ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / ระบบ / เกิดใหม่เป็นชายยากจน / เขตปกครองพิเศษจินหยาง

แชร์

เขตปกครองพิเศษจินหยาง

ผู้เขียน: ิิิิดอกบุหงา-2537
last update วันที่เผยแพร่: 2026-03-21 08:50:33

เสี่ยวหนิงขยับเข้าไปใกล้ราชทูตหวังจื่อ สายตาของเขาเปลี่ยนจากพ่อค้าที่ดูเป็นมิตรกลายเป็นพญามังกรที

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่แล้ว บทต่อไป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • เกิดใหม่เป็นชายยากจน   เขตปกครองพิเศษจินหยาง

    เสี่ยวหนิงขยับเข้าไปใกล้ราชทูตหวังจื่อ สายตาของเขาเปลี่ยนจากพ่อค้าที่ดูเป็นมิตรกลายเป็นพญามังกรที่จ้องเขมรขยี้เหยื่อ น้ำเสียงของเขาเบาหวิวแต่กลับทรงพลังจนคนฟังรู้สึกหนาวสั่นยิ่งกว่าหิมะรอบกาย"ใต้เท้าหวัง... เสบียงที่ท่านต้องการ ข้าให้ท่านได้มากกว่าที่ราชสำนักคาดหวังไว้เสียอีก แต่สิ่งที่ข้าต้องการแลกเปลี่ยน มิใช่ทองหยองหรือตำแหน่งขุนนางจอมปลอมพวกนั้น"ราชทูตหวังขมวดคิ้ว "แล้วเจ้าต้องการสิ่งใด? ในเมื่อเจ้ามีทุกอย่างพร้อมสรรพเช่นนี้"เสี่ยวหนิงผุดรอยยิ้มที่อ่านไม่ออก "ข้าต้องการให้ เมืองจินหยาง กลายเป็น เขตปกครองพิเศษดินแดนที่ปกครองตนเองอย่างอิสระ ไม่ขึ้นตรงต่อกรมวัง ไม่ต้องฟังคำสั่งจากผู้ใด จินหยางจะเป็น 'ดินแดนต้องห้าม' สำหรับผู้ที่คิดจะมาแผ่อำนาจ”“และข้าอยากจะทำให้ที่นี่ เป็น 'ที่พักพิงสุดท้าย' สำหรับมนุษย์ทุกคน ไม่ว่าจะเป็นขอทานผู้ยากไร้หรือมหาเศรษฐีตกอับ หากก้าวเท้าเข้ามาในเขตของข้า ทุกคนคือประชากรของจินหยางที่ข้าจะคุ้มครองด้วยชีวิต"&

  • เกิดใหม่เป็นชายยากจน   วิมานอุ่นท่ามกลางหิมะแรก

    เสี่ยวหนิงยิ้มมุมปาก ความคิดในฐานะ เสี่ยวอ้าว อดีตพ่อค้าหัวใสพุ่งพล่าน เขาไม่ได้จะพึ่งพาแค่แรงคน แต่นี่คือเวลาที่จะใช้ "แต้มระบบ" ที่สะสมมาจากชัยชนะครั้งใหญ่ให้เป็นประโยชน์[ระบบตรวจสอบ: ปลดล็อกเทคโนโลยี 'โครงสร้างโมดูลาร์' และ 'ระบบหมุนเวียนความร้อนใต้ดิน'] [ทรัพยากรที่ต้องใช้: เหล็กกล้าไม้ไผ่, ศิลาฉนวนกันความร้อน, แต้มชื่อเสียง 15,000 แต้ม]"ระบบ... เริ่มการแปรรูปวัสดุและจัดส่งแบบเร่งด่วน" เสี่ยวหนิงสั่งการในใจเพียงไม่กี่วันต่อมา ชาวเมืองจินหยางต่างพากันแตกตื่นเมื่อเห็นขบวนเกวียนลึกลับขนส่งวัสดุรูปทรงประหลาดเข้าสู่จวนสกุลจาง เสี่ยวหนิงควบคุมการก่อสร้างด้วยตัวเองโดยมี รองแม่ทัพเฉิน นำกำลังทหารอาสามาช่วยเป็นแรงงานสำคัญเรือนพักพ่อเฒ่าและท่านแม่: ถูกออกแบบให้มีระบบท่อไอน้ำร้อนไหลเวียนอยู่ใต้พื้นดินเพื่อให้ฝ่าเท้าของท่านทั้งสองอบอุ่นอยู่เสมอเรือนจางหนี่: เน้นความเป็นระเบียบและมีห้องตำราที่แสงเข้าถึงได้ดี เหมาะแก่การฝึกฝนวิชาเร

