LOGINShare
เมื่อพายุโหมกระหน่ำ.!
publish date:
2026-05-24 00:59:50
Latest chapter
เมียผมกับลุง ความรัก ความเข้าใจ การให้อภัย.!
นนท์ชะงักงัน ร่างกายที่เคยแข็งทื่อราวกับหินผาพลันสั่นสะท้านขึ้นมาอย่างไม่อาจควบคุม เขาเงยหน้าขึ้นมองอี๊ดด้วยแววตาของคนที่เพิ่งจะตื่นจากฝันร้ายเพื่อมาพบกับความจริงที่ร้ายกาจยิ่งกว่า แววตาคมเข้มคู่นั้นสั่นระริกด้วยความสับสนและหวาดหวั่นในสิ่งที่เขากำลังจะได้ยิน“อี๊ด... อี๊ดหมายความว่ายังไง?” นนท์โพล่งออกมาอย่างร้อนรน น้ำเสียงที่เคยพยายามข่มให้มั่นคงกลับพร่าขาดเป็นห่วง ๆ“ก็หมายความว่า... มันไม่ได้อยากจะทิ้งพี่ไปอยู่กับไอ้พี่พงษ์นั่นหรอก แต่มันจำเป็นต้องไปน่ะสิ!” อี๊ดจ้องตานนท์กลับอย่างไม่ลดละ แววตาของเธอนอกจากความสลดรันทดแล้ว ยังมีความขุ่นเคืองแฝงอยู่ลึก ๆ ที่เห็นนนท์มองข้ามความจริงข้อนี้ไป “อยากรู้ไหมว่าทำไม?”“ทำไม!” นนท์ถามสวนกลับมาทันควัน หัวใจของเขาเต้นระรัวจนเจ็บแปลบในอก“เพราะมันไม่ต้องการให้พี่กับลุงชูต้องตกงาน และต้องเสียชื่อเสียงเพราะมันยังไงล่ะ!” อี๊ดพ่นความจริงออกมาด้วยน้ำเสียงที่เข้มและจริงจัง ราวกับจะตอกย้ำให้มันฝังลึกลงไปในจิตใต้สำนึกของนนท์ “ไอ้พี่พงษ์มันรู้จักหัวหน้าพี่... อันนี้พี่รู้หรือเปล่า?”นนท์นิ่งอึ้งไปครู่ใหญ่ ก่อนจะค่อย ๆ ส่ายหน้าช้า ๆ คิ้วหนาขมวดมุ่นจนแทบจะ
เมียผมกับลุง ความจริงที่สุดรันทด.!
ท่ามกลางแสงแดดยามบ่ายที่ทอแสงอ่อนลง ลมพัดเอื่อยพัดพากลิ่นหอมจาง ๆ ของยอดหญ้าและผิวน้ำในสวนสาธารณะอันกว้างขวาง นนท์ทรุดกายลงนั่งเอนหลังพิงโคนต้นไม้ใหญ่ต้นเดิมที่แผ่กิ่งก้านสาขาให้ร่มเงาอย่างอาทร เขาจ้องมองไปยังผืนน้ำนิ่งสงบที่มีจักรยานน้ำรูปหงส์สีขาวสะอาดตาหลายลำกำลังลอยล่องอยู่ไกล ๆสายตาของเขาจับจ้องไปที่คู่รักหนุ่มสาวคู่หนึ่งที่กำลังปั่นจักรยานน้ำลำนั้นอย่างสนุกสนาน เสียงหัวเราะสดใสและเสียงตะโกนหยอกล้อของทั้งคู่ดังก้องมาตามลม มันช่างเป็นภาพที่ทิ่มแทงใจนนท์อย่างรุนแรง เพราะมันช่างเหมือน... เหมือนเขากับพลอยในวันแรก ๆ ที่เคยมาที่นี่ด้วยกันเหลือเกินในหัวของนนท์ ภาพซ้อนทับเริ่มปรากฏขึ้น ราวกับกาลเวลาถูกหมุนย้อนกลับไป เขายังจำวันนั้นได้ดี วันที่เขาและพลอยตกลงใจกันว่าจะลองลงไปเล่นเจ้าหงส์ขาวนั่นเป็นครั้งแรก พลอยในชุดกระโปรงตัวเก่งที่ดูร่าเริงสดใสพยายามจะก้าวลงเรือด้วยท่าทางเก้ ๆ กัง ๆ จนเขาต้องรีบเอื้อมมือไปคว้าข้อมือเล็ก ๆ นั่นไว้แน่น ความอบอุ่นจากฝ่ามือในวันนั้นยังคงติดตรึงอยู่ในความรู้สึกเขาจำได้ถึงเสียงหัวเราะที่พลอยแกล้งปั่นจนเขาตามไม่ทัน จำได้ถึงหยาดเหงื่อที่ซึมตามไรผมของเธอ และแวว
เมียผมกับลุง ความจริงหลังความอัปยศ!
