เมียในนาม (เวียร์&พะพาย)

เมียในนาม (เวียร์&พะพาย)

last updateLast Updated : 2026-05-18
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
11Chapters
399views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เธอกับเขามีอะไรกันโดยไม่ตั้งใจ แต่การมีอะไรกันในครั้งนั้น นำพาลูกน้อยมาให้กับเธอกับเขาโดยไม่รู้ตัว ทำให้ข้อตกลงทุกๆอย่างเกิดขึ้นมาโดยอัต

View More

Chapter 1

คำโปรย

穂香を秘書としてそばに置くようになってから、慎吾はいつもそうだった。

忙しくて家に帰る時間もない。奈月の話を聞く時間もない。家庭のことに気を配る余裕もない。

家具を買い替えるような些細なことから、引っ越し、娘の進学先まで、奈月が相談しても返ってくる言葉はいつも同じだった。

「好きに決めてくれ」

スマホの画面をもう一度、さっきのSNSの投稿に戻した。

そこに書かれている慎吾は、まるで奈月の知らない人のようだった。穏やかで、辛抱強くて、そこにはかすかな愛情さえ感じられた。

奈月はその文章を見つめ、それから顔を上げた。

ICUの病室を隔てるガラスには、自分の姿が映っていた。

ひどくやつれ、目は真っ赤に腫れ、今にも息絶えそうなほど憔悴している。

奈月はその場にずるずると座り込み、冷たい壁に後頭部を預けた。スマホを握る指先は、力が入りすぎて白くなっていた。

母が慌ただしく駆けつけ、奈月が一人きりなのを見るなり、真っ先に尋ねた。

「慎吾は?」

奈月は首を横に振り、小さな声で言った。

「お母さん、私、離婚したい」

「どうして?」

母は理解できないという顔をした。

「あなたたち、大学を卒業してすぐ結婚したでしょう。二人で会社を始めた頃は、隙間風の入るような古いアパートに住んで、前の日の残り物で食いつないでたじゃない。あんなに苦しい時期を二人で乗り越えてきたのに、今は何もかも手に入ったでしょう。それなのに、どうして離婚なんて……」

