LOGIN5
ถึงเวลาของเธอ
เวหาไล่ให้หว่าหวากลับหลังจากที่เขาสำเร็จความใคร่จากปากของเธอแล้วหนึ่งครั้ง
ขนมเทียนที่ยังตกใจเพราะถูกเวหาชักท่อนเอ็นแล้วปล่อยน้ำรักพุ่งใส่หน้าอกของเธอแล้วยังพุ่งไปโดนปากโดนหน้าของเธออีกด้วย
“ขนมเทียนถึงเวลาของเธอแล้ว” เวหาเดินไปหาขนมเทียนแล้วจับหัวของเธอไว้ก่อนที่เขาจะเอาท่อนเอ็นไปจ่อที่ปากของเธอ
“ไม่ฉันทำไม่เป็น ฉันไม่อยากทำ” ขนมเทียนพยายามเบือนหน้าหนีจากท่อนเอ็นของเวหาแต่คนอย่างเวหาไม่ยอมให้ใครปฏิเสธง่ายๆ แน่นอน
“ทำไม่เป็นได้ยังไงในเมื่อเธอพึ่งดูตัวอย่างไปหมาดๆ เธออย่ามาทำเป็นอิดออดหน่อยเลย ทำอย่างกับเป็นสาวบริสุทธิ์อย่างนั้นแหละทั้งๆ ที่ดูยังไงก็รู้ว่าผ่านศึกมาหนักแค่ไหน” เวหาพูดพร้อมกับขยับท่อนเอ็นไปชนที่ปากของขนมเทียนแต่เธอไม่ยอมอ้าปากอยู่ดี
“อ้าปาก…” เวหาบอกให้จชขนมเทียนอ้าปากแต่เธอก็ยังคงเม้มปากไว้ไม่ยอมทำตามที่เวหาบอก
“ฉันบอกให้อ้าปาก...ไม่อ้าใช่มั้ยได้” เวหาพูดจบก็เอามือของเขาล้วงเข้าไปในบราเซียแล้วบีบที่ยอดอกของเธออย่างแรงจนขนมเทียนต้องร้องออกมาด้วยความเจ็บ
“โอ๊ย!!!” ขนมเทียนอ้าปากร้องออกมาทำให้เวหาอาศัยจังหวะที่เธออ้าปากร้องกระแทกท่อนเอ็นสวนเข้าไปในปากของเธอ
“ฉันบอกให้อ้าปากดีๆ ไม่ชอบ ชอบให้ใช้ความรุนแรงก็ไม่บอก” ขนมเทียนหน้าบูดเบี้ยวเมื่อท่อนเอ็นขนาดเขื่องทะลวงเข้ามาในปากของเธออย่างไม่ได้ตั้งตัว เวหาใช้มือของเขาจับหัวขยุ้มผมของเธอแล้วโยกหัวของเธอพร้อมกับกระแทกท่อนเอ็นของเขาไปด้วย
“เอาออกไอเอี๋ยวอี้” ขนมเทียนพูดอู้อี้ในลำคอเพราะเธอเหมือนกำลังจะอ้วกแต่เวหาที่รู้สึกชอบเพราะความไม่เป็นประสีประสาของเธอกลับทำให้เวหารู้สึกเสียวมากๆ ขนมเทียนเริ่มสีหน้าเปลี่ยนแต่เวหาไม่ได้สังเกตุเพราะตอนนี้เขาเสียวมากจนลืมทุกสิ่งตรงหน้า ขนมเทียนต้องทำอะไรสักอย่างไม่อย่างนั้นเธออ้วกแน่นอน ขนมเทียนนึกขึ้นได้เธอก็กัดที่ท่อนเอ็นของเขาอย่างแรงเท่าที่จะแรงได้
“โอ๊ย!!! ยัยบ้าเธอทำอะไรของเธอ ฉันเจ็บไปหมดแล้วเนี่ย” เวหากองลงกับพื้นพร้อมกับกุมเจ้าโลกของเขาไว้อย่างเจ็บปวด
“ก็ฉันจะอ้วกหรือนายจะให้ฉันอ้วกใส่...นายหรือไง” ขนมเทียนพูดพร้อมกับท่าจะอ้วก
“เธอนี้มันเลวเหมือนพ่อของเธอจริงๆ ยัยตัวร้าย วันนี้เธอทำฉันเจ็บมากนะ” เวหาพูดออกมาด้วยสีหน้าที่เจ็บปวด ส่วนขนมเทียนหันหน้าไปแอบหัวเราะเพราะตอนนี้เวหาหน้าซีดเหมือนคนป่วยใกล้ตาย
