เข้าสู่ระบบอีกด้านหนึ่ง...“ยินดีด้วยนะครับพี่ธารณ์ ผมดีใจกับพี่จริงๆ ครับ วันนี้พี่หล่อมากจริงๆ ครับ”“ขอบใจนายมากนะธีย์...ทุกวันพี่ไม่หล่อสำหรับนายหรือไง”“หล่อครับ แต่ว่าวันนี้พี่หล่อเป็นพิเศษครับ หน้าตาพี่สดใสดูมีความสุขไงครับ เลยดูหล่อมากกว่าปกติ”“แล้วนายล่ะธีย์ เมื่อไหร่จะแต่ง”“ก็เร็วๆ นี้แหละครับพี่ธา
3 เดือนต่อมา... ณ โรงแรมหรูระดับห้าดาว... งานวิวาห์สุดยิ่งใหญ่อลังการของคู่บ่าวสาวระหว่าง เอมิกา และ ธารณ์ อัครเมธี จัดขึ้นอย่างหรูหราสมฐานะ ทุกคนที่อยู่ในงานไม่ว่าจะเป็นแขกผู้ร่วมงาน นักธุรกิจ และคนในแวดวงสังคมต่างมาร่วมแสดงความยินดีกันถ้วนหน้า ห้องจัดเลี้ยงโรงแรมชื่อดังของตระกู
“คุณธารณ์!”“ครับผม”เสียงทุ้มขานรับตอบ ในขณะที่กำลังวางร่างอวบอิ่มลงบนเตียงกว้าง พร้อมกับแนบร่างทับคนตัวเล็กเอาไว้โดยไม่สนร่างบางที่ดิ้นเร่าอยู่ใต้ร่างของเขาเลยแม้แต่นิด ธารณ์กำลังทำในสิ่งที่หัวใจของเขาเรียกร้อง ถ้าเขาไม่ใช้วิธีนี้ ก็ไม่มีวันที่เขาจะได้เข้าถึงตัวเธอเป็นแน่ เธอเป็นของเขาแล้วและไม่มี
เอมิกาเดินย่องเข้าไปใกล้เขา เธอจะดูว่าเขาหลับจริงหรือเปล่า ดวงตากลมโตกวาดมองใบหน้าคมคายดวงตาของเขาปิดสนิท ลมหายใจสม่ำเสมอ สายตาของเธอไล่มองเขาไปเรื่อยๆ มองอย่างพินิจพิจารณาอย่างถี่ถ้วน ใบหน้าคมแลดูอ่อนเยาว์กว่าอายุจริงมาก ริมฝีปากหนาได้รูปเผยอเล็กน้อย บ่งบอกว่าเจ้าตัวคงหลับสนิทจริงๆในขณะที่ร่างอวบอิ
ณ ห้องทำงานใหญ่ของท่านประธาน... “ผมให้เวลาคุณกลับไปคิดก่อน เรื่องตำแหน่งงานใหม่ที่ผมเสนอให้คุณพร้อมกับเงินเพิ่มอีกเท่าตัว คุณลองไป...” “ไม่ค่ะ! ฉันตอบตรงนี้ และตอนนี้ได้เลย ว่าฉันไม่ต้องการตำแหน่งเลขาหน้าห้องของคุณ ไม่ว่าคุณจะเสนอเงินเท่าไหร่ ฉันก็ไม่สนใจค่ะ...อืม...แค่นี้ใช่มั้ย
“ใคร! ใครบอกนายว่าฉันจะไปกับนายอีก” “คุณเจ้หนีผมไม่พ้นหรอกครับ เจ้ต้องรับผิดชอบผมด้วย” “อุ้ย...ดูแล้วเจ้น่าจะไม่รอดเงื้อมมือของไอ้เอิร์ธจริงๆ นะ” “ซวยจริงๆ ชีวิตฉัน ไม่น่า*เล้ยยยยย”......................... ณ ร้านอาหารกึ่งผับแห่งหนึ่งใจกลางกรุงเทพฯ
“ว่าแล้วเชียว...อีนังนั่นมันต้องคอยจ้องจะ*เคลมผัวแก ฉันคิดไว้ไม่มีผิด…แหม…นังนี่มันร้ายจริงๆ ฉันบอกแกแล้วใช่มั้ย ว่าถ้าแกมัวแต่ลอยไปลอยมาไม่สนใจผัวแก สุดท้ายหมามันคาบไป*แดก” “ก็ธารณ์น่ะสิคะมี้ เข้าข้างมันด้วย หนำซ้ำยังจะให้มันเอาลูกของมันไปตรวจดีเอ็นเอว่าใช่ลูกของธารณ์หรือเปล่า ตาเครียดจัง
แผนกครีเอทีฟ... “เจ้...มายด์เข้าไปหาไอ้มิ้นท์ได้มั้ย มันไปนานมากเลยอ่ะ มายด์เป็นห่วงเพื่อนจัง ยิ่งมารู้ว่าคุณสิตาเธอกลับเข้ามาอีก ป่านนี้เพื่อนของมายด์จะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้ค่ะเจ้” “จะเข้าไปได้ยังไงกัน เจ้ว่า คุณธารณ์เธอคงไม่ปล่อยให้ยัยมิ้นท์เป็นอะไรหรอกมั้ง...อืม...ว่าแต่สามคนน
“งั้น ผมขอตรวจดีเอ็นเอแล้วกัน”มือหนากระชับไปที่ลำแขนของเธอทั้งสองข้าง พร้อมกับกวาดสายตามองดวงหน้าหวานที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม ลมหายใจร้อนเป่ารดไปที่หน้าผากของเธอ ‘สมกับที่น้องชายของเขาหลงเธอแล้ว เอาจริงๆ ยิ่งมองก็ยิ่งอยากจะค้นหาอะไรบางอย่างในตัวเธอ...ธารณ์ไม่รู้ว่ามันคืออะไร สำหรับความรู้สึกเขาตอนนี้..
ช่วงบ่ายของวันเดียวกัน... “นี่! ยัยมิ้นท์ฉันขอถามอะไรหล่อนหน่อย...หล่อนไปทำอะไรไม่ดีกับตระกูลอัครเมธีหรือเปล่า เมื่อตอนสายภรรยาคุณธารณ์เรียกหล่อนไปพบ...และตอนนี้หล่อนรู้มั้ยว่าใครเรียกหล่อนไปพบ” “ใครอีกล่ะเจ้...นี่ยัยมิ้นท์ก็พึ่งจะได้พักนะคะ คุณนายอัครเมธีอาละวาดบริษัทแทบแตก ตอนแ







