เมียแต่งที่เขาคิดว่าจะไม่รัก

เมียแต่งที่เขาคิดว่าจะไม่รัก

last updateDernière mise à jour : 2026-01-23
Par:  DuangkwanComplété
Langue: Thai
goodnovel18goodnovel
10
2 Notes. 2 commentaires
30Chapitres
6.1KVues
Lire
Bibliothèque

Partager:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

"ฉันจะไปนอนกับใครมันก็เรื่องของฉัน เพราะฉันไม่เคยคิดว่าฉันมีเมีย ก็แค่ใบทะเบียนสมรส มันไม่ได้มีความสำคัญอะไรกับฉันเลยสักนิด"

Voir plus

Chapitre 1

1 ผู้หญิงที่เขาไม่ได้รัก

I became pregnant again and again, only to miscarry every time.

In less than a year, I lost my ability to bear children. Half my body was paralyzed.

My husband, Chris Macken, spent a fortune hiring a foreign research team capable of extracting memories from the human brain. I became an experiment.

"Jenny, the day you let my sister die with injustice hanging over her head, you should've known this day would come!

"She treated you like family. And you repaid her by working with her killer to destroy her. This is your retribution!"

I lay bound to the bed like a corpse, listening to Chris's hysterical curses. Every word cut like a blade.

"No… that's not how it was!"

"Then how was it?" he roared. "Say it!"

He grabbed my collar, eyes bloodshot as he demanded the truth.

The words reached my lips—only to be swallowed back down. Despair crept into my voice as I begged.

"I can't say it. Please don't force me."

His expression stiffened, then twisted into something monstrous.

"Put the device on her. Extract her memories now. I don't care if she lives or dies—I want the truth!"

His hatred for me had reached its peak.

He locked me inside a glass chamber and had it transported to the city's central plaza. Hundreds of media outlets were invited to witness what he called the unveiling of the truth—what was, in reality, a public execution.

Two years ago, countless people had seen Lisa Macken—five months pregnant—jump to her death. The case drew enormous attention, especially since the police had never solved it. Over time, the incident only continued to fester.

The moment news broke that the case would be reopened, the plaza flooded with people. Shouts rose like waves.

In the audience, my father-in-law supported my mother-in-law, who refused to sit down.

My silence back then had dealt them a devastating blow. They'd urged Chris to divorce me—only to be refused. The resentment had never faded.

Now, realizing Chris's painstaking intentions, my mother-in-law wept uncontrollably.

"Do you know how I've lived these past two years?" she screamed. "You venom-hearted animal! I wish I could tear open your chest and see whether your heart is black!"

My father-in-law patted her back, his eyes hollow with grief.

Lisa had been entrusted to them by a close friend. There was no blood relation, yet she had been closer to them than a biological daughter.

I watched everything through the glass, choking on sobs that made no sound.

At Chris's signal, a helmet-like device lowered over my head. Hundreds of fine silver needles sprang out and pierced directly into my scalp.

In an instant, it felt as though hundreds of leeches were sucking at my flesh. The tearing pain forced screams from my throat.

Chris listened to my shrill cries, excitement flickering in his eyes.

"Sir," one of the technicians said nervously, "her body is too weak. If we don't administer nutrients first, this could be fatal."

"Absolutely not!" Chris snapped, eyes blazing with malice. "Inject adrenaline. Let her die after the memories are extracted!"

The technicians hesitated, but under his authority, they could only comply. A syringe of adrenaline was pushed into my body.

As the liquid surged through me, my entire being jolted into an unnatural state of stimulation.

The memories buried deep inside began to churn.

At Lisa's grave, Chris had already been kneeling for two hours.

I approached with flowers in my arms. Looking at Lisa's smiling face in the photo, my eyes reddened.

Just two days before her death, we'd gone shopping together.

As I bent to place the flowers down, Chris suddenly snatched them from my hands and smashed them into my face.

"Don't stain my sister's grave!"

I trembled, bitterness lodged in my throat.

"Chris… about Lisa's death, I'm hurting more than anyone…"

The words only enraged him.

Without warning, he dragged me to the ground. My head slammed hard against the gravestone, blood instantly staining the engraved letters.

Yet, he showed no mercy. He pressed me against the icy stone, roaring in my face.

