เข้าสู่ระบบ"ชอบไหม" เขาเอ่ยถามลูเซียร์ "ชอบค่ะ ชอบมากๆ เลย ไม่ยักรู้ว่าพี่เดย์รู้จักที่นี่ด้วย" "ที่นี่เป็นร้านอาหารเพื่อนแม่พี่น่ะ" "พี่เดย์ช่วยถ่ายรูปให้เซียร์ได้ไหมคะ" "ได้สิ" เธอยิ้มหวานออกมา ก่อนจะยื่นโทรศัพท์ให้อังเดรเพื่อถ่ายรูปให้ อังเดรมองคนรักผ่านหน้าจอโทรศัพท์ด้วยความหลงใหล นัยน์ตาสีดำขลับนั้
หนึ่งอาทิตย์ต่อมา หมับ ลูเซียร์เดินเข้ามากอดคนรักซึ่งกำลังยืนทำอาหารเช้าในห้องครัว "หอมจัง..." "ตื่นแล้วเหรอ" เขาหันไปพูดกับลูเซียร์ด้วยรอยยิ้มเล็กๆ ก่อนจะดึงสายตากลับมามองข้าวต้มกุ้งซึ่งเป็นของโปรดคนข้างหลัง "ตื่นแล้วทำไมไม่ปลุกเซียร์ล่ะคะ" "เห็นเซียร์กำลังหลับสบายเลยไม่อยากกวน" เธอไม่ตอบอ
"พอก่อน" "เซียร์อยากนั่งตักพี่เดย์" "หึ...มานั่งสิ" หญิงสาวยิ้มดีใจที่อีกฝ่ายเริ่มกลับมาพูดคุยปกติด้วย ลูเซียร์เคลื่อนย้ายตัวเองมานั่งลงตักแกร่งอย่างไม่รีรอ "ที่คุยเรื่องฤกษ์เมื่อกี้...พี่เดย์อยากแต่งงานกับเซียร์เร็วขนาดนั้นเลยเหรอคะ?" "ใช่ พี่ไม่อยากรอนาน กลัวเซียร์เปลี่ยนใจไม่แต่งงานกับพี่"
หลายวันต่อมา @บริษัทอังเดร แกร๊ก ลูเซียร์เปิดประตูเข้ามาในห้องทำงานของอังเดรหลังจากที่ขอเขาลงไปซื้อของกิน ริมฝีปากสีระเรื่อเตรียมขยับเพื่อทักทายคนรัก แต่ทว่าต้องชะงักเมื่อสายตามองเห็นเขากำลังนั่งคุยกับอนาคินคนเป็นพ่อ จากที่ต้องทักทายอังเดร กลับกลายเป็นทักทายพ่อคนรักแทน "สวัสดีค่ะคุณละ...เอ่อ..คุ
"แล้วจะให้เซียร์ยิ้มดีใจเหรอคะที่มีผู้หญิงเข้าหาพี่เดย์แบบนี้" "บอกไม่งอน แต่คำพูดประชดประชันเหมือนงอนเลยนะ" "ก็แค่เคืองนิดหน่อย" "กลับโรงแรมเมื่อไหร่...จะง้อทั้งคืนเลย" เขาพูดแล้วอมยิ้มกรุ้มกริ่มออกมา "ไม่ต้องมาหื่นเลยนะคะ หยุดความคิดที่จะง้อเซียร์ด้วยวิธีแบบนั้นไปเลยนะ เมื่อเช้าก็ทำไปแล้ว" "
วันต่อมา ลูเซียร์นั่งมองคนเป็นพ่อซึ่งกำลังเดินเข้าสู่ประตูวิวาห์กับคนรักใหม่ด้วยแววตาอาลัยอาวรณ์และรู้สึกเสียดาย การหย่าร้างของพ่อแม่ในครั้งนี้ แม้ว่าทั้งสองคนจะตกลงว่ายังคงทำหน้าที่พ่อและแม่ให้เธอเหมือนเดิม มาฉลองด้วยกันทุกเทศกาลและวันสำคัญของเธอ ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังรู้สึกเสียดายช่วงเวลาดีๆ ที่ค
หลายอาทิตย์ต่อมา "เห็นแม็กซ์เวลล์ไหม" "นายว่ายน้ำอยู่สระครับ" "ขอบใจนะ" เธอยิ้มให้วินซ์ เมื่อรู้ว่าแม็กซ์เวลล์อยู่ที่ไหนจึงเดินตรงไปยังสระว่ายน้ำของบ้าน ดวงตากลมโตโอบล้อมด้วยขนตางอนงามจ้องมองชายหนุ่มซึ่งกำลังว่ายน้ำอยู่ในสระคนเดียว แม็กซ์เวลล์โผล่ขึ้นมาพลางใช้สองมือเสยผมเปียกชุ่มไปด้านหลัง สายต
อังเดรไม่ตอบอะไรกลับไป เอื้อมมือไปหมุนขวดเปล่าตรงหน้าเพื่อเปลี่ยนเรื่อง แก๊งมาเฟียทั้งสี่คนนั่งเล่นเกมกัน ผลัดถามอย่างไม่มีใครยอมเสียเปรียบใคร งัดทุกความลับที่อีกฝ่ายมีออกมาถามจนทำให้บางคนถึงกับไม่กล้าตอบตรงๆ กลางดึก ณิชาเดินออกจากห้องครัวเตรียมขึ้นไปห้องนอนหลังจากทานบะหมี่เสร็จ เธอมองนาฬิกาบนผนั
"แต่งอีกรอบเหมือนลูกชายไหมล่ะ" ธนพลพูด "แก่แล้ว ขืนจัดอีกรอบอายคนอื่นตายเลย" "สมัยนี้บางคนอายุเยอะแล้วก็ยังมีจัดงานแต่งงาน คงไม่ใช่คู่ของพ่อแม่คู่เดียวหรอกครับ" "ใช่ค่ะ อีกอย่างทั้งสองคนก็ยังดูหนุ่มสาวกันอยู่เลย" "อย่าชมเยอะ เดี๋ยวแม่เขาลอย" "เอ๊ะ! คุณนี่!" ภัทรลินที่กำลังยิ้มปลื้มกับคำชมเป็นต้
"มีใครบ้างไม่อยากทำธุรกิจกับคุณอนาคิน" "หึ" อนาคินระบายยิ้มบนริมฝีปากหยัก ก่อนจะเลื่อนมือไปหยิบแก้วน้ำเมาตรงหน้าขึ้นมาดื่ม ความจริงเขาไม่อยากคุยกับวิคเตอร์เท่าไรนัก แต่เพราะลูกชายมาขอร้องพร้อมข้อเสนอบางอย่างที่น่าสนใจ เขาเลยยอมทำเนียนแกล้งให้คนเรียกวิคเตอร์ออกมาให้อังเดรและเพื่อนได้จัดการ "เรามา







