิด

“คุณสุขภาพแข็งแรงดี เพียงแต่ผมมีเรื่องลำบากใจ...”

เธอไม่แปลกใจเลยสักนิด ได้แต่โบกมืออย่างหมดแรง โดยไม่คิดจะฟังต่ออีก พลางเดินเท้าเปล่าไปด้านนอกห้องผ่าตัด

ทว่ากลับได้ยินเสียงหมอหวังเอ่ยไล่หลังมาว่า

“ตอนที่คุณกระโดดลงทะเลสาบน้ำแข็งไปช่วยคน ครั้งนั้นเพียงแค่ร่างกายกระทบความเย็น ไม่ได้ส่งผลต่อเรื่องบนเตียง และไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อการตั้งครรภ์ตามธรรมชาติเลย”

“ที่ประธานกู้ทำแบบนี้ ก็เพื่อให้คุณซางสบายใจ กระทั่งไข่ที่จะทำการฝังตัวในรอบนี้ ก็เป็นของคุณซางครับ”

“คนที่มดลูกบอบช้ำจนมีบุตรไม่ได้จริงๆ คือคุณซางต่างหาก!”

คาดเดาคำตอบได้เป็นเรื่องหนึ่ง ได้ยินความจริงกับหูตัวเองก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง

กู้เข่อเหวยกับเธอเติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เยาว์วัย ต่อให้ต้องแตกหักกับทางบ้าน เธอก็ยืนยันจะแต่งงานกับเขา

ส่วนซางเถียนเถียนคือเพื่อนสนิทที่เธอไว้วางใจที่สุด เคยมีเพลงแจ้งเกิดอยู่สองเพลง ต่อมาคุณน้าซางถูกจับกุมข้อหายักยอกทรัพย์ ซางเถียนเถียนเลยโดนแบนจากวงการ เป็นเธอที่ยืนหยัดชนทุกความเห็น จัดหาตำแหน่งงานในกู้ซื่อให้ เพื่อให้เธอมีงานทำ มีรายได้ จะได้ไม่ฟุ้งซ่านทำเรื่องโง่ๆ

ซ่งถางไม่เข้าใจจริงๆ ว่า ทำไมพวกเขาถึงทำกับเธอแบบนี้?

เธอย่ำเท้าไร้เรี่ยวแรงกลับไปเปลี่ยนชุดที่ห้องพักผู้ป่วย กวาดสายตามองใบหน้าอ่อนเยาว์ในกระจก พลางยกมืออันสั่นเทาสัมผัสปรางแก้มเนียนนุ่มราวกับผ้าไหมอย่างแผ่วเบา ขอบตานั้นแดงฉานราวกับหยดเลือด

ปีนี้เธอเพิ่งจะอายุยี่สิบห้าปี ริมฝีปากแดงงาม ฟันขาวสะอาด ผิวพรรณเนียนนุ่มผุดผ่อง ยังไม่มีริ้วรอยปรากฏ เส้นผมดกหนามีวอลลุ่ม ไม่มีผมขาวแม้แต่เส้นเดียว ร่างกายก็แข็งแรงดี

โชคชะตาประทานโอกาสให้เธอได้เริ่มต้นใหม่อีกหน

คราวนี้ เธอจะทำให้คนที่วางแผนทำร้ายเธอมาตลอดทั้งชีวิตต้องชดใช้!

ลำพังแค่หย่าร้างแบ่งทรัพย์สินและลาออกจากบริษัทสาขา ดูจะปรานีกู้เข่อเหวยเกินไปสักหน่อย

เธอต้องเรียกร้องความยุติธรรมให้กับความเจ็บปวดและความอัดอั้นตันใจของตนเอง เธอต้องการผู้ช่วย

ซ่งถางเปิดสมุดรายชื่อ พอเลื่อนไปถึงเบอร์ของพี่ชายคนโต นิ้วมือพลันชะงักอยู่บนนั้น

ไม่ได้ เธอจะขอให้พี่ชายคนโตช่วยไม่ได้

หากพี่ชายคนโตรู้ว่ากู้เข่อเหวยทำอะไรกับเธอไว้บ้าง มีแต่จะปักใจเชื่อว่าเธอไม่มีความสามารถที่จะดูแลตัวเองให้ดีได้

เขาจะคัดเลือกคู่แต่งงานที่ดีให้เธอด้วยตัวเอง แล้วบังคับให้เธอแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์

ชาติก่อนเธอไม่ยินยอมให้ครอบครัวบงการ ชาตินี้เธอยิ่งไม่ยินยอม

เธอกวาดสายตามองเวลาปราดหนึ่ง วันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2568 เวลาเก้าโมงยี่สิบเจ็ดนาที