そうだった。

あの頃は、わずかな食べ物さえ相手に残そうとするほど貧しくて、水を飲んで空腹をごまかしながら、それでも二人で馬鹿みたいに笑っていた。

何ひとつ持っていなかった。

あったのは、何の足しにもならない愛だけだった。

けれど今は、何もかも手に入った。

住む家はどんどん広くなり、車も増え、暮らしは豊かになっていった。

それなのに、二人の心だけは少しずつ離れていった。

奈月は静かに言った。

「慎吾の秘書ね、きれいで頭もよくて、人混みにいても目を引くような人なの」

「それがどうしたの?」

「お母さん、私はどこにでもいる普通の女だよ」

奈月は口元を歪めた。笑おうとしているうちに、唇に苦くしょっぱい味が滲んだ。

「何年も家のことばかりしてるうちに、平凡で、面白みもなくて……今じゃ、何の価値もないような普通の女になった」

母の声が厳しくなった。

「慎吾、浮気したの?」

奈月はゆっくりと首を横に振った。

慎吾が実際に浮気をしたわけではない。

少なくとも、奈月の知る限りでは。

けれど、裏切りは浮気だけではない。

心がほかの誰かに向くことだって、同じだった。

慎吾と一緒に会社を立ち上げた頃、奈月は彼の一番頼りになる右腕だった。慎吾が安心して背中を預けられる、かけがえのない仕事のパートナーだった。

事業が軌道に乗ってからは家庭に入り、慎吾を支える妻になった。

彼の成功を陰で支える、なくてはならない存在だった。

そして付き合い始めて10年目の今、奈月はただ、彼と日々の生活を回していく相手でしかなかった。

波風ひとつ立たない毎日の中で、慎吾の心を動かすこともない、ただそこにいるだけの存在。

奈月が慎吾にとって、もう特別な意味を持つ存在ではなくなった頃、穂香が現れた。

奈月と慎吾は夫婦なのに、いつからか互いが何を喜び、何に腹を立て、何を悲しんでいるのかさえ分からなくなっていた。

相手が毎日何をしているのかも知らない。

たまに顔を合わせても、黙っているか、穂香のことで言い争うかのどちらかだった。

やがて慎吾は、喧嘩をすることすら嫌がるようになった。

険しい顔のままドアを閉めて出ていき、奈月と顔を合わせようともせず、その声さえ聞きたがらなくなった。

夫はいるのに、夫がいないのと変わらない暮らしだった。

母はやはり娘が心配だった。

「だったら離婚しなさい。あなたもあの人と一緒に何年も頑張ってきたんだから、それなりに財産だってあるでしょう。離婚したって、これからちゃんと暮らしていけるわ」

奈月は娘の看病をしながら、離婚協議書の準備を始めた。

奈月も会社の創業者の一人だった。保有している株式は、慎吾より1%多いはずだった。

かつて株式を分けたとき、慎吾は真剣な顔で奈月に約束していた。

「奈月、俺たちのことを最後に決める権利は、ずっとお前に持っていてほしい。もし俺がいつか間違ったことをしたら、俺が築いたものを全部壊せるくらいの権利を、お前に渡しておく」

そう言ったあと、慎吾は笑って冗談めかして続けた。

「妻を大事にできない男なんて、失敗して当然だからな」

奈月は慎吾を破滅させたいわけではなかった。

ただ、自分のものを取り戻したかっただけだ。

ところが財産を整理している最中、弁護士から電話がかかってきた。

相手は戸惑った様子で確認してきた。

「宮本さん、現在、会社に宮本さん名義の株式はありません。こちらで確認したところ、宮本さんがお持ちだった株式は3年前に、ご主人によって川口穂香さん名義へ移されています。この件は、ご存じなかったのでしょうか。それとも、お忘れになっていたのでしょうか」