"Jenny, my sister died because of you! And you dare cry here like this?

"She was on the phone with you for ten minutes before she died. What did she say? Who was the killer? Speak!"

Faced with his relentless accusations, I stopped struggling. My gaze went empty as I stared at Lisa's photograph.

The projected memory fell briefly into darkness.

But the crowd in the plaza erupted.

"What kind of act is this? Crocodile tears—do you think we're fools?"

"A vicious woman like you should die to atone!"

Their fury blurred into noise as agony tore through my head again.

After Lisa's death, I thought Chris would abandon me.

Instead, he treated me with even more care.

He defied my in-laws and close friends alike, willing to turn against everyone for my sake.

True or not, that trust felt like warmth in the dead of winter. I was deeply moved.

So when Chris said he wanted a child, I agreed without hesitation.

Those days became the happiest period of my marriage.

But the moment I was told I was pregnant, the illusion shattered.

I took the water Chris handed me and drifted into unconsciousness.

When I woke, I was bound to a cold metal bed.

I struggled wildly, screaming his name.

Blinding lights flared on. Chris opened the iron door and walked in. The gentleness he once wore was gone—his eyes were as cold as if he were looking at a corpse.

"What did my sister say to you on that phone call?"

In that moment, he tore away his final mask.

I smiled bitterly. I'd anticipated this, yet my heart still clenched painfully, leaving me almost unable to breathe.

"Fine," he said coldly. "If you won't talk, we'll see whether your mouth is tougher—or my methods are."

As he spoke, he lifted my shirt, his fingers tracing my abdomen while a chilling smile spread across his face.
Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Dernier chapitre