  • เกิดใหม่เป็นชายยากจน   รับแม่เลี้ยง

    ยามเช้าที่สดใสของเมืองจินหยาง แสงอาทิตย์อ่อน ๆ สาดส่องผ่านยอดไม้ไผ่เหล็กกล้าเข้ามาในโถงกลางจวนสกุลจาง กลิ่นหอมของน้ำส้มป่อยและธูปหอมกระจายไปทั่วบริเวณวันนี้เป็นวันที่จางเสี่ยวหนิงตั้งใจจะทำสิ่งที่ค้างคาใจมานาน เพื่อความมั่นคงของหัวใจผู้เป็นบิดาบนตั่งไม้แกะสลัก พ่อเฒ่าจาง นั่งตัวตรงแต่มีแววตาประหม่าเล็กน้อย ข้างกายของท่านคือ ป้าว่านชิง หญิงหม้ายวัย 50 ปี ผู้มีกิริยาเรียบร้อย และมีรอยยิ้มที่อบอุ่นนางคอยดูแลสำรับอาหารและหยูกยาให้พ่อเฒ่าจางมาโดยตลอดนับตั้งแต่จางเสี่ยวหนิงรับนางเข้ามาอยู่ในเรือนด้วยความสงสารในคราวที่นางไร้ที่พึ่งจางเสี่ยวหนิงเดินเข้ามาในโถงพร้อมกับ หนิงเอ๋อ ที่อุ้ม จางเพ่ยเพ่ย และมี จางหนี่ เดินเคียงข้าง ทุกคนแต่งกายด้วยชุดผ้าไหมสีมงคลดูสง่างาม"ท่านพ่อ... ท่านป้าว่านชิง" เสี่ยวหนิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มกังวานพลางทรุดตัวลงคุกเข่าเบื้องหน้าคนทั้งสอง"เสี่ยวหนิง... เจ้ามีธุระอันใดหรือลูก ถึงได้เรียกพวกเรามาพร้อมหน้าพร้อมตาเช่นนี้" พ่อเฒ่าจาง

  • เกิดใหม่เป็นชายยากจน   หวานชื่น

    ท่ามกลางเสียงโห่ร้องก้องกังวานของเหล่าทหารที่ได้รับชัยชนะ จางเสี่ยวหนิงไม่ได้รอช้าเพื่อรับคำสรรเสริญ เขาควบม้าฝ่ากระแสลมมุ่งหน้ากลับสู่จวนสกุลจางด้วยหัวใจที่เต้นระรัวยิ่งกว่ากลองศึกในคราแรก เพราะสำหรับเขาแล้ว ชัยชนะเหนือข้าศึกนับหมื่นยังไม่สำคัญเท่าความปลอดภัยของดวงใจทั้งสามดวงที่รออยู่ในบ้านเมื่อมาถึงหน้าจวน เขาไม่ทันได้รอให้ม้าหยุดนิ่งสนิทดีก็กระโดดลงจากอาน ร่างสูงโปร่งก้าวพรวดเข้าไปในห้องโถงที่บัดนี้ปราศจากเสียงระเบิด แต่ยังคงอบอวลไปด้วยความตึงเครียด"ท่านพ่อ! หนิงเอ๋อ! ข้ากลับมาแล้ว!"ทันทีที่สิ้นเสียง ร่างเล็กของ จางเพ่ยเพ่ย ในวัย 7 ขวบ ก็พุ่งออกมาจากมุมหนึ่งแล้วกอดขาเขาไว้แน่น ตามมาด้วย จางหนี่ พี่ชายวัย 12 ปี ที่แม้จะพยายามทำตัวสุขุมเป็นผู้ใหญ่ตามแบบบิดา แต่ดวงตาก็รื้นไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความดีใจ"ท่านพ่อ! ท่านปลอดภัย! มังกรดำพวกนั้นพ่ายแพ้ต่อหน้าไม้ของท่านแล้วใช่หรือไม่เจ้าคะ?" เพ่ยเพ่ยเงยหน้าขึ้นถามเสียงใสเสี่ยวหนิงย่อตัวลงกอดลูกทั้งสองไว้แน่น "ใช่

