ทําฟาร์ม/ปลูกผัก/ทำสวน 소설 & 이야기

“แล้วพวกเฮีย ๆ ทำไร่ทำสวนต้องใช้ความเก่งอะไรด้วยเหรอ วัน ๆ ก็เห็นเอาแต่ใช้คนงาน” “เฮียโยทำสวนผลไม้ ต้องมีความรู้เรื่องการดูแลผลไม้แต่ละชนิด การใส่ปุ๋ย รดน้ำ พรวนดิน ต้องติดต่อลูกค้าที่จะส่งขาย ถ้าผลไม้ขายไม่หมดนำมาแปรรูปยังไงให้น่าสนใจไม่งั้นเอาไปขายก็ไม่มีคนซื้อ แต

*-*-*-*-*-*-*-* แสงสีส้มอ่อน ๆ ในยามสายัณห์ตกกระทบลงบนแปลงผักกาดที่เหม่ยหวาตั้งใจปลูกและดูแลรักษา จนตอนนี้สามารถเก็บเกี่ยวผลผลิตไปขายได้แล้ว นอกจากปลูกผักแล้วนางยังเลี้ยงไก่เพื่อนำไข่ไปขาย ทำไร่ทำสวนช่วยบิดามารดาจนความเป็นอยู่เริ่มดีขึ้น ที่นาผืนน้อยที่ซื้อมาจากน

“เอ้า ๆ ๆ ว่าอย่างไร คุณหนูสวีเสนอทางออกให้แล้วนะ เห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยก็ยกมือตอบมาได้เลย จะได้ไม่เสียเวลา ของคุณหนูกับคุณชาย” “พวกเราสนใจเรื่องการปลูกผัก รบกวนคุณหนูช่วยบอกวิธีทำเพื่อที่พวกเราจะได้มีผักไว้กิน หรือนำไปขายหารายได้จากการขายผักที่ปลูกด้วยเถอะเจ้าค่ะ”

นางตอบ “ท่านย่ากำลังทำอันใดหรือขอรับ” “ย่าจะทำโจ๊กธัญพืชผักป่า เมื่อวานพ่อของเจ้าได้ผักป่ามาไม่น้อย วันนี้ต้องทำไปมากหน่อย แม่ของเจ้าไปทำงานวันแรก ไม่รู้จะเป็นเช่นใดบ้าง”

“นมทำเสร็จหมดแล้วค่ะ คุณหนูจะทานก่อนมั้ยคะแล้วขึ้นไปพักผ่อน” “ชีวาจะทานแล้วก็จะออกไปดูในไร่สักหน่อยค่ะ มีส้มบางต้นยืนต้นตาย ชีวาว่าจะคัดต้นที่อ่อนแอทิ้งแล้วดูแลพวกที่แข็งแรงไว้แล้วใส่ปุ๋ยบำรุงมันใหม่ ส่วนพื้นที่ที่เหลือชีวาจะปลูกผักขายค่ะ” “ทำคนเดียวจะไหวรึ คะ”

“เรือนหลังนี้ข้าซื้อเอาไว้แล้ว ด้านหลังยังมีที่ดินเปล่าอีกสองสามหมู่ เอาไว้ให้ท่านพ่อกับอาไป๋ปลูกผักทำสวนแก้เบื่อ” ซ่งต้าลู่กล่าวจบบนใบหน้าของซ่งไป๋ลู่ก็ปรากฏรอยยิ้มกว้างแม้ว่าที่ผ่านมาการค้าขายจะสร้างเงินได้ดี แต่ซ่งต้าลู่รู้ดีว่าสิ่งที่ซ่งไป๋ลู่ชื่นชอบที่สุดคือการทำไร่ท ำสวน มองดูการเติบโตของพืชผล

หญิงสาวที่กำลังทำกับข้าวอยู่เอ่ยถามผู้เป็นพ่อเมื่อเห็นว่าท่านเตรียมพร้อมที่จะออกไปแล้ว "วันนี้เตรียมแปลงผักใหม่ เห็นว่าจะปลูกกะหล่ำปลีและข้าวโพด ก็เลยจะรีบไปช่วยตาพงษ์สักหน่อย" "ลูกทำกับข้าวเสร็จเดี๋ยวตามไปส่งนะคะ"

ชาวบ้านคนหนึ่งตะโกนขึ้น "เช่นนั้นข้าจะเริ่มบอกรายละเอียดของงานเลยนะขอรับ งานที่ข้าจะจ้างพวกท่านมีทั้งหมด 4 ส่วนด้วยกัน ส่วนแรกคือการเตรียมแปลงและเพาะปลูกผัก ส่วนที่สองคือการเตรียมที่นาและปลูกข้าว ส่วนที่สามคือการทำโรงเรือนเพาะปลูก ส่วนที่สี่คือทำโรงเลี้ยงสัตว์และโรงเก็บข องขอรับ" เหอฟานเสวี่ยพูดเสียงดังเพื่อให้ได้ยินกันอย่างทั่วถึง

“ข้าทราบแล้วพี่ใหญ่ ต่อไปข้าจะทำสวนผักหลังเรือนเองดีหรือไม่จะได้ไม่ต้องเดือดร้อนพวกท่าน” “ทำได้ก็ดี ไปกันเถอะ เวลานี้ท่านตาคงควบคุมคนงานในไร่แตงโมและแตงหอม”

โมกถามหลังจากพวกเขาช่วยกันยกแปลงดินขึ้นเช่นเดียวกับสวนผักในหมู่บ้าน “ปลูกผักสวนครัวที่ต้องใช้จ้ะ เวลาขาดเหลือหรือเอามาไม่พอจะได้หยิบจับได้จากตรงนี้”