Plus de chapitres

commentaires

เฉิ่ม🐹
เฉิ่ม🐹
ติดตามนะคะ
2026-04-20 15:47:10
0
0
เฉิ่ม🐹
เฉิ่ม🐹
พระเอกเลวมากกกกก สนุกมาก ชอบค่ะ
2026-04-20 15:47:00
0
0
30
1 ผู้หญิงที่เขาไม่ได้รัก
คามิล อายุ26ปีทายาทเจ้าของสายการบินชื่อดังแห่งหนึ่งซิลเวีย อายุ22ปี (ซิล)ตัวอย่างนิยาย"เมื่อคืนพี่คามิลไปนอนที่ไหนมาเหรอคะ""เมื่อคืนฉันไปนอนค้างกับแบมมา""...""ฉันกับแบมเราเป็นแฟนกันแล้ว""ถ้าเป็นแบบนั้น งั้นวันนี้เราไปหย่ากันเลยไหมคะ""อยู่กันไปให้ครบปีก่อนแล้วค่อยหย่า""ได้ค่ะ ซิลจะรอไปจนครบหนึ่งปี และจากนั้นเราก็ไปหย่ากัน""หึ เธอคงโกรธฉันมากสินะที่ฉันไปนอนกับแฟน""ฉันไม่ได้โกรธที่คุณไปนอนกับผู้หญิงคนนั้น""พูดถึงแฟนฉันให้มันดีๆหน่อย""แฟนคุณเป็นคนดีมากนักเหรอถึงอยากจะให้ฉันพูดถึงดีๆน่ะ""แบมดีกว่าเธอก็แล้วกัน""ถ้าแฟนคุณเป็นคนดีจริง คงไม่มานอนกับผู้ชายที่แต่งงานแล้วหรอก""...""และถ้าคุณเป็นคนดีจริง คุณก็คงไม่ไปนอนกับผู้หญิงอื่นโดยที่ยังจดทะเบียนสมรสกับฉันหรอก""...""พรุ่งนี้ฉันจะพาแบมไปเที่ยวญี่ปุ่น""...""ฉันจะไปอยู่ที่โน่นสิบวัน""...""ถ้าแม่โทรมาถามก็บอกด้วยว่าฉันไปทำงาน""...""ซิล...""อย่ามาเรียกชื่อฉัน"# พระเอกเลว.............เรือนหอหลังจากที่งานฉลองมงคลสมรสเสร็จสิ้นลง คู่บ่าวสาวก็กลับมายังเรือนหอหลังใหญ่ที่ดูโอ่อ่าและหรูหรา ซึ่งพ่อกับแม่ของคามิลได
Read More
2 อย่าพยายาม
หลังจากที่คามิลสวมใส่เสื้อผ้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขาก็มาทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงที่เธอนั่งอยู่ ก่อนจะเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก"การแต่งงานในครั้งนี้เธอก็รู้ดีว่าฉันไม่ได้เต็มใจเลยสักนิด"แต่ก่อนเขาจะพูดแทนตัวเองว่าพี่ แต่พอหลังจากที่เขารู้ว่าต้องแต่งงานกับเธอ เขาก็เปลี่ยนสรรพนามเรียกแทนตัวเองว่าฉัน"ค่ะ""เราแต่งงานกันโดยไม่ได้รักกัน และฉันก็จะไม่มีวันรักเธอ""..." เธอรู้สึกจุกในอกที่เขาพูดย้ำออกมาตรงๆ ถึงแม้ว่าเธอจะรู้อยู่แล้วว่าเขาไม่ได้ชอบเธอ แต่ก็รู้สึกจุกอยู่ดีเมื่อเขาพูดออกมาตรงๆแบบนั้น"ฉันมีคนที่ฉันชอบอยู่แล้ว และคนๆนั้นคือผู้หญิงคนเดียวที่อยู่ในใจของฉันมาโดยตลอด และอยู่ในใจฉันมาหลายปีแล้วด้วย" เขาเริ่มรู้ตัวว่าชอบแบมตั้งแต่เรียนอยู่ปีสาม รวมเวลาก็หกปีมาแล้ว แต่ก็ไม่กล้าบอกเพราะกลัวว่าแบมจะพูดว่าคิดกับเขาแค่เพื่อน ดังนั้นเขาจึงเก็บความรู้สึกนั้นไว้มาโดยตลอด"..." พอเขาบอกออกมาแบบนั้นเธอก็รู้สึกหน่วงในอกกว่าเมื่อครู่ที่เขาบอกว่าจะไม่มีวันรักเธอเสียอีก เขามีคนในใจอยู่แล้วอย่างนั้นเหรอ เธอก็เพิ่งรู้วันนี้นี่แหละว่าเขามีคนที่ชอบอยู่แล้ว"ฉันจะฝืนอยู่กับเธอไปจนครบหนึ่งปี พอหลังจา
