ตอนที่1/2 บรรดาแฟนเก่า (2)

ขนมผิงไม่ให้ท้ายแล้วใครจะให้ แครอลปู้ยี้ปู้ยำคนอื่นสมใจ หากวันไหนจบไม่ง่ายเหมือนที่ผ่านมา ขนมผิงต้องรับผิดชอบ

“แคลรักพี่ขนมผิงค่ะ คนนี้บอกเลิกยากมาก แคลเหนื่อยใจเหลือเกิน”

คบกันไม่ทันข้ามวัน แถมตัวเองยังไม่มีแม้แต่น้ำตา แต่งเติมเข้าไปหน่อยใครจะรู้

กอดออดอ้อนขนมผิงเสร็จก็ไปกอดลอร่าต่อ พี่สาวคนนี้ชำนาญเรื่องผู้ชายที่สุด

“พี่ลอร่า แคลเตะแฟนเก่าไปหนึ่งที แคลผิดมากไหมคะ”

ลอร่าลูบเส้นผมหนานุ่มของรุ่นน้องสาวสวยอ้อยอิ่งก่อนจะพูดว่า “เตะครั้งเดียวน้อยไป ถ้าเรื่องมากก็น่าจะซ้อมเลย”

“แคลทำน้อยไปจริงๆ ค่ะ ผู้จัดการไอ้หมอนั่นขอว่าห้ามต่อยหน้า แคลระวังแล้ว แค่เตะเอง”

“โอ๋น้องสาว ไว้แก้ตัววันหลังเนอะ”

กอดลอร่าเพิ่มความมั่นใจเสร็จก็ไปกระแซะซบอกมะเมี่ยว สำหรับพี่สาวคนนี้ ไม่ง่ายเลยที่จะนัดออกมา เจอกันทั้งทีก็เอาให้คุ้ม

“พี่มะคะ แคลผิดหรือเปล่า”

มะเมี่ยวอุปทานหมู่ไปกับสถานการณ์ ใครผิดใครถูกไม่รู้ ในเมื่อปลอบกันอยู่ก็เคลิบเคลิ้มตามน้ำ

“แคลจะผิดได้ยังไง ผู้ชายคนนั้นไม่ดี ไม่เหมาะกับแคลหรอก ทำดีมากจ๊ะ”

มิ่งขวัญถอนหายใจลากยาว คงมีแค่เธอที่รู้ไส้รู้พุงแครอล แต่ก่อนก็เคยโดนหลอกให้โอ๋อยู่บ่อยๆ เดี๋ยวนี้เสือกินกวางต้องสงสารเสือไหม ทรมานผู้ชายจนอิ่มแปล้ ถ้าโดนกล่อมกันหมดเส้นทางนักล่าก็ราบรื่นเกินไปสิ

“มิ่งขวัญ เธอไม่รักฉันแล้วเหรอ”

“รักน่ะรัก แต่เป็นห่วงด้วย วันข้างหน้าอาจจะเจอของแข็งเข้าจริงๆ”

แครอลหัวเราะคิกคักพลางละเลียดเตกิล่าสีเหลืองผ่อง “จะแข็งแค่ไหนกันเชียว ทำให้ฉันร้องขอชีวิตไม่ได้ก็แล้วกัน”

“ทะลึ่ง!”

“แหม!แม่กระต่ายน้อย หน้าแดงเชียวนะ คิดไปถึงไหนแล้ว”

สาวๆ นั่งพูดคุยหยอกล้อกันอยู่บนโซฟาหนังสีแดง 

 เมื่อนาฬิกาบอกเวลาประมาณสามทุ่ม ประตูห้องก็เปิดโผงผางออก คนจำนวนหนึ่งท่าทางเป็นงานเป็นการเดินเรียงเข้ามา พาให้บรรยากาศภายในร้อนเห่อขึ้นอย่างฉับพลัน

“สำหรับพี่สาวคนสวยครับ”

สิ้นเสียง ชายฉกรรจ์ต่างก็กระชากเสื้อยืดสีขาวออกด้วยแรงเพียงเฮือกเดียว เผยให้เห็นลอนกล้ามเนื้อชวนระทึกสวยงามลายตา

เพลงจังหวะหวานละมุนดังขึ้น เอวที่กำลังส่ายไปมาบดๆ ยั่วๆ เรียกน้ำลายเบาๆ ลอร่าพ่นเหล้าออกมาก่อน ส่วนคนอื่นๆ นิ่งค้างตื่นตะลึง รู้สึกตัวอีกทีก็ตอนแครอลปรบมือชอบใจ

“หนุ่มๆ ส่ายเยอะๆ คนไหนเอวดีพี่จะให้ทิปหนักๆ”

เย้!โอ้!

