ตอนที่ 2 เก็บซ่อนความรู้สึก

เมื่อเห็นว่าแฟนสาวเดินออกไปจากห้องแล้ว ศิลาจึงหันมาพูดกับเด็กสาวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

"อาไม่ได้อยากจะดุน้องเซียเลยนะครับ แต่น้องเซียโตเป็นสาวแล้ว ไม่ใช่เด็กตัวเล็กๆเหมือนเมื่อก่อน อีกอย่างอาเป็นผู้ชายและอาก็มีแฟนแล้ว น้องเซียจะมากอดมาหอมหรือถึงเนื้อถึงตัวกับอาเหมือนเมื่อก่อนไม่ได้แล้วนะครับ เพราะมันไม่เหมาะสม"

"น้องเซียไม่สน น้องเซียอยากอยู่ใกล้ๆอาศิแบบนี้"

พรึ่บ!

พูดจบซีเซียก็หย่อนก้นกลมมนนั่งลงบนตักแกร่งทันทีพร้อมกับยกแขนเรียวเล็กทั้งสองข้างคล้องลำคอหนาเอาไว้อย่างออดอ้อน

ฮึม~

ด้านศิลาถึงกับถอนหายใจออกมาอย่างหนักใจ ทว่าเขาก็ไม่ได้ผลักใสเด็กสาวแต่อย่างใด แถมยังยกแขนแกร่งทั้งสองข้างกอดเอวบางเอาไว้หลวมๆ

"น้องเซียรักอาไหมครับ" เขาถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน มองเด็กสาวด้วยสายตารักใคร่เอ็นดู

"รักค่ะ น้องเซียรักอาศิที่สุดเลย แล้วก็รักอาเตด้วย"

คำตอบของเด็กสาวทำให้ศิลาระบายยิ้มออกมาอย่างนึกเอ็นดู เขารู้ดีว่าเด็กสาวรักเขาแล้วก็รักเพื่อนของเขาที่เป็นอาแท้ๆของเธอด้วย ทว่าเขากลับไม่แน่ใจเลยว่าความรักที่เด็กสาวมอบให้เขามันเป็นรักแบบไหนกันแน่ รักแบบผู้ชายคนหนึ่งหรือรักแบบเคารพนับถือ ข้อนี้เขาเองก็ไม่แน่ใจและไม่กล้าถามเธอด้วย เพราะถ้าเกิดเขาถามไปแล้วเด็กสาวไม่ได้มีความรู้สึกรักแบบเดียวกับที่เขารู้สึกคลุมเครือกับเธอ มันอาจจะทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเธอแย่ลง ซึ่งเขาไม่อยากให้เป็นแบบนั้น เขาจึงเลือกที่จะเก็บซ่อนความรู้สึกคลุมเครือที่เขามีต่อเด็กสาวฝั่งลึกเอาไว้ในใจคนเดียว ซึ่งการที่เขาคบหากับขวัญตานั้นต้นเหตุหลักก็มาจากเด็กสาว เขาอาจจะเป็นผู้ชายที่เห็นแก่ตัวที่ดึงขวัญตาเข้ามาเพื่อไม่ให้ตัวเองรู้สึกกับเด็กสาวในเชิงชู้สาวไปมากกว่านี้ แม้ว่าลึกๆเขาจะรู้ตัวเองดีเพราะไม่ว่าเขาจะพยายามฝืนใจให้รักขวัญตามากแค่ไหนแต่เขาก็รักขวัญตาไม่ได้จริงๆ เพราะในใจของเขากลับมีแต่หลานสาวของเพื่อน ต่อให้ตัวเขาเองจะไม่แน่ใจเหมือนกันว่าความรู้สึกที่มีต่อเด็กสาวนั้นมันเรียกว่ารักแบบไหนกันแน่ แต่ที่เขารู้คือตอนนี้คนที่สำคัญที่สุดสำหรับเขา ก็คือเด็กน้อยบนตักของเขาคนนี้

"ถ้าน้องเซียรักอา น้องเซียก็อย่าดื้อกับอาได้ไหมครับ เวลาอาพูดหรืออาสอนอะไรน้องเซียก็ต้องเชื่อฟัง ถ้าน้องเซียเป็นเด็กดีอาก็จะไม่ดุน้องเซีย" เขาพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน พลางยกมือหนาข้างหนึ่งขึ้นมาลูบแก้มนุ่มของเด็กสาวอย่างทะนุถนอม

"น้องเซียไม่ได้อยากจะดื้อกับอาศิเลยนะคะ แต่น้องเซียแค่อยากกอดอาศิอยากหอมอาศิอย่างที่น้องเซียเคยทำ น้องเซียรักอาศิ น้องเซียอยากให้อาศิอยู่กับน้องเซีย น้องเซียไม่อยากให้อาศิมีแฟน เวลาน้องเซียเห็นอาศิอยู่กับอาขวัญตาน้องเซียก็เจ็บตรงนี้ไปหมดเลยค่ะ" ประโยคสุดท้ายซีเซียพูดพลางชี้นิ้วเข้าหาตัวเองตรงตำแหน่งหัวใจ ในขณะที่พูดทุกคำทุกประโยคเธอก็แทบจะร้องไห้ออกมาอยู่รอมร่อ น้ำเสียงสั่นเครือไปหมด

