Mag-log in30 นาทีผ่านไป
เป็นเวลาที่ผมรู้สึกว่ายาวนานสำหรับผมมาก ผมยังคงรีบทำความสะอาดอย่างรวดเร็ว ขยะที่อยู่ตามห้องนั้นเก็บกว่าเรียบร้อยแล้ว เหลือเพียงแต่ถูพื้นก็เท่านั้น และเช็ดทำความสะอาดฝุ่นเล็กน้อย
ในระหว่างที่ผมทำความสะอาดอยู่นั้นลุงปลีก็ไม่ได้เอ่ยปากพูดอะไรออกมา แกนั่งอยู่บนโซฟาที่ดูเก่ามากอย่างเช่นเคย และยังคงมองมาที่ผมอย่างไม่ละสายตา มันก็ทำให้ผมรู้สึกสบายใจ
เพราะว่าแกไม่ลุกขึ้นเดินมาหาผมเหมือนครั้งที่แล้ว ที่จู่ ๆ ก็อยู่ข้างหลังผมและลวนลามผมจนผมถึงกับสะดุ้งตกใจ พอผมพูดถามออกไปว่าจับก้นผมทำไม แกก็จะพูดออกมาว่าก้นผมน่าจับ และน่าบีบ จนผมถึงกับทำตัวไม่ถูกเลยทีเดียว แต่สุดท้ายแล้วผมก็อดทนทำต่อจนเสร็จ และผมหวังว่าครั้งนี้จะผ่านอย่างราบรื่น โดยที่แกไม่มาแตะต้องตัวผม
"ไม่ไหวแล้ว แน่นไปหมดแล้ว"
ในระหว่างที่ผมหันหลังและจะเตรียมถูพื้นนั้นจู่ ๆ ลุงปลีก็เอ่ยน้ำเสียงแหบพร่า แต่ผมนั้นก็ไม่ได้หันไปมองลุงปลี ผมยังคงสนใจกับการทำความสะอาด แต่ผมรู้ว่าลุงแกมองมาที่ผมตลอด
แควก!
"!!!"
ผมสะดุ้งตกใจทันที เมื่อผมได้ยินเสียงรูดซิปกางเกง และคงไม่ใช่ใครที่ไหนที่รูดซิป เพราะในห้องนี้มีแค่ผมกับลุงแค่สองคนเท่านั้น แล้วตอนนี้ผมก็ยิ่งหวาดกลัวขึ้นไปใหญ่ แต่ผมก็ต้องหันมาสนใจกับไม้ถูพื้นที่อยู่ตรงหน้า ขอแค่ไม่หันหลังไปมองก็พอแล้ว เพราะงั้นอย่าตื่นกลัวไปเลยนะ
"อ่าห์ อย่างนั้นแหละ ถูให้ลุงหน่อย"
"อึก! "
ร่างบางอย่างปลื้มใจที่หันหลังอยู่นั้นและถือไม้ถูพื้นถึงกับสะดุ้งตกใจ และมีสีหน้าที่ตื่นกลัวเป็นอย่างมาก เมื่อได้ยินน้ำเสียงที่หื่นกระหายและคำพูดที่เหมือนพูดกับร่างบาง แต่ร่างบางนั้นก็ไม่ได้หันไปมองลุงปลี ก่อนจะเริ่มถูพื้น โดยที่ก้มหน้ามองลงที่พื้น เพราะไม่อยากจะเห็นอะไรที่อัปรีย์
"อื้มม อย่างนั้นแหละหนู อ่าห์!"
ลุงปลีก็ยังคงเอ่ยพูดออกมาและรูดอะไรสักอย่างและรูดอย่างแรง จนผมไม่อยากจะคิดเลย เวลาผมขยับแรงถูพื้นแกก็พูดออกมา จนตอนนี้ผมถูพื้นมาถึงกลางห้องแล้ว ผมเริ่มหายใจติดขัดด้วยความหวาดกลัวถ้าผมถูพื้นจนสุดห้อง สุดท้ายแล้วผมก็จะต้องเห็นลุงแกอยู่ดี
สวบ! สวบ! สวบ!
"ซื๊ดดด อ่ารูหนูจะแน่นไหม ลุงอยากเข้าไปอยู่ในตัวหนูมากเลย"
"อึก..."
ร่างบางสะอึกออกมากับคำพูดของลุงปลี แต่ถึงอย่างนั้นร่างบางอย่างปลื้มใจก็ยังคงถูพื้นโดยพยายามไม่สนใจคำพูดหรือเสียงของลุงปลีที่กำลังช่วยตัวเอง
"อื้มม! อ่าห์ แน่นมาก ลุงจะทนไม่ไหวแล้ว"
เสียงมือรูดอวัยวะเพศถี่รัวและรัวเร็วจนเกิดเสียง น้ำเสียงของลุงปลีเอ่ยออกมาด้วยความเสียวซ่าน และจินตนาการกับตัวเองให้เสร็จสม จนร่างบางอย่างปลื้มใจนั้นก็ถูพื้นจนมาถึงตำแหน่งโซฟาที่มีลุงปลีกำลังช่วยตัวเองอยู่อย่างตั้งอกตั้งใจ
"ซี๊ด หนูมองลุงได้ไหม อ่าห์ มองลุงสิ"
"อึก ปลื้มขอออกไปก่อนนะครับ! ปลื้มไม่เอาเงินแล้ว!"
ผมรีบเอ่ยบอกลุงอย่างรวดเร็ว ด้วยความรู้สึกกลัวกับคำพูดของลุงที่คุกคามผม นั่นทำให้ผมรีบหยุดการถูพื้นและรีบเก็บอุปกรณ์ทำความสะอาดทันที โดยที่แกยังคงทำอยู่อย่างนั้นและยังคงจ้องมองมาที่ผมด้วยสายตาหื่น นั่นทำให้ผมยิ่งหวาดผวามากกว่าเดิม
"อ่าห์ หนูปลื้ม อย่าไป ซื๊ดดด"
"อึก ขอตัวก่อนนะครับ ปลื้มไม่เอาตังค์"
เมื่อหันไปมองก็ทำเอาผมถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่อได้เห็นความเป็นชายของลุงที่ตั้งโด่และแกยังคงขยับ โดยที่จ้องมองมาที่ผมด้วยสายตาหื่นกามจนผมรู้สึกขยะแขยงกับการกระทำของแก
ผมรีบเปิดประตูห้องของลุงอย่างรวดเร็วและออกไปจากห้องของแกทันที โดยที่ไม่หันมามองแกอีก ผมไม่อยากจะมาทำความสะอาดที่ห้องของแกอีกแล้ว ถ้าแกยังทำแบบนี้กับผมอีก แต่ครั้งนี้มันดูหนักสำหรับผม ถ้าแกลุกขึ้นมาปล้ำผม ผมจะทำยังไง
"ฮึก น่ากลัว"
ผมร้องไห้ออกมาด้วยความรู้สึกอึดอัดและรู้สึกกลัวเป็นอย่างมาก กับสิ่งที่ผมจะต้องเจอในแต่ละวัน ผมรู้ว่าลุงพูดกับผม แต่ผมก็ไม่อยากจะเอ่ยตอบลุงแก เพราะผมกลัวว่าถ้าหากพูดตอบแกออกไป แกจะทำอะไรผมหรือเปล่า เพราะผมคงสู้ลุงไม่ไหวแน่ เพราะลุงค่อนข้างตัวใหญ่กว่าผม
"ไม่เป็นอะไรแล้ว เรามาอยู่ที่ห้องแล้ว"
ผมพูดปลอบใจตัวเองและพยายามตั้งสติ ตั้งแต่ที่ผมเริ่มทำงานที่ห้องเช่าอารยากับการทำความสะอาดในแต่ละห้องนั้น ผมไม่ค่อยเจอคนที่ปกติหรือคนที่พูดดีกับผมเลยสักคน แม้ว่าจะทำมาหลายปีผมก็ยังไม่เคยชินกับเรื่องแบบนี้
"ต้องอดทนอีกนานแค่ไหนกัน"
ร่างบางเอ่ยน้ำเสียงเหนื่อยล้า สองมือปิดหน้าด้วยความท้อแท้ไปทั้งน้ำตา ตั้งแต่อายุ 13 พ่อกับแม่เลี้ยงก็เริ่มให้ผมทำงานหาเงิน ผมเรียนจบเเค่ ป.6 ความรู้ของผมมีไม่มาก แต่ก็อ่านออกเขียนได้ ผมตั้งใจทำงานหาเงินมาตลอด งานแรกที่ทำคือการทำความสะอาดที่ห้องเช่าอารยา นั่นทำให้ผมเห็นโลกอีกใบหนึ่งที่ดูน่ากลัวสำหรับผม แต่ผมก็อดทนทำต่อไป เพราะพ่อกับแม่เลี้ยงจะทุบตีผม ผมไม่อยากเจ็บตัวอีกแล้ว
"อ๊ะ! รินชอบเสี่ย อ๊ะ! อ๊า!"เสียงหวานครางออกมาด้วยความรู้สึกดีเมื่อได้สัมผัสความร้อนแรงที่เสี่ยมหิงค์ศรมอบให้ ความเป็นชายยังคงขยับเข้าออกย่ำยีรูสวาทของดาริน จนเนื้อแดงปลิ้นออกมาตามแรงขยับ น้ำล่อลื่นไหลเยิ้มง่ามขาเรียวจนเปรอะเปื้อนผ้าปูที่นอน แก้มก้นที่มีรอยตีถูกบีบขย้ำอย่างรุนแรงด้วยมือใหญ่ของร่างสูงที่เชิดหน้าครางต่ำด้วยความพึงพอใจกับเซ็กส์ของดารินสวบ! สวบ! แจ๊ะ! แจ๊ะ!"อ๊ะอ๊า เสี่ยแรงอีก อ๊ะๆ ทำให้รินเจ็บ อ๊า!""อ่าห์ ดารินนายนอกจากจะร่าน ยังไม่รู้จักพออีก"ปัก! ปัก!"เฮือก! อ๊า รินชอบของเสี่ย อื้ออ ชอบมาก อ๊ะๆ อยากโดนทุกวัน อ๊ะอ๊า!""หึ ทุกวันนี้ก็โดนทุกวันแล้วไม่ใช่เหรอ"เสียงหัวเราะในลำคอร้องออกมาเบา ๆ เสียงหัวเราะของเสี่ยช่างเร่าร้อนและหวาดหวั่น ดารินและลูกน้องหลายคนมักจะได้ยินเสียงหัวเราะออกมาเสมอ ยามที่เสี่ยพูดคุยกับใคร ก็จะดูอารมณ์ดีตลอด แต่ความเป็นจริงมันไม่ใช่แบบนั้น เสี่ยกำลังมีแผนอยู่ในใจ และในหัวกำลังคิดเรื่องชั่วร้าย ไม่มีใครรู้ความคิดและความรู้สึกของเสี่ยที่แท้จริง ขนาดเพื่อนสนิทของเขาสองคน ก็ยังเดาใจเสี่ยไม่ออกปัก! ปัก! แจ๊ะ! แจ๊ะ!"อ๊ะๆ ไม่พอ อ๊า! เสี่ยก็รู้ว่าริน
ห้องเช่าอารยา ห้อง 306"ฮึก จะ เจ็บมากเลย" น้ำเสียงหวานใสร้องออกมาด้วยความเจ็บ หลังจากโดนนันญาแม่เลี้ยงของตัวเองทุบตี ก็ทำเอาร่างบางปวดร้าวไปทั่วร่าง ตามตัวมีแผลฟกช้ำ และรอยแผลยาวเฆี่ยนตีที่โหมกระหน่ำสุดแรงตามแรงอารมณ์ความโกรธ"ระ เราจะทำงานไหวไหม ต..แต่ถ้าทำไม่ไหว แม่จะโกรธมากแน่" ปลื้มใจมีความหวาดกลัวนันญามาก หลังจากที่โดนทำร้าย ปลื้มใจก็รีบแต่งตัวเพื่อเตรียมตัวไปทำงานในรอบบ่าย แม้ว่าจะล้มลงกับพื้นหลายครั้งไปด้วยความเจ็บที่ถูกเฆี่ยนตีและบวกกับพิษไข้ แต่ปลื้มใจก็กัดฟันอดทน จนเผลอกัดริมฝีปากจนเลือดออก"ระ...รีบออกไปดีกว่า เดี๋ยวแม่จะกลับมา" ร่างบางสวยค่อยๆ เดินไปทางประตู และกระชับกระเป๋าผ้าที่เก่ามาก ที่มีน้ำดื่มและข้าวกล่องที่คลุกน้ำปลา เอาไว้กินช่วงพักเบรก วันนี้ถ้าไม่ได้เงินมาจ่ายค่าน้ำ ต้องโดนนันญาโกรธมากแน่ และอาจจะเฆี่ยนตีเขาอีกก็ได้แกร็ก!"อึก จะเจ็บ" เมื่อเดินออกจากห้องแล้ว ปลื้มใจก็ปิดประตู แค่ขยับตัวก็เจ็บร้าวไปหมด จนน้ำเสียงหวานที่แหบพร่าพูดออกมา สภาพตอนนี้ของปลื้มใจสวมใส่ชุดทำงานที่ค่อนข้างมิดชิดเสื้อแขนยาว กางเกงขายาวสีขาว และใส่หมวกของทางร้าน และสวมใส่แมสปิดจมูกเพื่อปกป
