LOGIN“หอมจัง” พอลับตาคนเท่านั้นแหละ อาทิตย์ก็สวมบทคนหื่นทันที ชายหนุ่มเข้ามาสวมกอดร่างบาง ไล้ริมฝีปากนุ่มไปตามซอกคอขาวดูดเม้มจนเกิดรอยแดง“อื้อออ พี่อาทิตย์หยุดคิดเรื่องใต้สะดือสักสิบนาทีได้ไหมคะ เพียงช้ำไปหมดแล้วนะ”ก็อาทิตย์เอาเปรียบเธอแทบทุกครั้งที่มีโอกาส จะไม่ให้เพียงฟ้าบอบช้ำได้อย่างไร นี่วันๆ ชาย
อัสนีมองหน้าหลานชายทีหนึ่งแล้วหันมามองนาฬิกาข้อมือทีหนึ่ง สลับกันอย่างนี้มาร่วมครึ่งชั่วโมงด้วยความร้อนใจ แต่คนที่เขารอคอยก็ไม่ลงมาเสียที พลางนึกว่าสองสามีภรรยาคู่นั้นในใจ นี่จะไม่เอาลูกเต้ากันแล้วใช่ไหม เข้าหอห่าเหวอะไร ข้ามคืนข้ามวันขนาดนี้“ตะวันครับ ไปทำงานกับลุงดีกว่า”หนูน้อยตะวันละสายตาจากของ
เธอเชื่อว่าอาทิตย์เย็นไม่ได้จริงๆ ขนาดชุดเจ้าสาวที่สวมใส่อยู่ถูกช่วงชิงไม่ตั้งแต่เมื่อไหร่ เพียงฟ้ายังไม่รู้ตัว สมองตอนนี้ขาวโพลนไปหมด อาจเป็นเพราะไฟปรารถนาที่ชายหนุ่มจุดประกาย เนื้อตัวเพียงฟ้าถึงได้เร่าร้อนถึงปานนี้“เรายังไม่ได้อาบน้ำกันเลยนะคะ”ใบหน้าหล่อเหลาผละออกจากซอกคอขาว ไล่สำรวจร่างบอบบางทุ
อาทิตย์ไม่ปล่อยเวลาให้ยืดเยื้อไปนานกว่านี้ แค่สี่ปีที่เขากับเพียงฟ้าต้องพรากจากกันเพราะความโง่งมไม่รู้หัวใจตัวเองก็มากเกินพอแล้ว หลังจากชายหนุ่มออกจากโรงพยาบาลได้ไม่นาน งานแต่งงานต้อนรับสะใภ้คนเล็กเข้าตระกูลโชติธนกิจก็ถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ที่โรงแรมของครอบครัวขนาดเพียงฟ้ายังไม่คาดคิดว่างานจะออกมาอ
“ทำไมพ่ออาทิตย์ยังไม่ตื่นอีกล่ะครับ ตะวันมาทีไรก็ไม่ตื่นสักที”หนูน้อยตะวันปีนขึ้นไปบนเตียงคนไข้แล้วบ่น มาทีไรคนเป็นพ่อไม่ยอมตื่นมาคุยกับเขาสักที พ่ออาทิตย์หลับไปหลายวันแล้วนะตะวันคิดถึง อีกเดี๋ยวคุณย่าก็คงมารับกลับแล้วพ่อจะไม่ตื่นมาคุยกับตะวันจริงๆ เหรอ“พ่อเขาเหนื่อย อยู่พักผ่อนอีกหน่อยก็ตื่นแล้วค
กว่าคุณหญิงสิรินนภาจะโปรยเงินในบัญชีธนาคารจนพอใจ อาทิตย์กับอัสนีก็หอบหิ้วของจนเต็มสองแขนพากันเดินตัวเอียงอย่างน่าสงสาร ของทั้งหมดพอรวมแล้วไม่ใช่เบาๆ เชียวนะ ส่วนรพียืนกรานว่าจะไม่ช่วย เขาขออุ้มหลานชายเท่านั้น “อุ๊ย! แม่ลืมซื้อเครื่องประดับให้หนูเพียง”สิรินนภาเอามือทาบอกหันมาบอกลูกสะใภ้ด้วยสีหน้าหน
หลังจากวันนั้นเพียงฟ้าก็ต้องจำใจย้ายมาอยู่กับคนใจร้ายอย่างอาทิตย์ และทุกๆ คืนชายหนุ่มก็เรียกร้องตักตวงหาความสุขจากร่างกายเธอไม่ว่างเว้นแม้กระทั่งเช้านี้ ชายหนุ่มรู้ทั้งรู้ว่าเธอมีเรียนก็ยังไม่วายโดนรังแกอีกรอบตอนเช้า ทำให้เพียงฟ้าเข้าเรียนสายจนได้รถยนต์คนหรูจอดสนิทหน้าตึกคณะศิลปกรรมศาสตร์ และก็เรี
“เพียงน้อยของพี่เป็นเด็กดื้อตั้งแต่เมื่อไหร่กัน”อาทิตย์ใช้โทนเสียงอบอุ่นพูดกับเพียงฟ้าราวกับกำลังเอ็นดูเด็กตัวน้อยๆ หากเป็นก่อนหน้านี้หญิงสาวก็คงจะเคลิบเคลิ้มไปกับสิ่งที่ชายหนุ่มสร้างขึ้น แต่ตอนนี้เธอตาสว่างแล้ว“อย่านะ”คนตัวเล็กพยายามดิ้นรน มือหนาเอื้อมมาลูบไล้แก้มนวลเนียน ค่อยๆ ไล่ลงมาตามลำคอขาว
หลายนาทีแล้วที่อาทิตย์จดจ้องคนหน้าหวาน ซึ่งนอนหลับตาพริ้มอยู่ในอ้อมกอด เพียงฟ้าน่ารักไปหมดทั้งตัวจนเขาอดใจไม่ไหวรังแกเธอแทบทั้งคืน หากคนตัวเล็กไม่สลบคาอกไปเสียก่อนชายหนุ่มก็ไม่รู้ว่าจะหยุดตัวเองได้ตอนไหนมือหนาเกลี่ยไรผมออกจากแก้มนวลแล้วก้มลงไปหอมฟอดใหญ่อย่างนึกมันเขี้ยว เรือนร่างสาวช่างหอมหวานเกินใ
“มะ ไม่นะ อื้อออ…”ก่อนเสียงห้ามจะเปลี่ยนเป็นเสียงคราง เมื่ออาทิตย์ใช้ริมฝีปากร้ายครอบครองเนินเนื้อสาวกึ่งกลางกายของเธออย่างน่าอาย เพียงฟ้าทนมองภาพอดสูนั้นไม่ไหว จึงหันหน้าหนีปล่อยหยดน้ำตาให้ไหลรินลงมาไม่ขาดสายลิ้นร้อนๆ ละเลียดชิมเพียงน้อยทีละนิด มือแกร่งก็จับยึดสะโพกงอนงามเอาไว้ เมื่อคนตัวเล็กเอาแ





![เรื่องครั้งหนึ่ง ครั้งนั้น [PWP]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

