Novels by ภัทรกร

ตอนที่ 7 กวางน้อยในกองเพลิงเช้าวันใหม่เริ่มต้นด้วยความเงียบเหงาที่แผ่ซ่านเข้ามาในหัวใจของแอน ทันทีที่เธอเดินออกมาหน้าบ้าน สายตากวาดมองหาเงาร่างกำยำของแม็คอย่างมีความหวัง ทว่ากลับเป็นลุงพลที่ขี่มอเตอร์ไซค์คันเก่าเข้ามาแทนที่ หัวใจของเธอวูบลงอย่างรุนแรงเมื่อนึกได้ว่าต้องรออีกนานถึงสองสัปดาห์กว่าจะได้สัมผัสไออุ่นจากบทสวาทที่ร้อนแรงนั้นอีกครั้ง แอนจำต้องขับรถนำหน้าลุงพลมุ่งสู่ไร่อ้อยด้วยความรู้สึกที่ห่อเหี่ยว ทิ้งให้กวินทร์อยู่โยงเฝ้าบ้านพร้อมกับแผนการร้ายที่เริ่มขยับเขยื้อนกวินทร์ใช้โอกาสที่เมียสาวไม่อยู่บ้าน เดินวนเวียนอยู่รอบตัว น้องขวัญ ที่กำลังทำงานบ้านอย่างขยันขันแข็ง วันนี้ขวัญสวมเสื้อกล้ามสีขาวรัดรูปที่ขับเน้นทรวงอกอิ่มตึงพุ่งเด่นล้อสายตา คู่กับกางเกงยีนส์ขาสั้นอวดเรียวขาขาวเนียนละเอียดที่ยาวสลวยจนกวินทร์แทบคลั่งสายตาคมกริบ

ตอนที่ 6.1: กุหลาบแย้มกลีบกลางแดดจ้า“แอน... ผมต้องกลับไปเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยแล้วนะครับ” แม็คเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อยขณะจ้องมองใบหน้าสวยคมของนายจ้างสาว “อีก 2 อาทิตย์ถึงจะได้กลับมาช่วยพ่อไถไร่ต่อ”คำว่า '2 อาทิตย์' ทำเอาแอนใจหายวูบ แอนพยายามปั้นหน้านิ่ง ข่มความรู้สึกโหยหาไว้ใต้มาดเจ้านายสาวที่เคร่งขรึม“ก็ดีแล้วนี่... ตั้งใจเรียนเถอะ เรื่องที่ไร่เดี๋ยวแอนจัดการเอง” แอนตอบด้วยน้ำเสียงที่พยายามให้ราบเรียบที่สุด แต่ในใจกลับกู่ร้องด้วยความโดดเดี่ยว“แอนจะลืมผมไหม?” แม็คถามโพล่งขึ้นมา แววตาดิบเถื่อนคู่นั้นสั่นคลอนด้วยความกังวล“เราควรจะลืมนะแม็ค... ลืมว่าคืนนั้นเกิดอะไรขึ้น” แอนเบื

ตอนที่ 6: กุหลาบแย้มกลีบกลางแดดจ้าเช้าวันรุ่งขึ้น... แสงแดดสาดส่องลงมายังบ้านไม้หลังงามพร้อมกับเสียงเครื่องยนต์มอเตอร์ไซค์ที่คุ้นเคย ‘แม็ค’ ขี่รถเข้ามาจอดพร้อมถุงอึ่งตามสัญญาที่ให้ไว้ ‘แอน’ เดินออกมาต้อนรับเขาในชุดเชิ้ตและกางเกงยีนส์ตัวเดิม ทว่าสิ่งที่เปลี่ยนไปจนสะดุดตาคือริมฝีปากที่แต้มด้วยลิปสติกสีแดงอ่อน... สีที่เธอไม่ได้หยิบมาใช้มานานแสนนาน นับตั้งแต่กวินทร์ย้ายไปเสพสุขอยู่ในเมืองสำหรับแอนในตอนนี้ แม็คเปรียบเสมือนพายุฝนห่าใหญ่ที่ตกลงมาชโลมใจให้ดอกกุหลาบที่เคยแห้งเหี่ยวกลับมามีชีวิตชีวาและเบ่งบานรับอรุณอีกครั้ง ทั้งสองคนเดินทางไปที่ไร่อ้อยด้วยกัน แม้จะไม่มีใครเอ่ยถึงเรื่องราวเร่าร้อนกลางพายุเมื่อคืน แต่สายตาที่ทั้งคู่ใช้สอดประสานกันกลับเต็มไปด้วยกระแสไฟสวาทที่ยังไม่มอดดับ ทุกจังหวะที่แม็คขยับกายทำงาน แอนจะลอบมองแผ่นหลังกว้างนั้นด้วยหัวใจที่เต้นรัวแรง