奈月はスマホを握る手に力を込めた。頭の中が真っ白になった。

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
11 Chapters
คำโปรย
เมียในนาม (เวียร์&พะพาย)"ฉันยื่นข้อเสนอให้เธอ 20ล้านแลกกับเด็กคนนี้" ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นน้ำเสียงเรียบนิ่ง นั่งมองหญิงสาวตรงหน้าอย่างจริงจังถ้าถามว่าเธอมีอะไรที่น่าสนใจไหม บอกเลยว่าไม่ เธอดูนิ่งๆ เงียบๆ แต่มีสิ่งหนึ่งที่เธอไม่เหมือนคนอื่นคือความเจ้าเล่ห์ในดวงตาของเธอ"พายไม่ได้ต้องการเงินค่ะ พายขอแค่ให้เขาเติบโตมาอย่างสมบูรณ์แบบในชีวิตก็พอค่ะ" เธอเอ่ยตอบน้ำเสียงหนักแน่นชีวิตของเธอมันลำบาก พ่อแม่ก็ตายจากไปตั้งแต่เธอยังเด็กๆ ตอนนี้เธอมีแค่ยายที่ต้องรักษาชีวิตเอาไว้"ฉันจะไม่เอาเปรียบเธอ เธอเอาเงินไป ส่วนลูกจะเป็นของฉันแต่เพียงผู้เดียว""..." ถามว่ารักลูกมั้ย ใจหนึ่งก็รักมาก แต่อีกใจก็ไม่อยากเห็นลูกมาลำบากมีชีวิตแบบเธอ อย่างน้อยถ้าอยู่กับเขา ลูกคงมีชีวิตที่สมบูรณ์แบบที่สุดแน่ๆ"ถ้าเธอตกลงกับข้อเสนอนี้ เธอก็เซ็นสัญญาได้" เขายื่นเอกสารไปวางไว้ตรงหน้าของเธอ ก่อนที่จะวางปากกาไว้ตรงข้างๆ เอกสาร"พายขอเพิ่มสัก2ข้อได้มั้ยคะ""ได้สิ! เธอเขียนเพิ่มได้เลยตามใจเธอ"พะพายเขียนข้อเสนอที่เธอเพิ่งนึกขึ้นได้ลงไปด้วยอีก2ข้อ1.ลูกต้องมีสิทธิ์ทุกอย่างในการตัดสินใจของตัวเอง2.เธอขอแบ่งเงินที่เธอได้ให้ลูก 10
Read more
บทที่ 1
(โรงแรมหรูระดับห้าดาว)ภายในห้องอาหารหรูของโรงแรม มีผู้คนมากมายอยู่ภายในห้องอาหารทั้งชายแล้วก็หญิงแล้วก็เด็กเล็ก บางคนก็เป็นลูกค้าของโรงแรมที่นี่ บางคนก็เป็นพนักงานของที่นี่ โต๊ะอาหารโต๊ะหนึ่งมีชายหนุ่มนั่งอยู่ถึงสองคนแล้วก็มีผู้หญิงนั่งอยู่อีกหนึ่งคน ผู้ชายสองคนดูหล่อมีเหล่าเอาการ ส่วนผู้หญิงอีกคนดูสวยสง่างาม ใบหน้าดูมีเสน่ห์เอามากๆ"ผมโอเคกับข้อเสนอของคุณนะครับ" กวิน เจ้าของบริษัทส่งออกต่างประเทศ พ่วงด้วยตำแหน่งเจ้าของโกดังสินค้ารายใหญ่แต่โกดังที่เขามีอยู่ในมือเป็นโกดังสีเทา"ยินดีครับ" เวียร์ เจ้าของบริษัทรถยนต์รายใหญ่ พ่วงด้วยตำแหน่งเจ้าของบ่อนขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศอีกด้วย แถมเขายังพ่วงตำแหน่งมาเฟียสายโหดอีกด้วย"พราวเองก็...สนใจเช่นกันนะคะ" พราวฟ้า ลูกสาวเจ้าของบ่อนคู่แข่งของเวียร์ เรื่องนี้ชายหนุ่มรับรู้อยู่แล้ว พราวฟ้าเอ่ยยิ้มๆ ส่งสายตายั่วยวนให้กับชายหนุ่ม ฟังคำพูดกับการกระทำของเธอตอนนี้ก็รับรู้ได้แล้วว่าเธอสนใจอะไร"ถ้าคุณพราวสนใจ ผมก็ยินดีทำเรื่องราคาให้เป็นพิเศษนะครับ" เวียร์เอ่ยตอบยิ้มๆ ทว่ามันเป็นรอยยิ้มแบบมารยาทแค่นั้นเองวันนี้ชายหนุ่มลงทุนมาคุยงานถึงต่างจังหวัด ถึงจะเป
