INICIAR SESIÓN“หอมจัง” พอลับตาคนเท่านั้นแหละ อาทิตย์ก็สวมบทคนหื่นทันที ชายหนุ่มเข้ามาสวมกอดร่างบาง ไล้ริมฝีปากนุ่มไปตามซอกคอขาวดูดเม้มจนเกิดรอยแดง“อื้อออ พี่อาทิตย์หยุดคิดเรื่องใต้สะดือสักสิบนาทีได้ไหมคะ เพียงช้ำไปหมดแล้วนะ”ก็อาทิตย์เอาเปรียบเธอแทบทุกครั้งที่มีโอกาส จะไม่ให้เพียงฟ้าบอบช้ำได้อย่างไร นี่วันๆ ชาย
อัสนีมองหน้าหลานชายทีหนึ่งแล้วหันมามองนาฬิกาข้อมือทีหนึ่ง สลับกันอย่างนี้มาร่วมครึ่งชั่วโมงด้วยความร้อนใจ แต่คนที่เขารอคอยก็ไม่ลงมาเสียที พลางนึกว่าสองสามีภรรยาคู่นั้นในใจ นี่จะไม่เอาลูกเต้ากันแล้วใช่ไหม เข้าหอห่าเหวอะไร ข้ามคืนข้ามวันขนาดนี้“ตะวันครับ ไปทำงานกับลุงดีกว่า”หนูน้อยตะวันละสายตาจากของ
เธอเชื่อว่าอาทิตย์เย็นไม่ได้จริงๆ ขนาดชุดเจ้าสาวที่สวมใส่อยู่ถูกช่วงชิงไม่ตั้งแต่เมื่อไหร่ เพียงฟ้ายังไม่รู้ตัว สมองตอนนี้ขาวโพลนไปหมด อาจเป็นเพราะไฟปรารถนาที่ชายหนุ่มจุดประกาย เนื้อตัวเพียงฟ้าถึงได้เร่าร้อนถึงปานนี้“เรายังไม่ได้อาบน้ำกันเลยนะคะ”ใบหน้าหล่อเหลาผละออกจากซอกคอขาว ไล่สำรวจร่างบอบบางทุ
อาทิตย์ไม่ปล่อยเวลาให้ยืดเยื้อไปนานกว่านี้ แค่สี่ปีที่เขากับเพียงฟ้าต้องพรากจากกันเพราะความโง่งมไม่รู้หัวใจตัวเองก็มากเกินพอแล้ว หลังจากชายหนุ่มออกจากโรงพยาบาลได้ไม่นาน งานแต่งงานต้อนรับสะใภ้คนเล็กเข้าตระกูลโชติธนกิจก็ถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ที่โรงแรมของครอบครัวขนาดเพียงฟ้ายังไม่คาดคิดว่างานจะออกมาอ
“ทำไมพ่ออาทิตย์ยังไม่ตื่นอีกล่ะครับ ตะวันมาทีไรก็ไม่ตื่นสักที”หนูน้อยตะวันปีนขึ้นไปบนเตียงคนไข้แล้วบ่น มาทีไรคนเป็นพ่อไม่ยอมตื่นมาคุยกับเขาสักที พ่ออาทิตย์หลับไปหลายวันแล้วนะตะวันคิดถึง อีกเดี๋ยวคุณย่าก็คงมารับกลับแล้วพ่อจะไม่ตื่นมาคุยกับตะวันจริงๆ เหรอ“พ่อเขาเหนื่อย อยู่พักผ่อนอีกหน่อยก็ตื่นแล้วค
กว่าคุณหญิงสิรินนภาจะโปรยเงินในบัญชีธนาคารจนพอใจ อาทิตย์กับอัสนีก็หอบหิ้วของจนเต็มสองแขนพากันเดินตัวเอียงอย่างน่าสงสาร ของทั้งหมดพอรวมแล้วไม่ใช่เบาๆ เชียวนะ ส่วนรพียืนกรานว่าจะไม่ช่วย เขาขออุ้มหลานชายเท่านั้น “อุ๊ย! แม่ลืมซื้อเครื่องประดับให้หนูเพียง”สิรินนภาเอามือทาบอกหันมาบอกลูกสะใภ้ด้วยสีหน้าหน
อาทิตย์ลุกออกจากเตียงเมื่อแน่ใจว่าเด็กชายตะวันนอนหลับสนิทแล้ว วันนี้เป็นอีกหนึ่งวันที่เขารู้สึกว่าได้เข้าใกล้หัวใจแม่ของลูกได้อีกหนึ่งก้าว ไม่ได้คาดหวังว่าเพียงฟ้าจะให้อภัย แค่หญิงสาวอ่อนลงและเลิกเย็นชาใส่เขา แค่นี้ก็พอใจแล้วเสียงฟ้าร้องมาพร้อมทั้งลมและฝนพากันเทกระหน่ำลงมาด้านนอก ทำให้เด็กชายตัวจิ๋
เพียงฟ้าพยายามควบคุมสีหน้าให้เป็นปกติที่สุด นี่ถ้าเกิดร้องไห้ตรงนี้ได้ เธอคงทำไปแล้ว ตั้งแต่เดินเข้ามาในงาน คุณหญิงสิรินนภาแนะนำว่าเธอเป็นลูกสะใภ้กับคนรู้จักไปแล้วไม่รู้กี่คน หญิงสาวไม่กล้านับ กว่าจะหลุดมาได้ก็เกือบจะร้องไห้ออกมาจริงๆ ไม่ใช่เพราะรังเกียจครอบครัวโชติธนกิจแต่อย่างใด เพียงฟ้าแค่คิดว่า
ร่างสูงอุ้มคนในอ้อมกอดเข้ามาด้านในห้องพักที่ซ่อนอยู่ด้านหลังห้องทำงาน ซึ่งในนี้มีพื้นที่อำนวยความสะดวกครบครันไม่เว้นแม้แต่ห้องอาบน้ำ “น้องเพียงครับ ยืนไหวไหม ให้พี่ถอดชุดให้นะจะได้เปลี่ยนชุดกัน”อาทิตย์วางร่างบางลงในห้องอาบน้ำพื้น ปลดเสื้อสูททั้งสามตัวที่คลุมร่างเล็กไว้มิดชิดออก ชุดแม่บ้านเปียกชุ่ม
นวลจันทร์มองเด็กสาวที่เอาแต่นั่งถอนหายใจทิ้งมาร่วมครึ่งชั่วโมงด้วยความเป็นห่วง ครั้งแรกที่รู้ว่าเด็กสาวที่ตนคอยช่วยเหลือมีความเกี่ยวข้องกับเจ้าของโรงแรมที่ทำงานอยู่ใจแทบวาย ยิ่งพอได้รับรู้เรื่องราวที่เพียงฟ้าปิดเงียบมาตลอดยิ่งจะเป็นลม เกิดมาจนอายุห้าสิบปีก็พึ่งเคยพบเจอเรื่องราวชีวิตจริงที่ยิ่งกว่าละ







