Mag-log in"ฉันจะไปนอนกับใครมันก็เรื่องของฉัน เพราะฉันไม่เคยคิดว่าฉันมีเมีย ก็แค่ใบทะเบียนสมรส มันไม่ได้มีความสำคัญอะไรกับฉันเลยสักนิด"
view moreสองเดือนต่อมาสองเดือนที่ผ่านมานี้ ส่วนมากคามิลจะเป็นคนเลี้ยงลูกเอง ซิลเวียได้เลี้ยงลูกบ้างเฉพาะตอนกลางวันเท่านั้น ส่วนกลางคืนคามิลจะเป็นคนเลี้ยงเอง กลางคืนเขาจะลุกขึ้นเปลี่ยนแพมเพิสให้ลูก เวลาลูกร้องเขาก็ลุกขึ้นป้อนนมให้ลูก เพราะเขาอยากให้เมียได้นอนสบายในตอนกลางคืน ดังนั้นเขาจึงให้คนเป็นแม่ของลูกปั๊มนมเอาไว้แล้วแช่ในช่องฟรีซ พอลูกจะกินเขาจึงเอาออกมาอุ่นและจัดการใส่ขวดป้อนให้ลูกกินเขาไม่รู้สึกว่าเหน็ดเหนื่อยเลยที่ต้องลุกขึ้นมาดูลูกตอนดึกๆเมื่อได้ยินเสียงลูกร้อง เขากลับชื่นใจและภูมิใจด้วยซ้ำที่ได้ดูแลลูก ภายในใจของเขาคิดว่าอยากให้เมียและลูกได้อยู่อย่างสบายและมีความสุขที่สุด ดังนั้นเขาจึงทุ่มเทแรงกายและแรงใจทั้งหมดที่มี เพื่อคนที่เขารักมากทั้งสองคน"แผลหายหรือยัง" คามิลเอ่ยถามยังร่างสวยที่นอนอยู่บนเตียง หลังจากที่ทำให้ลูกหลับและอุ้มลงไปวางในเตียงเด็กแล้ว"หายตั้งแต่เดือนก่อนแล้วค่ะ" เรียวปากสวยตอบออกไปด้วยรอยยิ้มหวาน"พี่มัวแต่เห่อลูกจนลืมนึกถึงเรื่องนั้นไปเลย" เป็นเวลาสามเดือนแล้วที่เขากับเธอไม่ได้มีอะไรกัน เพราะมัวแต่เพลิดเพลินกับการเลี้ยงลูก"ซิลก็ลืมคิดถึงเรื่องนั้นเหมือนกันค่ะ""ง
ลานจอดรถห้างสรรพสินค้าวันนี้คามิลพาซิลเวียมาซื้อของใช้เด็กอ่อนกัน เพราะยังเหลือเวลาอีกเดือนเดียวซิลเวียก็ถึงกำหนดคลอดแล้วเมื่อทั้งสองได้ของครบทุกอย่างแล้ว จากนั้นก็พากันออกมาจากห้างสรรพสินค้าไปขึ้นรถที่จอดอยู่ในลานจอดขนาดใหญ่ในขณะที่ทั้งสองกำลังเดินไปขึ้นรถที่จอดอยู่ไม่ไกล จู่ๆก็มีหญิงสติไม่ดีคนหนึ่งในมือถือมีด เดินปรี่มาหาซิลเวียในระยะประชิด คามิลที่หันไปเห็นเข้าพอดีจึงรีบเอาตัวเองเข้าไปบังอย่างรวดเร็วด้วยสัญชาตญาณว่าต้องปกป้องคนรัก และไม่ให้ใครมาทำร้ายเด็ดขาด ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิตของเขา เขาก็ยอมหมับ!มือหนาจับข้อมือของหญิงสติไม่ดีเอาไว้แน่นแล้วบิดข้อมือเธอจนมีดที่เธอถืออยู่หล่นลงไปบนพื้น จากนั้นเขาก็ก้มหยิบมีดและโยนออกไปให้ไกลตัวเคร้ง!