تسجيل الدخول“จะบอกว่าไม่เหนื่อยก็อาจจะดูเป็นซูเปอร์เกิลไปหน่อย เหนื่อยค่ะแต่มีความสุขแค่เห็นพัฒนาการของมู่หยางแล้วมีความสุขค่ะ”“ป้าซูเจียวมารับมู่หยางไปอาบน้ำหน่อยค่ะ ดูสิน้ำลายยืดเต็มผ้ากันเปื้อนหมดแล้ว” เสียงของสามีหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางอุ้มเจ้าตัวเล็กส่งให้ คุณแม่บ้านแต่มืออวบอูมกลับกำสาบเสื้อปาป๊าจนแน่น“อาบน
คราวนี้สามีหนุ่มไม่ต่อความยาวขึ้นทับทาบร่างบางก้มลงเอาปากครอบครองยอดถันที่แข็งชูชัน มืออีกข้างกอบกุมสองเต้าบีบเคล้นคลึงรุกหนักเสียจนเธอแทบหายใจไม่ทัน คอยแต่จะโกยอากาศเข้าปอดเพื่อต่อลมหายใจ เมื่อเขาเปลี่ยนมาจูบบดขยี้ริมฝีปากอิ่มที่เปล่งประกายอย่างหิวกระหายยิ่งสุดแสนทรมานแต่เปี่ยมสุข ปลายนิ้วเขี่ยยอดส
“ทำไมล่ะ ไม่ชอบเหรอ ไม่ต้องทำงานก็สบายไปทั้งชาติ เฉียงฮุยลองได้รักและชื่นชอบใครเขาทุ่มให้สุดตัวเลยนะ เขาเป็นหนุ่มหล่อสายเปย์อะไรประมาณนั้น”“กลัวคุณปู่ของพี่จะมาทวงคืนไม่ว่า” มุกรดาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา“ไม่ต้องกลัวหรอก เพราะทั้งหมดเป็นความพอใจและตั้งใจจริงของคนที่ดำรงตำแหน่งผู้สืบทอดทายาทตระก
มุกรดาสอดมือรั้งศีรษะได้รูปของสามีเข้ามาแนบชิดมากขึ้นพร้อมกับตอบรับจูบดูดดื่มนุ่มนวลอ่อนโยน ซึ่งมันสร้างความปั่นป่วนให้ทั้งคู่จนยากจะถอดถอน ริมฝีปากหนาทั้งดูดทั้งดึงขบเม้มอย่างมันเขี้ยวก่อนจะถอนจูบอย่างนึกเสียดายสายตาร้อนแรงหยุดอ้อยอิ่งบริเวณริมฝีปากอิ่มพร้อมกับบดเบียดอีกครั้งอย่างไม่รู้จักอิ่ม ควา
มุกรดาอาบน้ำแต่งตัวแต่เช้าปล่อยให้สามีหนุ่มนอนหลับใหลบนเตียงโดยไม่ปลุกเพราะเมื่อคืนเขากวนเธอแทบไม่พัก และวันนี้เป็นวันที่คุณหมอนัดตรวจสุขภาพของเธอกับลูกน้อยในครรภ์“วันนี้นายหญิงหน้าตาสดใสจังนะคะ” แม่บ้านซูเจียวเอ่ยแซวพลางยิ้มน้อย ๆ“ก็ปกตินี่คะ แต่ที่ไม่ปรกติคือคุณแม่บ้านนะคะ ยิ้มกว้างอีกนิดสิคะ โล
สั่นเทิ้มเสียวซ่าน หลี่จวิ้นหยางขบเม้มขอบแพนตี้พลันค่อยรูดมันลงมาเรื่อย ๆ โดยใช้แค่ปากจนท้ายที่สุดก็ลงมากองที่ข้อเท้าก่อนจะรูดมันออกให้พ้นตัวสายตาคมเข้มภายใต้คิ้วหนาทอดมอง ร่างเปลือยเปล่าขาวโพลนเนียนลออ ทรวงอกอวบอิ่มสล้างยอดถันสีชมพูระเรื่อเด่นตระหง่านท้าทายต่อสายตาคนจ้องมองสุดจะยับยั้งใจก่อเกิดควา
เธอยกมือขึ้นปิดปากพร้อมกับผลักร่างแกร่งออกไป และวิ่งตรงไปยังห้องน้ำยืนโก้งโค้งอยู่ตรงอ่างล้างหน้าอาเจียนเอาเศษอาหาร น้ำย่อย และลมออกมาจนหมด“เป็นยังไงบ้าง” หลี่จวิ้นหยางตกใจกับอาการแพ้ท้องของหญิงสาว เสียงอาเจียนโอ้กอ้ากในห้องน้ำทำเอาใจคอไม่ดีรีบกดโทรเรียกแม่บ้านซูเจียวเข้ามาดูแลหลังอาเจียนจนหมดไส้ห
หลังจากมุกรดาออกจากโรงพยาบาลหลี่จวิ้นหยางก็พาเธอมาอยู่กับเขาที่วิลล่าส่วนตัวเกือบหนึ่งสัปดาห์เต็ม ถึงเธอจะพยายามปฏิเสธแต่เขาก็ยังยืนยันเสียงแข็งให้เธอมาอยู่กับเขาให้ได้แถมไม่แจ้งเหตุผลใด ๆ และยังให้แม่บ้านซูเจียวมาคอยดูแลอย่างใกล้ชิด การกระทำของเขาทำให้เธออดแปลกใจเสียมิได้ดูเขาใจดีผิดปกติ น้ำเสียงที
“มาทันจังหวะพอดีเลยนะพี่ชาย เอาไป” หลี่เฉียงฮุยว่าพลางก็รีบคลายอ้อมกอดพร้อมกับผลักหญิงสาวเบา ๆ ส่งให้พี่ชายดูแลต่อมุกรดาเซถลาหลี่จวิ้นหยางรับร่างนั้นไว้เธอจึงตกอยู่ในวงแขนแกร่งโดยปริยาย“นายพามุกรดามาทำไมที่นี่”“ก็ยัยแสบอยากมาเยี่ยมก็พามาสิ ทำไมล่ะยังไงมุกรดาก็ต้องรับรู้ไม่วันนี้ก็วันหน้าจริงไหม”
หลี่เฉียงฮุยเดินทางมาเยี่ยมคุณปู่ของเขาและยู่หลงไป พร้อม ๆ กัน เมื่อเยี่ยมเสร็จจึงแวะมาเยี่ยมหญิงสาวด้วยเช่นกัน เห็นพี่ชายบอกว่าจะออกจากโรงพยาบาลวันพรุ่งนี้“เป็นยังไงบ้าง”“ดีขึ้นแล้วค่ะ รู้สึกแข็งแรงขึ้นมีอาการหวาดผวาและฝันร้ายบ้างแต่ก็ไม่ได้ทำให้สภาพจิตใจย่ำแย่มาก บอกตามตรงไม่ได้อยากเป็นโรค







![รักซ้อนราคะ [PWP] + [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)