เสียงร้องกระตือรือร้นดังระงม นี่หรือการแสดงพิเศษจากเจ้าของผับ ลอร่าเป็นคนไปดีลมา ทีแรกนึกว่ามายากลหรือไม่ก็ร้องเพลง

ใครเล่าจะคิดว่ามันเป็นแบบนี้ แต่ก็แซ่บเหมือนกันนะเนี่ย ถ้าผัวมาเห็นตายคาที่แน่นอน

คนมีเจ้าของแก้มแดงซ่าน ส่วนสาวโสดยัดเงินให้เหล่าเด็กเอ็นเตอร์เทนต์อย่างสนุกมือ ออดอ้อนเก่งกันทั้งนั้น เกลี้ยงกระเป๋าแล้วก็หันไปขอจากพี่สะใภ้

“ขอบคุณค่ะพี่ขนมผิง แคลรักพี่ที่สุดเลย”

“อย่าบอกพี่ชายเราก็แล้วกัน”

แครอลทำท่ารูดซิบปาก และก่อนที่อะไรจะเลยเถิดไปมากกว่านี้ ผู้จัดการผับก็ถือวิสาสะวิ่งเข้ามาบอก

“คนที่ให้เฝ้าระวังมากันแล้วครับ”

เด็กหนุ่มเอ็นเตอร์เทนต์ถูกผู้จัดการสั่งให้วิ่งหนี ชายร่างสูงที่ก้าวเข้ามาใหม่แผ่กลิ่นอายเยือกเย็น

ขนมผิงรับรู้ชะตากรรมของตนเองจึงลุกขึ้นก่อนใคร อยากบอกคนหน้าคมว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับแครอล แต่พอมองไปโดยรอบก็ไม่พบน้องสาวแล้ว

“ที่รักคะ ผิงปวดหัว กลับกันเถอะค่ะ กลับแล้วนะทุกคน”

พี่ใหญ่ไปแล้ว มีหรือจะกล้าอยู่ต่อ พอออกมาข้างนอกครบทีม ก็พบว่าบรรดาผัวยืนกอดอกรอด้านหน้าเรียบร้อย แต่ละคนดุๆ ทั้งนั้น

“น้องสาวตัวดีไปไหน”

“เคย์อย่าดุแครอลเลยค่ะ น้องกำลังเศร้า ผิงเป็นคนชวนน้องออกมาเอง”

“โกหก คิดว่าไม่รู้เหรอ แผนตื้นๆ ของยัยเด็กนั่นหลอกเธอได้กี่ครั้งแล้ว ตามใจกันอีก”

เขาไม่ยิงไอ้พวกส่ายเอวร่อนๆ ทิ้งก็ดีแค่ไหน ยังมาปกป้องกัน น้องสาวตัวดีชอบหลอกให้เมียคนอื่นออกมาดื่มเป็นเพื่อน พอถูกจับได้ก็ปัดก้นหนีหาย อย่าให้มีคราวหลัง ไม่อย่างนั้นโดนแน่

ต่างคนต่างแยกย้าย ส่วนหญิงสาวที่แฝงกายวิ่งอลหม่านออกมาพร้อมกับเด็กหนุ่มหนึ่งโขยงหัวเราะร่า จับไม่ได้ไล่ไม่ทันก็อย่าหวังว่าคนอย่างแครอลจะยอมรับ

“คุณหนูเล็ก เชิญกลับไปพร้อมนายใหญ่ด้วยครับ”

แน่ะ! ยังจะตามมาอีก

แครอลถอดรองเท้าส้นสูงวิ่งหนีคนของพี่ชาย ถ้าโดนจับได้ต้องนั่งฟังอบรมกดดันยาว พี่เคย์เดนไม่ชอบพูดก็จริง แต่ความเงียบอึดอัดที่สุด สงครามจิตวิทยา ใครยอมก็บ้าแล้ว

สาวสวยหน้าตาหมดจดลัดเลาะลงไปยังเบื้องล่างที่ผู้คนกำลังเบียดเสียดเต้นกันแน่นขนัด เธอเริงร่าราวกับผีเสื้อ พลิ้วไหวไหลลื่นยากที่จะตะครุบเอาไว้ได้ 

 ขณะที่กำลังถูกล้อมหน้าล้อมหลัง พลันมีมือของใครคนหนึ่งยื่นมาดึงรั้งแขน พาเอาร่างทั้งร่างถลาตามไปโดยไม่มีโอกาสปฏิเสธ

ทั้งสองออกห่างผู้คน ภายในห้องคับแคบไม่ไกล ใบหน้าที่กำลังเปื้อนรอยยิ้มหุบลงแทบจะในทันที ใครก็ได้ ทำไมต้องเป็นคนๆนี้

“ยุ่งอะไรด้วย”

“ฮึ! ที่รัก ยังเหมือนเดิมเลยนะ คนเคยๆ ทำเป็นห่างเหินไปได้”

“รักกับป้านายสิ! ใครเคยไม่เคย พูดให้มันดีๆ ”