Partager

เด็กพี่เดย์

Auteur: mindy
last update Date de publication: 2026-01-29 19:33:43

“ฝัน” พีชเรียกฉันด้วยน้ำเสียงเต็มไปด้วยความงุนงง

“แฮ่” ฉันยิ้มเจื่อนให้เพื่อนรัก สายตาบอกใบ้ว่าอย่าเพิ่งถาม พีชดูเหมือนจะเข้าใจดีเลยหันกลับไปด้านหน้าตามเดิม

ฟู่ว! ฉันเป่าลมออกจากปากอย่างโล่งอก ก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปมองพี่เดย์อีกครั้ง

“มีอะไรรึเปล่าคะพี่เดย์” ฉันยิ้มแหยถามออกไปเบาๆ

“เดี๋ยวเลิกแถวอย่าเพิ่งกลับนะครับ อยู่คุยกันเรื่องร้านก่อน” พี่เดย์บอกด้วยรอยยิ้มหวานก่อนจะเดินจากไป ทิ้งให้ฉันใจเต้นตึกตักเมื่อเห็นรอยยิ้มโลกละลายนั่นหนึ่งกรุบ พอเหลือบสายตามองรอบตัวอย่างนึกได้ก็เล่นเอาฝันหวานคนนี้สะดุ้งแทบไม่ทันเมื่อเห็นเพื่อนที่อยู่แถวนี้พากันมองมาด้วยแววตาอยากรู้ ฮือ!

ดูทรงละรู้เลย...จบจากการรับน้องในวันนี้ ต้องมีข่าวลือกระจายออกไปแน่นอนว่าฉันรู้จักกับพี่พี่ว้ากคณะวิศวะถึงขั้นอีกฝ่ายเดินมานัดแนะในแถว

แล้วไหนจะต้องตอบคำถามของเพื่อนรักอย่างพีชอีก... ฮือ! ไม่น่าเลย รู้งี้เล่าให้พีชฟังตั้งแต่แรกก็ดีหรอก เป็นไงล่ะ... มัวแต่อายมัวแต่กลัวดีนัก สรุปเรื่องแดงขึ้นมาจนตั้งรับไม่ทัน

อยากร้องไห้! จะหนีก็หนีไม่ได้เพราะอีกฝ่ายเป็นถึงพี่ว้าก ขืนไม่ไปตามนัดก็อาจจะโดนทำโทษ สรุปฉันต้องไปทานข้าวกับพี่เดย์จนได้ใช่มั้ย ใช่มั้ย ใช่มั้ย ฮืออออ!

ปกติวันศุกร์หลังเลิกรับน้องเป็นอะไรที่ฉันหวีดมากถึงมากที่สุด ทั้งสัปดาห์มีแค่เย็นวันนี้วันเดียวที่ไม่ต้องซ้อมเชียร์แถมกลับหอได้เลย!

แต่ว่า... ความรู้สึกของฉันตอนนี้กลับตาลปัตรหมดทุกสิ่งอย่าง

ฉันยินดีนั่งฟังพี่ว้ากที่โคตรดุตะโกนว้ากต่อ รวมถึงเต็มใจเข้าเชียร์อันน่าเบื่อด้วย อย่างน้อยก็ไม่ต้องคุยกับพี่เดย์ให้เหล่าแฟนคลับของพี่เค้าเขม่นยังไงเล่า

“เชิญพวกคุณกลับได้ครับ!” เสียงประกาศทรงพลังของเฮ้ดว้ากคณะวิศวะอย่างพี่เทมส์ทำให้ฉันเริ่มอยู่ไม่สุข ในขณะที่เพื่อนปี 1 คนอื่นต่างยิ้มแย้มแจ่มใส

“ไปกันเถอะพีช!” ฉันพยักหน้าระรัวขอร้องเมื่อพีชหันมามองกันระหว่างเลิกแถว

“อื้อ” พีชรับคำโดยไม่ถามอะไร (ทั้งที่คงสงสัยมาก) แถมยังยื่นมือมาเหมือนบอกใบ้ว่าพร้อมอยู่ข้างกันทุกสถานการณ์ทำให้ฉันยิ้มในความน่ารักของเพื่อนรักคนนี้