Read more
บทที่ 2
(เช้าวันใหม่)เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นทำให้เจ้าของมือถือเอื้อมมือออกมาจากใต้ผ้าห่มควานหามือถือที่กำลังส่งเสียงอยู่ในตอนนี้ แล้วกดปิดเสียงของนาฬิกาปลุกในทันที ชายหนุ่มลืมตาตื่นขึ้นทันทีก่อนที่จะมองไปรอบๆ ห้อง สายตาคมของเขาเลื่อนมาหยุดมองอยู่ที่เรือนร่างเล็กที่นอนอยู่ข้างกายของเขา ก่อนที่ใบหน้าคมจะเผลอหลุดยิ้มออกมาเพียงครู่เดียวเท่านั้น ก่อนที่จะเปลี่ยนสีหน้าเป็นเรียบนิ่งเช่นเดิม"ความรู้สึกแปลกใหม่ดี" เขาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา จ้องมองคนที่นอนอยู่ใต้ผ้าห่มอย่างจริงจัง ความรู้สึกแปลกใหม่ที่เขาว่าก็คือ ชายหนุ่มไม่เคยนอนร่วมเตียงกับสาวที่เลขาหามาให้เลยสักคน แต่เธอคนนี้เป็นคนแรกที่เขานอนร่วมเตียงด้วย หรือเป็นเพราะว่าเมื่อคืนเขาเผลอหลับไปโดยที่ไม่รู้ตัว แล้วที่สำคัญปกติแล้วผู้หญิงที่เลขาส่งมาให้จะเป็นคนคุมเกมมากกว่า เพราะว่าผู้หญิงที่ถูกส่งมาทุกคนจะเป็นงานกันหมดแล้ว ทว่ากับเธอคนนี้มันไม่ใช่เพราะดูจากเมื่อคืนแล้วเธอไม่เป็นงานอะไรเลยสักอย่าง อีกอย่างเมื่อคืนชายหนุ่มเป็นคนคุมเกม"คุณ!" เรือนร่างเล็กลืมตาตื่นขึ้นมา ทันทีที่เห็นว่าเวียร์จ้องมองอยู่ก็ต้องตกใจ ทำให้ชายหนุ่มเบนหน้าหนีก่อนที่จะเอ่
Read more
บทที่ 3
23:29 น.เวลาล่วงเลยผ่านไปนานหลายชั่วโมงทั้งสองยังคงนั่งดื่มแอลกอฮอล์อยู่ด้วยกันเช่นเดิม ส่วนผู้หญิงที่คริสลากขึ้นมากินก่อนหน้านี้เธอได้กลับไปแล้ว ภายในห้องเหลือแค่ชายหนุ่มอยู่สองคน เวียร์นั่งดื่มอยู่เงียบๆ ส่วนคริสเองก็นั่งดื่มไปด้วยนั่งดูบรรยากาศที่ด้านล่างของสถานบันเทิงไปด้วย ห้องที่ทั้งคู่นั่งอยู่ตอนนี้เป็นห้องกระจกสีดำขนาดใหญ่ ด้านนอกจะมองไม่เห็นด้านใน แต่ด้านในมองเห็นด้านนอกทุกมุม ฝั่งซ้ายมือของห้องจะเชื่อมกับห้องนอนของคริสอยู่ ส่วนมากจะเรียกว่าห้องเชือดเสียมากกว่า"อยู่มาได้ตั้งหลายปี มีอะไรไปสะกิดใจว่ะ! ทำไมถึงคิดถึงเขาขึ้นมาได้อีก" คริสเอ่ยถามขึ้นพร้อมกับยกแก้วแอลกฮอล์ขึ้นมาดื่มจนหมดแก้ว ไม่วายสายตาของชายหนุ่มก็ยังคงจับจ้องมองไปที่ลูกค้าสาวที่เต้นกันอยู่ด้านล่างอย่างสนุกสนาน"สมองกูมันคงว่างเกินไปมั้ง" เวียร์เอ่ยตอบพร้อมกับยันตัวลุกขึ้นยืน ก่อนที่จะเดินออกจากห้องไปเดินออกไปแบบดื้อๆไม่เอ่ยไม่กล่าวอะไร ทำคนที่นั่งอยู่ถึงกับนั่งมองตาปริบๆ"บทจะมาก็มา บทจะไปก็ไป" คริสเอ่ยเวียร์เดินลงมาที่ชั้นล่างก่อนที่จะเดินเลี่ยงออกไปที่ด้านหลังของสถานบันเทิง ชายหนุ่มเดินมาทิ้งตัวนั่งลงที่เก้า
