INICIAR SESIÓNสัญญาแค้นที่ทำร่วมกันกับสาวสวยผู้โชคร้าย เธอต้องรับกรรมที่พี่สาวก่อไว้และตกเป็นทาสของคนบ้าเจ้าอารมณ์1ปีเพื่อชดใช้ แทนพี่สาวที่ไร้ความรับผิดชอบของเธอ...
Ver más「おめでとう、妊娠してる!……双子だよ!一条くん、きっと驚くね!」
専属医の三上先生の言葉が何度も頭の中で復唱されている。
「信じられない!嘘?本当に私のお腹に子どもが?しかも二人も!?」
嬉しいというよりも頭の中が真っ白だ。結婚して三年。妊活に励み子どもを授かることを待ちわびていた。ずっと、ずっと待ち望んでいた瞬間が今日、いきなり二倍になってやってきた。
病院からの帰り道、窓の景色を眺めながら私は夫の瑛斗に報告する場面を何度も想像した。彼のくしゃっと笑った顔。少し照れたような心の底から嬉しそうな顔。早くその顔が見たかった。
長年仕えている運転手が私の変化に気づき話しかけてきた。
「華お嬢様、何か良いことでもあったのですか?さきほどからとても幸せそうなお顔で微笑んでいらっしゃいますね。」
「ええ、とっても素敵で幸せなことがあったの。」
夫の一条瑛斗は、一条グループの若きCEO。切れ長の瞳、通った鼻筋、そしていつも自信に満ちた佇まい。初めて見た時、私はその完璧なまでのルックスに息を呑んだ。瑛斗のことを高校の時からずっと好きで初恋の人だった。
神宮寺家の令嬢である私は、父や祖父が決めた相手と結婚をしなくてはいけなかった。いわゆる「政略結婚」だ。家のために自分の気持ちとは関係なく結婚することは絶望的な未来に思えた。しかし、運命は残酷なだけではなかった。
お見合いの席で、一条家の御曹司として瑛斗が現れた時は信じられなくて言葉を失った。まさか初恋の相手が夫になるなんて想像もしていなかった。その夜、喜びと幸せで胸がいっぱいになり興奮して眠れなかった。こうして私たちは夫婦になった。
あれから三年。瑛斗は社長に就任して多忙な毎日を送っているが、私は初恋の相手瑛斗の妻になれたことに幸せを感じながら毎日を過ごしている。
(念願の妊娠だもん。こんな嬉しいニュースは直接伝えて瑛斗の喜ぶ顔が見たい)
病院を出てすぐに電話で報告しようと思ったが直接伝えることにした。
病院から帰ってきてすぐに瑛斗が好きなラザニアを作って帰りを待つことにした。もちろんソースは一から手作りだ。料理長の作るご飯も美味しいが、こんな特別な日は自分で作って瑛斗を喜ばせたかった。
(どんな顔をするだろう。どんな言葉をくれるだろう。)
ソースを煮込みながら、彼の喜ぶ姿とこれから始まる家族4人の生活を想像しながら彼の帰りを待っていた。出来立てを食べて欲しくて帰りが何時になるか連絡したが返事は来ない。ソファで待っているうちにうたた寝をしてしまい、車のエンジン音で目を覚ました時には既に22時を過ぎていた。
瑛斗を出迎えるため慌てて玄関へ向かう。
「おかえりなさい」
「ただいま。」
「なんだか疲れているみたいだけど大丈夫?」
「ああ。……話があるんだ。少しいいかな」
いつもより冷たく沈んだ声で瑛斗が静かに言った。疲れ切った様子の瑛斗だが、大人の男の色香をまとい、疲れた顔さえも魅力的だった。3年たった今でも瑛斗と目が合うとドキドキして胸が高鳴る。
表情がどこか硬い瑛斗の後ろを歩きリビングへ入った。
(仕事で疲れているのかもしれない。でも妊娠のことが分かったら気持ちも変わるかも!)