“ขอบใจแกมากนะ” ฉันกระซิบบอก

“เล็กน้อยน่าก็เราเป็นเพื่อนกันนี่” พีชยักคิ้วคลี่ยิ้มสดใสก่อนที่เราสองคนจะจับมือกันเดินออกลานเกียร์โดยมีสายตาของเพื่อนเอกอื่นมองมา ก็คงอยากรู้ล่ะมั้งว่าฉันจะทำไงต่อ ในเมื่อพี่เดย์เดินมาคุยในแถวให้โลกรู้ขนาดนั้น!

“เอ้า! ฝันหวานไปละ”

“อดเลย นี่โคตรอยากรู้ว่าพี่เดย์คนหล่อจะคุยไรกับตัวท็อปเอกญี่ปุ่น” เสียงซุบซิบลอดเข้าหูทำให้ฉันกับพีชเร่งฝีเท้าเร็วขึ้นกว่าเดิมโดยมีแก้มยุ้ยกับเอมตามมาติดๆ

“เมื่อกี้มันเรื่องไรอ่ะฝัน พี่ว้ากคนนั้นซุบซิบไรกับแก ว่าแต่พี่เค้าชื่ออะไรนะ?” ระหว่างแวะหยิบกระเป๋าที่พวกเราเอาวางไว้แถวม้านั่งยาว เอมก็ออกปากถามด้วยสีหน้าสงสัย

“พี่เดย์ไงแก คนนี้แหละที่พี่เอเม้าท์มอยว่าหล่อรอยยิ้มโลกละลาย สาวๆ หวีดไม่หวาดไม่ไหว” แก้มยุ้ยรีบบอกแถมยังทำตาวิ้งวับอีกต่างหาก

“เออหล่อจริง แต่ว้ากทีทำเอาฉันลืมความหล่อของพี่เค้าเลย” ว่าแล้วเอมก็ทำหน้าสยองทำเอาพวกเราที่เหลือย่นคอลงอย่างเกรงๆ

ใจ่แล้ว! เสียงว้ากของปี้เดย์ยังก้องในหูน้องอยู่เลย! อู้ละขนลุก!!

“ยิ่งพูดยิ่งถูกอีก! พี่ว้ากคณะนี้ดุจนฉันไม่กล้าเงยหน้า ตานี่มองแต่ลานเกียร์จนแทบจะนับฝุ่นได้มั้ง” พีชกระซิบบอกพลางทำตาหยีพร้อมกับที่พวกเราเริ่มเดินออกจากกลุ่มคน ตอนนี้เป็นโอกาสดีที่จะรีบกลับหอ นักศึกษาหลายร้อยเดินกันให้วุ่น ต่อให้มีสิบตา... พี่เดย์ก็ไม่มีทางหาฉันเจอแน่!

“มีทู” ฉันระรัวพยักหน้า พี่ว้ากคณะมนุษย์ที่ว่าดุๆ ดูเด็กน้อยไปเลยเมื่อเจอพี่ว้ากคณะวิศวะเข้าให้... น่ากลัวมากกกก แล้วแบบนี้จะไม่ให้ฉันหนีพี่เดย์ได้ไงเล่า!!

“ละสรุปพี่เดย์มาหาแกทำไมอ่ะ รู้จักกัน?” เอมถามอีกครั้งเหมือนเพิ่งนึกได้

“ไว้คุยในไลน์” ฉันกระซิบเสียงจริงจัง

“ได้เลอ” ทั้งเอมและแก้มยุ้ยคงรู้ว่าอยู่ในสถานการณ์ไม่ปกติเลยไม่ถามไรต่อ “งั้นฉันสองคนไปก่อนนะ บายย”

“เจอกันวันจันทร์” ฉันกับพีชโบกมือลาสองคนนี้ด้วยรอยยิ้มหวาน เพราะเอมและแก้มยุ้ยกลับทางประตูหน้า ส่วนฉันกับพีชกลับประตูหลัง พวกเราเลยแยกกันตรงนี้นั่นล่ะ