Read more
บทที่ 4
(หลายอาทิตย์ผ่านไป)(บ่อน MR.)ผู้คนมากมายชายหญิง บางคนก็มากับภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย บางคนก็มากับเด็กที่เลี้ยงดู บางคนก็มากับเมียลับๆ ซ่อนๆ ที่นี่คือแหล่งอบายมุขทุกๆ อย่างทั้งพนันทั้งเหล้าเบียร์ อีกทั้งยังมีงานบริการอีกด้วย เวียร์ดูแลที่นี่ต่อจากรุ่นพ่อ หลังจากที่พ่อเสียไปได้หลายปีเวียร์ก็รับไม้ต่อให้มาดูแลที่นี่ต่อ เขาเป็นนักธุรกิจวัยรุ่นสมัยใหม่เขาจับทางธุรกิจได้ดี มันเลยทำให้บ่อนMR. เจริญรุ่งเรืองไปได้ไกลกว่าตอนที่พ่อของเขาควบคุมอยู่"วันนี้มีของเข้ามา นายจะไปดูไหมครับ" ของที่ว่าคือผู้หญิงผู้หญิงที่เข้ามาที่นี่เข้ามาด้วยใจทั้งหมด ไม่มีการบังคับขู่ขืนใจทั้งนั้น เธอสมัครเสนอตัวเข้ามากันเองถึงที่นี่จะเป็นที่ไม่ดี ที่สีเทาสีดำ แต่ที่นี่ก็ไม่เคยบังคับใจใครทั้งนั้น ทุกคนล้วนเข้ามาด้วยใจของตัวเอง"ไม่ มึงจัดการเลย""แล้วที่บริษัทล่ะครับ" ภูมิเลขาคนสนิทเอ่ยถาม เพราะหลายอาทิตย์แล้วที่เขาไม่ยอมเข้าไปที่บริษัท แต่ถึงเขาจะไม่เข้าไป ก็ไม่เป็นอะไร เพราะที่บริษัทปกติดีทุกอย่าง ภูมิจัดการงานทุกอย่างแทนเขาหมดแล้ว ภูมิเป็นเลขาคนสนิทคนเดียวที่ทำทุกอย่างแทนให้กับเวียร์ เรียกได้ว่าอยู่กันมานานอยู่กั
Read more
บทที่ 5
เนื้อหาต่อจากเดิม..."ของเดิมพันของคุณเวียร์คืออะไรครับ" เสี่ยกิตเอ่ยถาม"เสี่ยมีของอะไรที่อยากได้เป็นพิเศษไหมครับ" เวียร์ไม่ได้เอ่ยตอบ ทว่าเขากลับเอ่ยถามถึงสิ่งที่เสี่ยกิตอยากได้แทน"มีซิครับ" เสี่ยกิตเอ่ยพร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์บนใบหน้า"ว่ามาเลยครับ""ผมอยากได้คนที่นั่งอยู่ข้างกายคุณเวียร์" เสี่ยกิตเอ่ย"หึ!" เวียร์หัวเราะในลำคอเล็กน้อย ก่อนที่จะหันไปมองที่พราวฟ้า เธอเองไม่ได้มีท่าทีตกใจ ดูนิ่งๆ ด้วยซ้ำคงเป็นเพราะเธอชินกับเรื่องพวกนี้แล้ว อีกอย่างเธอเป็นถึงลูกเจ้าของบ่อน เรื่องพวกนี้เธอคงเจอจนชินหมดแล้ว"แล้วสิ่งที่คุณเวียร์อยากได้คืออะไรเหรอคะ" พราวฟ้าเป็นคนเอ่ยถามขึ้นถึงของเดิมพัน เธอเองก็เริ่มอยากรู้ว่านอกจากเงินตรงหน้าแล้ว มีสิ่งไหนที่เขาอยากได้คืนอีก"พะพาย" เวียร์เอ่ยขึ้นสั้นๆ แต่ประโยคสั้นๆ ประโยคนี้ทำให้เสี่ยกิตรู้ว่าสิ่งที่เขาต้องการคืออะไร ภูมิเองก็ดูเหมือนจะรู้ แต่พราวฟ้ากลับไม่รู้ว่าสิ่งที่เวียร์เอ่ยมานั้นคืออะไร"ฮ่าๆ ได้ซิครับ" เสี่ยกิตหัวเราะร่าทันที ก่อนที่จะเอ่ยตอบตกลง"พะพายคืออะไรคะ" พราวฟ้าเอ่ยถามกับเวียร์ด้วยสีหน้าที่สงสัย"เดี๋ยวคุณก็รู้เอง ว่าแต่คุณจะยอมเป็นข
