chapter 10

ริมฝีปากอวบอิ่มอ้าออก เป็นผลให้คนที่รอคอยอยู่ก่อนแล้วส่งปลายลิ้นสากระคายเข้าไปแต่งแต้มซอกซอนหาความหวานภายในโพรงปากนุ่มอย่างถนัดถนี่ ปลายลิ้นเล็กที่พยายามผลักดันและขับไล่ลิ้นสากร้อนที่ล่วงล้ำเข้าไปให้ปลายลิ้นใหญ่ได้เกาะเกี่ยวดูดกลืนหาความหวานได้มากยิ่งกว่าเดิมเสียอีก

มือใหญ่ละจากปลายคางมน ลูบไล้ลำคอระหงไพล่ไปด้านหลัง ลูบไล้ผิวกายเนียนนุ่มที่อยู่เหนือขอบเสื้อ แล้ววกมาด้านหน้ากอบกุมเนินเนื้อถันอวบอิ่มและเต่งตึง แต่ตัวเสื้อสีเหลืองทองจับพลีทจากฐานอกยาวลงไปถึงเท้าเป็นปราการขัดขวางให้ต้องอารมณ์เสีย ปลายนิ้วยาวใหญ่ลากไล้ผิวกายเนียนวกกลับไปด้านหลังอีกครั้งและควานหาตัวซิปและรูดลงเบาๆ

จันฑีราเบิกตากว้าง เมื่อรับรู้ถึงความเย็นของอากาศที่พัดไหวมาแตะต้องเรือนกาย พยายามดึงมือออกจากการจับกุม แต่ก็ไม่สำเร็จ ถึงแม้ว่าจะเคลิบเคลิ้มไปกับจุมพิตหวานเชื่อมที่กำลังสูบเอาวิญญาณออกจากร่าง แต่ด้วยความรักนวลสงวนตัวก็ทำให้เธอต้องรีบดึงสติที่กระเจิดกระเจิงกลับมา สองมือสองเท้าสั่นระริก กายบางอ่อนระทวยเอนตัวอิงร่างกำยำ

ถึงแม้จะคุ้นเคยกับมารยาร้อยเล่มเกวียน แต่เพราะประมาทอีกทั้งสุขใจที่สาวน้อยในอ้อมกอดตอบสนองจุมพิตกลับมาอย่างถึงพริกถึงขิง ก็ทำให้อินซอฟเผลอตัวปล่อยมือเล็กเรียวให้เป็นอิสระ

เพียงเป็นอิสระจันฑีราก็รีบผลักร่างหนาใหญ่ออกห่าง พลางยกแขนเรียวยาวขึ้นสูง และฟาดลงไปบนใบหน้าคมคร้ามอย่างรวดเร็ว เสียงดังยามที่ฝ่ามือเล็กประทับลงไปบนแก้มสากระคาย

เผียะ!! ใบหน้าคมคร้ามหันไปตามแรงตบ ดวงตาคมลุกโชนเป็นประกายไฟ ฟันกรามขบแน่นจนได้ยินเสียงดังกรอด ปลายลิ้นสากร้อนกระทุ้งตรงแก้มข้างที่ถูกตบ

ไม่เคยมีใครทำแบบนี้กับเขามาก่อน แล้วผู้หญิงคนนี้เป็นใครถึงกล้าตบหน้า ถ้าอยู่ที่บ้านจะจับโบยให้หลังลายเลย ก่อนจะลงโทษบนเตียงนอนให้ลุกไม่ขึ้นสักสามวันเชียว แต่ตอนนี้เมื่อทำอย่างนั้นไม่ได้ก็ต้องหาทางระบายความโกรธที่ปะทุขึ้นมา ด้วยการเอาคืนแม่สาวชุดเหลืองทองนี่ให้สาสมใจเสียก่อน

แต่อินซอฟลืมคิดไปว่าเขาเองเป็นฝ่ายทำร้ายจันฑีราก่อน หญิงเธอเอาคืนแค่นี้เป็นเรื่องเล็กน้อยเท่านั้นเอง เมื่อเทียบกับศักดิ์ศรีลูกผู้หญิงที่ถูกย่ำยี

จันฑีราเองก็ตกใจและหวาดกลัวจนตัวสั่น เมื่อได้เห็นประกายไฟจากดวงตาคมดุราวกับพญาเหยี่ยว และอย่างไม่คิดอะไร นอกจากจะเอาตัวรอดจากผู้ชายที่น่ากลัวคนนี้ให้ได้ เท้าเรียวก้าวถอยหลัง ร่างบอบบางรีบผันหลังวิ่งหนีอย่างเร็วไว

มือใหญ่จับแขนเรียวยาวและกระชากเข้าหาตัวอย่างรวดเร็ว “เธอกล้าทำร้ายฉันหรือแม่ตัวแสบ”

“ว้าย!! ปล่อยฉันนะไอ้บ้า...ชะ...”