“น้องลูกพีช!” พีชกับฉันหันขวับทันทีเมื่อมีคนเรียก แล้วก็เห็นเป็นรุ่นพี่ปี 3 ในเอกญี่ปุ่นที่หาตัวโคตรยาก

ก็อย่างที่รู้กัน กิจกรรมที่เด็กปี 1 ต้องทำคือขอลายเซ็นรุ่นพี่ในเอกให้ครบ แล้วกว่าจะได้มาไม่ใช่เรื่องง่าย บางทีต้องบูม ต้องเต้น ต้องร้องเพลงหรือทำอะไรแปลกๆ หลายสิ่งเพื่อให้ได้มา และที่ว่ามาทั้งหมด... ฉันและเพื่อนต่างเคยเจอมาหมดละ

“ขาพี่” พีชขานรับ เราสองคนเดินเข้ามาหารุ่นพี่ที่ไม่ยอมให้ลายเซ็นพีชเมื่อตอนกลางวัน ส่วนฉัน... พวกพี่เค้ายอมเซ็นให้แล้วล่ะนะ!

“ยังอยากได้ลายเซ็นของพวกพี่อยู่มั้ย” รุ่นพี่ถามแบบไม่อ้อมค้อม

“อยากค่ะ” พีชพยักหน้าด้วยรอยยิ้มบางเบาโดยมีฉันยืนอยู่ข้างๆ!

แม้จะอยากกลับหอแค่ไหน ฉันก็ทิ้งเพื่อนรักไม่ได้อยู่ดี ที่เป็นแบบนี้เพราะเราสองคนมักจะทำอะไรด้วยกันตลอด โชคดีอยู่หน่อยที่ฉันได้ลายเซ็นรุ่นพี่ครบละ แต่ในเมื่อพีชยังขาดแค่ลายเซ็นพี่สี่คนนี้ ... ฉันก็ยินดีและเต็มใจอยู่รอจนเพื่อนรักทำภารกิจเสร็จสิ้น

“น้องเห็นรุ่นพี่คณะวิศวะคนนั้นมั้ยครับ นั่นน่ะ คนที่กำลังมองมาทางนี้พอดี” รุ่นพี่ชี้ไปยังลานเกียร์

ขวับ! ฉันกับพีชหันมองตาม เฮ้ย! พี่เฮ้ดว้ากหล่อเกินต้านที่โคตรดุอย่างพี่เทมส์!!

“พี่เทมส์เหรอคะ” พีชโพล่งถามด้วยสีหน้าตกใจ

“ภารกิจของพี่คืออยากให้น้องเข้าไปขอถ่ายรูปกับพี่ว้ากคนนั้น ถ้าทำสำเร็จน้องจะได้ลายเซ็นของพวกพี่สี่คนทันที” โห! สงสารพีชเลย มองจากดาวพลูโตลงมายังรู้เลยว่างานใหญ่งานช้าง พี่เทมส์ที่โคตรของโคตรดุจะยอมถ่ายรูปคู่กับรุ่นน้องง่ายๆ?

อืม! แต่ก็ไม่แน่น้า ตอนรับน้องฉันเห็นพี่เทมส์มองพีชตลอดเว พี่เค้าอาจจะยอมช่วยพีชก็ได้ใครจะรู้

“ฝันหวานกับลูกพีช! เชี่ย! สมละที่เป็นตัวท็อปของรุ่น โคตรน่ารัก” เสียงซุบซิบรอบตัวทำให้ฉันเหลือบสายตามอง เห็นเด็กวิศวะกลุ่มใหญ่กำลังมองมาทางนี้ (สังเกตจากเข็มที่ติดไทด์)

“มึงเงียบเลยไอ้ตังค์ ไม่รู้รึไงนั่นเด็กพี่เดย์”

“ใครเด็กพี่เดย์”

“ก็ฝันหวานไงวะ เด็กพี่เดย์พี่ว้ากคณะเรา” จะบ้าเหรอ!! ฉันไปเป็นเด็กพี่เดย์ตั้งแต่ตอนไหน... ไม่ใช่สักหน่อย!!

