LOGINใครก็รู้ว่าลูกแม่ค้าส้มตำสุดแซ่บอย่าง 'นุ่มนิ่ม' แอบชอบ 'เฮียเล้ง' เจ้าของอู่ซ่อมรถท้ายซอย 'ถ้าลีลาดีถึงใจ จะเบิ้นให้มิดด้าม เอ้ย! มิดไมล์ แต่ขอเตือนไว้ก่อน ว่าเฮียเป็นผู้ชายพันธุ์แย่..แย่เน็ดๆ' ___________________ "อยากกินต้มเล้ง คงจะแซ่บน่าดู" "มีแต่ต้มตีน..ไก่จะแดกไหม น่ารำคาญ" "ผู้ชายด่าแปลว่าผู้ชายรัก สวยแบบนิ่มเฮียไม่ลองชิมหน่อยเหรอ ไม่ต้องใช้ต้องผงนัว ก็แซ่บมากนะบอกเลย" "รวบรวมความมั่นใจทั้งตระกูล เอาไว้ที่ตัวเองคนเดียวเลยหรือไง! ยัยเด็กแรด "
View More"เจ๊ติ๋ม เอาส้มตำปลาร้าแซ่บๆ"
"ได้เลย นั่งรอก่อนจ้า"
"ขอนัวๆ นะ อากาศร้อนอยากกินของแซ่บ"
"เดี๋ยวจัดให้นั่งรอก่อนนะ"
หมู่บ้านใกล้เมืองในแถบชุมชนแห่งนี้ มีบ้านหลังหนึ่ง เป็นบ้านไม้ 2 ชั้น โดยที่ลานหน้าบ้านใช้เปิดเป็นร้านส้มตำ ใครก็แห่แหนมาอุดหนุนเนื่องจากบริการอีกทั้งความเป็นกันเอง เจ้าของร้านชื่อว่า เจ๊ติ๋ม มีลูกสาวคนเดียว ผู้เป็นสามีได้ล้มหายตายจากเนื่องจากอุบัติเหตุเมื่อหลายปีก่อน จึงทำมาค้าขายลำพัง
"นิ่ม! มะละกอได้หรือยัง"
"ได้แล้วจ้าแม่"
"ทำไมชักช้ามาก เห็นไหมว่าลูกค้าเยอะ"
"ขูดมะละกอจนนิ้วจะเป็นตะคริวอยู่แล้วเนี่ย"
นุ่มนิ่ม เด็กสาว วัย 18ปี บริบูรณ์ เรียนจบมัธยมปลายหมาดๆ กำลังจะศึกษาเล่าเรียนต่อมหาวิทยาลัยอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า รูปร่างหน้าตาสวยงาม ผิวขาว ย้อมผมสีบอร์นสว่าง เนื่องจากกำลังอยู่ในช่วงวัยรุ่น มีนิสัยร่าเริงและมุ่งมั่นสุดๆ
"ร้านแม่มึงคนเยอะตลอดเลย" เมี่ยง เพื่อนสาวคนสนิทผมประบ่า น่ารัก พูดน้อย "ว่าแต่มึงเถอะ แปลกนะวันนี้ไม่ไปหา.."