เวหาหมดอารมณ์ในทันทีเขาจึงกลับบ้านไปด้วยอารมณ์ที่หงุดหงิดทั้งเจ็บทั้งโมโหที่เขาพ่ายแพ้ต่อขนมเทียนอย่างราบคาบ
เวหาพาขนมเทียนกลับมาถึงบ้าน บ้านของเวหาหลังใหญ่มากใหญ่จนขนมเทียนตะลึงว่าทำไมเขาถึงได้รวยขนาดนี้
บนห้องนอนของเวหา
“ไปอาบน้ำกับฉัน” เวหาออกคำสั่งกับขนมเทียน
“ทำไมต้องอาบฉันอาบของฉันคนเดียวได้ส่วนนายก็โตพอที่จะอาบคนเดียวได้แล้วไม่ใช่หรือไง” ขนมเทียนยังคงต่อปากต่อคำไม่ยอมเชื่อฟังเวหา
“เลิกต่อปากต่อคำกับฉันสักที” เวหาตะคอกเธอเสียงดังจนเธอตกใจกลัวขึ้นมา
“ถ้าเธอยังมีข้อแม้หรือทำให้ฉันไม่พอใจและเจ็บตัวอย่างวันนี้อีก เธอเตรียมตัวไปเผาพ่อของเธอได้เลยขนมเทียน” เวหาพูดจบก็ถอดเสื้อออกเผยให้เห็นกล้ามท้องแน่นๆ ของเขา ขนมเทียนเผลอมองอยู่นานจนเวหาเดินมาชิดตัวของเธอ
“มองนานๆ อย่างนี้อยากเสียตัวตอนนี้หรือไง” เวหาเดินมาพร้อมกับกระชากเสื้อของเธอออกแล้วอุ้มเธอไปที่ห้องน้ำ
“ปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้นะ” ขนมเทียนยังคงดื้อกับเวหาไม่เลิก
“เธอไม่เข้าใจที่ฉันพูดหรือไงว่าถ้าเธอยังดื้อกับฉันอย่างนี้เตรียมตัวจดงานศพของพ่อเธอได้เลย” ขนมเทียนจึงต้องยอมให้เวหาถอดเสื้อผ้าของเธอออก
“ไม่ต้องเดี๋ยวฉันถอดเอง” ขนมเทียนจึงต้องจำใจถอดเสื้อผ้าของเธอออกทำให้ตอนนี้ร่างกายของเธอเปลือยเปล่าต่อหน้าของเวหา
“อวบนูนไปทุกส่วนดีจริงๆ อย่างนี้ต้องล้างให้สะอาดแล้วจะได้ลิ้มลองว่าอร่อยหรือเปล่า” เวหาใช้สบู่เหลวถูไถไปตามร่างกายของทุกซอกทุกมุมโดยเฉพาะจุดกลางกายสาวที่เวหาเน้นเป็นพิเศษจนขนมเทียนแทบยืนไม่อยู่และเผลอร้องครางออกมาอย่างลืมตัว
“อือ” เวหาที่ได้ยินเสียงครางในลำคอเบาๆ ของขนมเทียนก็ยิ่งทำให้เขาชอบใจ เวหาใช้นิ้วขยี้ที่เม็ดเสียวของเธอพร้อมกับใช้มือข้างที่เหลือขยี้ที่หัวนมของขนมเทียน
“มีอารมณ์กับฉันแล้วสินะ แฉะเชียว แฉะๆ อย่างนี้แหละฉันชอบ” เวหาพูดแล้วก็ลูบไล้ไปตามส่วนต่างๆ ของขนมเทียน
เวหาจับมือของขนมเทียนลูบไล้ที่ท่อนเอ็นของเขา “ลูบเบาๆ เธอทำให้มันระบมเธอก็ต้องอ่อนโยนกับมัน” ขนมเทียนใช้สบู่ลูบไล้ล้างทำความสะอาดให้เวหาอย่างจำใจที่จะทำ
“ช่วยทำให้เหมือนเต็มใจได้มั้ย ทำอย่างกับจะตายอย่างนั้นแหละ” เวหาพูดพร้อมกับขยับท่อนเอ็นของเขาชิดมือของเธอ
ขนมเทียนที่พยายามจะไม่มีความรู้สึกอย่างว่ากับเขาแต่ร่างกายกลับทรยศเธอด้วยการหลั่งน้ำหล่อลื่นออกมาจนฉ่ำแฉะไปท่องร่องเสียวของเธอ