Read more
บทที่ 6
เนื้อหาต่อจากเดิม...เวียน์จ้องมองใบหน้าหวานอย่างจริงจัง เขาไม่วางตาจากเธอเลยสักนิดเดียว ที่ทำงานมีเยอะแยะทำไมไม่เลือกทำหน่อย ทำไมถึงเลือกมาในที่แบบนี้"พอค่ะ" พะพายกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่ลงคอก่อนที่จะเอ่ยตอบกลับเขาอย่างกล้าหาญ"กล้าดี" เวียร์ยกยิ้มที่มุมปากอย่างพอใจ กล้าดี กล้ามาที่ตอบแบบนี้"คุณถามพายก็แค่ตอบถามความจริง""ก็ไม่ได้ว่าอะไรซะหน่อย""ค่ะ""ที่บ้านจนมากเหรอถึงต้องใส่เสื้อผ้าน้อยชิ้นแบบนี้" เวียร์เอ่ยถามน้ำเสียงดุ ก่อนที่จะฟาดมือหนาลงไปที่ขาอ่อนของพะพายเสียงดังฟังชัด ทำเอาเรือนร่างเล็กลูบขาตัวเองไปมาเพราะเจ็บที่ถูกมือใหญ่ตีเพียะ!"คุณ! พายเจ็บนะ" พะพายเอ่ย"ถ้าเจ็บก็แต่งตัวให้มันดีๆ" เวียร์เอ่ยขึ้นพร้อมกับเดินไปทิ้งตัวนั่งลงข้างพะพาย "บอกเหตุผลได้ไหมทำไมถึงต้องทำงานอะไรแบบนี้""ก็มันได้เงินดี ได้เงินง่าย""รู้! มีเหตุผลอื่นอีกไหม""ไม่มีค่ะ" พะพายเอ่ยตอบพร้อมกับขยับเรือนร่างเล็กออกห่างจากเขาเพียงเล็กน้อย"ไม่ต้องหนี ยังไงก็หนีไม่พ้นอยู่ดี""..." พะพายนั่งนิ่งไม่ขยับตัวอีก"ได้เงินไปแล้ว เธอก็ควรทำงานนะ" เวียร์เอ่ยส่งสายตามองไปที่ซองเงินที่อยู่ในมือของพะพาย"คุณอยากให้พายทำอะ
Read more
บทที่ 7
เนื้อหาต่อจากเดิม... ในตอนแรกก็คิดว่าเขาจะไปส่ง แต่ที่ไหนได้เขาแค่มาส่งขึ้นรถก็เท่านั้นไม่ได้ไปส่งเธอด้วยตัวเอง เพราะเวียร์ให้ภูมิไปส่งแทน เขายังคงมีงานที่ต้องทำต่อ อีกอย่างเขาก็อยากพักผ่อนแล้ว "ส่งพายแค่หน้าปากซอยก็พอค่ะ" พะพายเอ่ยขึ้นหลังจากที่รถของภูมิกำลังแล่นเข้าไปภายในซอยเล็กๆ "ไม่เป็นไรครับ นายให้ผมเข้าไปส่งถึงหน้าบ้าน" ภูมิเอ่ย "บ้านของพายอยู่ลึกค่ะ ยิ่งขับเข้าไปในซอยก็ยิ่งแคบค่ะ ส่งแค่ตรงนี้ก็พอค่ะ" "ถ้างั้นเดี๋ยวผมจะเดินเข้าไปส่งครับ" ภูมิเอ่ยขึ้นพร้อมกับตีไฟเลี้ยวเข้าข้างทางทันที ก่อนที่จะจอดรถ "ไม่เป็นไรเลยค่ะ พายเกรงใจ" "อย่าทำให้ผมลำบากใจเลยนะครับ นายสั่งแล้วผมขัดคำสั่งไม่ได้จริงๆ" ภูมิเอ่ยย้ำน้ำเสียงจริงจัง ก่อนที่จะเปิดประตูรถเดินลงจากรถ แล้วเดินอ้อมไปเปิดประตูรถให้กับเรือนร่างเล็กทันที "ขอบคุณค่ะ" พะพายเอ่ยยิ้มๆ ก่อนที่จะเดินลงมาจากรถ แล้วเดินนำทางเข้าไปภายในซอยเล็กๆ มันก็จริงอย่างที่เธอพูดยิ่งเข้ามาในซอยลึกเท่าไหร่ ซอยก็ยิ่งแคบมากขึ้นกว่าเดิม สองข้างทางถึงจะมีบ้านคนถึงจะมีดวงไฟส่องแสงสว่าง ทว่าบ้านช่องกลับเงียบสนิทเหมือนกับว่าเป็นบ้านร้างทั้งๆ ที่บ้านก็มีคนอา
