로그인공유
ระเบิดเวลา.!
게시일:
2026-05-22 10:28:27
최신 챕터
เมียผมกับลุง ระเบิดเวลา.!
พงษ์จ้องมองหน้าจอมือถือในมือด้วยสีหน้าเคร่งเครียด คิ้วขมวดมุ่นจนแทบจะชนกัน แสงสว่างจากหน้าจอกระทบลงบนใบหน้าของเขาที่เริ่มถอดสี เมื่อภาพและเสียงที่เคลื่อนไหวอย่างเร่าร้อนนั้นปรากฏขึ้นชัดเจนทั้งตาและหู“อูยยย... ซี้ดดด... ผัวขา เมียไม่ไหวแล้ว... จะ...จะแตกอีกแล้ว...”หญิงสาวรูปร่างระหงในสภาพเปลือยเปล่าที่นอนหงายแยกขากว้าง ร่างกายกระเด้งกระดอนไปตามแรงกระแทกกระทั้นของชายวัยกลางคนคนหนึ่งที่ประกบอยู่กลางลำตัวของเธอ ท่วงท่าที่สำส่อนและเสียงครวญครางนั้นทำเอาพงษ์รู้สึกเหมือนถูกน้ำร้อนลวกเข้าไปถึงทรวง“อาาา... อีพลอย... หีมึงตอดควยกูดีจัง... ซี้ดดด...”เสียงชายคนนั้นเรียกชื่อเมียสาวของเขาชัดเจน... เมียที่เขาเพิ่งจะยืดอกประกาศตัวกับกลุ่มเพื่อนไปเมื่ออาทิตย์ที่แล้วนี่เอง พงษ์จ้องหน้าจอเขม็งจนกระทั่งคลิปสั้น ๆ นั้นจบลง เขาค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองสิงห์ เพื่อนสนิทที่ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยหัวใจที่สั่นคลอนพอกับมือที่สั่นเทายามยื่นมือถือคืนให้เพื่อน“ตอนแรกกูคิดว่าคนหน้าเหมือน... แต่พอได้ยินลุงเชิดแกเรียกชื่อ กูเลยแน่ใจว่ะ” สิงห์พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง แววตาเต็มไปด้วยความกังวลที่เห็นเพื่อนสนิทกำลังจะเสียผู้เสี
เมียผมกับลุง เช้าวันใหม่ของชีวิต.!
พลอยเดินกลับเข้าห้องด้วยความรู้สึกที่ก้ำกึ่งระหว่างความเบาหวิวในอกเหมือนยกภูเขาออกไป กับความใจหายที่วูบเข้ามาเป็นระลอกยามนึกถึงสิ่งที่เธอเพิ่งสลัดทิ้งไปอย่างไม่ใยดี เสียงอึกทึกครื้นเครงภายในห้องยังคงดังต่อเนื่องราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เพื่อนฝูงกลุ่มใหม่ของเธอยังคงดื่มกินและหัวเราะร่า โดยไม่มีใครสังเกตเห็นแววตาที่หม่นแสงลงเล็กน้อยของ "เมียเพื่อน" คนสวยเลยสักคนเธอค่อย ๆ ปิดประตูห้องลงเบา ๆ ราวกับจะปิดตายอดีตไว้ข้างหลัง ก่อนจะหันไปพบกับสายตาของพงษ์ที่เฝ้ามองเธออยู่ก่อนแล้วเงียบ ๆ สายตาคู่นั้นดูนิ่งลึกและเต็มไปด้วยคำถามที่ไม่ได้ถูกเอ่ยออกมา พงษ์ทำทีเป็นหันไปยกไม้ยกมือสรวลเสเฮฮากับกลุ่มเพื่อนเป็นระยะตามมารยาทเจ้าภาพ แต่เขาก็ไม่เคยละสายตาไปจากปฏิกิริยาของพลอยได้นานเลยพลอยขยับกายเข้าไปนั่งลงข้าง ๆ พงษ์อย่างเอาใจ เธอพยายามแสดงความใกล้ชิดเพื่อตอกย้ำสถานะของตัวเองในตอนนี้ แม้จะรู้สึกอึดอัดจนหายใจไม่อั่วท้องกับสายตาของเขาที่ลอบมองมาอย่างจับผิดเป็นระยะ แต่เธอก็เลือกที่จะปั้นหน้าเฉยเมยเธอหันไปแกล้งส่งเสียงหัวร่อต่อกระซิก สนุกสนานไปกับเรื่องตลกของคนในวงเหล้าประหนึ่งว่าเรื่องที่เกิดขึ้นหน้าประตูห
เมียผมกับลุง ขอฟังจากปากเธอ.!
ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก...เสียงไม้กระทบไม้เพียงไม่กี่ครั้ง กลับทำลายจังหวะความครึกครื้นภายในห้องเช่านั้นลงอย่างฉับพลัน ประตูแง้มออกช้าๆ พร้อมกับการปรากฏตัวของชายแปลกหน้าที่ตาแดงก่ำด้วยฤทธิ์สุรา กลิ่นเบียร์และไอร้อนจากการสังสรรค์โชยออกมาปะทะหน้าของนนท์ราวกับจะตอกย้ำว่าเขากำลังยืนอยู่คนละโลก“มาหาใครครับ?” ชายคนนั้นถามด้วยน้ำเสียงยานคาง สายตาที่พร่าเลือนยังไม่ค่อยโฟกัสมาที่เขานักนนท์ไม่ตอบ เขาไม่ได้มองคนเปิดประตูด้วยซ้ำ แต่กลับส่งสายตาข้ามไหล่นั้นลอดเข้าไปในห้อง... ภาพที่เห็นคือความสุขแบบที่นนท์ลืมไปแล้วว่าเคยสัมผัสครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ โต๊ะญี่ปุ่นตัวเตี้ยกลางห้องเต็มไปด้วยขวดแอลกอฮอล์และเศษกับแกล้ม ชายหญิงร่วมวงสนทนากันอย่างออกรส และท่ามกลางความวุ่นวายนั้น พงษ์นั่งอยู่มุมห้อง สายตาคมปลาบของมันเหลือบมาสบกับนนท์นิ่ง... ไม่ได้เบือนหนี ไม่มีความเกรงใจ มีเพียงความถือดีของผู้ชนะที่ครองชัยชนะอยู่เต็มมือ“ผมมาหาน้องพลอยครับ”น้ำเสียงของนนท์เบาหวิวราวกับจะปลิดปลิวไปตามลม แต่มันกลับกรีดพรรณรายความเงียบจนทุกคนในห้องหันมามองเป็นตาเดียว“พลอย มีคนมาหา!” หนึ่งในหญิงสาวตะโกนไปทางห้องน้ำที่เปิดค้างไว้
เมียผมกับลุง การตัดสินใจของเมียรัก.!
ลุงชูเดินถือขันน้ำกลับมาจากห้องน้ำรวมด้วยท่าทางที่สดชื่นผิดกับทุกวัน กลิ่นสบู่อ่อน ๆ ยังติดกาย คืนที่ผ่านมาแกได้นอนอิ่มเต็มตื่นเพราะไม่ต้องเสียพลังงานไปกับเกมกามที่เคยทำเป็นประจำกับหลานสะใภ้ในช่วงที่แกและพลอยหยุดงานตรงกัน แต่บัดนี้มันกลายเป็นเรื่องที่แกเริ่มจะชาชินไปเสียแล้วที่แกแทบจะไม่ได้เจอหน้าหาลานสะใภ้คคนนั้นเหมือนที่เคยเป็นมา ตั้งแต่มีหนุ่มที่ชื่อพงษ์ก้าวเข้ามาแทรกกลาง ความเงียบเชียบในห้องเช่าช่วงที่นนท์ออกไปทำงานคือสิ่งที่แกต้องพบเจออยู่เป็นประจำมือหนาหยาบกร้านบิดลูกบิดประตูสีโครเมียมที่เก่าจนถลอก ดึงบานประตูไม้สักคร่ำครึออกกว้าง ก่อนจะก้าวเข้าไปในห้องที่แกถือเป็นรังนอนมาค่อนชีวิต “อีพลอย!”ทันทีที่เสียงประตูปิดลง ลุงชูถึงกับหยุดกึก ชยงักค้่งอยู่กับที่ คิ้วขมวดมุ่นแทบจะชนกัน แกมองภาพตรงหน้าด้วยความไม่เข้าใจ ร่างบางของพลอยกำลังนั่งหันหลังให้กับประตู บัดนี้กำลังสาละวนอยู่กับการจัดกระเป๋าผ้าสีน้ำเงินใบใหญ่ด้วยท่าทางรีบร้อนที่ว่างอยู่ตรงหน้า เสื้อผ้ากองพะเนินถูกยัดลงไปอย่างไม่เป็นระเบียบ เสียงรูดซิปดังบาดหูท่ามกลางความเงียบพลอยสะดุ้งสุดตัว จากเสียงเรียกของแก เธอเงยหน้านมองมาท
เมียผมกับลุง ความสัมพันธ์ที่ต้องทบทวน!
