LOGIN
ชื่อเรื่อง เสน่หามาเฟียเถื่อน
(วินเซนต์ & ไกอา)
คำโปรย
เขาเคยแสนดีกับเธอ แต่อยู่ดีๆ เขาก็เปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือ…
“ให้พี่เป็นคนแรกของเธอได้ไหม”
วินเซนต์ มาร์แตล อายุ 38 ปี
หนุ่มฝรั่งเศสนัยน์ตาสีฟ้าเหมือนมีทะเลหมอกอยู่ภายในดวงตาคมกริบคู่นั้น ดวงตาคู่ที่มีเสน่ห์และน่าเกรงขาม อีกทั้งเขายังมีใบหน้าที่หล่อเหลาราวกับเทพเจ้ากรีก แต่ด้วยนิสัยที่ดูจะเข้าถึงยากของเขา จึงทำให้ไม่ค่อยมีผู้หญิงคนไหนกล้าเข้าหามาเฟียหนุ่มสักเท่าไหร่
ลักษณะนิสัย : ค่อนข้างที่จะเงียบขรึมและเย็นชาเพราะกำแพงที่สร้างขึ้นมา ทั้งๆที่เมื่อก่อนนี้เขาเคยเป็นคนที่แสนดีคนหนึ่ง จนกระทั่งเหตุการณ์บางอย่างทำให้เขาเปลี่ยนไป
ไกอา อัลโตแมร์ อายุ 26 ปี
หญิงสาวหน้าตาสวยสะพรั่งและมีเสน่ห์ สัญชาติไทย-อิตาลี ดวงตากลมโตสีน้ำตาลเข้ากับสีผมของเธอ
ลักษณะนิสัย : ดื้อรั้น หัวแข็ง เพราะโดนปู่กับพี่ชายเลี้ยงดูมาแบบตามใจ แต่เธอก็เป็นคนที่สดใสอ่อนโยนในบางเวลาและกับแค่บางคนเท่านั้น
!!คำเตือน!!
นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาที่ไม่เหมาะสม รุนแรง ใช้คำหยาบคาย เพศและการใช้ภาษา โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน เหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุ 25 ปีขึ้นไป
นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจินตนาการเท่านั้น ทั้งสถานที่และตัวละคร แต่งเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ไม่ได้มีเจตนาพาดพิงถึงบุคคลหรืออาชีพใดๆทั้งสิ้น
ห้ามดัดแปลงหรือคัดลอกเนื้อหาในนิยายเรื่องนี้โดยไม่ได้รับอนุญาต
ปล. โปรดคอมเม้นต์อย่างสุภาพนะคะ นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของไรท์เท่านั้น ติชมได้ค่ะแต่อย่างแรง
1 คอมเม้นท์ = 1 กำลังใจนะคะ
นิยายชุดมาเฟียเถื่อน
ชื่อเรื่อง กับดักรักมาเฟียเถื่อน (ราฟาเอล & เอวา) จบแล้ว
ชื่อเรื่อง ทัณฑ์สวาทมาเฟียเถื่อน (ลูเซียโน่ & อัญญา) จบแล้ว
ชื่อเรื่อง เสน่หามาเฟียเถื่อน (วินเซนต์ & ไกอา) - จบแล้ว
จากนั้นจะตามมาด้วยเรื่องของสุดหล่อทั้งสามคนต่อนะคะ
หลังจากที่จบเรื่องของพี่วินเซนต์
ชื่อเรื่อง เร้นรักมาเฟียเถื่อน (คามิลโล & เจ้าขา)
ชื่อเรื่อง พิศวาสรักมาเฟียเถื่อน (ฮาเดส & น้ำตาล)
ชื่อเรื่อง ดอกไม้ของมาเฟีย (ริวกะ & ยูกิ)