"เดี๋ยวกูก็ไป รอแม่เผลอก่อน"
"แล้วอีคิมมันอยู่ไหนเนี่ย บอกจะมาหามึง ป่านนี้มันยังไม่โผล่หัวมาเลย จะเที่ยงวันอยู่แล้ว"
"มันก็คงเที่ยวเล่นแถวนี้แหละ"
คิม กายเป็นชาย แต่ใจเป็นหญิง เพื่อนสนิทคนสุดท้ายในกลุ่ม ซึ่งทั้งสามคนเรียนด้วยกันตั้งแต่ชั้นอนุบาล เรียกได้ว่าสนิทสนมกันมาก
"ตับไก่ไม้เท่าไหร่จ๊ะ" ลูกค้าเดินมายังเตาย่าง นุ่มนิ่มรีบมาขายแทนแม่ที่ต้องตำมะละกอ
"ไม้สามสิบบาทค่ะ"
"ฮะ? ไก่ไม้เล็กแค่นี้ทำไมแพงจัง"
"พรุ่งนี้เหลือไม้ 10 บาท ค่อยมาซื้อใหม่นะคะ"
"อะไรวะ ทำไมราคาไม่เท่ากัน"
"ร้านนี้ราคาขึ้นลงตามแต่ใจแม่ค้าค่ะ ฮ่าๆ"
ลูกค้าเกาหัวหงึกพร้อมเดินจากไป ที่จริงแล้วตับไก่ไม้ละ 10 บาทเท่านั้น แต่นุ่มนิ่มมองเห็นปริมาณที่เหลืออยู่ไม่มาก เนื่องจากเธอต้องการเก็บเอาไว้ทำบางอย่าง จึงรีบหยิบถุงแล้วนำตับไก่เข้าใส่ซ่อนไว้ด้านหลัง
"กูไปก่อนนะ" ถือโอกาสกระซิบบอกลาเพื่อนแล้ววิ่งแจ้นออกไป ตรงไปยังสถานที่คุ้นชิน
อู่ซ่อมรถ หลีเกี่ยวฮวด
"เฮียเล้งจ๋าาาา" เสียงเรียกของนุ่มนิ่มดังสนั่น จนลูกน้องหลายคนชะงักกับงานตรงหน้า ก่อนจะเหลือบมองซ้ายขวา แล้วถามคม เด็กฝึกงานของอู่ "เฮียเล้งไปไหนพี่คม"
"ไปเข้าห้องน้ำมั้ง"
"แปลว่าวันนี้เฮียอยู่ร้าน อิอิ มาไม่เสียเที่ยว"
"แล้วนี่หอบอะไรมาเยอะแยะ"
"ส้มตำไก่ย่างพร้อมกับตับไก่ของโปรดเฮีย"
ร้านอู่รถแห่งนี้อยู่ท้ายหมู่บ้าน ซอย4 ซึ่งเป็นซอยตัน ไม่มีขับผ่านให้กังวลใจ ภายในบริเวณมีบ้านหลังใหญ่อยู่ติดร้าน ด้านหน้าก็ไว้ใช้เปิดบริการต้อนรับกับซ่อมลูกค้า ด้านหลังก็เอาไว้เก็บเศษเหล็กซากรถที่พัง
เจ้าของคือ เล้ง หรือที่ใครเรียกว่า เฮียเล้ง ดูจากป้ายชื่อร้านก็รู้ว่าเป็นลูกครึ่งจีนแผ่นดินใหญ่ สูงขาวหน้าตาดีแถมกล้ามเป็นมัดสะท้านสะเทือนจิตใจ อายุย่าง 29ปี มีนิสัยกวนประสาท กล้าได้กล้าเสีย ชอบความสัมพันธ์แบบฉาบฉวย ไม่ผูกมัด
"ไม่ได้สั่ง" เสียงพูดอย่างหงุดหงิด ปรากฏว่าเป็นเฮียเล้งเดินออกมาจากประตูริมข้าง
"แต่นิ่มตั้งใจเอามาให้เฮียเลยนะ"
"ขโมยของแม่มาอีกแล้วล่ะสิ"