นนท์ทรุดกายลงนั่งบนเก้าอี้พลาสติกอย่างช้า ๆ ราวกับร่างกายไร้เรี่ยวแรงจะทรงตัว สายตายังคงถูกตรึงไว้ที่ใบหน้าชื่นมื่นของพลอย ภาพเมียรักที่หัวเราะร่าจนตาปิดและซบศีรษะลงกับไหล่หนาของพงษ์อย่างออดอ้อนในบางจังหวะ มันเป็นภาพที่งดงามแต่น่ารังเกียจที่สุดในความรู้สึกของเขาตอนนี้เขาหันกลับมามองหน้าลุงชู ชายแก่เม้มปากแน่นจนเหยียดเป็นเส้นตรง แววตาที่เคยกร้านโลกกลับเต็มไปด้วยความเครียดขรึม“มึงจะเอายังไง...” ลุงชูถามขึ้นด้วยเสียงแผ่วเบาแต่หนักแน่นในความหมายนนท์ไม่ตอบ เขาหยิบมือถือขึ้นมาด้วยมือที่สั่นน้อย ๆ พิมพ์ข้อความสั้น ๆ ลงไปว่า “นอนรึยังพลอย พี่คิดถึง” ก่อนจะกดส่งออกไป แล้วเงยหน้าขึ้นจ้องมองการกระทำของเมียรักผ่านกลุ่มควันไฟอีกครั้งเขายังเห็นพลอยกำลังเม้าท์มอยออกรสชาติกับเพื่อนในกลุ่มอย่างเริงร่า เธอเหมือนนกที่เพิ่งหลุดจากกรงทอง จนกระทั่งเธอเหลือบไปเห็นแสงสว่างจากหน้าจอมือถือที่วางอยู่บนโต๊ะ พลอยเอื้อมมือไปหยิบมันขึ้นมาอ่าน... นนท์เห็นชัดเจนว่าเธอไม่ได้มีความตกใจแม้แต่นิดเดียวเธอกลับหันไปส่งยิ้มหวานหยดให้พงษ์ที่นั่งข้าง ๆ เหมือนจะขอกำลังใจหรือแชร์ความขบขันบางอย่าง ก่อนจะก้มลงพิมพ์ข้อความตอบก
เมียผมกับลุง หัวใจสลาย!?
ภายในห้องเช่าแคบๆ บรรยากาศเงียบเหงาจนได้ยินเพียงเสียงใบพัดของพัดลมตั้งโต๊ะตัวเก่าที่ส่ายไปมาอย่างสม่ำเสมอ ลุงชูนั่งเอนหลังพิงผนังห้องอยู่บนฟูกในมุมประจำของแก หัวพิงผนังปูนเย็นชืด สายตาเหม่อลอยมองไปยังนนท์ หลานชายแท้ๆ ที่นั่งก้มหน้าอยู่กับจอมือถืออยู่อีกมุมห้อง ประหนึ่งหลุดเข้าไปอยู่ในโลกส่วนตัวเพื่อหลีกหนีความจริงที่น่าอึดอัด“คืนนี้อีพลอยมันจะกลับมานอนห้องมั้ยวะ?” ลุงชูทำลายความเงียบขึ้นมาห้วนๆ น้ำเสียงแฝงความหิวโหยในกามรส แกหวังใจว่าคืนนี้ที่แกหยุดงาน แกจะได้มีโอกาสเสพสวาทกับหลานสะใภ้คนสวยให้สมใจอยากเหมือนที่เคยนนท์เงยหน้าขึ้นจากจอมือถือช้าๆ มองไปทางลุงด้วยสายตาที่เรียบเฉยจนดูเย็นชา “มันบอกว่าเลิกงานแล้วจะไปค้างกับพี่พงษ์... จะกลับก็คงเช้านั่นแหละลุง”นนท์ตอบออกไปเสียงราบเรียบ ราวกับว่าการที่เมียตัวเองไปนอนค้างอ้างแรมกับผู้ชายคนอื่นเป็นเพียงเรื่องกิจวัตรประจำวันที่แสนปกติ“แม่งเอ๊ย! อดอีกแล้วกู!” ลุงชูสบถออกมาอย่างหัวเสียพลางส่ายหัวไปมาด้วยความหงุดหงิดที่คืนนี้ต้องนอนกำลำควยตัวเองแทนที่จะได้กำสะโพกของพลอย“ช่วงนี้มันไม่ค่อยนอนห้องเลยนะ... ไอ้เหี้ยพงษ์นั่นมันมีดีอะไรนักหนาวะ อีพลอยม
다른 추천