สองเดือนต่อมาคู่สามีภรรยาเดินเคียงข้างกันเข้ามาในคฤหาสน์ของฮาเดส ไกอาอยากมาบอกข่าวดีกับปู่ด้วยตัวเอง วินเซนต์จึงพาหญิงสาวบินมาที่ประเทศไทย“คุณหนู” หัวหน้าสาวใช้เอ่ยทักทายไกอาทันที เมื่อหญิงสาวเดินผ่านประตูเข้ามากับสามีของเธอ“คุณปู่อยู่ไหนคะ” ไกอาเอ่ยถามสาวใช้แก่ด้วยน้ำเสียงร่าเริง หญิงสาวเริ่มมีหน้าท้องที่นูนเด่นขึ้นมาเล็กน้อย“อยู่ศาลาในสวนค่ะ” เสียงแหบพร่าของหัวหน้าแม่บ้านตอบกลับอย่างนอบน้อมใบหน้าสวยสดส่งยิ้มให้สาวใช้บางๆ ก่อนที่เธอกับสามีตัวสูงใหญ่จะหันหลังกลับและเดินตรงไปยังสวนด้านข้างของคฤหาสน์ต่อวินเซนต์กอบกุมมือบางของภรรยาเอาไว้แน่น ทั้งสองคนก้าวเดินมาจนกระทั่งถึงสวนเขียวชอุ่ม ไกอามองเห็นแอรีสนั่งอยู่ในศาลาสีขาวเพียงคนเดียว และมีคนสนิทของปู่ที่ยืนอยู่ด้านนอกของศาลา สองสามีภรรยาเดินจับมือกันตรงไปหาชายแก่ที่นั่งอยู่ในศาลา“สวัสดีครับคุณปู่” วินเซนต์เอ่ยทักทาย แอรีสจึงหันหน้ามามองทั้งสองคนพร้อมกับส่งยิ้มให้คู่สามีภรรยา“มากันแล้วเหรอ…เป็นไงบ้าง” แอรีสเอ่ยถามด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มไกอาส่งยิ้มให้ชายแก่ เธอดึงรั้งสามีเล็กน้อย เพื่อไปนั่งลงตรงข้ามกับชายแก่“ปู่อยากให้เป็นผู้หญิงหรื
เช้าวันต่อมาอลิซที่อยู่ในชุดแซกทรงเอแขนกุดสีขาว เธอยืนอยู่หน้าโรงแรมของไกอา เพื่อรอชายหนุ่มที่นัดเธอเอาไว้เมื่อวานมารับ เธอยืนรออยู่ไม่นานสักเท่าไหร่ รถคันสีดำเงาก็ขับมาจอดด้านหน้าของโรงแรมรุสโซสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวผ้าบางเบากับกางเกงสีครีมดูสบายๆ แตกต่างจากทุกๆ วัน ที่เขาจะสวมชุดสูทสีดำอยู่ตลอดเวลาชายหนุ่มเปิดประตูรถลงมาจากฝั่งคนขับ ในมือแกร่งมีช่อดอกกุหลาบสีขาวติดไม้ติดมือมาด้วย บอดี้การ์ดร่างกำยำจำเรื่องพวกนี้มาจากเจ้านาย เพราะตอนที่วินเซนต์จีบมาดาม เจ้านายก็ขยันส่งข้าวของหรือดอกไม้ให้มาดามอยู่บ่อยๆอลิซมองรุสโซที่แตกต่างไปจากทุกวันด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม เธอชอบลุคนี้ของรุสโซมากกว่า เพราะมันทำให้เขาดูสบายๆ และไม่ค่อยเคร่งขรึมเท่าไหร่นักชายหนุ่มหยุดอยู่ตรงหน้าของหญิงสาวพร้อมกับยื่นช่อดอกไม้ให้เธอ“ขอบคุณนะคะ” อลิซรับช่อดอกกุหลาบมาถือเอาไว้“ไปเที่ยวกันครับ”ทั้งสองคนเดินมาที่รถด้วยกัน ชายหนุ่มเดินอ้อมไปเปิดประตูรถฝั่งข้างคนขับให้หญิงสาว อลิซขึ้นไปนั่งบนรถ จากนั้นชายหนุ่มจึงมาประจำตำแหน่งคนขับรถต่อพวกเขามาถึงตลาดคนเดินที่อยู่ในเมือง ในเวลาต่อมา ทั้งสองคนเดินเคียงข้างกันไปตามทางเดินที่ม