「先にご飯にする?今日ね、話をしたいことがあって瑛斗の好きなラザニアを作って待っていたんだ。」
「……そうやって機嫌でも取っているつもりなのか。」
「え……?」
瑛斗の言葉に耳を疑った。普段はそんなことを言う人ではない。頭の回転が早く、いつも冷静で落ち着いて、人が不快に思うような台詞は今まで一度も言ったことがないので信じられなかった。
「瑛斗、仕事で何か嫌なことや問題でもあったの?何か疲れている?私に出来ることがあるなら……」
ソファに座る瑛斗に近寄り、膝をついて手を重ねると怪訝そうな顔をしてすぐさま振り払った。
「触るな。もう放っておいてくれ。それよりここにサインをしてくれないか?」
彼は深くため息をついた後、鞄から一枚の白い封筒を取り出した。
何の書類か分からず受け取ったがタイトルを見た瞬間、頭の中が真っ白になった。
(なにこれ……)
【離婚協議書】 彼から渡された書類にはこう記されてあった。
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : END.--------------------------------------------------------------------------@สวิตเซอร์แลนด์บีบีมคลอดก่อนหน้าที่ฉันจะเดินทางมาถึงที่นี่หนึ่งอาทิตย์ ซึ่งเมื่อมาถึงก็เห็นว่าความเป็นอยู่ของแม่และบีบีมดีมากจนทำฉันหมดห่วงพวกเธอได้รับการดูแลเป็นอย่างดีจากเซฟ แฟนของบีบีม และเขาดูจะเป็นพ่อที่ดีของลูกอีกด้วย“ขออุ้มหน่อยสิบีบีม” บาเบลพูดบอกกับพี่สาวของเธอ เพราะต้องการที่จะอุ้มหลานชายสุดแสนน่ารักที่เธอจ้องมองอย่างให้ความสนใจดีเดย์ที่ยืนมองบาเบลอยู่ห่าง ๆ ชอบใจกับภาพที่ได้เห็นไม่น้อย และหวังว่าสักวันเขาจะมีลูกชายแสนน่ารักให้เธออุ้มเล่นเป็นของตัวเอง“งุ๊ย น่ารักจังเลยหลานป้า” แววตาหวานเยิ้มที่ใช้มองหลานชายนั้น ทำให้แฟนหนุ่มของบาเบลต้องเอ่ยปากแซวอย่างแฝงไปด้วยความอิจฉาเล็ก ๆ“อยากได้ไหม เดี๋ยวพี่ทำให้”“ตอนนี้ยังมีไม่ได้ค่ะ ต้องรอเรียนจบก่อน” เธอพูดตัดบทดีเดย์หน้านิ่ง และให้ความสนใจไปที่หลานชายของเธอทั้งหมด“งั้น...แต่งก่อนได้ไหม”“อะไรนะคะ?”“เราแต่งงานกันก่อนหนูจะเรียนจบดีไหม” ตอนนี้ผมเริ่มรู้สึกอิจฉาเพื่อนรุ่นเดียวกันที่ พากันหนีแต่ง
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ยอมเป็นหมาเพื่อเมียจ๋าสุดที่รัก NC--------------------------------------------------------------------------@5เดือนต่อมาตอนนี้นอกจากผมจะรับผิดชอบในงานของตัวเองแล้ว ผมก็ยังต้องรับผิดชอบเรื่องการไปรับไปส่งแฟนเด็กของผมที่มหาลัยในทุกวันที่เธอมีเรียนอีกด้วย ซึ่งนั่นก็เป็นหน้าที่ที่ผมเต็มใจทำที่สุดแต่มันก็อดห่วงไม่ได้ที่เธอต้องไปเรียนในมหาลัยที่มีเด็กหนุ่มรายล้อมแบบนั้น…“ทำไมมาช้าจัง พี่จอดรถรอตั้งนานแล้วนะ?” ดีเดย์ถามบาเบลด้วยสีหน้าที่ไม่ชอบใจ ที่เห็นว่าเธอมาสายกว่าเวลาที่นัดไว้“หนูวิ่งกลับไปส่งงานอาจารย์ที่ห้องมาค่ะ ก็เลยมาสาย” เธอตอบกลับคำถามของแฟนขี้หึงก่อนจะจูบปากเขาด้วยท่าทางหมั่นเขี้ยว เพื่อสยบอารมณ์คนขี้หวงไว้ไม่ให้คิดเกินเลย“ไม่ได้ไปแอบหาหนุ่มคณะไหนมาใช่ไหม?”“หนุ่มที่ไหนล่ะคะไม่มีหรอก รีบกลับบ้านกันเถอะค่ะ…ไม่เห็นเหรอว่าวันนี้หนูใส่กระโปรงทรงเอ” เธอทำท่าทางยั่วลูบขาอ่อนตัวเองโชว์ดีเดย์พรางส่งสายตาหาหนุ่มหล่อเพื่อบอกถึงความต้องการของเธอ“ดูทำเข้าสิเนี่ย เป็นเด็กแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ฮะ” ทันทีที่พูดจบดีเดย์ก็ออกรถมุ่งหน้