แบมเงยหน้าขึ้นไปมองยังเจ้าของใบหน้าหล่อที่เป็นเพื่อนสมัยเรียนก็เรียกชื่อเขาออกไป"มิล...""ฮะ?!" คามิลถึงกับงงว่าหญิงสติไม่ดีที่ยืนอยู่ตรงหน้ารู้จักเขาได้ยังไง แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจ ก่อนจะจับมือของซิลเวียพาไปขึ้นรถทันที ทว่า"มิล...นี่แบมเอง" เมื่อได้ยินอย่างนั้น คามิลกับซิลเวียก็ถึงกับชะงักแล้วหันกลับมามองหญิงสติไม่ดีอย่างพิจารณา จึงได้รู้ว่าผู้ห
แปดเดือนต่อมาเมื่อเดือนก่อนคามิลพาซิลเวียไปจดทะเบียนสมรสเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ตอนนี้อายุครรภ์ของซิลเวียก็เข้าสู่เดือนที่แปดแล้ว หนึ่งเดือนที่ผ่านมานี้คนเป็นพ่อของลูกดูแลคนเป็นแม่ของลูกไม่ห่าง เขาพาเธอไปรับประทานอาหารในภัตตาคารหรูบ่อยๆ เวลาเดินไปเที่ยวไหนเขาจะไม่ห่างจากเธอเลย เขาจะจับมือเธอไว้อยู่อย่างนั้น หรือบางทีก็เดินโอบไหล่เธอดูนั่นดูนี่ไปตอนนี้ความทรงจำของคามิลกลับมาบ้างแล้ว เขาจำพ่อแม่ของตัวเองได้ ส่วนเรื่องอื่นๆก็จำได้บ้างไม่ได้บ้าง แต่เขาก็ไม่ได้วิตกกังวลอะไร เพราะเขามั่นใจว่าอีกไม่กี่เดือนความทรงจำของเขาจะกลับมาเต็มร้อยเหมือนเดิม และเมื่อถึงวันนั้นเขาก็จะกลับไปทำงาน หลังจากที่ไม่ได้เข้าไปทำเกือบปีแล้ว แต่ช่วงนี้เขาอยากใช้เวลาอยู่กับเมียก่อน อยู่กับเธอให้หายคิดถึงหลังจากที่ต้องห่างเหินเธอมานาน"เล็บเท้าของซิลยาวแล้ว เดี๋ยวพี่ตัดให้นะ" คนที่ใส่ใจรายละเอียดทุกอย่างของภรรยา เมื่อมองไปเห็นว่าเล็บเท้าของเธอเริ่มยาวออกมาแล้วจึงพูดออกไปทันที"ให้ยาวกว่านี้ก่อนก็ได้ค่ะแล้วค่อยตัด""พี่ว่าตัดเลยดีกว่านะ ถ้าปล่อยให้ยาวกว่านี้เดี๋ยวเกิดมันหักขึ้นมา มันจะทำให้ซิลเจ็บได้นะ""งั้นก็แล้วแต่
บ้านคามิลและซิลเวีย หนึ่งอาทิตย์ต่อมาตอนนี้คามิลกับซิลเวียได้กลับมาอยู่ด้วยกันเหมือนเดิมแล้ว แต่สิ่งที่ไม่เหมือนเดิมคือในระยะเวลาหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมานี้ คามิลจะเป็นคนเข้าครัวทำอาหารให้ซิลเวียทาน เขาจ้างแม่บ้านสองคนเพื่อไว้ทำงานบ้าน เขาไม่ให้ซิลเวียหยิบจับอะไรเลย แม้กระทั่ง"เดี๋ยวพี่เป่าผมให้นะ" คามิลบอกกับคนรักที่นั่งอยู่หน้ากระจก ซึ่งตอนนี้เธอกำลังใช้ผ้าขนหนูผืนเล็กเช็ดผมอยู่"ซิลเป่าเองก็ได้ค่ะ""ซิลนั่งเฉยๆเถอะ เดี๋ยวพี่เป่าให้นะ" ว่าจบ คามิลก็หยิบไดร์เป่าผมในลิ้นชักออกมาเสียบปลั๊ก จากนั้นจึงเลื่อนสวิทช์ไปที่ลมอุ่น ก่อนที่เขาจะมายืนอยูข้างหลังของเธอแล้วเป่าผมให้เธอ"ความร้อนประมาณนี้ได้ไหมซิล""อุ่นกำลังดีเลยค่ะ" เสียงหวานตอบ พลางสายตามองไปยังกระจกที่อยู่ตรงหน้าจึงได้เห็นว่าคนตัวสูงจับผมของเธอด้วยความแผ่วเบา ทั้งที่เขาเป็นผู้ชายแต่มือเขานุ่มมากเวลาจับผมของเธอ"เจ็บไหม""ไม่เจ็บค่ะ มือของพี่คามิลนุ่มมากเลยค่ะ""มือพี่นุ่ม แต่อย่างอื่นไม่นุ่มนะ" เรียวปากหยักสวยเอ่ยพลางใบหน้าหล่อผุดยิ้มเจ้าเล่ห์"อะไรเหรอคะที่บอกว่าไม่นุ่ม" เธอระบายยิ้มถามอย่างรู้ทัน เธอรู้ว่าที่เขาพูดนั้นหมายถึงอะ
โรงพยาบาลในขณะที่นิพนธ์กับอัญชลีนั่งมองลูกชายของตัวเองที่หลับไปเป็นเดือนแล้วด้วยสีหน้าเศร้าหมอง อยู่ๆนิ้วเรียวยาวของคามิลก็เริ่มขยับ หลังจากที่ไม่ขยับมาเป็นเดือนแล้วตั้งแต่นอนรักษาตัวอยู่ที่นี่ สองสามีภรรยาที่เห็นอย่างนั้นก็ดีใจเป็นอย่างมาก จึงลุกจากโซฟาแล้วพากันไปยืนข้างเตียงที่ร่างสูงของลูกชายนอ
บ้านซิลเวีย วันต่อมาวันนี้คามิลตื่นตั้งแต่เช้ามืดเพราะเขาตื่นเต้นที่จะได้มาหาซิลเวีย เมื่อวานวันเดียวที่เขาไม่ได้มาหาเธอ เขาก็รู้สึกทุรนทุรายจะเป็นบ้าเสียให้ได้ กลางคืนนอนไม่หลับเพราะมัวแต่ตื่นเต้นเมื่อนึกว่าวันนี้จะได้เจอเธอติ๊งต่อง! ติ๊งต่อง!คามิลกดกริ่งหน้าบ้านหลายครั้งติดต่อกัน แต่กดเท่าไหร่
นัยน์ตาคมจ้องมองไปยังใบหน้าสวยที่อยู่ห่างกันไม่กี่เซนติเมตร ก่อนที่ซิลเวียจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง"ออกไป""ไม่ออก เพราะวันนี้พี่ตั้งใจมาจากบ้านแล้วว่าพี่จะทำให้เธอเสร็จด้วยเอ็นของพี่ให้ได้""อย่านะ ฉันไม่ต้องการ" เธอเอ่ยห้ามด้วยสีหน้าจริงจัง พลางแววตาสวยแสดงออกถึงความวิตกกังวล เพราะเธอไม่อย
เมื่อคามิลออกมาจากบ้านของซิลเวียแล้ว เขาก็มาหาแม่ที่บ้านทันที"อ้าวคามิล มากินข้าวด้วยกันสิลูก" อัญชลีที่นั่งกินข้าวอยู่กับนิพนธ์เอ่ยชวนลูกชายร่างสูงที่เดินเข้าบ้านมาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด"ผมไม่หิวครับ""วันนี้ลูกกินอะไรมาบ้างหรือยัง""กินมาบ้างแล้วครับ""จะกินกาแฟไหม เดี๋ยวแม่จะเรียกให้เด็กทำให้"






Rebyu