“เหนื่อยไหมครับ” เสียงทุ้มของวินเซนต์เอ่ยถามภรรยาคนสวยทันที เมื่อเธอเดินออกมาจากห้องแต่งตัวด้วยชุดนอนสายเดี่ยวชุดเซ็กซี่หลังจากที่งานเลี้ยงเลิกรา พวกเขาก็ขึ้นมาอาบน้ำชำระร่างกายบนห้องพัก วินเซนต์ไปอาบน้ำก่อน เนื่องจากหญิงสาวต้องจัดการกับเครื่องสำอางบนใบหน้าและเรือนผมของเธอเสียก่อน“ปวดขามากกว่าค่ะ” เสียงหวานตอบกลับพลางเดินไปทิ้งตัวนั่งลงบนเตียง แล้วห้อยขาลงมาร่างกำยำท่อนบนเปลือยเปล่าเดินอวดกล้ามหน้าท้องเป็นมัดๆ ตรงมาคุกเข่านั่งลงตรงเรียวขาสวย ก่อนที่มือหนาจะเอื้อมไปจับเรียวขาสวยขึ้นมาวางบนเรียวขาแกร่งของตัวเองมือหนาจับเท้าเล็กมานวดคลึงเบาๆ พลางช้อนสายตาขึ้นไปมองใบหน้าสวยคมเล็กน้อย“ขอบคุณนะคะ” หญิงสาวตอบกลับพร้อมกับเลื่อนมือบางไปลูบไล้แก้มสากอย่างหวงแหนนัยน์ตาคมกริบช้อนมองดวงตากลมโตอยู่ชั่วครู่ ก่อนที่ชายหนุ่มจะพรมจูบลงบนเรียวขาเนียนผุดผ่องไล่ขึ้นมาเรื่อยๆ อย่างเสน่หามือสากเริ่มนวดคลึงจากเท้าขึ้นมาน่อง และไล่ขึ้นไปยังต้นขาเนียนอย่างจาบจ้วง มือหนาล้วงเข้าไปใต้ชายกระโปรงชุดนอนตัวสวย“ไม่ใส่ชั้นในด้วย?” ใบหน้าหล่อเลิกคิ้วสูงเอ่ยถามอย่างเจ้าเล่ห์“ใส่ทำไมคะ…เดี๋ยวก็ต้องถอดอยู่ดี” แต่
วินเซนต์ยืนอยู่สุดทางเดินของพรม ตรงซุ้มดอกไม้ที่โค้งเป็นวงกลมสวยงาม โดยมีบาทหลวงที่ยืนอยู่ด้านหลังของเขา และมีเพื่อนของเขาทั้งสามคนยืนถัดจากบาทหลวงมาอีกนิดหน่อย วิวด้านหลังของพวกเขาเป็นทะเลสีฟ้าครามกระทบกับแสงอาทิตย์ในช่วงบ่าย ยิ่งขับให้ผิวของเจ้าบ่าวน่ามองเป็นที่สุดแต่เหนือสิ่งอื่นใดก็คงเป็นเจ้าสาวของชายหนุ่มนั่นแหละ เพราะเธอดูเลอค่าที่สุด ดูสวยสง่าราวกับหลุดออกมาจากเทพนิยายเลยล่ะไกอาเดินตามจังหวะเพลงมาช้าๆ เด็กสาวตัวจิ๋วทั้งสองคนโปรยกลีบกุหลาบมาตามทางเรื่อยๆ มือบางของไกอาถือช่อดอกกุหลาบสีขาวเอาไว้พลางมองสามีที่อยู่ห่างออกไป ใบหน้าของเขาแสดงถึงความสุขใจอย่างปิดไม่มิดบอดี้การ์ดร่างกำยำอยู่ทั่วทุกพื้นที่ของงาน รุสโซยืนอยู่ด้านล่างของเจ้านายด้วยใบหน้าราบเรียบ ในขณะที่แขกเหรื่อทั้งสองฝั่งต่างมองเจ้าสาวเป็นตาเดียวกัน แต่รุสโซกลับสนใจและมองเห็นแค่เพื่อนของเจ้าสาวที่เดินตามหลังมา…รุสโซรู้สึกว่าอลิซดูสวยและน่าทะนุถนอมมากๆ ในวันนี้เจ้าสาวเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเจ้าบ่าวที่สวมชุดทักซิโด้ดูหล่อเหลา นัยน์ตาคมกริบเป็นประกายมองสำรวจร่างอรชรในชุดเจ้าสาว คู่บ่าวสาวยืนหันหน้าเข้าหากัน เพื่อนเจ้าสาวท