Read More
3 ผู้หญิงที่เขาชอบ
คอนโดแบม ตอนเย็น"มิลจะขึ้นห้องไปกินอะไรก่อนไหม" เมื่อรถหรูของคามิลจอดสนิท แบมก็หันถามเพื่อนตัวสูงที่ตอนนี้กลายมาเป็นแฟนของเธอแล้ว"เอาไว้วันหลังก็แล้วกันนะแบม""ก็ได้ งั้นแบมไปก่อนนะมิล" บอกจบ หญิงสาวก็ลงจากรถแล้วสาวเท้าเข้าไปในคอนโดที่มีขนาดกลาง ก่อนที่คามิลจะขับรถออกไปจากคอนโดของแบมด้วยความอารมณ์ดีเมื่อคิดไปว่าสุดท้ายเขาก็ได้ผู้หญิงที่เขาชอบมานานแล้วมาเป็นแฟนบ้านคามิลร่างสูงลงจากรถแล้วเดินเข้าบ้านมาก็เจอกับเมียแต่งที่เขาเกลียดจึงรีบก้าวเท้าขึ้นบันไดไปอย่างรวดเร็วเพื่อหนีหน้าเธอ ซิลเวียที่เห็นแบบนั้นก็ทำใจดีสู้เสือเดินตามเขาขึ้นไปข้างบน ก่อนจะแข็งใจเอ่ยถามออกไป"พี่คามิลจะกินข้าวไหมคะ ซิลทำเตรียมไว้ให้แล้ว""..." เขาที่กำลังปลดกระดุมเสื้อเชิ๊ตออกไม่ได้สนใจหญิงสาวที่กำลังถามเขาอยู่ เพราะตอนนี้สิ่งที่เขาให้ความสนใจคือแบมแฟนเขาเท่านั้น"พี่คามิลคะ พี่จะลงไปกินขะ...""อย่ามายุ่งกับฉัน" เขาพูดด้วยน้ำเสียงแข็งกระด้าง โดยที่ไม่ได้หันมามองหน้าเธอแม้แต่นิด"..." เธอก้มหน้าพร้อมกับกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเฝื่อนเมื่อได้ยินน้ำเสียงที่แข็งกระด้างของเขา ซึ่งตลอดหลายปีที่เธอได้รู้จักและคลุกคลีกับเ
Read More
4 จะต้องไม่อ่อนแอ
เวลาต่อมาหลังจากที่ทั้งสองได้เสร็จสมกันไปหนึ่งรอบแล้ว คามิลก็ทิ้งตัวนอนลงข้างๆเธอ พลางในใจคิดไปถึงคนตัวเล็กที่เขาทิ้งไว้ให้อยู่บ้านคนเดียว ก่อนที่เสียงใสของแบมจะเอ่ยขึ้น"เมื่อกี้มิลมีความสุขไหม" เธอถามพร้อมกับแขนเรียวสวมกอดร่างแกร่งเอาไว้หลวมๆ"มิลมีความสุข" เขาตอบด้วยท่าทีเหม่อลอย เพราะในใจคิดไปถึงแต่ซิลเวียตลอดเวลา"มิลอยากมีครั้งต่อไปอีกไหม หรือว่าพอแค่นี้""มิลอยากมีครั้งต่อไปอีก""งั้นมิลก็ย้ายมาอยู่กับแบมที่นี่เลยสิ จะได้ไม่ต้องไปๆ มาๆไง""คงจะไม่ได้หรอกแบม เพราะถ้าแม่รู้แม่ต้องโกรธมิลแน่ๆ" เขายกแม่ขึ้นมาอ้าง แต่ใจจริงแล้วเขารู้สึกเป็นห่วงซิลเวียไม่น้อยเลยที่ทิ้งให้เธอต้องอยู่คนเดียว"งั้นก็ไม่เป็นไร""เอาเป็นว่ามิลจะมานอนค้างกับแบมบ่อยๆก็แล้วกันนะ""ก็ได้""งั้นเราก็ลุกไปล้างกันเถอะแบม""มิลจะไม่ทำต่อรอบสองเหรอ""มิลพอแล้ว ไปเข้าห้องน้ำกันเถอะ" จากนั้น ทั้งสองก็พากันเข้าห้องน้ำไป ก่อนจะออกมาสวมใส่เสื้อผ้าแล้วทิ้งตัวนอนลงบนเตียง คามิลรู้สึกเป็นห่วงคนที่อยู่บ้านก็หยิบโทรศัพท์เพื่อจะส่งข้อความบอกเธอว่าจะไม่กลับ แต่ก็ต้องชะงักเมื่อคิดขึ้นได้ว่าก็ในเมื่อเขาเกลียดเธอแล้วจะต้องบอกให