  • เกิดใหม่เป็นชายยากจน   ศึกห้าหมื่นนาย

    เสียงกลองศึกดังกึกก้องประดุจฟ้าถล่มดินทลาย กองทัพมังกรดำจำนวนห้าหมื่นนาย เคลื่อนพลประชิดกำแพงเมืองจินหยาง ราวกับคลื่นยักษ์ ที่พร้อมจะกลืนกินทุกสิ่ง เบื้องหน้าคือแม่ทัพฮวาเจี้ยน ผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเหี้ยมโหดและประสบการณ์ในสนามรบที่โชกโชน"ไอ้พวกกบฏจินหยาง! ลงมายอมจำนนซะดี ๆ ไม่เช่นนั้นเมืองนี้จะกลายเป็นสุสานของพวกเจ้า!" แม่ทัพฮวาเจี้ยนคำรามลั่น เสียงของเขาก้องกังวานไปทั่วทุ่งรบบนกำแพงเมือง จางเสี่ยวหนิงยืนเคียงข้างแม่ทัพเทียนอี้ หนิงเอ๋อ และนายอำเภอกู้ ใบหน้าของทุกคนนิ่งสงบผิดกับสถานการณ์เบื้องหน้า"ท่านพี่เทียนอี้... ถึงเวลาแสดงให้พวกเขาเห็นแล้วว่า 'ความเท่าเทียม' มีพลังมากแค่ไหน" จางเสี่ยวหนิงพูดเบา ๆ แต่มั่นคงเทียนอี้ยิ้มมุมปาก "ข้าเชื่อมั่นในท่านมาตลอดน้องชาย" เขาหันไปออกคำสั่งเสียงกึกก้อง "หน่วยอาสาพิทักษ์จินหยาง! เตรียมหน้าไม้!"กองทัพมังกรดำเริ่มเคลื่อนพลเข้าใกล้ ขุนพลฮวาเจี้ยนสั่งให้หน่วยพลธนูระดมยิงเปิดทางเพื่อลดขวัญกำลังใจ แต่ลูกธนูเหล่านั้นกลับไปไม่ถึงกำแพงเมือง

  • เกิดใหม่เป็นชายยากจน   พี่น้องร่วมสาบาน

    ย้อนกลับไปในช่วงก่อนศึกใหญ่... ในคืนที่พระจันทร์ถูกเมฆหนาทึบบดบังจนมืดมิด ณ กระท่อมกลางป่าไผ่ที่เป็นจุดนัดพบลับระหว่าง จางเสี่ยวหนิง และ แม่ทัพเทียนอี้ขณะที่เทียนอี้กำลังถ่ายทอดสถานการณ์ในราชสำนักให้เสี่ยวหนิงฟัง พลันสัญชาตญาณนักรบของเขาก็กระตุกวูบ แต่ยังไม่ทันที่เขาจะขยับตัว"ระวัง!" เสี่ยวหนิงตะโกนลั่น พร้อมกับพุ่งตัวเข้าผลักเทียนอี้จนล้มลงไปกับพื้นฉึก! ฉึก! ฉึก!เข็มพิษสีดำสนิทสามเล่มปักเข้าที่พนักเก้าอี้ไม้ที่เทียนอี้นั่งอยู่เมื่อครู่ หากช้าไปเพียงเสี้ยววินาที เข็มเหล่านั้นคงเจาะทะลุลำคอของยอดแม่ทัพไปแล้วเงาดำสิบสองร่างปรากฏตัวขึ้นจากความมืดล้อมรอบกระท่อม พวกมันคือกลุ่มนักฆ่าที่แข็งแกร่งที่สุดของราชครูหวัง ที่ถูกส่งมาเพื่อเก็บกวาด "เสี้ยนหนาม" ทั้งสองคนพร้อมกัน"แม่ทัพเทียนอี้... วันนี้หัวของท่านต้องกลับไปพร้อมกับพวกเรา" หัวหน้านักฆ่าคำราม พลางวาดดาบสั้นที่อาบไปด้วยมนตราสีม่วงคล้ำเทียนอี้พยายามจะชักดาบใหญ่คู่กาย แต่เขากลับทรุดฮวบลง "พิ

บทอื่นๆ

บางทีคุณอาจจะชอบ

สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status