26ความสุขที่เข้าใจกันตอนจบ ห้องนอนของริคกับมุกมีเสียงเด็กน้อยแรกเกิดดังขึ้นมาเป็นระยะทุกครั้งที่เด็กน้อยหิวนมก็จะร้องออกมาอย่างนี้ทุกครั้งไป มุกตัดสินใจอยากเลี้ยงลูกชายของเธอด้วยตัวเอง “พี่ว่าเราจ้างพี่เลี้ยงมาเลี้ยงลูกช่วยเราดีมั้ย พี่เห็นมุกไม่ได้นอนแล้วพี่ก็สงสารที่หนูไม่ค่อยได้พักผ่อนเลย” ริคบอกกับภรรยาของเขาด้วยความเป็นห่วงแต่ภรรยาของเขาก็ไม่ได้รู้สึกว่าลำบากอะไรแค่เลี้ยงลูก เธอเคยทำงานหนักกว่านี้เธอก็เคยมาแล้วเรื่องเลี้ยงลูกแค่นี้สบายมากสำหรับเธอ “ไม่เป็นไรหรอกค่ะมุกเลี้ยงลูกเองได้ อีกหน่อยลูกของเราโตขึ้นอีกหน่อยก็คงไม่ร้องบ่อยขนาดนี้หรอกค่ะ” มุกพูดแล้วก็หันไปให้นมลูกของเธอต่อ มุกมีความเป็นแม่สูงมาก เธอพร้อมที่จะดูแลลูกของเธอให้ดีที่สุดเพราะเธอไม่อยากให้ลูกของเธอขาดตกบกพร่องอย่างที่เธอเป็นเด็ดขาด “ถ้ามุกต้องการอย่างนั้นเดี๋ยวพี่ช่วยหนูเลี้ยงลูกของเราเอง” คิวพูดขึ้นมาพร้อมกับเดินไปนอนลงข้าง ๆ เธอกับลูกชายของเขา ในขณะที่ห้องหนึ่งมีเสียงเด็กร้องหิวนมแต่อีกห้องก็มีผู้ใหญ่ร้องออกมาเพราะหิวนมเช่นกัน “อือ อ่า ซี๊ด อ
25กลับบ้านกัน วรรณาที่รู้เรื่องของลูกสาวกับลูกชายก็รีบโทรปรึกษาสามีของเธอในทันทีว่าจะทำอย่างไรต่อไป เมื่อสุทธิเกียรติได้ยินเรื่องของลูกสาวกับลูกชาย ในตอนแรกเขาก็คิดมากและขอเวลาคิดสักพักแต่พอนึกถึงเรื่องราวของเขาเองตอนที่รักกับวรรณา เขาเองก็ดื้อรั้นเช่นเดียวกัน วรรณาเป็นลูกสาวชาวนาที่ไม่ได้มีฐานะร่ำรวยอะไรแต่เขาก็อยากได้เธอมาเป็นภรรยาแม้ว่าพ่อกับแม่ของเขาจะไม่อยากให้แต่งวรรณาเข้าบ้านแต่เขาก็ไม่ยอมและทำทุกอย่างเพื่อที่จะได้วรรณามาเป็นของเขาให้ได้ “ริคพ่อตัดสินใจได้แล้วนะ” สุทธิเกียรติโทรหาลูกชายของเขา ทันทีที่ริครับสายพ่อของเขาก็รีบบอกกับเขาในทันทีว่าตัดสินใจได้แล้ว “พ่อพูดมาเลยครับตอนนี้น้องสาวก็อยู่กับผมด้วย พ่ออยากพูดอะไรพ่อก็พูดมาได้เลย” ริคพูดขึ้นมาแต่ข้างในใจของเขาก็ตื่นเต้นไม่น้อยที่จะได้รู้แล้วว่าอนาคตของเขากับน้องสาวจะเป็นอย่างไร “พ่อยอมให้ลูกทั้งสองเลือกรักคนที่ลูกอยากจะรักพ่อจะไม่บังคับอะไรลูกอีกแล้ว กลับมาหาพ่อกับแม่นะลูก พาลูกสะใภ้และลูกเขยของพ่อมาด้วยนะ พ่อจะรอ” สุทธิเกียรติพูดออกมาอย่างนั้น ทั้งสี่คนต่างร้