“มึงพูดจริง?”

“กูจะโกหกทำเพื่อ ไอ้บอสเพื่อนกูตามจีบฝันหวานตั้งแต่เปิดเทอม มันเพิ่งรู้เมื่ออาทิตย์ก่อนว่าฝันหวานกับพี่เดย์แม่งกิ๊กกันอยู่” กิ๊กบ้าบออะไรเล่า พี่เดย์แค่ช่วยฉันให้รอดพ้นจากการตามตื๊อของผู้ชายคนนึงเท่านั้นเหอะ!

“ล้อเล่น”

“กูได้ยินกับหู พี่เดย์พูดเองว่าแฟน แถมฝันหวานก็ไม่ปฏิเสธ” งั้นคนพูดคือเพื่อนของบอสเอกอิงค์แน่เลย ตายๆๆๆ ไม่รู้ป่านนี้ข่าวกระจายไปถึงไหนแล้ว ฉันยังโสดอยู่ค่ะ!

เกิดมา 17 ยังไม่ถึง 18 ปี ไม่เคยมีความรักสักครั้งแต่ดันโดนลือว่ามีแฟนแล้ว จะให้แก้ตัวก็ไม่ได้อีก ไม่งั้นผู้ตามตื๊อไม่หยุด... มีใครซวย 2 เด้งแบบฝันหวานคนนี้มั้ย ตอบ!!

“ก็ได้ค่ะ” หือ! ไรนะ? เสียงของพีชทำให้ฉันกลับมามีสติ พอสังเกตสีหน้าเพื่อนรักก็เห็นแววตาสับสนอยู่ในที

หมับ! ฉันเอื้อมมือไปบีบมือบางของเพื่อนอย่างให้กำลังใจ พีชยิ้มให้กันจนตาหยีก่อนจะหมุนตัวเดินกลับเข้าไปยังลานเกียร์อีกรอบ ฉันมองตามพีชทุกฝีก้าวอย่างลุ้นระทึก ผู้คนแถวนั้นจับจ้องไปที่พีชอย่างสนอกสนใจ

โหว! พวกพี่ว้ากกลุ่มใหญ่ที่โคตรดุหันมองพีชเป็นสายตาเดียวแถมพูดไรไม่รู้จนพีชก้มหน้าลง

“มึงว่าไอ้เทมส์จะยอมถ่ายรูปกับน้องมั้ย” รุ่นพี่ในเอกที่สั่งพีชไปขอถ่ายรูปพูดเหมือนติดขำ

“กูว่าไม่แน่ น้องน่ารักขนาดนี้ คนนิ่งๆ อย่างมันอาจปฏิเสธไม่ลง หึ!”

เอ้า! นี่ก็นึกว่ามิชชั่นนี้จะแกล้งพีช สรุปรุ่นพี่พวกนี้แค่อยากดูปฏิกิริยาของพี่เทมส์งั้นเหรอ? นี่มันเรื่องไรกัน งงไปหมดละ!

“น้องลูกพีช พวกพี่รอดูอยู่นะ!” จู่ๆ รุ่นพี่ในเอกที่ยืนหลังฉันก็ตะโกนเข้าไปในลานเกียร์ทำให้ผู้คนหันมามองทางนี้เป็นสายตาเดียวรวมถึงพี่เดย์ด้วย กรี๊ดดด!

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • เขาว่ากันว่า...หนุ่มวิศวะหล่อโลกละลายคลั่งรักฉัน   บทส่งท้าย