คีมเหล็กจับปลายคางของคนที่ด่าและกำลังร้องเรียกหาความช่วยเหลือ ริมฝีปากหนากดประทับลงไปบนเรียวปากนุ่มอย่างแรง อีกทั้งยังบดคลึงตามแรงอารมณ์โกรธเกรี้ยว ฟันขาวสะอาดขบลงบนเรียวปากนุ่มจนเหมือนกับผิวเนื้อจะปริแตก อีกทั้งมือใหญ่ฟอนเฟ้นบีบเคล้นเนินทรวงสล้างแรงๆ อย่างต้องการให้หญิงสาวที่ทำร้ายเขาก่อนเจ็บปวดบ้างและรู้ว่าถ้าหากยังกล้าทำร้ายเขาอีกผลต่อไปจะเป็นอย่างไร

อินซอฟดันร่างบอบบางแนบชิดผนังห้อง กักกันไว้ด้วยกายที่แข็งแกร่งและเหนือกว่าในทุกด้าน มือใหญ่ขยับดึงเอาหน้ากากสีเหลืองทองทิ้ง แล้วลากไล้บีบนวดผิวกายเนียนนุ่มแรงๆ พร้อมจับทึ้งดึงเอากระโปรงตัวสวยขึ้นมากองบนลำขาแกร่งที่แทรกระหว่างสองขาเรียว เพื่อตรึงไม่ให้หญิงสาวได้ถอยหนี มือใหญ่ขยำบีบต้นขาด้านในแรงๆ

“เมื่อกี้เธอตบหน้าฉันใช่ไหมสาวน้อย นี่ถือเป็นบทเรียนที่เธอสมควรได้รับ”

ปลายนิ้วยาวตวัดลากไล้กลีบกายบอบบาง กดคลึงเกสรสวาท แม้จะมีแพนตี้ตัวน้อยขวางกั้นอยู่ แต่ความร้อนผ่าวจากมือใหญ่ก็ยังคงแทรกซึมเข้าไปถึงใจกลางกายหญิง ริมฝีปากหนาอุ่นร้อนบดคลึงกดเม้มเรียวปากนุ่มของคนที่สั่นสะท้านด้วยความหวั่นไหวและหวาดกลัวรุนแรงสลับบางเบา อีกทั้งปลายนิ้วยาวร้อนตวัดไล้กลีบกายบอบบางบ้างสอดแทรกเข้าไปลากไล้ภายใน สลับกับกดคลึงเกสรฉ่ำนุ่ม

“อือ...อื้อ...” ลมหายใจสาวน้อยหอบแรง ทั้งกลัวในอารมณ์โกรธของชายหนุ่มที่ปะทุขึ้นจากการที่ถูกเธอทำร้ายและยังจะมีอารมณ์แปลกประหลาดที่ห้อมล้อมรอบเรือนกายอยู่ในตอนนี้ด้วย ขาเรียวยาวสั่นระริก ท้องน้อยแบนเรียบขมวดมุ่นเป็นเกลียวคลื่น และเพียงแค่ริมฝีปากอิ่มเต็มเป็นอิสระ

“กะ...แกไอ้บ้า ปะ...ปล่อยฉัน...นะ...ไอ้บ้า!”

“หืม...ทำไมฉันต้องปล่อยเธอด้วยล่ะแม่สาวน้อย บอกแล้วไงว่านี่เป็นโทษฐานที่เธอกล้าตบหน้าฉัน จะลองดูอีกสักทีไหมล่ะ ฉันจะได้นอนกับเธอเสียตรงนี้เลย” อินซอฟถามเสียงเข้มอย่างขู่ขวัญเอาไว้ก่อน แล้วระหว่างที่นายมีความสุขกับแม่สาวมัดหมี่ เขาก็จะได้จับแม่สาวร้อนแรงคนนี้ขึ้นเตียงด้วย

“แต่แกรังแกฉันก่อนนะ...ฉันตอบโต้แค่นี้แกไม่ควรโกรธ” น้ำเสียงสั่นเทาออกจากริมฝีปากอวบอิ่มและบวมช้ำ ถึงแม้จะกลัวเพียงใด แต่จันฑีราก็ไม่ยอมให้ความกลัวนั้นอยู่เหนือสิ่งใด สมองน้อยๆ หมุนวนเป็นลูกข่างอย่างต้องการเอาตัวรอดจากมือผู้ชายน่ากลัวคนนี้

“แกเป็นใครก็ไม่รู้ อยู่ดีๆ ก็เข้ามาหาแล้วยังลวนลามฉันอีก ฉันไม่แจ้งความให้ตำรวจจับก็ดีเท่าไหร่แล้ว”

น้ำเสียงสั่นเทาพูดอย่างใจดี จนอินซอฟอยากจะยิ้มให้ ทั้งที่ริมฝีปากหนาอุ่นที่ทาบอยู่บนผิวลำคอสัมผัสได้ถึงความตื่นกลัว ใบหน้าคมละจากผิวเนื้อบริเวณลำคอที่เต้นระริกตอบรับริมฝีปากหนา “อันนี้มันก็ช่วยไม่ได้นะสาวน้อย เธอดันน่ารักจนฉันอดใจไว้ไม่ไหวเองต่างหาก แล้วช่วยพูดกับฉันให้ดีๆ และเพราะๆ กว่านี้หน่อยดีกว่าไหม ใช้คำพูดแก...แกนี่มันน่าเกลียดเป็นบ้าเลย”

ชายหนุ่มพูดหน้าตายิ้มๆ มือใหญ่ลากไล้บนเรือนกายบอบบางและนุ่มนิ่มอย่างพออกพอใจ แล้วเมื่อเห็นเรียวปากนุ่มอ้าออกคิดว่าน่าจะเป็นการด่าทอเสียละมากกว่า

“อ๊ะ...อ๊ะ...ถ้าขืนด่ามาอีกคำนะสาวน้อย รับรองได้ว่าฉันจะรักเธอตรงนี้แหละ”