24วีนาอยู่ที่ไหน วีนามาหาคิวตามที่ฟอร์ดได้บอกกับเธอ คิวได้เจอกันกับวีนา ทั้งสองคนก็ตัดสินใจย้ายมาอยู่ที่ต่างจังหวัดซึ่งเป็นบ้านเกิดของคิว “วีนาวันนี้พี่จะพาหนูไปซื้อของในอำเภอนะแต่พี่ต้องพาหนูขับมอเตอร์ไซค์ไปหนูกล้าไปกับพี่หรือเปล่า” คิวพูดขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าของวีนาด้วยความสงสารที่เธอต้องมาใช้ชีวิตอยู่กับคนจน ๆ อย่างเขา “พี่คิวไม่ต้องเป็นห่วงหนูหรอกค่ะ ให้หนูเดินไปก็ยังได้ขอแค่ได้เดินข้าง ๆ พี่แค่นี้หนูก็อุ่นใจแล้วค่ะ” วีนาพูดขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าของคิวแล้วเธอก็ยิ้มออกมาอย่างมีความสุขที่ได้อยู่กับชายที่เธอรัก “ถ้าหนูไม่อยากอยู่กับคนจน ๆ อย่างพี่หนูไปจากพี่ตอนไหนก็ได้นะ พี่จะไม่รั้งหนูไว้เด็ดขาด” คิวพูดขึ้นมาแล้วก็ใช้มือของเขาลูบผมของเธออย่างอ่อนโยน เขาไม่อยากให้เธอต้องมาลำบากกับเขาแม้ว่าเขาจะรักเธอมากแค่ไหนก็ตามแต่ถ้าเธออยากไปจากเขา เขาก็พร้อมที่จะปล่อยเธอไป “พี่คิวเลิกพูดเรื่องนี้ได้แล้ว หนูมีเงินมากพอที่จะเลี้ยงพี่แล้วก็มากพอที่หนูจะเลี้ยงตัวเองและอีกอย่างหนูก็มีเงินมากพอที่จะต่อยอดไปได้อีก” วีนาพูดขึ้นมาแล้วก็กอดเขาไว้แน่น
23 ริคหายไป หลังจากที่ริคให้คนตาสืบตามหาว่ามุกไปอยู่ที่ไหนนานมาก ๆ แต่เขาก็ไม่ย่อท้อต่อเวลาที่ต้องรอคอยในการตามหาเธอ การรอคอยของริคไม่สูญเปล่าอีกต่อไป เมื่อเขาได้รับข่าวดีจากนักสืบที่เขาจ้างให้ตามหามุก “ว่ายังไงมีเรื่องอะไรคืบหน้าหรือเปล่า” ริคพูดขึ้นมาหน้านิ่ง ๆ อย่างที่ทุกครั้งเพราะเขาไม่ได้คาดหวังว่าเขาจะได้รับข่าวดี เขาจึงไม่ได้ตื่นเต้นอะไรมากมาย “ผมตามสืบจนผมรู้แล้วครับว่าเธออยู่ที่ไหน” เมื่อนักสืบพูดขึ้นมาอย่างนั้นเขาก็มีน้ำเสียงที่ตื่นเต้นขึ้นมามากกว่าเดิมมาก ๆ “ว่ายังไงนะ มุกอยู่ที่ไหน รีบ ๆ บอกมาสิ” ริคเอ่ยขึ้นมาอย่างตื่นเต้นแล้วก็รีบถามนักสืบอย่างร้อนใจ “เดี๋ยวผมส่งโลเคชั่นให้ครับ ขอให้โชคดีนะครับ” นักสืบวางสายไปจากเขา ริคก็นั่งมองหน้าจอมือถืออย่างใจจดใจจ่อเพราะเขาพร้อมมาก ๆ ในการที่เขาจะไปหามุกจนถึงที่เพราะเขาไม่เคยลืมเธอได้ลงเลยสักวัน “มาแล้ว ๆ ๆ” ริคพูดขึ้นมาเมื่อเขาเห็นข้อความเด้งเข้ามาที่มือถือของเขา ริคดูตื่นเต้นมาก ๆ ที่เขาจะได้ไปหามุกสักที ทันทีที่ริคเปิดโลเคชั่นซึ่งมันห่างไกลจ