    คำว่าหนูตามใจพี่เดย์ทุกอย่าง ตอนนี้ฉันเลยได้มานั่งดินเนอร์กับพี่เดย์บนรูฟท็อปของโรงแรมหรูชื่อดังริมแม่น้ำเจ้าพระยา มองดูวิวฝั่งตรงข้ามซึ่งเป็นสวนสนุกขนาดใหญ่ที่เราสองคนเคยไปด้วยกันครั้งนึง ไม่ต้องถามนะคะว่าหรูขนาดไหน เอาเป็นว่าหรูจนขนลุกเพราะเมนูแต่ละอย่างของที่นี่แพงระยับ แถมโต๊ะที่เราสองคนนั่งเป็นส่วนที่ยื่นออกมาต้องจองกันข้ามเดือน ทว่าพี่เดย์กลับได้มาอย่างง่ายดายเพราะใช้เส้นสายเพื่อนสนิทอย่างพี่กัสซึ่งเป็นลูกชายเจ้าของโรงแรมแห่งนี้นั่นเอง“ชอบมั้ยครับ” เสียงของพี่เดย์ทำให้ฉันละสายตาจากสวนสนุกที่มีแสงไฟระยิบระยับหันมองเจ้าตัว ก่อนจะยิ้มหวานแต่แอบกระซิบเบาๆ เพราะกลัวบริกรที่เดินไปมาได้ยิน“ก็ชอบค่ะ แต่อีกใจก็อดคิดไม่ได้ว่ามันหรูเกินไปรึเปล่า”“กับคนพิเศษ ไม่มีคำว่าเกินไปหรอกครับ” พี่เดย์บอกกันด้วยสายตามีความหมาย“ขนาดนั้น” ฉันลากเสียงยาวแซวขำ พี่เดย์ยักคิ้วกวน“อ่าฮะ”ปุ้ง! ปุ้ง! ปุ้ง!เสียงที่ดังขึ้นทำให้ฉันหันมองสวนสนุกอย่างตื่นเต้น เห็นพลุหลากสีสันกระจายเต็มท้องฟ้า แต่ที่

  • เขาว่ากันว่า...หนุ่มวิศวะหล่อโลกละลายคลั่งรักฉัน   ฝันหวานโชว์อ๊อง2

    “หนูขอโทษนะคะที่ทำให้คุณหมอกับทางโรงพยาบาลวุ่นวาย ไหนจะโทรตามกันแล้วหนูไม่รับสายอีก” พอคิดได้ฉันรีบยกมือขอโทษ บอกด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิด ทว่าคุณหมอยิ้มอย่างเข้าใจ“ไม่เป็นไรค่ะ ชื่อคล้ายกันเลยทำให้เข้าใจผิดได้”“ถ้างั้นทำไมหนูถึงผอมลงล่ะคะ” ฉันออกปากถามคุณหมอด้วยความสงสัย ทว่าพี่เดย์ที่มีสีหน้ายิ้มแย้มไม่เปลี่ยนเป็นฝ่ายตอบแทน“เพราะน้องฝันหวานไม่ค่อยทานอะไรไงครับ”“แต่หนูมีอาการนอนไม่ค่อยหลับด้วยนะคะ แถมเมื่อวันศุกร์ใจก็เต้นแรงมากด้วย” ฉันพูดอย่างกังขา“คนไข้มีเรื่องเครียดรึเปล่าคะ” คุณหมอตั้งคำถามมาทำเอาฉันชะงักไปนิดนึง“ก็เครียดค่ะ” ฉันยอมรับแต่โดยดี เครียดมากด้วยเถอะ“ถ้ามีเรื่องเครียดรวมถึงทานน้อยลงจะทำให้นอนไม่หลับ หัวใจเต้นแรง ถือเป็นอาการที่พบได้บ่อยมากค่ะ มันคาบเกี่ยวกับอาการไทรอยด์ หมอเลยสั่งให้ตรวจเลือดดู” คุณหมออธิบายให้เข้าใจอย่างง่ายๆ ฉันนี่ถึงกับเก็ททันทีในเมื่อช่วงก่อนเครียดจริงอะไรจริง “แต่คนไข้สบายใจได้ค่ะ ร่างกายเป็นปก