คำเตือนจากผู้เขียนนิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาที่ไม่เหมาะสำหรับผู้อ่านที่มีอายุต่ำกว่า18 ปี เนื่องจากมีการบรรยายถึง พฤติกรรมตัวละครที่ไม่เหมาะสม ตัวละครอาจมีทัศนคติหรือการกระทำที่เป็นสีเทา ไม่ควรนำเป็นเยี่ยงอย่างเนื้อหาทั้งหมดเป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่ง ตัวละครและเหตุการณ์ต่างๆ เป็นเรื่องสมมติ ผู้แต่งไม่ได้มีเจตนาสนับสนุนความรุนแรงหรือการกระทำผิดกฎหมายในชีวิตจริงแต่อย่างใดผับมหิงค์ศรเป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยความครึกครื้นและมัวเมาจนอาจขาดสติ เต็มไปด้วยเสียงเพลง เสียงร้องคราง เสียงที่อบอวลไปด้วยความใคร่ทุกรูปแบบ เต็มไปด้วยกลิ่นอายของเครื่องดื่มมึนเมาและยาเสพติด มีความบันเทิง18+ สำหรับลูกค้าหลาย ๆ คน มีน้องนั่งดริงก์ คอยเอนเตอร์เทนดูแลอย่างใกล้ชิด มีเวทีตรงกลางให้สาวๆ หรือหนุ่ม ๆ ใส่ชุดน้อยชิ้นเต้นรับทิป บ้างก็เปลือยกายจนเห็นทุกส่วน และมีห้องสำหรับ vip ที่ประมูลสินค้าผิดกฎหมาย รวมถึงค้ามนุษย์ และสารเสพติด เป็นสถานที่ของนรกบนดิน โดยมีเสี่ยมหิงค์ศรเป็นบอสใหญ่ในสถานที่ดำมืด และอีกหลายแห่ง"กลับมาแล้วเหรอคะเสี่ย ดาวเตรียมเด็กไว้ที่ห้องแล้วนะคะ"หญิงสาวหน้าตาสะสวยใบหน้ารูปเรียวไข่ ดวงตากลมสวย
ห้อง 306แกร็กเสียงเปิดประตูเข้ามาพร้อมกับร่างของหญิงสาวอย่างนันญาที่เดินเข้ามาด้วยสีหน้าที่เรียบนิ่งและบึ้งตึง กลิ่นอาหารที่ปลื้มใจทำให้เธอนั้น กลับทำให้เธอรู้สึกอยากจะอาเจียน เพราะตัวเธอรังเกียจปลื้มใจมาก ไม่ได้ชอบปลื้มใจเพราะเป็นลูกของเมียเก่าศักดิ์ แม้จะอยู่ด้วยกันตั้งแต่ที่ปลื้มใจยังเด็ก นันญาก็ยังคงเกลียดปลื้มใจเสมอ"!!!!"แต่เมื่อเธอเข้ามาในห้องนั้นก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่อได้เห็นร่างบางของปลื้มใจนอนอยู่กับพื้นห้องและห่มผ้าห่มอย่างสบายใจ ทั้งที่บอกว่าให้ไปทำความสะอาดห้องเช่า ทั้งที่สั่งว่าถ้าเห็นอยู่ในห้องได้เจอดีแน่ แล้วนี่มันอะไรกันคำสั่งของเธอ ปลื้มใจกับไม่เชื่อฟัง แล้วยังนอนอย่างสบายใจเหมือนกับพวกขี้เกียจสันหลังยาว"อีปลื้มใจ! ทำไมแกถึงยังอยู่ที่ห้องอีก"เธอเอ่ยน้ำเสียงเรียบนิ่งเต็มไปด้วยความโกรธและโมโห ก่อนที่สายตาของเธอนั้นจะมองไปที่ไม้กวาดที่อยู่ใกล้ ๆ เธอ ก่อนจะยื่นมือหยิบไม้กวาดด้ามแข็งและจับไว้แน่นและหันไปที่ปลื้มใจที่ยังนอนอยู่ สองขาของเธอก้าวเดินเข้าไปหาปลื้มใจอย่างเงียบ ๆ ขนาดเธอเข้ามาในห้องปลื้มใจก็ยังไม่ตื่น ก่อนที่ตัวของเธอนั้นจะยืนอยู่ใกล้ปลื้มใจและมอ
