ログイン共有
บทที่ 155
公開日:
2025-04-03 23:52:52
最新チャプター
เจ้าสาวมาเฟีย บทที่ 230
"ชอบไหม" เขาเอ่ยถามลูเซียร์ "ชอบค่ะ ชอบมากๆ เลย ไม่ยักรู้ว่าพี่เดย์รู้จักที่นี่ด้วย" "ที่นี่เป็นร้านอาหารเพื่อนแม่พี่น่ะ" "พี่เดย์ช่วยถ่ายรูปให้เซียร์ได้ไหมคะ" "ได้สิ" เธอยิ้มหวานออกมา ก่อนจะยื่นโทรศัพท์ให้อังเดรเพื่อถ่ายรูปให้ อังเดรมองคนรักผ่านหน้าจอโทรศัพท์ด้วยความหลงใหล นัยน์ตาสีดำขลับนั้
เจ้าสาวมาเฟีย บทที่ 229
หนึ่งอาทิตย์ต่อมา หมับ ลูเซียร์เดินเข้ามากอดคนรักซึ่งกำลังยืนทำอาหารเช้าในห้องครัว "หอมจัง..." "ตื่นแล้วเหรอ" เขาหันไปพูดกับลูเซียร์ด้วยรอยยิ้มเล็กๆ ก่อนจะดึงสายตากลับมามองข้าวต้มกุ้งซึ่งเป็นของโปรดคนข้างหลัง "ตื่นแล้วทำไมไม่ปลุกเซียร์ล่ะคะ" "เห็นเซียร์กำลังหลับสบายเลยไม่อยากกวน" เธอไม่ตอบอ
เจ้าสาวมาเฟีย บทที่ 228
"พอก่อน" "เซียร์อยากนั่งตักพี่เดย์" "หึ...มานั่งสิ" หญิงสาวยิ้มดีใจที่อีกฝ่ายเริ่มกลับมาพูดคุยปกติด้วย ลูเซียร์เคลื่อนย้ายตัวเองมานั่งลงตักแกร่งอย่างไม่รีรอ "ที่คุยเรื่องฤกษ์เมื่อกี้...พี่เดย์อยากแต่งงานกับเซียร์เร็วขนาดนั้นเลยเหรอคะ?" "ใช่ พี่ไม่อยากรอนาน กลัวเซียร์เปลี่ยนใจไม่แต่งงานกับพี่"
เจ้าสาวมาเฟีย บทที่ 227
หลายวันต่อมา @บริษัทอังเดร แกร๊ก ลูเซียร์เปิดประตูเข้ามาในห้องทำงานของอังเดรหลังจากที่ขอเขาลงไปซื้อของกิน ริมฝีปากสีระเรื่อเตรียมขยับเพื่อทักทายคนรัก แต่ทว่าต้องชะงักเมื่อสายตามองเห็นเขากำลังนั่งคุยกับอนาคินคนเป็นพ่อ จากที่ต้องทักทายอังเดร กลับกลายเป็นทักทายพ่อคนรักแทน "สวัสดีค่ะคุณละ...เอ่อ..คุ
เจ้าสาวมาเฟีย บทที่ 226
"แล้วจะให้เซียร์ยิ้มดีใจเหรอคะที่มีผู้หญิงเข้าหาพี่เดย์แบบนี้" "บอกไม่งอน แต่คำพูดประชดประชันเหมือนงอนเลยนะ" "ก็แค่เคืองนิดหน่อย" "กลับโรงแรมเมื่อไหร่...จะง้อทั้งคืนเลย" เขาพูดแล้วอมยิ้มกรุ้มกริ่มออกมา "ไม่ต้องมาหื่นเลยนะคะ หยุดความคิดที่จะง้อเซียร์ด้วยวิธีแบบนั้นไปเลยนะ เมื่อเช้าก็ทำไปแล้ว" "
เจ้าสาวมาเฟีย บทที่ 225
วันต่อมา ลูเซียร์นั่งมองคนเป็นพ่อซึ่งกำลังเดินเข้าสู่ประตูวิวาห์กับคนรักใหม่ด้วยแววตาอาลัยอาวรณ์และรู้สึกเสียดาย การหย่าร้างของพ่อแม่ในครั้งนี้ แม้ว่าทั้งสองคนจะตกลงว่ายังคงทำหน้าที่พ่อและแม่ให้เธอเหมือนเดิม มาฉลองด้วยกันทุกเทศกาลและวันสำคัญของเธอ ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังรู้สึกเสียดายช่วงเวลาดีๆ ที่ค
เจ้าสาวมาเฟีย บทที่ 23
ปัง! ปัง! ปัง! เสียงปืนดังสนั่นไปทั่วบริเวณโกดังเก็บสินค้าของแม็กซ์เวลล์ ร่างสูงที่ยืนหลบอยู่มุมหนึ่งเพื่อรอจังหวะยิงสวนกลับ โดยแขนข้างถูกยิงแล้วที่เรียบร้อย เขายกปืนยิงสวนกลับชายฉกรรจ์สามคนจนล้มนอนแน่นิ่ง สายตาเหลือบมองเลือดที่ซึมผ่านเสื้อเชิ้ตสีขาวด้วยความหงุดหงิด ปัง! เขาหันขวับไปข้างหลัง เห็
เจ้าสาวมาเฟีย บทที่ 22
"นายมันบ้า เห็นแก่ตัวที่สุด" "ไม่ใช่แค่เธอที่อยากหลุดพ้นจากความสัมพันธ์สามีภรรยา ฉันเองก็...อยากจบเหมือนกัน" "นายมันน่ารังเกียจที่สุดเลยรู้ตัวบ้างไหม ฉันไม่เคยเห็นผู้ชายคนไหนเห็นแก่ตัวและเลวเท่านายมาก่อน" "หึ ฉันยอมเป็นคนประเภทนั้นในสายตาเธอ ขอแค่ฉันได้ในสิ่งที่ฉันต้องการมา" "แล้วนายคิดเหรอ ถ้าฉ
เจ้าสาวมาเฟีย บทที่ 21
"นายควรไปหาหมอนะแม็กซ์เวลล์" "อาการแบบนี้ฉันเป็นมาก่อน มันจะหายไปเอง" "นายเคยเป็นแบบนี้มาก่อนอย่างนั้นเหรอ?" "อืม อาการแบบนี้มักเกิดขึ้นเมื่อฉันพยายามคิดอะไรบางอย่างหรือเห็นสิ่งที่คุ้นเคย พอฉันเริ่มคิดอาการพวกนี้มันก็กำเริบขึ้นมา" อาการแบบนี้หายไปราวสองปีกว่าๆ ตอนแรกคิดว่าจะหายขาด แต่วันนี้มั
เจ้าสาวมาเฟีย บทที่ 17
วันต่อมา ณิชาเดินถือถาดอาหารเช้ามายังมุมสระว่ายน้ำของบ้านตามคำสั่งแม็กซ์เวลล์ เธอวางถาดอาหารลงโต๊ะแล้วมองไปยังเขาซึ่งกำลังว่ายน้ำอยู่ ไม่นานนักร่างหนาก็โผล่ขึ้นมาเหนือน้ำ สองมือเสยผมเปียกปอนไปข้างหลัง ก่อนจะเบือนใบหน้ามาทางเธอในเวลาต่อมา ท่อนบนเปลือยเปล่า แน่นขนัดไปด้วยมัดกล้ามเนื้อไร้ไขมันส่วนเกิ
あなたも気に入るかもしれません