  • เขาว่ากันว่า...หนุ่มวิศวะหล่อโลกละลายคลั่งรักฉัน   ฝันหวานโชวอ๊อง1

    “กลัวหรือครับ” พี่เดย์ที่เดินจับมือกันหันมาถามด้วยสีหน้ากังวล ตอนนี้มือของฉันเย็นจนรู้สึกได้ เช้านี้เราสองคนตื่นขึ้นมาก็ทำภารกิจส่วนตัว ออกมาทานข้าวเช้าแถวหน้าคอนโดและมาโรงพยาบาลด้วยกับ ถึงรู้แก่ใจว่ามาหาหมอเพื่อทำการรักษาแต่ใจก็อดกลัวไม่ได้อยู่ดี ฮือ!“หนูกลัวค่ะ มันกังวลไปหมด กลัวสารพัดสิ่ง”“ไม่ต้องกลัวครับ พอพบหมอ ได้ทานยา ได้ปรับยาเดี๋ยวก็หาย” พี่เดย์ให้กำลังใจด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน“อื้อ” ฉันพยักหน้าช้าๆ บอกตัวเองว่าอย่ากลัว อย่าเครียด เดี๋ยวก็ดีขึ้นเราสองคนเดินมาที่หน้าเคาท์เตอร์เพื่อบอกชื่อเสียงเรียงนาม ทว่าพยาบาลที่รับเรื่องกลับมีสีหน้าตื่นเต้นดีใจอย่างเห็นได้ชัด เล่นเอาฉันกับพี่เดย์มองหน้ากันด้วยความงงเลยทีเดียว“คุณลลิลสุรางค์ อชิรสิทธิ์กุลนะคะ”“ใช่ค่ะ หนูเอง” ฉันพยักหน้าน้อยๆ“คุณหมอเจ้าของไข้ที่วินิจฉัยโรคให้คุณลลิลสุรางค์เมื่อวันศุกร์อยากพบคุณมากเลยค่ะ ทางโรงพยาบาลพยายามติดต่อคุณแต่สายไม่ว่างเลย เดี๋ยวจะให้พยาบาลพาไปหาคุณหมอนะคะ”&ld

  • เขาว่ากันว่า...หนุ่มวิศวะหล่อโลกละลายคลั่งรักฉัน   หนูรักพี่เดย์

    “คืนนี้พี่นอนที่นี่ได้มั้ยครับ” พอฉันเดินออกจากห้องน้ำในสภาพชุดนอน ผมเปียกจนต้องเอาผ้าเช็ดตัวคลุมไว้ พี่เดย์ที่นอนคว่ำมองหน้าจอมือถือตั้งแต่ก่อนฉันเข้าไปอาบน้ำ เงยหน้าขึ้นมาขออนุญาตกันด้วยสีหน้าจริงจัง“กลัวหนูวูบเหรอคะ” เมื่อกี้ก็ไม่ให้ล็อคประตูห้องน้ำ กลัวฉันเป็นลมเดี๋ยวเข้าไปช่วยไม่ทัน ตอนนี้อยากนอนนี่อีก... รู้เลยว่าเป็นห่วงมากถึงขั้นไม่กล้าให้ฉันอยู่คนเดียว“ครับ” พี่เดย์พยักหน้ารับ ทั้งสีหน้าและแววตาเต็มไปด้วยความเป็นห่วงแบบปิดไม่มิด“อันที่จริงถ้าหนูไม่เหนื่อย ไม่ได้ออกแรงเยอะ ใจก็ไม่เต้นแรงหรอกค่ะ ดูอย่างสองวันที่ผ่านมาสิคะ หนูออกไปกับพี่เดย์ทุกวันยังโอเคอยู่เลย ที่คุณหมอกลัวช็อกเพราะถ้าใช้แรงมากไป หัวใจจะทำงานหนักขึ้นจนร่างกายรับไม่ไหวประมาณนั้น” ฉันบอกให้พี่เดย์คลายกังวลแต่สีหน้าของเจ้าตัวดันเป็นห่วงหนักยิ่งกว่าเดิม“พี่รู้สึกแย่มากที่ช่วยอะไรน้องไม่ได้เลย”“ไม่เอาสิคะ ไม่ใช่ความผิดของพี่เดย์สักหน่อย” ฉันรีบเดินเข้าไปนั่งข้าง พูดให้คลายกังวล “พี่เดย์ก็เห็น ที่ผ่

