เข้าสู่ระบบเธอกับเขามีอะไรกันโดยไม่ตั้งใจ แต่การมีอะไรกันในครั้งนั้น นำพาลูกน้อยมาให้กับเธอกับเขาโดยไม่รู้ตัว ทำให้ข้อตกลงทุกๆอย่างเกิดขึ้นมาโดยอัต
ดูเพิ่มเติมเมียในนาม (เวียร์&พะพาย)
"ฉันยื่นข้อเสนอให้เธอ 20ล้านแลกกับเด็กคนนี้" ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นน้ำเสียงเรียบนิ่ง นั่งมองหญิงสาวตรงหน้าอย่างจริงจัง ถ้าถามว่าเธอมีอะไรที่น่าสนใจไหม บอกเลยว่าไม่ เธอดูนิ่งๆ เงียบๆ แต่มีสิ่งหนึ่งที่เธอไม่เหมือนคนอื่นคือความเจ้าเล่ห์ในดวงตาของเธอ "พายไม่ได้ต้องการเงินค่ะ พายขอแค่ให้เขาเติบโตมาอย่างสมบูรณ์แบบในชีวิตก็พอค่ะ" เธอเอ่ยตอบน้ำเสียงหนักแน่น ชีวิตของเธอมันลำบาก พ่อแม่ก็ตายจากไปตั้งแต่เธอยังเด็กๆ ตอนนี้เธอมีแค่ยายที่ต้องรักษาชีวิตเอาไว้ "ฉันจะไม่เอาเปรียบเธอ เธอเอาเงินไป ส่วนลูกจะเป็นของฉันแต่เพียงผู้เดียว" "..." ถามว่ารักลูกมั้ย ใจหนึ่งก็รักมาก แต่อีกใจก็ไม่อยากเห็นลูกมาลำบากมีชีวิตแบบเธอ อย่างน้อยถ้าอยู่กับเขา ลูกคงมีชีวิตที่สมบูรณ์แบบที่สุดแน่ๆ "ถ้าเธอตกลงกับข้อเสนอนี้ เธอก็เซ็นสัญญาได้" เขายื่นเอกสารไปวางไว้ตรงหน้าของเธอ ก่อนที่จะวางปากกาไว้ตรงข้างๆ เอกสาร "พายขอเพิ่มสัก2ข้อได้มั้ยคะ" "ได้สิ! เธอเขียนเพิ่มได้เลยตามใจเธอ" พะพายเขียนข้อเสนอที่เธอเพิ่งนึกขึ้นได้ลงไปด้วยอีก2ข้อ 1.ลูกต้องมีสิทธิ์ทุกอย่างในการตัดสินใจของตัวเอง 2.เธอขอแบ่งเงินที่เธอได้ให้ลูก 10 ล้าน แล้วให้บอกลูกว่าแม่ไปทำงานที่ต่างประเทศยังไม่มีกำหนดกลับ ข้อเสนอของเธอมันน่าตลกขบขันสิ้นดี พอเธอเขียนข้อเสนอลงในกระดาษจบ เธอก็เซ็นเอกสารชื่อเธอลงไปในเอกสารทันที ก่อนที่จะยื่นเอกสารคืนให้กับเขา ****** สงวนลิขสิทธ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธ์ (ฉบับเพิ่มเติม) พ.ศ. ๒๕๕๘ ไม่อนุญาตให้คัดลอก ดัดแปลง ปลอมแปลง แก้ไขเนื้อหา หรือส่วนหนึ่งส่วนใดในเนื้อหา รวมไปถึงภาพหน้าปก หากพบเจอจะดำเนินคดีตามกฎหมายทันที เนื้อหาในเรื่อง ชื่อบุคคล สถานที่ต่างๆ เป็นเพียงการสมมุติขึ้นมาเท่านั้น อ่านเพื่อความบันเทิงก็พอนะคะ ถ้าไม่ถูกจริตใคร ก็แค่กดเลื่อนผ่านไปนะคะ ได้โปรดอย่าเข้ามาคอมเม้นท์ในด้านลบก็พอค่ะ เพราะไรต์เป็นคนจิตใจบางค่ะ ****** *อย่าลืมกดติดตามนามปากกา กดหัวใจ กดเพิ่มเข้าชั้น เพื่อเป็นกำลังใจให้ไรต์ด้วยนะคะ จะได้ไม่พลาดตอนใหม่ๆ ของนิยายนะคะ *คอมเม้นท์ก็ช่วยได้นะคะ หนึ่งคอมเม้นท์เท่ากับหนึ่งกำลังใจให้กับไรต์ค่ะ ฝากนักอ่านทุกคนช่วยเอ็นดูเด็กๆให้หน่อยนะคะ อ่านนิยายให้สนุกนะคะ ขอบคุณค่ะหลังจากที่ประโยคนั้นหลุดออกมาจากปากพะพาย ภายในรถหรูก็เงียบสงบลงอีกครั้ง ต่างคนต่างเงียบ ไม่มีใครพูดอะไรเลยสักคำชายหนุ่มขับรถเงียบๆ จู่ๆ ภายในใจของเขาก็รู้สึกว้าวุ่นขึ้นมาเสียดื้อๆ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะประโยคนั้นของเธอ หรือเป็นเพราะคนพูดมันเป็นเธอ หรืออาจจะเพราะทั้งสองอย่างก็ได้หนึ่งชั่วโมงผ่านไป รถหรูก็แล่นมาจอดอยู่ที่หน้าปากซอยทางเข้าบ้านของหญิงสาว พะพายบอกทางเขามาตลอด จนถึงจุดหมายปลายทาง เธอบอกให้เขาจอดแค่ตรงนี้ เพราะทางข้างในเริ่มแคบแล้ว"ส่งแค่ตรงนี้ก็พอแล้วค่ะคุณ เดินพายเดินเข้าไปเองค่ะ แค่นี้ก็ขอบคุณมากแล้วค่ะ" พะพายเอ่ยขึ้น ก่อนที่เธอจะยกมือไหว้ขอบคุณเขา"ดึกขนาดนี้ ใครจะบ้าปล่อยให้เธอเดินไปคนเดียว""พายเดินจนชินแล้วค่ะ เดินตั้งแต่เล็กจนโต""เดี๋ยวเดินไปส่ง" เขาเอ่ยพูด พร้อมกับจอดรถแอบข้างทางดีๆ แล้วดับเครื่องยนต์ทันที"เสียเวลาของคุณเปล่าๆ พายเดินได้ค่ะ""ฉันอยากเดินออกกำลังกายพอดี" ชายหนุ่มเอ่ยพูด ก่อนที่จะเปิดประตูรถ ก้าวลงจากรถทันทีพะพายมองตามแผ่นหลังกว้างของคนที่ก้าวลงจากรถไปอย่างงงๆ"เดินออกกำลังกายตอนตีสามกว่าๆ เนี่ยนะ?" เธอพึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะรีบเปิดประตูลงจากรถตาม
(คลับ GU)เวลา 15:45 น.รถสปอร์ตคันหรูแล่นมาจอดที่ลานจอดรถหน้าคลับหรูย่านใจกลางเมือง ทันทีที่รถยนต์จอดสนิท เวียร์ก็ก้าวเท้าลงมาจากรถทันที ชายหนุ่มที่อยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวเรียบๆ ใบหน้านิ่งๆ ทำให้เขาดูมีเสน่ห์ขึ้นไปอีกชายหนุ่มเดินตรงเข้าไปภายในคลับ เวลานี้เป็นเวลาเตรียมเปิดให้บริการ จึงทำให้มีพนักงานอยู่เป็นบางส่วน แค่เขาก้าวเดินเข้ามาภายในคลับ พนักงานคนอื่นๆ ต่างก็โน้มตัวเอ่ยทักทายเขาทันที"สวัสดีครับคุณเวียร์" ไปรท์เอ่ยทักทายทันทีที่เห็นเพื่อนสนิทของผู้เป็นนาย"หวังว่ารอบนี้กูคงไม่เห็นอะไรทุเรศๆ อีกนะ" เวียร์เอ่ยขึ้น แค่ประโยคนี้ของเวียร์ก็ทำให้ไปรท์หลุดยิ้มออกมาทันทีไปรท์ไม่ได้เอ่ยตอบอะไร เขาเพียงพยักหน้าให้กับเวียร์เท่านั้น ก่อนที่จะเดินนำเวียร์ไปที่โซนvip เป็นโซนสำหรับสองหนุ่มโดยเฉพาะ เป็นโซนประจำเวลาที่ทั้งคู่อยากจะดื่มชายหนุ่มเดินมาทิ้งตัวนั่งลงที่โซฟาตัวใหญ่ ซึ่งมีคริสนั่งรออยู่ก่อนแล้ว เครื่องดื่ม อาหารว่างก็ถูกจัดเตรียมไว้เรียบร้อยหมดแล้ว"กูคิดว่ารอบนี้จะได้ยินเสียงครางอีก" เวียร์เอ่ยขึ้นแซวๆ"ติดใจเหรอ?" คริสเอ่ย"ติดใจก็เหี้ยแล้ว" เวียร์ส่ายหน้าไปมา ไอ้เหี้ยมันไม่เคยรู