Read More
5 ทิ้งไว้กลางทาง
หนึ่งเดือนต่อมาเป็นเวลาหนึ่งเดือนกับการที่ซิลเวียมาอยู่กับคามิลในฐานะภรรยาของเขา แต่เขาไม่เคยคิดว่าเธอเป็นภรรยาของเขา และเป็นเวลาหนึ่งเดือนกับความสัมพันธ์ลึกซึ้งของคามิลกับแบม วันไหนที่เขาจะมีอะไรกับแบมเขาก็ไปหาเธอและนอนค้างกับเธอทุกครั้ง หลังจากที่ทั้งคู่มีอะไรกันเสร็จ แบมก็จะถ่ายรูปคามิลที่นอนหลับอยู่ข้างเธอพร้อมกับถุงยางอนามัยที่ใช้แล้วส่งมาให้ซิลเวียดู ช่วงแรกๆซิลเวียก็รู้สึกหน่วงหัวใจทุกครั้งที่เห็น แต่พอช่วงหลังๆมาเธอก็พยายามทำใจให้ชินกับมันและเธอจะทนอยู่กับเขาให้ครบปีแล้วค่อยหย่ากันตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมาเขากับเธอยังคงนอนเตียงเดียวกัน และคามิลก็ยังวางหมอนข้างคั่นกลางไว้ตามเดิม ส่วนผ้าห่มก็ห่มผืนเดียวกัน แต่ทั้งคู่ไม่เคยแตะเนื้อต้องตัวกันห้องทำงานของคามิล"คืนนี้มิลจะไปนอนกับแบมไหม""คืนนี้คงจะไม่ได้ไปนะแบม เพราะเมื่อวานแม่โทรมาบอกให้มิลพาซิลเวียไปกินข้าวที่บ้านน่ะ""ถ้าอย่างนั้นกลับจากกินข้าวแล้ว มิลค่อยมาหาแบมก็ได้นี่""มิลยังไม่รับปากแบมนะ แต่ถ้าเกิดว่ามิลไปได้ มิลค่อยโทรบอกแบมก่อนล่วงหน้าก็แล้วกัน""ได้สิ งั้นแบมออกไปทำงานก่อนนะ""อืม" เขารับคำก่อนที่จะก้มหน้าทำงานต่อตอน
Read More
6 ก็แค่เมียแต่ง
สามเดือนต่อมาในระยะเวลาสามเดือนที่ผ่านมานี้ วันไหนที่คามิลมีความต้องการในเรื่องนั้นเขาก็ไปนอนค้างกับแบม ทุกครั้งที่เขาไปนอนกับแบม แบมก็จะส่งรูปคามิลกับเธอนอนอยู่บนเตียง และโชว์หลักฐานการที่พวกเขามีอะไรกันมาให้ซิลเวียดูทุกครั้ง นั่นก็คือถุงยางอนามัยที่ใช้แล้ว โดยในถุงยางยังมีน้ำอสุจิของเขาอยู่ในนั้น ซิลเวียมองภาพเหล่านั้นด้วยความคับแค้นใจ แต่เธอก็พยายามใจแข็ง จะไม่อ่อนแอและหวั่นไหวกับสิ่งยั่วยุจากแฟนของเขาซิลเวียคิดว่าการที่แฟนของเขาส่งรูปมาให้เธอดูนั้น เขาคงจะรู้เห็นเป็นใจด้วยนั่นแหละ ก็เขาเกลียดเธอมากนี่ เขาก็เลยอยากให้เธอเห็นและรับรู้กับเรื่องที่เขาทำ จุดประสงค์ของเขาก็เพื่อที่จะทำให้เธอรู้สึกเจ็บ สามเดือนมาแล้วที่เธอต้องรู้สึกเจ็บปวด แต่เธอก็ทำใจให้เย็นเหมือนน้ำ และนับเวลาถอยหลังเพื่ออยู่ให้ถึงวันที่จะหย่ากับเขาห้างสรรพสินค้าวันนี้ซิลเวียมาซื้อของที่ห้างสรรพสินค้า แต่พอเธอเดินผ่านร้านเสื้อผ้าผู้หญิง เธอก็เห็นเขากับแฟนของเขาเลือกเสื้อผ้ากันอยู่ ภาพที่ซิลเวียเห็นนั้นคือภาพคู่รักที่กำลังกระหนุงกระหนิงกันอยู่ เขาช่วยเลือกเสื้อผ้าให้แฟนของเขาอย่างเอาอกเอาใจ"มิลว่าชุดนี้สวยไหม""สวย