ภายในแคนทีนของห้างสรรพสินค้าช่วงพักเที่ยง กลิ่นอาหารคละคลุ้งไปกับเสียงพูดคุยเซ็งแซ่ แต่ที่มุมลึกสุดซึ่งอับสายตาผู้คน พงษ์ นั่งก้มหน้าก้มตาอยู่ลำพัง มือที่ถือช้อนสั่นเทาน้อย ๆ ขณะตักข้าวเข้าปากอย่างแกน ๆ เขาเลือกโต๊ะที่ติดเสาและห่างไกลจากจุดรวมสายตาที่สุด เพราะตลอดสองสัปดาห์ที่ผ่านมา โลกของพงษ์แคบลงจนเหลือเพียงปลายจมูกตัวเองข่าวฉาวเรื่องคลิปหลุดของพลอย แม้จะเริ่มซาลงไปตามกาลเวลา แต่ในความรู้สึกของพงษ์ เขายังคงได้ยินเสียงหัวเราะเยาะคิกคัก และสัมผัสได้ถึงสายตาเหยียดหยามที่ทิ่มแทงแผ่นหลังอยู่ตลอดเวลา ศักดิ์ศรีลูกผู้ชายที่เขาเคยทระนงนักหนา บัดนี้ดูเหมือนจะถูกป่นจนเป็นผงเพียงเพราะเมียที่เขาเพิ่งประกาศตัวออกไปอย่างภาคภูมิใจ กลับกลายเป็นนางเอกหนังผู้ใหญ่ให้คนทั้งห้างเอาไปดูเล่นในกลุ่มแชทครืด...เสียงเก้าอี้พลาสติกฝั่งตรงข้ามถูกดึงออกอย่างแรงจนเกิดเสียงดังแสบแก้วหู พงษ์สะดุ้งสุดตัว หัวใจเต็นรัวด้วยความหวาดระแวง เขาเงยหน้าขึ้นมองแขกที่ไม่ได้รับเชิญด้วยสายตาลอกแลก“นั่งด้วยได้มั้ย?”น้ำเสียงนั้นใสแต่แฝงไปด้วยความแข็งกร้าว และยังไม่ทันที่พงษ์จะอ้าปากอนุญาต หญิงสาวตรงหน้าก็หย่อนก้นลงนั่งทันที กร
เมียผมกับลุง ตัดเยื่อขาดใย.!
พลอยมองนนท์ด้วยแววตาที่น่าเวทนา น้ำตายังคงไหลพรากอาบแก้มลงมาเป็นสายสม่ำเสมอ เธอเริ่มก้าวเท้าเดินเข้าหาอดีตผัวรักช้า ๆ อย่างลืมตัวด้วยความโหยหาอ้อมกอดที่อบอุ่นที่สุดในชีวิต แต่นนท์กลับขยับเท้าถอยห่างออกไปโดยสัญชาตญาณ ท่าทางที่เขาพยายามเว้นระยะห่างทำให้พลอยชะงักกึก ความรู้สึกเหมือนถูกผลักให้ตกเหวซ้ำสองทำให้นิ้วมือของเธอจิกเกร็ง“พี่นนท์... พลอยผิดไปแล้ว พลอยขอโทษจริง ๆ จ้ะพี่”พลอยพร่ำคำขอโทษซ้ำแล้วซ้ำเล่า แววตาที่สั่นระริกนั้นดูเปราะบางเหมือนแก้วที่จวนจะแตกสลาย เธออยากจะเข้าไปซบที่อกของเขาใจจะขาด“มันเกิดอะไรขึ้นเหรอพลอย...”นนท์ถามเสียงแผ่ว น้ำเสียงนั้นมีความรวดร้าวปนอยู่ในทุกพยางค์ที่เปล่งออกมา เขาสับสนไปหมดว่าทำไมผู้หญิงที่เคยเดินจากเขาไปอย่างทระนงในวันนั้น ถึงกลับมาในสภาพที่แหลกเหลวได้ขนาดนี้“เขา... เขาไม่ได้รักพลอยเหมือนที่พลอยเข้าใจ พี่พงษ์เขาเห็นแก่ตัว... พี่นนท์ พลอยขอกลับมาอยู่กับพี่เหมือนเดิมได้ไหมจ๊ะ? จะให้พลอยทำยังไงก็ได้ พลอยยอมทุกอย่างเลยพี่...”พลอยร้องขออย่างหมดทางสู้ สีหน้าและท่าทางในตอนนี้ช่างแตกต่างจากตอนที่นนท์ไปหาเธอที่หอพักของพงษ์อย่างลิบลับ วันนั้นเธอคือหงส์ที่
เมียผมกับลุง นกปีกหัก.!