เธอเกือบจะลืมไปแล้วว่า ศัตรูคู่อาฆาตของกู้เข่อเหวย อาเล็กที่เธอเคยช่วยชีวิตขึ้นมาจากทะเลสาบน้ำแข็งคนนั้น อีกเพียงสามนาทีให้หลัง เขาจะเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ครั้งใหญ่

อุบัติเหตุรถชนสิบแปดคันรวดบนทางด่วน เขาเป็นคันที่สาม ห้องโดยสารถูกอัดจนแบนราบไม่ต่างจากกระป๋อง สภาพศพแหลกเหลวไม่เหลือซาก

เมื่อชาติที่แล้ว พออาเล็กเสียชีวิต กู้เข่อเหวยก็กลายเป็นผู้สืบทอดที่มีภาษีดีที่สุดของตระกูลกู้ และได้กลับคืนสู่ระดับบริหารของเครือบริษัทอย่างชอบธรรม

ส่วนเธอ ทั้งที่กำลังตั้งท้องแฝดสามแต่ก็ยังคิดจะปูทางให้เขา โดยใช้มาตรการเด็ดขาดช่วยกู้เข่อเหวยกวาดล้างขั้วอำนาจเก่าของอาเล็กในบริษัทก่อนที่จะคลอดลูก จนต้องแบกรับคำด่าทอนับไม่ถ้วน

แต่กู้เข่อเหวยกลับกลายเป็นประธานคนใหม่ผู้เปี่ยมด้วยความเมตตา เหยียบย่ำบันไดแห่งความสำเร็จที่เธอปัดกวาดให้จนสะอาดหมดจด ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของชีวิต

อาเล็กจะตายไม่ได้เป็นอันขาด!

เธอรีบต่อสายทันทีเพราะเกรงว่าอีกฝ่ายจะไม่รับ ข้อนิ้วที่กุมโทรศัพท์ไว้เกร็งแน่นจนซีดขาวเนื่องจากความตื่นตระหนก

คิดไม่ถึงว่าพอเสียงสัญญาณดังขึ้นเพียงครั้งแรก ปลายสายก็กดรับทันที

“อาเล็กคะ! ฉันซ่งถางนะคะ ตอนนี้คุณกำลังอยู่บนทางด่วนจิงถัง ช่วงสะพานหลี่เจียมุ่งหน้าไปหยางกวง ขับจากเหนือลงใต้ด้วยความเร็วร้อยแปดสิบกิโลเมตรต่อชั่วโมงใช่ไหมคะ?”

“ฟังฉันพูดก่อนนะคะ ฉันเคยช่วยชีวิตคุณไว้ครั้งหนึ่ง คุณต้องเชื่อฉันนะ สั่งให้คนขับชะลอความเร็วลงเดี๋ยวนี้! พอเห็นช่องจอดรถฉุกเฉินแล้วให้จอดรถเข้าข้างทางทันที!”

“ชะลอความเร็ว จอดรถเข้าข้างทาง”

ซ่งถางรู้สึกแปลกใจไม่น้อย อาเล็กของกู้เข่อเหวยคนนี้ปกติแล้วเย็นชาดั่งน้ำแข็ง และยึดมั่นในความคิดตนเอง

คราวที่คุณท่านกู้ยอมรับเขากลับเข้าตระกูลกู้ เมื่ออยู่ต่อหน้าทรัพย์สมบัติมหาศาลของตระกูลกู้ เขากลับดึงดันไม่ยอมเปลี่ยนกลับมาใช้แซ่กู้ และยืนกรานจะใช้แซ่ตามผู้เป็นแม่

เดิมเธอคิดว่าต้องเปลืองแรงพูดอยู่นานถึงจะโน้มน้าวเขาได้ คาดไม่ถึงว่าฉือซางเชวี่ยนจะไม่ถามเซ้าซี้เลยแม้แต่คำเดียว

เธอบอกให้ชะลอความเร็ว เขาก็ชะลอความเร็ว

บอกให้เขาจอดรถ เขาก็จอดรถ

ปลายสายมีเสียงคัดค้านของผู้ช่วยดังขึ้น “ประธานฉือ ชะลอความเร็วไม่ได้นะครับ! พวกเราจะไม่ทันเวลาแล้ว! ประธานซ่งอยู่ฝั่งรองประธานกู้ เกรงว่าจะมาขัดขาพวกเราครับ!”

ซ่งถางมองเวลาบนหน้าจอโทรศัพท์เปลี่ยนจาก 9:28 เป็น 9:29 หัวใจเธอก็พลอยเต้นระทึกขึ้นมาจ่ออยู่ที่ลำคอ

“อาเล็กคะ! เชื่อฉันสิ ฉันไม่ได้อยู่ฝั่งเดียวกับกู้เข่อเหวยนะ! ไม่มีเวลาแล้ว รีบชะลอความเร็ว! จอดรถเข้าข้างทางเร็วเข้า!”