ห้องเช่าอารยา ห้อง 303"อ๊ะอ๊า! แรงอีก อ๊า"ร่างหญิงสาวร้องครางเสียงหวานอย่างเสียวซ่านตัวเธอนอนบนเตียงและกำลังอ้าขาออกกว้างเพื่อรองรับความเป็นชายให้ย่ำยีร่องสวาทของเธออย่างสุขสมจนเปียกชุ่มไปด้วยน้ำกาม โดยชายที่ขึ้นชื่อว่าเป็นชู้ ของเธอนั่นเองตับ ๆ ตับ ๆ"อ๊ะๆ อิ๊อ๊า พี่ดิน อ๊า! แรงอีก อ๊ะๆ""อ่าห์! รัดให้แน่นหน่อย"ดินร้องครางต่ำด้วยความเสียวซ่าน โดยส่วนล่างยังคงขยับเข้าออกย่ำยีร่องสวาทจนเกิดเสียงเนื้อกระทบตีกันอย่างเมามัน แต่ก็ยังรู้สึกไม่พอใจ เพราะของเธอมันค่อนข้างหลวม แม้ว่าเธอจะพยายามตอดรัดลำร้อนมากแค่ไหน มันก็ยังไม่แน่นพอที่จะทำให้เขาสุขสมปัก! ปัก!"อ๊ะอ๊า ฉันจะเสร็จแล้วพี่ดิน อิ๊อ๊า แรงอีก""ซี๊ดด แน่นกว่านี้นันญา อ่าห์ จะใกล้แล้ว""อ๊ะ ๆ อ๊ะอ๊า อย่างนั้นแหละ อื้อ อ๊ะอ๊า!"นันญาเธอครางเสียงหวานด้วยความเสียวซ่านจากแรงกระแทกที่ส่งความเป็นชายขยับเข้าออกในร่องสวาทของเธอจนเปียกชุ่มนั้น ดินกระแทกอย่างสุดกำลังด้วยความรู้สึกเสียวไปทั่วร่าง แม้ว่าร่องสวาทของเธอนั้นจะไม่ได้แน่น แต่มันก็ทำให้ดินเสร็จสมได้ ก่อนที่ทั้งสองคนจะเสร็จสมและปลดปล่อยความสุขสมออกมาจนร่างกายกระตุกด้วยความรู้สึกดีที
ศักดิ์พูดน้ำเสียงสั่นเมื่อถูกขู่เอาชีวิต ถ้าหากเขานั้นไม่ทำตามคำสัญญา ก็อย่าหวังว่าจะมีลมหายใจ และแน่นอนว่าเขาจะเอาลูกชายเพียงคนเดียวที่เหมือนเป็นสมบัติของเขาและเป็นทาสรับใช้ที่มีหน้าที่หาเงินและดูแลเขานั้นเป็นหลักประกันในการยืมเงินทุนในครั้งนี้"มึงอย่าก่อเรื่องในที่ของกู กูไม่ชอบให้ใครมาสร้างความรำคาญในที่ของกู"เพราะกูคนเดียวเท่านั้นที่สร้างความสนุกเพลิดเพลินได้คนเดียว ไม่ว่าจะฆ่าคน หรือทรมานคนในที่แห่งนี้ หรือจะเอากับใคร มันก็เป็นสิทธิ์ของกู เพราะมันเป็นที่ของกู กูจะทำยังไงกับที่ของกูก็ได้ ไม่ใช่ให้พวกหมาจรจัดอย่างมึงมาก่อกวนที่ของกู"ขะ...ขอโทษครับเสี่ย ผมจะไม่ก่อเรื่องแล้วครับ""และอย่าเบี้ยว พรุ่งนี้หนึ่งทุ่ม กูต้องได้เห็นมึงกับลูกมึง ที่ผับมหิงค์ศร""ได้ครับ! ผมจะพาไอ้ปลื้มใจมาก่อนหนึ่งทุ่มแน่นอน ผมไม่เบี้ยวเสี่ยแน่นอนครับ""ปลื้มใจ...ปลื้มใจ...งั้นเหรอ"“ใช่ครับเสี่ย!”“ชื่อน่ารักดี”น่าสนใจดี ขนาดได้ยินชื่อก็เร้าใจแล้ว ไม่สมกับเป็นชื่อผู้ชายเลย ถ้าเป็นผู้ชายที่หน้าตาสวยน่ารัก และแสนมีเสน่ห์เหมือนกับ'ดาริน' มันคงจะดีมากน่าดู กูคงเล่นสนุกทุกวัน อยากจะให้ถึงวันพรุ่งนี้แล้วสิแต