มหาวิทยาลัย รถสปอร์ตคันหรูแล่นเข้ามาในรั้วมหาลัย ทำให้ทุกสายตาหันมาจับจ้องที่รถสปอร์ตทันที ชายหนุ่มขับรถมาจอดที่หน้าตึกคณะบริหารธุรกิจ ตามที่หญิงสาวเอ่ยบอก พะพายเลือกเรียนคณะนี้ เพราะคิดว่ามีประโยชน์กับเธอมากที่สุด อีกอย่างเธอถนัดทางด้านนี้มากกว่า ในเมื่อได้ทุนเรียนมา ก็ต้องเลือกในสิ่งที่คิดว่าตัวเองทำได้ดีที่สุด "ขอบคุณนะคะ ถ้าไม่ได้คุณ พายคงแย่" เธอรีบเอ่ยขอบคุณเขาทันทีที่รถยนต์จอดสนิท "อืม" เขาพยักหน้ารับ ทำสีหน้าเคร่งขรึม "ขอบคุณอีกครั้งนะคะ" เธอเอ่ยขึ้นอีกครั้ง ก่อนที่จะเปิดประตูรถแล้วลงจากรถไปทันที เวียร์มองแผ่นหลังของคนตัวเล็กจนสุดสายตา ก่อนที่เธอจนหายลับไปจากสายตาของเขา หลังจากที่จอดมองดูอยู่สักพัก ชายหนุ่มก็เคลื่อนรถออกจากตรงนี้ทันที บริษัทรถยนต์ รถสปอร์ตคันหรูแล่นเข้ามาจอดที่ลานจอดรถvip เป็นโซนจอดระดับผู้บริหาร ประธานบริษัท เจ้าของบริษัทอย่างเวียร์ ทันทีที่รถยนต์จอดสนิท ร่างสูงใหญ่กำยำก็เปิดประตูลงจากรถสปอร์ตคันหรูทันที เวียร์เดินตรงเข้ามาภายในบริษัท พนักงานชายหญิงแล้วก็ลูกน้องคนสนิท ต่างก็พากันก้มหัวให้ทันทีที่เห็นเขา ชายหนุ่มเดินตรงไปที่ลิฟต์ส่วนตัวทันที โดย
เนื้อหาต่อจากเดิม... ในตอนแรกก็คิดว่าเขาจะไปส่ง แต่ที่ไหนได้เขาแค่มาส่งขึ้นรถก็เท่านั้นไม่ได้ไปส่งเธอด้วยตัวเอง เพราะเวียร์ให้ภูมิไปส่งแทน เขายังคงมีงานที่ต้องทำต่อ อีกอย่างเขาก็อยากพักผ่อนแล้ว "ส่งพายแค่หน้าปากซอยก็พอค่ะ" พะพายเอ่ยขึ้นหลังจากที่รถของภูมิกำลังแล่นเข้าไปภายในซอยเล็กๆ "ไม่เป็นไรครับ นายให้ผมเข้าไปส่งถึงหน้าบ้าน" ภูมิเอ่ย "บ้านของพายอยู่ลึกค่ะ ยิ่งขับเข้าไปในซอยก็ยิ่งแคบค่ะ ส่งแค่ตรงนี้ก็พอค่ะ" "ถ้างั้นเดี๋ยวผมจะเดินเข้าไปส่งครับ" ภูมิเอ่ยขึ้นพร้อมกับตีไฟเลี้ยวเข้าข้างทางทันที ก่อนที่จะจอดรถ "ไม่เป็นไรเลยค่ะ พายเกรงใจ" "อย่าทำให้ผมลำบากใจเลยนะครับ นายสั่งแล้วผมขัดคำสั่งไม่ได้จริงๆ" ภูมิเอ่ยย้ำน้ำเสียงจริงจัง ก่อนที่จะเปิดประตูรถเดินลงจากรถ แล้วเดินอ้อมไปเปิดประตูรถให้กับเรือนร่างเล็กทันที "ขอบคุณค่ะ" พะพายเอ่ยยิ้มๆ ก่อนที่จะเดินลงมาจากรถ แล้วเดินนำทางเข้าไปภายในซอยเล็กๆ มันก็จริงอย่างที่เธอพูดยิ่งเข้ามาในซอยลึกเท่าไหร่ ซอยก็ยิ่งแคบมากขึ้นกว่าเดิม สองข้างทางถึงจะมีบ้านคนถึงจะมีดวงไฟส่องแสงสว่าง ทว่าบ้านช่องกลับเงียบสนิทเหมือนกับว่าเป็นบ้านร้างทั้งๆ ที่บ้านก็มีคนอา