ศิลาที่มองอยู่อย่างไม่ละสายตา ใจแกร่งก็กระตุกวูบทันทีกับท่าทางและคำพูดน้อยอกน้อยใจของเด็กสาว เขาไม่รอช้ากระชับกอดเด็กสาวไว้แนบอก พลางลูบศรีษะเล็กเบาๆอย่างทะนุถนอมเพื่อปลอบประโลมเธอ โดยไม่มีคำพูดใดๆออกมาจากปากของเขาเลยสักคำ แม้ว่าในใจจะมีคำพูดมากมายที่อยากจะบอกกับเด็กน้อยบนตักก็ตาม ทว่าเขาก็เลือกที่จะเงียบและเก็บซ่อนความรู้สึกเอาไว้ไม่ยอมพูดมันออกมา และเมื่อกอดปลอบเด็กสาวอยู่พักใหญ่แล้ว เขาก็เอ่ยพูดออกมาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนพลางดันเด็กสาวออกจากอกแกร่งเบาๆ

"เย็นแล้วเดี๋ยวอาไปส่งบ้านนะครับ"

"แต่น้องเซียยังไม่อยากกลับเลย น้องเซียอยากอยู่กับอาศิแบบนี้นานๆ" ซีเซียพูดด้วยใบหน้างองำ มีอาการงอแงเล็กน้อย

"ถึงอาจะไปส่งหนูที่บ้านแต่อาก็ไม่ได้รีบกลับหนิครับ อากะว่าจะอยู่ดื่มกับไอเตมันซะหน่อย"

"จริงเหรอคะ งั้นกลับกันเลยก็ได้ค่ะ" ซีเซียพูดพลางลุกพรวดขึ้นจากตักแกร่งด้วยความดีใจเมื่อรู้ว่าอีกคนจะไปบ้านเธอ ซึ่งแน่นอนเธอรู้ดีว่าถ้าหากอาศิกับอาเตของเธอได้นั่งดื่มกันแล้วก็จะนั่งดื่มกันนานจนถึงดึกดื่น ซึ่งมันก็เข้าทางเธอเพราะเธออยากอยู่กับอาศิของเธอนานๆ

จากนั้นทั้งคู่ก็พากันออกจากห้องทำงานของคนตัวโตแล้วเดินลงไปข้างล่างที่มีแฟนสาวของเขารออยู่ ในขณะที่เดินลงบันไดใหญ่ซีเซียถึงกับกรอกตามองบนทันทีเมื่อเห็นขวัญตายืนอยู่ตรงโถงกลางบ้าน ก่อนจะหันไปเอ่ยถามคนตัวโตด้วยใบหน้างองำ

"อาศิจะพาอาขวัญไปด้วยไหมคะ"

"ก็ต้องพาไปด้วยสิครับ ยังไงอาก็ต้องไปส่งอาขวัญที่คอนโดอยู่แล้ว"

"น้องเซียหมายถึงว่าอาศิจะพาอาขวัญไปบ้านน้องเซียด้วยไหมคะ หรือว่าเลยไปส่งอาขวัญที่คอนโดก่อนแล้วอาศิค่อยกลับมานั่งดืมกับอาเต" ที่ซีเซียถามไปแบบนั้นเพราะคอนโดของขวัญตาอยู่เลยไปจากบ้านของเธอพอสมควร เธอจึงแอบหวังลึกๆว่าคนตัวโตจะไม่หิ้วขวัญตาไปนั่งดื่มกับเขาที่บ้านของเธอด้วย ซึ่งเธอไม่อยากให้เป็นเช่นนั้นเพราะถ้ามีขวัญตาเขาก็จะดุเธอเวลาที่เธอจะกอดหรือจะหอมเขา แน่นอนว่าถ้ามีแฟนสาวของเขาอยู่ด้วยเธอจะไม่ได้ทำในสิ่งที่เธออยากทำกับเขา

"จะเลยไปส่งอาขวัญทำไมล่ะครับ ก็พาอาขวัญไปนั่งดื่มด้วยกันเนี่ยแหละ"

คำตอบของศิลาทำให้ใบหน้าสวยหวานยิ่งงองำบูดบึ้งหนักกว่าเดิม ทว่าเธอก็เลือกที่จะไม่พูดอะไรออกมาสักคำ จากนั้นเธอก็เดินผ่านขวัญตาโดยไม่มองหน้าอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย แม้ว่าศิลาจะหยุดเดินแวะคุยกับแฟนสาวของเขา แต่เด็กสาวก็ไม่ได้คิดจะหยุดตามแต่อย่างใด เธอรีบเดินจ้ำอ้าวเพื่อไปรอเขาที่รถอย่างไวเพราะไม่อยากอยู่มองภาพบาดตาบาดใจให้ใจมันเจ็บเล่นเปล่าๆ