"รู้ใจตลอดเลยอะ"
เป็นแบบนี้แทบทุกวัน ที่นิ่มมักหอบส้มตำไก่ย่างมาถวายผู้ชายที่ชอบ แต่ไม่ว่าจะยังไงก็ดูท่าทางของเฮียเล้งไม่มีท่าทีว่าจะสนใจ เขาสั่งลูกน้องให้นำไปแกะกินกันตามสบาย ก่อนที่เจ้าตัวจะหยิบอุปกรณ์เพื่อซ่อมรถมอเตอร์ไซค์ต่อ
"ให้นิ่มช่วยนะเฮีย" รอยยิ้มหวานบาดใจ แต่กลับไม่ทำให้ชายหนุ่มอย่างเขาสะทกสะท้าน
"อยู่เฉยๆ อย่าวุ่นวาย"
"ก็ลูกน้องของเฮียกินข้าวกันอยู่ นิ่มช่วยเป็นลูกมือให้ได้"
"ไม่ต้องยุ่ง กลับบ้านไปได้แล้ว! ไอ้คม หยิบน้ำมันเครื่องมาใส่สิ" คำสั่งของเฮียเล้ง แต่ลูกน้องดันไม่ได้ยิน เขาก็นั่งก้มหน้าก้มตาซ่อมรถมอเตอร์ไซค์ที่ลูกค้าจะมารับในอีกสักพัก
นุ่มนิ่มมองซ้ายขวา ก่อนจะคว้าหยิบน้ำมันเครื่องที่ตั้งโชว์แล้วเทใส่ถังที่ฝาเปิดเอาไว้
ครึ่งชั่วโมงต่อมา
"ต้องขอโทษด้วยนะครับ พรุ่งนี้ผมจะซ่อมให้เสร็จแน่นอน" ปรากฏว่ารถที่นัดส่งลูกค้าน็อก เมื่อนุ่มนิ่มนำน้ำยาอย่างอื่นเทเข้าใส่แทนจนทำให้เกิดความเสียหาย
เฮียเล้งยกมือไหว้ขอโทษขอโพยลูกค้า ดีที่อีกฝ่ายยอมเข้าใจ จากนั้นก็ลากนุ่มนิ่มออกมายังหน้าร้าน
"บอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าก่อเรื่อง!!" เสียงตวาดดังลั่น "ช่วยทีไรบรรลัยทุกที"
"ก็เฮียไม่สอนนุ่มนิ่มบ้าง"
"สอนเพื่อ!"
"วันไหนที่นิ่มได้เป็นเมียของเฮีย แน่นอนว่า..ก็ต้องช่วยงานเฮียสิ"
"เลิกฝันสักที บอกแล้วไงว่าฉันไม่ได้ชอบเธอ"
ไม่ใช่ครั้งแรกที่ถูกปฏิเสธ ทันทีที่จะเดินหนีแต่ตัวเล็กก็คว้าแขนล่ำแล้ววิ่งอ้อมไปยืนขวางทางตะโกนดังลั่น "ฟังไว้นะ ว่านุ่มนิ่มคนนี้ จะจีบเฮียแค่สอง.."
"สองครั้ง"
"สองชาติ ชาตินี้กับชาติหน้า"
"ถุ้ยยยย! โว้ย กูจะบ้า"
"นิ่มชอบเฮียจริงๆ นะ ชอบมาตั้งแต่ยังไม่มีประจำเดือนเลย จนตอนนี้เป็นประจำเดือน พร้อมมีเพศสัมพันธ์"
ฟู่!!
ลูกน้องในอู่สำลักพ่นน้ำกระจัดกระจายพร้อมทั้งหัวเราะขบขำ แต่นุ่มนิ่มก็ไม่สนใจ เพราะยังคงหลงรักปักใจกับผู้ชายที่ชื่อเฮียเล้งเพียงคนเดียวเท่านั้น
ไม่ว่าใครจะมองยังไง เขาก็เป็นผู้ชายในฝัน..