  • เขาว่ากันว่า...หนุ่มวิศวะหล่อโลกละลายคลั่งรักฉัน   ยิ้มจนตาหยี

    “แล้วคุณพ่อคุณแม่ไม่ว่าเหรอคะที่ฝัน... มีแฟน” ฉันกลั้นใจถามออกไป เอาจริงกลัวคำตอบที่ได้เหมือนกันนะ กลัวว่าให้เลิกกันตอนนี้เดี๋ยวนี้ฉันคงทำใจไม่ได้“มันเป็นเรื่องธรรมดาของวัยรุ่นไม่ใช่หรือลูกที่จะมีความรัก พ่อกับแม่เคยผ่านช่วงเวลานั้นมาก่อน รู้ดีว่าเป็นสิ่งที่ห้ามไม่ได้ แต่ถ้าถามว่าเป็นห่วงมั้ย ตอบตามความจริงพ่อกับแม่เป็นห่วงมาก ลูกไม่เคยคบใครมาก่อน ไม่เคยมีแฟน ไม่เคยรู้ว่าความรักระหว่างหญิงชายเป็นยังไง แต่พอเห็นผู้ชายที่หนูเลือกเป็นคนดี ใส่ใจกับคนรอบข้างแถมยังสามารถปกป้องหนูได้ พ่อกับแม่ก็เบาใจขึ้น” คุณแม่ตอบด้วยรอยยิ้มทำให้ฉันโล่งอกอย่างบอกไม่ถูก ริมฝีปากคลี่ยิ้มโดยไม่รู้ตัว ความดีความน่ารักของพี่เดย์ผ่านด่านครอบครัวของฉันได้แล้ว ช่างเป็นเรื่องน่ายินดีอะไรเช่นนี้“แล้วตอนนี้พี่เดย์อยู่กับหนูมั้ย” พอคุณพ่อถาม ฉันอึกอักเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้ายอมรับ“อยู่ค่ะ”“งั้นพ่อขอคุยกับพี่เดย์หน่อย” ยังไม่ทันที่ฉันจะยื่นมือถือให้ พี่เดย์ก็โผล่หน้าเข้ามาในจอ ยกมือไหว้คุณพ่อคุณแม่ของฉันอย่างเด็กมารยาทดี จากนั้นก

  • เขาว่ากันว่า...หนุ่มวิศวะหล่อโลกละลายคลั่งรักฉัน   รู้ด้วยหรือคะว่าฝันกับพี่เดย์เป็นแฟนกัน!

    “แล้วบอกคุณพ่อคุณแม่รึยังครับ”“ยังค่ะ” ฉันส่ายหน้าผละออกจากอ้อมอกอุ่น มองพี่เดย์อย่างไม่คลาดสายตา รู้สึกว่าตัวเองโคตรโชคดีที่รับผู้ชายดีพร้อมคนนี้เข้ามาในชีวิต ขนาดวินาทีความเป็นความตายที่กำลังเป็น อยู่ พี่เดย์ยังไม่ทิ้งฉันไปไหน ฉันโชคดีจริงๆ ...“บอกท่านทั้งสองดีมั้ยครับ ท่านควรได้รู้ว่าลูกสาวไม่สบาย”ฉันมองหน้าพี่เดย์อย่างปรึกษา พี่เดย์พยักหน้าให้ ฉันเลยตอบตกลง “โอเคค่ะ”พี่เดย์ใช้นิ้วเช็ดคราบน้ำตาให้กัน หยิบมือถือของฉันส่งมา ฉันเม้มปากด้วยความกลัวปนกังวล กลัวบอกแล้วคุณพ่อคุณแม่จะตกใจหนัก ไม่เป็นอันทำอะไร เพราะงั้นที่ผ่านมาฉันเลยเลือกที่จะเงียบและเก็บเอาไว้เองแต่ถึงยังไงเรื่องนี้ก็สำคัญ ท่านทั้งสองควรรู้อย่างที่พี่เดย์บอกนั่นล่ะ เมื่อตัดสินใจได้ฉันวีดีโอคอลหาคุณแม่ทันที“ตายแล้วลูก หนูเป็นอะไรทำไมตาแดงอย่างนั้น” พอคุณแม่เห็นหน้ากันก็ร้องอย่างแตกตื่น แววตาเป็นห่วงปนตกใจ“ไหน ลูกเป็นอะไร” ฉันได้ยินเสียงคุณพ่อลอดเข้ามาก่อนที่จะเห็นท่านในวินาทีถัดมาพอเห็นค

