Mag-log inในข
ตอนที่ 125: พายุอารมณ์ในเงารัตติกาลภายในรถตู้วีไอพีสีดำสนิทอบอวลไปด้วยความร้อนรุ่ม แม้เส้นทางกลับหอพักจะไม่ไกลนัก แต่คนขับกลับจงใจขับช้าและวกวนเพื่อยืดเวลาส่วนตัวให้เจ้านายหนุ่มใหญ่ท่ามกลางแสงไฟถนนที่สาดส่องเข้ามาในความมืดสลัว คาร์ลอสขยับกายเข้ามาประชิดเกรซที่นั่งพิงเบาะอยู่ นัยน์ตาคู่คมทอประกายดิบเถื่อนและเต็มไปด้วยความหลงใหล มือแกร่งจับเรียวขาเนียนละเอียดภายใต้ชุดราตรีซาตินสีแชมเปญโกลด์ไว้มั่น ก่อนเปิดฉากบทรักอันเร่าร้อนขึ้นทันทีโดยไร้ความลังเล"อื้ม… เบาๆคะ… เกรซจุก"เสียงครางหวานหูหลุดเล็ดลอดจากริมฝีปากอิ่มของเกรซทันทีที่สัมผัสอันวาบหวามถาโถมเข้าใส่ ความเสียวซ่านแผ่ซ่านไปทั่วร่างจนเธอต้องแอ่นอกรับสัมผัส เกรซไม่ได้สนใจเลยแม้แต่น้อยว่าคนขับรถที่กั้นฉากกระจกทึบอยู่ด้านหน้าจะได้ยินเสียงลมหายใจหอบกระชั้นหรือเสียงครางหวานที่ดังคลอไปกับเสียงเครื่องยนต์หรือไม่ สัญชาตญาณและความปรารถนาอันดิบเถื่อนที่คาร์ลอสมอบให้มันดึงสติสัมปชัญญะของเธอให้จมดิ่งลงไปในห้วงแห่งอารมณ์อย่างถอนตัวไม่ขึ้น"อื้ออ… คาร์ลอสคะ… แรงๆเลยคะ… อื้ออ" เกรซครางกระเส่าสองมือกอดคอเข้าไว้ร่างกายสั่นสะท้านไปตามแรงกระแทกที่โหม
ตอนที่ 124: ทะยานสู่เส้นชัยกลางเงามืดบรรยากาศภายในรถตู้สีดำสนิทเงียบสงัด มีเพียงเสียงเครื่องยนต์ที่ครางแผ่วและแสงไฟจากท้องถนนภายนอกที่สาดส่องเข้ามาเป็นระยะๆ เหมือนโคมไฟประดับงานเลี้ยงที่เพิ่งผ่านพ้นไป แต่สิ่งที่เกิดขึ้นภายในรถตู้นี้กลับเร่าร้อนและทรงพลังยิ่งกว่าแสงไฟใดๆ ที่เกรซเคยสัมผัสคาร์ลอส ผู้จัดการโรงงานหนุ่มใหญ่ชาวอังกฤษ ใบหน้าคมเข้มทรงเสน่ห์ไร้ที่ติในชุดทักซิโด้สีดำสนิท กวาดสายตามองเกรซ หญิงสาวไทยสุดเซ็กซี่ในชุดราตรียาวผ้าซาตินเนื้อนุ่มสีแชมเปญโกลด์ แววตาของเขาในตอนนี้ไม่ได้ดูอ่อนโยนเหมือนตอนที่เขาประคองเธอเดินพรมแดง แต่มันกลับดู "ดิบเถื่อน" และเต็มไปด้วยความ "หลงใหล" ที่ซุกซ่อนอยู่ภายในมือหนาของคาร์ลอสเอื้อมไปดึงเกรซให้เข้ามาแนบชิดกับเขาอย่างแรง สัมผัสอุ่นร้อนจากร่างกายของคาร์ลอสส่งผ่านชุดราตรีเข้าสู่ผิวเนื้อเนียนละเอียดของเกรซจนเธอรู้สึกวูบวาบไปทั้งตัว"เกรซ... รู้ตัวไหมว่าคืนนี้คุณเซ็กซี่มาก..." คาร์ลอสกระซิบเสียงพร่าข้างใบหูคำพูดที่เต็มไปด้วยความลุ่มหลงทำให้เกรซรู้สึกเหมือนหัวใจจะระเบิดออก หญิงสาวเงยหน้าขึ้นสบตาคาร์ลอส แววตากลมโตของเธอทอประกายความปรารถนาอย่างไม่คิดจะปิดบ
ตอนที่ 123: สัมผัสใต้เงาสลัวบรรยากาศภายในห้องน้ำสไตล์หลุยส์อันอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของดอกไม้และกลิ่นไวน์จางๆ ร้อนระอุขึ้นในพริบตา เบียร์ตีกรอบร่างระหงของเกรซไว้กับขอบอ่างล้างหน้าหินอ่อน แสงไฟวอร์มไลท์สะท้อนใบหน้าคมคายและนัยน์ตาคู่คมที่ทอประกายความหึงหวงอย่างไม่ซ่อนเร้น"เกรซ... รู้ตัวไหมว่าคืนนี้เกรซเซ็กซี่มาก..." เบียร์กระซิบเสียงพร่าข้างใบหู ลมหายใจร้อนรินรดผิวคอเนียนจนเกรซขนลุกซู่ "พี่หึงจะแย่อยู่แล้วนะ... ที่เห็นนั่งอยู่ข้างๆ คุณคาร์ลอสทั้งคืนแบบนั้น"เกรซช้อนสายตากลมโตขึ้นสบตาชู้รักสาวมาดเท่อย่างไม่ยอมแพ้ ริมฝีปากอิ่มที่เคลือบด้วยลิปสติกสีแดงสดคลี่ยิ้มยั่วเย้า "พี่เบียร์เองก็ใช่ย่อยนี่คะ... เป็นขวัญใจทั้งหนุ่มทั้งสาวเต็มงานไปหมด เกรซเห็นนะคะว่าเมื่อกี้มีสาวๆ แอบมาขอหอมแก้มพี่เบียร์ตรงข้างเวทีด้วย""ยัยตัวแสบ..."สิ้นคำ
