Se connecter“จะบอกว่าไม่เหนื่อยก็อาจจะดูเป็นซูเปอร์เกิลไปหน่อย เหนื่อยค่ะแต่มีความสุขแค่เห็นพัฒนาการของมู่หยางแล้วมีความสุขค่ะ”“ป้าซูเจียวมารับมู่หยางไปอาบน้ำหน่อยค่ะ ดูสิน้ำลายยืดเต็มผ้ากันเปื้อนหมดแล้ว” เสียงของสามีหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางอุ้มเจ้าตัวเล็กส่งให้ คุณแม่บ้านแต่มืออวบอูมกลับกำสาบเสื้อปาป๊าจนแน่น“อาบน
คราวนี้สามีหนุ่มไม่ต่อความยาวขึ้นทับทาบร่างบางก้มลงเอาปากครอบครองยอดถันที่แข็งชูชัน มืออีกข้างกอบกุมสองเต้าบีบเคล้นคลึงรุกหนักเสียจนเธอแทบหายใจไม่ทัน คอยแต่จะโกยอากาศเข้าปอดเพื่อต่อลมหายใจ เมื่อเขาเปลี่ยนมาจูบบดขยี้ริมฝีปากอิ่มที่เปล่งประกายอย่างหิวกระหายยิ่งสุดแสนทรมานแต่เปี่ยมสุข ปลายนิ้วเขี่ยยอดส
“ทำไมล่ะ ไม่ชอบเหรอ ไม่ต้องทำงานก็สบายไปทั้งชาติ เฉียงฮุยลองได้รักและชื่นชอบใครเขาทุ่มให้สุดตัวเลยนะ เขาเป็นหนุ่มหล่อสายเปย์อะไรประมาณนั้น”“กลัวคุณปู่ของพี่จะมาทวงคืนไม่ว่า” มุกรดาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา“ไม่ต้องกลัวหรอก เพราะทั้งหมดเป็นความพอใจและตั้งใจจริงของคนที่ดำรงตำแหน่งผู้สืบทอดทายาทตระก
มุกรดาสอดมือรั้งศีรษะได้รูปของสามีเข้ามาแนบชิดมากขึ้นพร้อมกับตอบรับจูบดูดดื่มนุ่มนวลอ่อนโยน ซึ่งมันสร้างความปั่นป่วนให้ทั้งคู่จนยากจะถอดถอน ริมฝีปากหนาทั้งดูดทั้งดึงขบเม้มอย่างมันเขี้ยวก่อนจะถอนจูบอย่างนึกเสียดายสายตาร้อนแรงหยุดอ้อยอิ่งบริเวณริมฝีปากอิ่มพร้อมกับบดเบียดอีกครั้งอย่างไม่รู้จักอิ่ม ควา
มุกรดาอาบน้ำแต่งตัวแต่เช้าปล่อยให้สามีหนุ่มนอนหลับใหลบนเตียงโดยไม่ปลุกเพราะเมื่อคืนเขากวนเธอแทบไม่พัก และวันนี้เป็นวันที่คุณหมอนัดตรวจสุขภาพของเธอกับลูกน้อยในครรภ์“วันนี้นายหญิงหน้าตาสดใสจังนะคะ” แม่บ้านซูเจียวเอ่ยแซวพลางยิ้มน้อย ๆ“ก็ปกตินี่คะ แต่ที่ไม่ปรกติคือคุณแม่บ้านนะคะ ยิ้มกว้างอีกนิดสิคะ โล
สั่นเทิ้มเสียวซ่าน หลี่จวิ้นหยางขบเม้มขอบแพนตี้พลันค่อยรูดมันลงมาเรื่อย ๆ โดยใช้แค่ปากจนท้ายที่สุดก็ลงมากองที่ข้อเท้าก่อนจะรูดมันออกให้พ้นตัวสายตาคมเข้มภายใต้คิ้วหนาทอดมอง ร่างเปลือยเปล่าขาวโพลนเนียนลออ ทรวงอกอวบอิ่มสล้างยอดถันสีชมพูระเรื่อเด่นตระหง่านท้าทายต่อสายตาคนจ้องมองสุดจะยับยั้งใจก่อเกิดควา
มุกรดาจึงหลับตาปี๋ยอมจำนนแต่แล้วจู่ ๆ ก็มีมือของใครบางคนคว้าหมับตรงฝ่ามือของมันก่อนจะฟาดลงมาเต็มแรงบนหน้าเธอ “ออกไปให้พ้นอย่ามายุ่งกับเธอ กูเอามึงถึงตายแน่ไอ้เศษสวะ” เสียงแหบเข้มดุกร้าวดังขึ้น มุกรดาค่อย ๆ ลืมตาทีละข้าง ใช่! เธอจำเสียงของเขาได้“คุณชาย! หลี่จวิ้นหยาง”“อย่ามายุ่งเรื่องของกู” เสียงห
ก็แค่นางบำเรอไร้ค่าคนหนึ่ง เธอควรจำใส่ใจไว้ มุกรดาพลางคิด และแล้วเมื่อเข้าไปในห้องน้ำทำนบน้ำตาก็พังทลายอย่างไม่อาย ร่ำไห้ปล่อยโฮสุดกำลังปานหัวใจจะขาดรอน มือเรียวยกขึ้นปิดปากตัวเองเพื่อไม่ให้เสียงร้องไห้เล็ดลอดออกไปภายนอกให้ขายขี้หน้า เสียงสะอื้นไห้ตัวโยนอิงแอบแนบบานประตูอีกสี่ชั่วโมงต่อ
“อย่า มัน...” เธอร้องห้ามส่ายหัวพยายามกระเถิบถอยหนีแต่ มือหนากลับยึดสะโพกงามตรึงไว้กับที่ เขาส่งลิ้นสากเข้าไปชำแรกกลีบกายสาวเคลื่อนไหวระรัว มุกรดาผวาสะดุ้งเบียดเข้าใส่ลิ้นที่กำลังระรัวไม่ยั้งร้องครวญครางเสียงกระเส่าดิ้นหนีความเสียวซ่านจนทนไม่ไหวอยากให้เขาเข้ามาในตัวเธอเหลือเกิน เสียงร้องครางนั้นส
ริมฝีปากไปมา อากัปกิริยานั่นไม่อาจรอดพ้นสายตาของเขาไปได้ “ถ้าเธอไม่หยุดเลียริมฝีปาก ฉันไม่ปล่อยเธอออกไปจากห้องแน่ ๆ” “แล้วมันเกี่ยวกันยังไง” มุกรดาแสร้งตีหน้าเซ่อไม่เข้าใจความหมายของประโยคที่เขาเอื้อนเอ่ยหลี่จวิ้นหยางยืนกอดอกเบ้ปากยกยิ้มเอียงศีรษะหยักไหล่ขึ้น ข้างหนึ่ง