22วีนาหายไป วีนาจ้างนักสืบให้ตามหาคิวผู้ชายที่เป็นที่รักของเธอ วีนารู้สึกเหมือนขาดอะไรไปที่ไม่มีเขาอยู่ข้าง ๆ อย่างนี้ หลายวันผ่านไปวีนาทำใจแล้วว่าเธอต้องตามหาคิวไม่พบแน่นอนเพราะนักสืบบอกกับเธอว่าตามหาเท่าไรก็ยังไม่เจอเขาเลย “เราคงมีวาสนาได้เจอกันแค่นี้สินะ” วีนาพูดขึ้นมาก่อนจะเดินไปขึ้นรถโดยมีคนขับรถของพ่อไปส่งเธอที่มหาวิทยาลัย วีนาไปมหาวิทยาลัยด้วยอาการที่ไม่สดชื่นเลย ความคิดของเธอมีแต่คิวเท่านั้นในตอนนี้ จริง ๆ ถ้าพ่อของเธอบอกกับเธอดี ๆ เธอก็จะยอมพูดคุยตกลงกันดี ๆ แต่พ่อไม่ยอมให้เธอได้ตัดสินใจได้พูดคุยสักนิดอยู่ ๆ จะให้เธอหมั้นกับผู้ชายที่เธอไม่ได้รักเธอก็คงไม่ยอมทำตามที่พ่อของเธอต้องการแน่นอน วีนาที่กำลังเดินตรงไปที่อาคารเรียนของเธอ อยู่ ๆ ฟอร์ดก็เดินเข้ามาหาเธอ “พี่ฟอร์ดมาหาวีนามีเรื่องอะไร ถ้าจะมาขู่เรื่องของวีนากับคิวคงไม่จำเป็นหรอกมั้งเพราะตอนนี้พี่คิวก็ไม่ได้อยู่ตรงนี้แล้ว” วีนาเอ่ยขึ้นมาพร้อมกับทำท่าจะเดินหนีไปจากเขาให้ได้ “พี่ไม่ได้จะมาพูดเรื่องนี้แต่พี่จะมาบอกเรื่องของคิว” ฟอร์ดพูดขึ้นมาด้วยสีหน้าท
21คนรักหายไป คู่หมั้นก็เข้ามา เมื่อวีนากับริคเริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติของเรื่องที่คิวกับมุกหายไปพร้อม ๆ กัน ริคจึงให้คนออกตามหาคิวกับมุกแต่ตอนนี้ทั้งสองก็ยังไม่ได้เรื่องราวของคิวกับมุก สุทธิเกียรติเรียกให้ลูก ๆ ทั้งสองของเขาให้มาพบที่ห้องรับแขก ในตอนนั้นทั้งวีนาและริคไม่รู้ว่าพ่อให้มาพบทำไมแต่ทั้งสองก็มาตามที่พ่อต้องการ เมื่อวีนาเดินเข้ามาก็เห็นพี่ชายนั่งหน้าซีเรียสมาก ๆ เธอเห็นคนแปลกหน้าสองคนที่เธอไม่เคยเห็นและไม่เคยรู้จักมาก่อน “นั่งก่อนสิวีนา ไหว้ทักทายผู้ใหญ่สิลูก” วรรณาบอกกับลูกสาวของเธอ “เข้าเรื่องเลยนะ ที่วันนี้พ่อให้ลูกทั้งสองมาหาพร้อมกันอย่างนี้เพราะพ่ออยากแนะนำว่าที่คู่หมั้นให้กับวีนาแล้วก็ริค พ่ออยากให้ลูกได้รู้ว่าพ่อเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้กับลูกรักของพ่อทั้งสองคนแน่นอน” สุทธิเกียรติพูดขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าของลูกสาวลูกชายของเขาที่ตอนนี้กำลังตกใจกับสิ่งที่ได้ยิน ริคไม่ได้เอ่ยอะไรออกมานอกจากยอมรับกับสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนี้ไปก่อนเพราะเขายังไม่อยากโวยวายให้เป็นเรื่องใหญ่แต่เขาก็ยังไม่หยุดที่จะตามหามุก