Read More
7 ไม่มีความรู้สึกดีๆให้จดจำ
แปดเดือนต่อมาห้องนอน เวลา 22.15 น.เมื่อซิลเวียอาบน้ำและสวมใส่ชุดนอนเสร็จเรียบร้อยแล้วก็มาทิ้งตัวนอนลงบนเตียงที่มีร่างสูงนอนอยู่ และมีหมอนข้างอีกสองใบคั่นกลางระหว่างเขาและเธอ แต่ก่อนเขาจะใช้หมอนข้างแค่ใบเดียวมาวางตรงกลาง แต่ช่วงหลังๆเขาก็เอาหมอนข้างอีกใบมาวาง เขาคงโคตรเกลียดและรังเกียจเธอมากแหละถึงได้ทำแบบนั้น"พรุ่งนี้ฉันจะพาแบมไปเที่ยวญี่ปุ่น""...""ฉันจะไปอยู่ที่โน่นสิบวัน""...""ถ้าแม่โทรมาถามก็บอกด้วยว่าฉันไปทำงาน""..."เมื่อเห็นว่าเธอเงียบและดูจะไม่สนใจในสิ่งที่เขาพูด เขาถึงกับหัวเสียไม่น้อยเลย"นี่! ฉันกำลังพูดกับเธออยู่นะ" เขาตะคอกพร้อมหยัดตัวลุกจากที่นอนและหันมาพูดกับเธอที่นอนอยู่ โดยมีสีหน้าและท่าทีไม่ได้ใส่ใจเขาแม้แต่น้อย"ก็ฉันกำลังฟังคุณอยู่นี่ไง คุณจะพูดอะไรก็พูดมาสิ""ถ้าเกิดพ่อกับแม่โทรมาถาม เธอก็บอกไปด้วยว่าฉันไปทำงานที่ญี่ปุ่น""งานอะไรของคุณล่ะ อ้อ...ลืมไปว่างานที่คุณทำบ่อยคืองานบนเตียงกับผู้หญิงคนนั้น" เธอพูดออกมาด้วยสีหน้ายียวนกวนประสาทจนทำเอาคามิลถึงกับชักสีหน้าไม่พอใจในท่าทีของเธอ ก่อนจะพูดออกไป"หึ หรือว่าเธออยากทำงานบนเตียงด้วยล่ะ ถ้าเธออยากก็บอกฉันสิ ถึงฉ
Read More
8 นี่เมียกู
สิบวันผ่านไปเมื่อมาถึงสนามบิน คามิลก็ไปส่งแบมที่คอนโดแล้วกลับมาบ้านทันที เมื่อเข้ามาภายในบ้านคำถามแรกที่เขาถามซิลเวียก็คือ"แม่ได้โทรหาเธอหรือเปล่า""โทรมา" ตอบแต่สายตาจ้องมองไปยังโทรทัศน์ที่อยู่ตรงหน้า"แม่พูดอะไรบ้าง""คุณแม่พูดว่าคุณน่าจะพาฉันไปเที่ยวด้วย แต่ฉันบอกไปว่าคุณชวนแล้วแต่ฉันไม่อยากไปเอง""ขอบใจนะที่ช่วยโกหก""..." เธอไม่ได้ใส่ใจกับสิ่งที่เขาพูด ก่อนที่ร่างสูงจะก้าวขาขึ้นชั้นสองไปสิบเอ็ดเดือนต่อมาเป็นเวลาสิบเอ็ดเดือนกับการที่ซิลเวียต้องอยู่อย่างฝืนใจกับคามิล ซึ่งในระยะสิบเอ็ดเดือนที่ผ่านมานี้เขาก็ยังเป็นเหมือนเดิม เขาจะมีท่าทีเย็นชากับเธอเหมือนกับวันแรกที่แต่งงานกัน เขาจะไปนอนกับแฟนอาทิตย์ละครั้งหรืออาจจะสองครั้ง ส่วนเธอก็รู้สึกชินชาไปเสียแล้วกับสิ่งที่เขาทำส่วนในเรื่องของภาพและคลิปที่แฟนเขาเคยส่งมาให้เธอ นี่ก็เป็นเวลาห้าเดือนแล้วที่แฟนเขาไม่ส่งมา เธอจึงคิดว่าแฟนเขาอาจจะขี้เกียจส่งแล้วก็ได้ห้างสรรพสินค้าวันนี้ซิลเวียรู้สึกว่าอยากกินอาหารเกาหลีก็เลยมากินที่ห้างสรรพสินค้า เธออยากจะซื้อของและเดินเที่ยวด้วยร่างเล็กของซิลเวียเดินเข้ามาภายในร้านอาหารเกาหลีก็เจอกับคามิลแล
Read More
9 ทำหน้าที่ผัว