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ทางเลือกใหม่ของบาเบล--------------------------------------------------------------------------สองพี่น้องจ้องมองหน้ากันก่อนจะปล่อยโฮออกมา เพราะไม่ว่ายังไงสำหรับบาเบลแล้วบีบีมก็ยังเป็นพี่สาวของเธอ แม้เธอจะทำผิดพลาดและไม่ได้ดีสมบูรณ์แบบเหมือนกับพี่สาวของคนอื่น แต่ชีวิตของเธอก็ไม่สามารถตัดขัดกับบีบีมได้จริง ๆ อย่างที่เคยคิดน้อยใจ“บีมคุยเรื่องนี้กับแม่หรือยัง?”“คุยแล้ว แม่รอคำตอบจากเบลว่าจะไปด้วยกันหรือเปล่า?”ดีเดย์ที่ยืนฟังสิ่งที่พี่น้องคุยกัน ถึงกับขมวดคิ้วรอฟังคำตอบจากแฟนสาว เพราะเขาเองก็หวั่นใจเหมือนกัน ว่าเธออาจจะเลือกทางเดินใหม่ แล้วตัดเขาออกจากชีวิตด้วยการไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่สวิตกับครอบครัวบาเบลหยุดนิ่งเพื่อคิดคำตอบ แต่เมื่อหันไปเห็นสีหน้าหงอยของดีเดย์ที่ยืนมองเธออยู่ ก็ได้คำตอบในใจทันที “บีมพาแม่ไปอยู่นู่นได้ไหม เบลอยากอยู่ที่นี่”สาวสวยเดินไปจับมือของแฟนหนุ่มไว้อย่างมั่นใจว่าเธอจะไม่มีทางเลือกทางเดินชีวิตผิดแน่นอน หากว่าเลือกจะอยู่ที่นี่กับเขา “เบลอยากอยู่กับพี่เดย์”“ลองคิดดูก่อนไหม ไปนู่นเบลอาจจะมีชีวิตที่ดีกว่านะ”
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : หาทางออกร่วมกัน--------------------------------------------------------------------------@ร้านกาแฟข้างล่างคอนโด DC sansiri เวลา13.20น.ดีเดย์ที่มาถึงก่อนนั่งรอพบเจอกับบีบีมอย่างใจจดใจจ่อ เพื่อที่จะคุยเรื่องสำคัญนั้นกับเธอ และหาทางออกที่จะไม่ทำให้บาเบลแฟนสาวของเขาต้องคิดมาก หรือเจ็บปวดใจกับความสัมพันธ์ที่เป็นอยู่ตอนนี้“ฮัลโหล ถึงแล้ว อยู่ไหน?” บีบีมมองไปรอบๆ ร้าน เพื่อหาผู้ชายที่เป็นแฟนของน้องสาว แล้วก็พบว่าคนที่รอเจอเธออยู่นั้นคือดีเดย์แฟนเก่าของเธอ“นั่งก่อน...” ดีเดย์พูดบอกกับบีบีมที่เพิ่งเดินทางมาถึง ซึ่งสีหน้าของเธอก็ดูจะเหวอไป เมื่อรู้ว่าเขาคือคนที่เธอต้องมาขอความช่วยเหลือ“ว่าแล้วคอนโดคุ้น ๆ” เธอพูดออกมาก่อนจะนั่งลงที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกับดีเดย์ด้วยท่าทางเกร็ง ๆ “ทำไมมึงถึงมาคบกับบาเบล?”“ตอนแรกก็ไม่ได้ตั้งใจจะคบหรอก แต่ทำเพราะอยากเอาคืน”“เอาคืน?”“ใช่ ตอนนั้นแค่อยากเอาคืน...แต่ตอนนี้ไม่ใช่แบบนั้นแล้ว”“เพราะกูเหรอ?”“อือ”เธอรู้ดีว่าตัวเธอเองทำร้ายดีเดย์ไว้มากมายแค่ไหนกับอดีตที่ผ่านมา ทั้งการหลอกลวง การนอกใจนอกกาย อีกท