ร่างอรชรเดินเข้ามาในห้องนอนของมาเฟียหนุ่มด้วยใบหน้าบึ้งตึง ไกอาปลีกตัวไปอาบน้ำก่อนทันที ทำให้ชายหนุ่มที่เดินตามหลังหญิงสาวเข้าห้องนอนมาถึงกับหน้าตาละห้อย เมื่อภรรยาไม่ยอมให้อาบน้ำด้วยวินเซนต์เดินวนไปมาอยู่ภายในห้องนอนพลางครุ่นคิดหาวิธีที่จะคุยกับภรรยาด้วยท่าทางกระวนกระวาย เขาคิดไม่ตก เพราะไกอาไม่ได้โมโหโวยวายใส่เขาเหมือนอย่างที่ผู้หญิงคนอื่นเป็นหลังจากอาบน้ำเสร็จสรรพ ร่างอรชรสวมชุดนอนกระโปรงสีขาวสายเดี่ยวเดินออกมาจากห้องแต่งตัว วินเซนต์มองตามหญิงสาวที่เดินผ่านหน้าเขาไป ใบหน้าสวยนิ่งเรียบและบึ้งตึง ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกกลัวจนไม่กล้าเข้าไปคุยกับภรรยาในตอนนี้หญิงสาวเดินไปทิ้งตัวนอนลงบนเตียงนุ่มและดึงรั้งผ้าห่มมาปกคลุมร่างกายเอาไว้ ก่อนที่เธอจะหลับตาลงมาเฟียหนุ่มยืนนิ่งชั่วครู่ และตัดสินใจเดินเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำอยู่สักพักหนึ่ง จากนั้นเขาก็ออกมาจากห้องน้ำด้วยร่างกายที่หอมฟุ้งไปด้วยกลิ่นครีมอาบน้ำวินเซนต์ท่อนบนเปลือยเปล่าย่างกรายมาทิ้งตัวนอนลงข้างๆ ภรรยา เขานอนช้อนหลังแบบบางพลางเอื้อมมือไปกอดรัดเอวคอดกิ่วเอาไว้“ไกอา พี่ไม่อยากให้เราเงียบใส่กันแบบนี้เลย” เสียงทุ้มเอ่ยอย่างนุ่มลึก แม้จะ
“จะไปไหนครับมาดาม” เสียงบอดี้การ์ดเอ่ยถาม“ไปห้องน้ำ” ไกอาตอบกลับสั้นๆ ก่อนที่เรียวขาสวยจะก้าวฉับๆ ตรงไปยังห้องน้ำ ทำให้บอดี้การ์ดรีบเดินตามมาดามไปอย่างจ้าละหวั่นร่างกำยำของวินเซนต์เดินออกมาจากห้องน้ำ รุสโซที่ยืนรออยู่หน้าห้องน้ำในคราแรก จึงเดินตามหลังเจ้านายมาติดๆแต่ในขณะนั่นเอง ร่างอวบอิ่มของเล็ตตี้ที่สวมชุดรัดรูป เกาะอกสีครีมดูเรียบหรู ก็มาปรากฏตัวหยุดอยู่ตรงหน้าของมาเฟียหนุ่ม“นายท่าน” เล็ตตี้มองหน้าวินเซนต์พลางเอ่ยเรียกชายหนุ่มที่เธอคิดถึงสุดหัวใจ เพราะวินเซนต์ไม่ยอมติดต่อหาเธอเลย หญิงสาวจึงไปดักรอที่กาสิโนและตามมาที่ร้านอาหาร อีกทั้งเธอยังเห็นผู้หญิงคนใหม่ของชายหนุ่มอีกด้วย ดูเหมือนวินเซนต์จะหลงยัยนั้นน่าดูเลยล่ะ“มาทำไม” เสียงทุ้มเอ่ยถามอย่างราบเรียบและเย็นยะเยือกเล็ตตี้ก้าวเข้าไปกอดเอวหนาเอาไว้พลางซุกหน้าลงกับอกแกร่งอย่างถือวิสาสะ“ทำไมถึงไม่ติดต่อหาเล็ตตี้บ้างเลยล่ะคะ เล็ตตี้คิดถึงนายท่านมากเลยนะคะ” เธอเอ่ยอย่างออดอ้อนและตีหน้าเศร้า“ปล่อย” มือแกร่งพยายามที่จะจับมือเล็ตตี้ออกไปจากตัวเขา แต่เธอก็ไม่ยอมปล่อยและเกาะติดหนึบ ทำให้วินเซนต์ถอนหายใจออกแรงด้วยความหงุดหงิด“คุณเล็ตต




![โสเภณีชั้นสูง [SM] + [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