นุ่มนิ่มยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ได้ครอบครอง
ร้านยาดองครองใจท่ามกลางบรรยากาศคึกคักที่ร้านยาดอง ร่างกำยำของเล้งนั่งโยกตัวไปมาด้วยความมึนเมา เนื่องจากวันนี้นัดลูกน้องมาสังสรรค์ แต่ทุกคนพากันกลับไปหมด เหลือเพียงเขาที่ยังรู้สึกสนุก“เมาขนาดนี้ไอ้นิ่มมันจะไม่แดกหัวเอาเหรอ”“ผัวต้องเป็นเท้าช้างหน้า อึ้ก อย่าให้เมียมามีอิทธิพลสิเจ๊!”“ศพที่แล้วกูก็เห็นพูดแบบนี้ ถ้ายังรักชีวิตก็รีบๆ กลับบ้านไปซะไป๊”“เสียระบบหมดเจ๊ อึ้ก นี่ ขอเหล้าเพิ่มหน่อ…”“ไอ้เฮียเล้ง!!” เสียงเกรี้ยวกราดดังขึ้นทำเอาร่างที่กำลังเมามายถึงกับสะดุ้งเขาไปมองภรรยาที่ขี่ซาเล้งมาด้วยสายตาพร่าเบลอ ก่อนจะยกมือไหว้“ดีค้าบเมีย มาทำไรอะ”“มาตามผัวกลับบ้าน! เมาเหมือนหมาเลยนะ!”ร่างเล็กถอนหายใจหนัก พร้อมข่มอารมณ์โกรธไว้ ก่อนจะจอดซาเล้งแล้วรีบลงมาแบกร่างหนาพากลับบ้านอู่ซ่อมรถหลีเกี่ยวฮวด“ทำไมต้องกินจนเมาขนาดนี้ด้วยเฮีย บ้านช่องไม่รู้จักกลับ นี่ถ้านิ่มไม่ไปตามเฮียจะยอมกลับบ้านไหม โตขนาดนี้ลูกเต้าก็มี”“โถ่ เมียจ๋า~” การแสดงออกยังคงดูไร้จิตสำนึก เนื่องจากเล้งเมาหนัก แต่ก็รับรู้ได้ว่าภรรยากำลังงอน“ถ้าเฮียยังเป็นแบบนี้อีกหน่อยจะไม่ได้ก้าวขาออกจากบ้านละนะ”“ไม่เอาหน่า แบบนั้นมันโห
เพราะร่างกายที่แข็งแรงกำยำ จึงอุ้มยกตัวเล็กได้อย่างง่ายดาย รีบเดินจ้ำอ้าวเข้าห้องนอนแล้ววางไว้ถอดเสื้อผ้าตัวเองจนเปลือยล่อนจ้อน สาวน้อยตั้งใจมอง ครั้งนี้จดจ้องอย่างจริงจัง เห็นท่อนลำยาวใหญ่กำลังแข็งชี้หน้า แค่เพียงสัมผัสเนื้อตัวก็รู้งาน ลำท่อนเอ็นเท่าแขนผงาดอย่างน่าเกรงขามหมับทันทีเขารีบจัดแจงท่า ลากนุ่มนิ่มนอนราบโดยวางหัวศีรษะเกยออกมาจากเตียงหนานุ่ม ผมยาวสลายปลิวไสวไร้แรงโน้มถ่วงปัดปลิวตามลม ก่อนที่เฮียเล้งจะยืนคร่อมหน้ายัดอาวุธยักษ์คู่กายเข้าใส่ในโพรงปาก กระแทกกระทั้นจนอีกฝ่สยกลืนน้ำลายแทบไม่ทัน ความใหญ่ยาวปิดกลั้นลมหายใจ ยิ่งแรงอัดกระทุ้งเอ็นมิดด้ามยิ่งทำให้รู้สึกอึดอัด น้ำเหนียวปนน้ำเสียวไหลย้อยออกมามุมปากเสียง อ่อก อ่อก ดังอยู่นานหลายนาทีเปาะ"อ๊วกกก~อัก~แค่กๆ" นุ่มนิ่มเหมือนกับจะสำลักออกมา เนื่องจากความเสียวที่ไม่สามารถกักเก็บได้ ทำให้เฮียเล้งพวยพุ่งน้ำกามเข้าใส่ จนล้นทะลักออกปาก"โทษทีมันเสียว""น้ำเฮียเยอะมาก นิ่มกินจนอิ่มแล้ว แค่ก""ช่วยไม่ได้ก็เธอมันน่าฟัด""ช่วยเบามือกับนิ่มสักนิดได้ไหมคะ""ไม่ได้หรอก ฉันมันคนร้อนแรงที่ชอบความเร้าใจ""ฮะ เฮีย"ใบหน้าสวยเลอะเทอะไปด้วยน้