ภายในห้องเช่าแคบ ๆ ของลุงชูกับนนท์ บรรยากาศเช้านี้ยังคงอบอวลไปด้วยความนิ่งสนิท ลุงชูสาลวนอยู่กับการเลือกเสื้อผ้าชุดใหม่หลังจากก้าวออกมาจากห้องน้ำ หยดน้ำพราวที่ยังเกาะอยู่ตามผิวหนังกร้านแดดนั้นทำให้แกรู้สึกสดชื่นขึ้นมาบ้างเพียงชั่วครู่ในขณะที่นนท์ ซึ่งมีเพียงผ้าขนหนูพันกายเพียงผืนเดียว ในมือถือขันน้ำและเครื่องอาบน้ำเตรียมพร้อม เขาก้าวเท้าเปิดประตูออกไปทำภารกิจส่วนตัวด้วยท่าทางนิ่งสงบอาทิตย์กว่าแล้ว... ที่ห้องเช่าแห่งนี้เงียบเหงาลงจนน่าใจหาย ความน่ารักสดใสของพลอยที่เคยเป็นดั่งแสงสว่างเพียงหนึ่งเดียวที่ทำให้ห้องไม้เก่า ๆ แห่งนี้มีชีวิตชีวาได้อันตรธานหายไปแล้ว ลุงชูถอนหายใจยาวพลางมองไปรอบห้อง ทุกซอกทุกมุมยังมีเงาจาง ๆ ของความทรงจำที่พลอยเคยทิ้งไว้ แกยอมรับกับตัวเองว่าต้องใช้เวลาปรับตัวอีกพอสมควรทีเดียว กว่าจะคุ้นเคยกับความเงียบที่เข้ามาแทนที่เสียงเจื้อยแจ้วนั้นแกทรุดกายลงนั่งบนฟูกผืนเดิม แผ่นหลังอิงพิงผนังปูนที่เริ่มเย็นเยียบ เช้านี้แกเพิ่งจะเลิกงานกะกลางคืนมา เป็นช่วงเวลาที่แกต้องชาร์จพลังเพื่อเตรียมตัวกลับไปเข้าเวรอีกครั้งในคืนนี้พร้อมกับนนท์ ผู้เป็นหลานชายลุงชูทอดสายตามองตามหลังหลา
เมียผมกับลุง วิมานทราย.!
พลอยรู้สึกผิดหวังจนแทบจะยืนไม่อยู่ สิ่งที่เกิดขึ้นมันผิดคาดจากที่เธอเคยจินตนาการไว้กับชีวิตใหม่ที่แสนสวยงามอย่างสิ้นเชิง เธอเคยคิดว่าเธอจะได้รับความรักและการปกป้องจากพงษ์ เหมือนอย่างที่นนท์เคยทำให้เธอมาตลอดสี่ปีในความคิดของพลอย การที่คนเป็นผัวเมียกันต้องปกป้องกันและให้กำลังใจกันยามมีภัย คือเรื่องปกติพื้นฐานที่มนุษย์ควรจะทำต่อกัน แต่สำหรับพงษ์... แม้แต่คำพูดที่ฟังแล้วชื่นใจเพียงนิดเขาก็ยังไม่มีมอบให้เธอเลย มีเพียงคำซ้ำเติมที่กรีดลึกเข้าไปในความรู้สึก“แล้วตอนที่พี่แชร์คลิปพวกนี้ออกไป... ตอนนั้นพี่คิดอะไรอยู่?”พลอยตัดสินใจโพล่งสวนออกไปอย่างเหลืออด สายตาที่เต็มไปด้วยความผิดหวังจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของพงษ์ เพื่อทวงถามถึงมโนธรรมที่เขาน่าจะมีเหลืออยู่บ้าง แต่พงษ์กลับทำเพียงนิ่งเงียบ เขามองหน้าเธอด้วยแววตาที่พลอยไม่เข้าใจ แต่มันช่างเป็นแววตาที่หนาวเหน็บ ไร้ซึ้งความเห็นอกเห็นใจ ราวกับว่าเขาไม่ได้มองเธอเป็นเมียรัก แต่เป็นเพียง ‘ภาระที่น่าอับอาย’ ของเขาเท่านั้น“โอเค... พลอยเข้าใจละ!”เธอพูดขึ้นเบา ๆ พลางพยักหน้าช้า ๆ เหมือนคนเริ่มตาสว่างกับสถานการณ์ตรงหน้า น้ำตาใส ๆ ที่รื้นเอ่อยู่ก่อนหน้าบัดน
You may also like
นางบำเรอแสนรัก
ดวงดาวบนหาดทราย154.9K viewsเศรษฐีสาวขอเอาคืน
เกาลัดไม่หวาน79.2K viewsบอสเหวินรีบตามเร็ว! คุณภรรยาค่าตัวสามหมื่นล้าน
ถานฉี58.7K viewsเด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
ลำเจียก390.3K viewsเตียงอุ่น รอคุณอยู่นะ
เย้ายวน16 viewsเจ้าสาวร้ายเดียงสา
เย้ายวน25 viewsก็ห้องนายมันร้อน
เย้ายวน53 viewsชู้รักคุณนาย
เย้ายวน30 views