ตอนที่ 122: รัตติกาลพรมแดง และความลับในเงามืดแสงไฟสปอตไลท์หลากสีสาดส่องตัดผ่านความยามค่ำคืน เนรมิตให้ลานสนามหญ้ากว้างหน้าสถาปัตยกรรมตัวปราสาทสไตล์ยุโรปอันโอ่อ่าดูราวกับฉากในภาพยนตร์ฮอลลีวูด ผืนพรมแดงสีสดถูกปูเป็นทางยาวต้อนรับเหล่าพนักงานและแขกเหรื่อผู้มีเกียรติ เสียงชัตเตอร์กล้องและแสงแฟลชดังระรัวสลับกับเสียงดนตรีคลอบรรยากาศที่ฟังดูเรียบหรูรถตู้หรูวีไอพีเคลื่อนตัวเข้ามาจอดสนิทที่จุดส่งตัว ประตูสไลด์อัตโนมัติค่อยๆ เปิดออก พร้อมกับการปรากฏตัวของ 'คาร์ลอส' ผู้จัดการโรงงานหนุ่มใหญ่ชาวอังกฤษ ใบหน้าคมเข้มทรงเสน่ห์ไร้ที่ติในชุดทักซิโด้สีดำสนิท เขาก้าวลงมาจากรถอย่างสุภาพ ก่อนจะยื่นมือแกร่งไปประคอง 'เกรซ' ที่ก้าวตามลงมาเรือนร่างระหงของเกรซในชุดราตรียาวผ้าซาตินเนื้อนุ่มสีแชมเปญโกลด์ที่ดีไซน์เปิดไหล่ผ่าสูง สะท้อนแสงไฟจนผิวสีน้ำผึ้งเนียนละเอียดทอประกายงามจับตา คาร์ลอสจูงมือเกรซเดินเคียงคู่กันไปตามผืนพรมแดงด้วยกิริยานอบน้อมแต่เปี่
ตอนที่ 121: รัตติกาลพรมแดงแสงอาทิตย์ยามเย็นค่อยๆ ลับขอบฟ้า ท้องฟ้าเหนือพื้นที่นิคมอุตสาหกรรมอมตะนครเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นสีส้มอมม่วงสลัว บรรยากาศรอบด้านเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและเสียงพูดคุยจอแจของผู้คน เนื่องจากเป็นค่ำคืนสุดท้ายของการทำงานก่อนเข้าสู่เทศกาลวันหยุดยาวส่งท้ายปี บริษัทได้เนรมิตพื้นที่จัดงานเลี้ยงสังสรรค์ในธีมสุดหรูหราอลังการอย่าง "พรมแดง (Red Carpet)" ณ บริเวณสนามหญ้ากว้างหน้าสถาปัตยกรรมตัวปราสาทสไตล์ยุโรปโบราณอันโอ่อ่าตระหง่านตา แสงไฟสปอตไลท์หลากสีสาดส่องกระทบผืนพรมสีแดงสดที่ปูยาวนำทางเข้าสู่บริเวณงาน เผยให้เห็นความอลังการและเสียงดนตรีคลอเบา
ตอนที่ 120: พรมแดงแห่งปลายปีแสงแดดอ่อนๆ ของวันอาทิตย์ทอดผ่านอาคารเรียนในมหาวิทยาลัย บรรยากาศเงียบสงบผ่อนคลายต่างจากความจอกแจกจอแจของวันทำงานปกติ เกรซเดินทางมาเรียนตามปกติ โดยมี ‘พี่เทพ’ เพื่อนรุ่นพี่คนสนิทของต้น สามีของเธอ ขี่รถจักรยานยนต์คาวาซากิ นินจา 300 มารับมาส่งเช่นเคย ภาพที่พี่เทพคอยดูแลและมารับส่งเธออย่างสม่ำเสมอ กลายเป็นภาพคุ้นตาของคนรอบข้าง ทว่าไม่มีใครรู้เลยว่าภายใต้ความเรียบง่ายนั้น มีความลับและความสัมพันธ์อันซับซ้อนที่เกรซซ่อนไว้เบื้องหลังรอยยิ้มเมื่อถึงเวลาเลิกเรียนในช่วงเย็น เกรซเดินออกมาจากห้องเรียนพร้อมกับ ‘นับดาว’ รุ่นน้องสาวคนสนิท นับดาวเอื้อมมือมากระชับแขนของเกรซไว้พลางส่งสายตาวาววับและรอยยิ้มมีเลศนัย ก่อนจะเอ่ยปากชวนด้วยน้ำเสียงออดอ้อน"พี่เกรซ... คืนนี้ไปนอนค้างที่ห้องนับดาวไหม? คืนนี้นับดาวอยู่คนเดียวด้วยนะ"ความทรงจำในคืนก