บ้านคามิลเมื่อรถหรูของคามิลขับเคลื่อนเข้ามาจอดในโรงจอดรถขนาดใหญ่ เขาก็ก้าวขาลงไปเปิดประตูทางฝั่งของซิลเวียแล้วจัดการอุ้มร่างเล็กออกมา ก่อนจะพาขึ้นห้องไปตุ๊บ!"อ๊ะ!" เสียงของซิลเวียที่อุทานออกมาด้วยความจุกหลังจากที่เขาโยนร่างของเธอลงบนเตียงอย่างไม่เบามือ"อยากเป็นแฟนกับมันมากหรือไงถึงไม่ปฏิเสธว่าเธอไม่ใช่แฟนมัน!" เสียงทุ้มเข้มถามออกไปด้วยความกราดเกรี้ยว พลางแววตาคมเชือดเฉือนราวกับคมมีดใช้จ้องมองเธอ"ฉันอยากจะเป็นแฟนกับใครมันก็ไม่ใช่เรื่องของคุณ!" เธอโต้กลับด้วยอารมณ์โมโหเช่นเดียวกัน"ไม่ใช่เรื่องของฉันอย่างนั้นเหรอ""ใช่ ไม่ใช่เรื่องของคุณ และเดือนหน้าหลังจากที่ฉันหย่ากับคุณแล้ว ฉันก็จะไปทำงานที่บริษัทของพี่น่านฟ้า""หึ แต่ก่อนที่ฉันจะปล่อยเธอให้ออกไปจากชีวิตฉัน ฉันจะทำหน้าที่ผัวให้เธอก่อนก็แล้วกัน" เขาแสยะยิ้มเอ่ย พลางนิ้วเรียวยาวแกะกระดุมทีละเม็ด ทีละเม็ดด้วยท่าทีใจเย็น เพราะถึงยังไงวันนี้เขาต้องได้เธอ เขาปล่อยเธอมานานแล้ว และวันนี้เขาจะทำให้เธอมาเป็นเมียของเขาอย่างสมบูรณ์แบบเสียที"คุณจะทำอะไร" เธอถามด้วยแววตาหวาดหวั่นพลางขยับตัวหนี เพราะดูจากท่าทางของเขาแล้วไม่น่าไว้ใจเลย อย่าบอก
Read More
10 ช่วยลบภาพและความทรงจำ NC20+
คามิลวางคนตัวเล็กให้ยืนบนพื้นแล้วเอ่ยถามออกไป"เธอจะเข้ามาทำอะไรในห้องน้ำ""คุณไม่ต้องรู้ ออกไป""เธอจะอาบน้ำเหรอ""...""ถ้าเธออาบน้ำ เดี๋ยวพี่อาบด้วย""ฉันอยากอาบคนเดียว คุณออกไป""ให้พี่อาบด้วยนะ เพราะพี่ก็รู้สึกเหนียวตัวเหมือนกัน" พูดจบ เขาก็เปิดก๊อกฝักบัวแล้วฉีดน้ำไปบนร่างขาวนวลเนียน พลางฝ่ามือหนาลูบไล้ผิวเนื้อบอบบางไปทั่วจนถึงเนินสาวอวมอิ่มแล้วค่อยๆสอดปลายนิ้วเข้าไปสะกิดติ่งเกสรเบาๆหวังกระตุ้นให้เธอเกิดอารมณ์"เอามือออกเดี๋ยวนี้เลยนะ" เธอปัดมือเขาออกด้วยท่าทีไม่ชอบใจ"พี่อยากทำให้เธอมีอารมณ์ พี่อยากให้เธอเสร็จ""ต่อให้คุณทำยังไง ฉันก็ไม่มีอารมณ์หรอก""พี่จะช่วยลบภาพและความทรงจำบ้าๆนั่นออกไปจากหัวของเธอให้ได้ พี่สัญญา""คุณทำไม่ได้หรอก เพราะฉันจะไม่มีวันลืมภาพนั้นได้เด็ดขาด""แต่พี่จะทำให้ได้" พูดจบ เขาก็เก็บฝักบัวไว้ที่เดิมแล้วย่อกายอุ้มร่างเล็กขึ้นมาแนบกับแผงอกแกร่ง ก่อนจะพาเธอออกไปวางลงบนเตียงด้วยความเบามือ คามิลหยิบโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงแล้วเอาไปวางไว้บนเคาน์เตอร์ที่อยู่ไม่ไกลและทำอะไรบางอย่าง จากนั้นจึงเดินมาขึ้นเตียงนอน ร่างแกร่งเคลื่อนตัวเข้าไปอยู่ตรงหว่างขาเรียวพล
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status