ตอนที่ 5: กวางน้อยกับพรานในคราบพี่เขยเช้าวันรุ่งขึ้น แสงแดดอ่อนยามเช้าสาดส่องไปทั่วเมือง ทว่าในใจของ กวินทร์ กลับเต็มไปด้วยแผนการที่ถูกวางไว้เป็นระบบ เขาขับรถเก๋งคันหรูไปจอดรอที่หน้าหอพักของ ขวัญ อรณิชา น้องเมียสาวพราวเสน่ห์ตั้งแต่วันหยุดสุดสัปดาห์เริ่มขึ้น โดยอ้างกับแอนว่ามีธุระด่วนต้องกลับไปดูงานที่อำเภอ และถือโอกาสรับขวัญกลับบ้านไปพร้อมกันเพื่อความสะดวกเมื่อขวัญเดินลงมาจากหอพัก กวินทร์ถึงกับต้องลอบกลืนน้ำลายให้กับความสดสะพรั่งที่ไร้การปรุงแต่ง ขวัญในวัย 18 ปี ดูผุดผ่องราวกับนางฟ้าที่หลุดออกมาจากภาพวาด เธอสวมเสื้อสายเดี่ยวสีครีมอ่อนที่มีระบายพลิ้วไหว โชว์ช่วงไหล่นวลเนียนและลำคอระหง ใบหน้าจิ้มลิ้มพริ้มเพรากับดวงตาใสซื่อต่อโลกถูกล้อมกรอบด้วยเส้นผมที่รวบขึ้นอย่างลวกๆ แต่กลับดูมีเสน่ห์อย่างประหลาด ท่อนล่างเธอสวมกระโปรงยีนส์สั้น อวดปลีขาขาวเนียนละเอียดที่เรียวยาวสะดุดตา ทุกย่างก้าวของเธอดูเป็นธรรมชาติจนกวินทร์แทบเก็บอาการคุกคามไว้ไม่มิด"รอนานไหมคะพี่กวินทร์" ขวัญเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงใสซื่อพลางส่งยิ้มหวา

ตอนที่ 4.1: สองสถานที่ หนึ่งราคะที่ทรยศท่ามกลางเสียงฟ้าคะนองที่ดังกึกก้องไปทั่วทั้งจังหวัด ความร้อนแรงไม่ได้พวยพุ่งอยู่เพียงแค่ในกระท่อมไม้เก่ากลางป่าอ้อยเท่านั้น แต่บนชั้นสูงสุดของคอนโดมิเนียมหรูใจกลางเมือง กวินทร์ ปลัดหนุ่มผู้ทรงเสน่ห์สามีของแอน กำลังดื่มด่ำอยู่กับบทเพลงรักที่เผ็ดร้อนไม่แพ้กันภายในห้องนอนสีเทาดำหรูหรา แสงไฟสีส้มสลัวขับเน้นเรือนร่างอ้อนแอ้นของ บุ๋ม ชู้รักสาวสายปาร์ตี้ผู้เร่าร้อน เธออยู่ในชุดชั้นในลูกไม้สีดำตัวจิ๋วที่แทบไม่ได้ปกปิดอะไรเลย บุ๋มรู้ดีว่าจุดไหนที่ทำให้ปลัดหนุ่มจอมเผด็จการอย่างเขาต้องสยบแทบเท้า"อื้อ... พี่กวินทร์ขา... แรงอีกค่ะ คืนนี้พี่ดุจังเลย" บุ๋มครางกระเส่าพลางจิกเล็บลงบนแผ่นหลังของกวินทร์ บิดสะโพกสู้จังหวะอย่างร่านร้อนและช่ำชองกวินทร์ไม่ได้ตอบคำถา