Read more
บทที่ 8
มหาวิทยาลัย รถสปอร์ตคันหรูแล่นเข้ามาในรั้วมหาลัย ทำให้ทุกสายตาหันมาจับจ้องที่รถสปอร์ตทันที ชายหนุ่มขับรถมาจอดที่หน้าตึกคณะบริหารธุรกิจ ตามที่หญิงสาวเอ่ยบอก พะพายเลือกเรียนคณะนี้ เพราะคิดว่ามีประโยชน์กับเธอมากที่สุด อีกอย่างเธอถนัดทางด้านนี้มากกว่า ในเมื่อได้ทุนเรียนมา ก็ต้องเลือกในสิ่งที่คิดว่าตัวเองทำได้ดีที่สุด "ขอบคุณนะคะ ถ้าไม่ได้คุณ พายคงแย่" เธอรีบเอ่ยขอบคุณเขาทันทีที่รถยนต์จอดสนิท "อืม" เขาพยักหน้ารับ ทำสีหน้าเคร่งขรึม "ขอบคุณอีกครั้งนะคะ" เธอเอ่ยขึ้นอีกครั้ง ก่อนที่จะเปิดประตูรถแล้วลงจากรถไปทันที เวียร์มองแผ่นหลังของคนตัวเล็กจนสุดสายตา ก่อนที่เธอจนหายลับไปจากสายตาของเขา หลังจากที่จอดมองดูอยู่สักพัก ชายหนุ่มก็เคลื่อนรถออกจากตรงนี้ทันที บริษัทรถยนต์ รถสปอร์ตคันหรูแล่นเข้ามาจอดที่ลานจอดรถvip เป็นโซนจอดระดับผู้บริหาร ประธานบริษัท เจ้าของบริษัทอย่างเวียร์ ทันทีที่รถยนต์จอดสนิท ร่างสูงใหญ่กำยำก็เปิดประตูลงจากรถสปอร์ตคันหรูทันที เวียร์เดินตรงเข้ามาภายในบริษัท พนักงานชายหญิงแล้วก็ลูกน้องคนสนิท ต่างก็พากันก้มหัวให้ทันทีที่เห็นเขา ชายหนุ่มเดินตรงไปที่ลิฟต์ส่วนตัวทันที โดย
Read more
บทที่ 9
(คลับ GU)เวลา 15:45 น.รถสปอร์ตคันหรูแล่นมาจอดที่ลานจอดรถหน้าคลับหรูย่านใจกลางเมือง ทันทีที่รถยนต์จอดสนิท เวียร์ก็ก้าวเท้าลงมาจากรถทันที ชายหนุ่มที่อยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวเรียบๆ ใบหน้านิ่งๆ ทำให้เขาดูมีเสน่ห์ขึ้นไปอีกชายหนุ่มเดินตรงเข้าไปภายในคลับ เวลานี้เป็นเวลาเตรียมเปิดให้บริการ จึงทำให้มีพนักงานอยู่เป็นบางส่วน แค่เขาก้าวเดินเข้ามาภายในคลับ พนักงานคนอื่นๆ ต่างก็โน้มตัวเอ่ยทักทายเขาทันที"สวัสดีครับคุณเวียร์" ไปรท์เอ่ยทักทายทันทีที่เห็นเพื่อนสนิทของผู้เป็นนาย"หวังว่ารอบนี้กูคงไม่เห็นอะไรทุเรศๆ อีกนะ" เวียร์เอ่ยขึ้น แค่ประโยคนี้ของเวียร์ก็ทำให้ไปรท์หลุดยิ้มออกมาทันทีไปรท์ไม่ได้เอ่ยตอบอะไร เขาเพียงพยักหน้าให้กับเวียร์เท่านั้น ก่อนที่จะเดินนำเวียร์ไปที่โซนvip เป็นโซนสำหรับสองหนุ่มโดยเฉพาะ เป็นโซนประจำเวลาที่ทั้งคู่อยากจะดื่มชายหนุ่มเดินมาทิ้งตัวนั่งลงที่โซฟาตัวใหญ่ ซึ่งมีคริสนั่งรออยู่ก่อนแล้ว เครื่องดื่ม อาหารว่างก็ถูกจัดเตรียมไว้เรียบร้อยหมดแล้ว"กูคิดว่ารอบนี้จะได้ยินเสียงครางอีก" เวียร์เอ่ยขึ้นแซวๆ"ติดใจเหรอ?" คริสเอ่ย"ติดใจก็เหี้ยแล้ว" เวียร์ส่ายหน้าไปมา ไอ้เหี้ยมันไม่เคยรู
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status