"กูตัดสินใจจะไปทำงานต่อเมืองนอกเหมือนเดิมแล้วนะ รู้ข่าวทุกอย่างจากน้องหญิง ที่มึงตัดสินใจไปขวางงานแต่งพ่อตอนนี้มึงมีใจให้นุ่มนิ่ม""อืมมม ตามนั้นแหละ""ดีใจด้วยที่รู้ใจตัวเองสักที ปล่อยกูเคว้งจนได้ เฮ้อ~เป็นพระรองนี่ปวดใจทุกทีเลยสินะ""ขอให้มึงโชคดี ส่วนนุ่มนิ่มกูดูแลเอง ถึงจะมีมึงหรือไม่มีมึง กูก็จะดูแลนุ่มนิ่มเองอยู่ดี""ยังปากร้ายไม่เปลี่ยนเลยนะไอ้เฮียเล้ง ฮ่าๆ""แล้วนี่มึงบอกนุ่มนิ่มหรือยัง"ก่อนจะมาหาเพื่อนสนิทอย่างเล้ง ไทป์ เดินทางไปบ้านนุ่มนิ่มเพื่อเคลียร์ใจเป็นครั้งสุดท้าย แน่นอนว่าสาวน้อยยอมรับสารภาพว่าไม่สามารถพัฒนาความสัมพันธ์กับเขาได้แน่นอน จึงทำให้ตัดสินใจกลับไปญี่ปุ่นเดินตามความฝันต่อเองต่อไปส่วนหญิง น้องสาวของเพื่อนสนิทก็รู้ตัวเองว่าตอนนี้เป็นคนที่ไม่ใช่อีกต่อไป จึงจำยอมต้องตัดใจ ก่อนหน้าที่ไม่ตกลงปลงใจ เธอคุยอยู่กับดาราดังจึงแสดงความไม่ชอบพอเฮียเล้ง จนสุดท้ายก็ดันตกหลุมรักเขาจนได้แม้จะพยายามขัดขวางหรือทำทุกวิถีทางกลายเป็นว่าเฮียเล้งไม่สนใจ แววตาและท่าทีของเขาเปลี่ยนไปคงเพราะได้เจอกับความรักที่แท้จริงก่อนเปิดเทอมสอง เฮียเล้งชวนนิ่มออกทริป กับพรรคพวกรถมอเตอร์ไซใหญ่คั
แง้นนนน แง้นนนนนรถมอเตอร์ไซค์ที่จอดทิ้งไว้หน้าอู่ซ่อมรถ ถูกหยิบมาใช้อย่างกระทันหัน เฮียเล้งเร่งเครื่องอ้อมไปยังฝั่งสะพานเพื่อให้ทันรถหรูป้ายทะเบียนตามที่ลูกน้องวิ่งแจ้นมาบอกกล่าวเอี๊ยดดด!เสียงรถมอเตอร์ไซค์เบรกกะทันหัน จอดปาดดักหน้ารถเก๋งหรูคันสีขาวเฮียเล้งรีบลงจากรถพร้อมกับตะโกนดังลั่น"นุ่มนิ่มจะแต่งงานกับใครไม่ได้ทั้งนั้น!! เพราะนิ่มเป็นของฉันแล้ว" พูดจบเฮียเล้งรีบยกมือไหว้แม่ของนุ่มนิ่มที่นั่งอยู่ภายในรถ "ขอโทษน้าติ๋ม ที่ผมได้ล่วงเกินลูกสาว ตอนนี้ผมพร้อมรับผิดชอบ สู่ขอทำตามประเพณีทุกอย่าง""เฮียยย" เป็นนุ่มนิ่มเปิดประตูรถออกมา"อยากได้ยินมากใช่ไหมว่าฉันรักเธอ เอ่อ..รักมาตลอดเลยโว้ยยย!""ทำไมเฮียไม่เคยแสดงออก""ตอนเธอมาอ่อยอยู่แค่มอต้น เสี่ยงคุกฉิบหายขนาดนั้นใครจะกล้า""เฮีย ฮึกกก~""อย่าแต่งงานกับคนอื่นเลยนะนิ่ม ผัวเธอก็ยืนหัวโด่ตรงนี้ไง ฉันนี่ไงที่เป็นเจ้าของเธอ"สักพักแม่ของนิ่มก็เปิดประตูรถลงมา มองดูสถานการณ์สักพักจากนั้นก็เรียกให้ทุกคนไปรวมตัวที่ร้านส้มตำบ้านนุ่มนิ่ม โดยที่สั่งให้เพื่อนกับลูกชายซึ่งเป็นว่าที่เจ้าบ่าวกลับไปก่อน เหลือเพียงเล้งกับนิ่ม"กว่าจะจบเรื่องได้" แม่พ