  • เขาว่ากันว่า...หนุ่มวิศวะหล่อโลกละลายคลั่งรักฉัน   ไม่ได้หมายความว่าฉันรับรักพี่เดย์ใช่มั้ย3

    “นั่น...” ฉันตาโตมองพี่เดย์หน้าตื่น“ถ้าน้องฝันหวานไม่รับไว้ พี่คงโดนพวกพี่เทมส์ล้อยันรับปริญญาว่าบ้า ที่ซื้อหมวกแบบเดียวกันต่างกันแค่สีมาใส่ เพราะงั้นช่วยรับไว้ด้วยนะครับ” ทั้งน้ำเสียงออดอ้อนและแววตาระยิบ ระยับของพี่เดย์ทำเอาใจดวงน้อยของฉันวิวหวิวในชั่ววินาที

    last updateDernière mise à jour : 2026-04-05
  • เขาว่ากันว่า...หนุ่มวิศวะหล่อโลกละลายคลั่งรักฉัน   ไม่ได้หมายความว่าฉันรับรักพี่เดย์ใช่มั้ย2

    “พี่จอดรถไว้ตรงโน้น ไปกันเถอะครับ” พี่เดย์ยักคิ้วด้วยใบหน้าสว่างไสวพร้อมกับผายมือไปทางขวา“ไหนบอกว่าจะเอารถแกไปไง” ฉันถามเอมที่กำลังพยายามใช้มือดันหลังให้ฉันเดิน“แกก็รู้แถวหลัง ม. หาที่จอดยาก ไปกับพี่เดย์นี่แหละสะดวกสุด ไม่ต้องวนหาที่จอดรถด้วย”เรื่องนั้นมันก็จริง เอาฟะ! ไปก็ไป ขืนตกลงกันไม่ได้ต้อ

    last updateDernière mise à jour : 2026-04-05
  • เขาว่ากันว่า...หนุ่มวิศวะหล่อโลกละลายคลั่งรักฉัน   ตาทิพย์ของพี่มองเห็นน้องฝันหวานคนเดียว

    สองทุ่ม“แกหิวมั้ยพีช” ฉันเงยหน้าขึ้นจากกองชีทเพื่อถามเพื่อนรักที่กำลังใช้ดินสอจดโน่นจดนี่ตั้งแต่จันทร์หน้าจะสอบมิดเทอมแล้วค่ะ เราสองคนเลยขนหนังสือรวมถึงชีทต่างๆ มานั่งติวที่ห้องฉันกัน มีอะไรไม่เข้าใจก็ช่วยกันหาคำตอบ เกรด A ต้องเป็นของเราทั้งคู่ สู้ววว!“นิดหน่อย แกก็หิวเหมือนกันเหรอ” พีชเงยหน้าขึ

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-30
  • เขาว่ากันว่า...หนุ่มวิศวะหล่อโลกละลายคลั่งรักฉัน   อิจฉากูว่างั้น

    “พวกมึงขา สอบเสร็จไปเช็คอินที่คาเฟ่หมากันป่ะ เพื่อนกูเพิ่งลงรูปในไอจี น่าไปมาก”“ไหนเอามาดู เฮ้ย! ได้ถ่ายรูปรวมกับน้องหมาเป็นสิบเลยเหรอวะ?”“อือ กูถามเพื่อนละ น้องหมาแต่ละตัวเชื่องมากแถมเป็นงานด้วย ละพวกมึงดูร้านก่อน... น่ารักเกินไปมั้ย”“มึงพรีเซนต์ขนาดนี้ กูไปหนึ่ง”“มึ๊ง! ดูตัวนี้ก่อน ขนโคตรฟูไป

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-30
Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status