ตอนที่ 4: ร่องรอยใต้สายฝนและเงาแห่งความผิดบาปเมื่อพายุฝนเริ่มซาลง เหลือเพียงหยดน้ำที่ไหลรินจากใบอ้อยและเสียงอึ่งอ่างคางระงม กลิ่นคาวรักที่เคยอบอวลอยู่ในกระท่อมค่อยๆ จางหายไป แทนที่ด้วยกลิ่นดินชื้นแฉะและลมเย็นยะเยือก ทั้งสองคนขยับกายลุกขึ้นแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าที่ยังคงเปียกปอน แอนพยายามจัดแจงเสื้อเชิ้ตสีขาวของเธอให้เข้าที่ แม้กระดุมบางเม็ดจะหลุดหายไปในบทสวาทที่ดุดันเมื่อครู่ เธอก้มหน้าหลบสายตาคมกริบของแม็คที่ยังคงจ้องมองมาด้วยความลุ่มหลงในวินาทีนั้น แอนพยายามสลัดคราบ "ชู้รักของแม็ค" ทิ้งไป เพื่อสวมหัวใจของ "คุณนายปลัด" กลับคืนมาอย่างฝืนทนแอนเดินนำออกไปสตาร์ทรถมอเตอร์ไซค์วิบาก Honda CRF300 คู่ใจ แสงไฟหน้ารถสาดส่องฝ่าความมืดสลัว นำหน้าแม็คที่ขับรถไถตามหลังมาอย่างช้าๆ ตลอดทางกลับบ้าน หัวใจของแอนเต็มไปด้วยความขัดแย้งที่ตีรวนกันจนยุ่งเหยิ

ตอนที่ 37.1: บทรักยามรุ่งอรุณของกล้วยไม้ป่าเสียงหอบหายใจของคนทั้งคู่ดังสะท้อนท่ามกลางความเงียบของรุ่งเช้า ยศโน้มตัวลงไปบดเบียดร่างกายแกร่งเข้ากับความนุ่มนวลของเจนจนไร้ช่องว่าง จังหวะรักที่เคยควบคุมได้บัดนี้กลับเตลิดเปิดเปิงไปตามสัญชาตญาณ เมื่อคนใต้ร่างเริ่มบิดส่ายสะโพกตอบรับอย่างรุนแรง“โอ๊ยยย... พี่ยศ... ตรงนั้น... เน้นๆ ตรงนั้นเลยค่ะ... อื้อออ... เสียวจัง!”เจนกระเส่าบอกตำแหน่งที่ทำให้หัวใจของเธอแทบจะหยุดเต้น ทุกครั้งที่ตัวตนของยศจ้วงลึกเข้าไปสัมผัสกับจุดอ่อนไหวข้างใน ร่างบางก็สั่นสะท้านราวกับจะแตกสลาย มือเรียวทั้งสองข้างจิกเกร็งลงบนมัดกล้ามแขนแกร่งของยศจนเป็นรอยนิ้วแดงก่ำ เธอพยายามระบายความเสียวซ่านที่อัดแน่นจนล้นปรี่ออกมาผ่านแรงเล็บ

ตอนที่ 37: รุ่งอรุณแห่งเสน่หา... กล้วยไม้ป่าที่เบ่งบาน​แสงเงินแสงทองยามเช้าที่สาดส่องลอดผ่านรอยแยกของผ้าม่านเนื้อดีเข้ามา กระทบลงบนผิวเนียนละเอียดของร่างเปลือยเปล่าสองร่างที่กำลังพัวพันนัวเนียอยู่บนเตียงกว้าง กลิ่นอายของความรักและรสสวาทที่อบอวลมาตลอดทั้งคืนยังไม่จางหายไป หากแต่กลับถูกโหมกระพือขึ้นอีกครั้งด้วยจังหวะรักที่เคยเนิบนาบในช่วงเริ่มแรก บัดนี้มันเริ่มปรับเปลี่ยนเป็นจังหวะที่หนักแน่น มั่นคง และรุนแรงขึ้นตามแรงอารมณ์ที่พุ่งทะยานจนฉุดไม่อยู่ยศกุมมือเล็กบอบบางของเจนไว้มั่น บีบกระชับเพื่อส่งผ่านความรู้สึกทั้งหมดที่เขามี พลางมองสบตาที่หยาดเยิ้มไปด้วยความรักและความเชื่อใจของหญิงสาว แววตาของเจนในยามนี้ช่างใสซื่อและยั่วยวนในคราวเดียวกันจนยศแทบคลั่ง

ตอนที่ 36.1: ดอมดมดอกกล้วยไม้ที่ผลิบานยศขยับกายเข้าหาความคับแน่นที่แสนบริสุทธิ์นั้นอย่างช้าๆ เขาพยายามที่จะเนียนนุ่มที่สุด ราวกับต้องการให้ร่างกายของคนทั้งสองหลอมรวมเป็นเนื้อเดียวกันอย่างสมบูรณ์แบบ ท่ามกลางกลิ่นอายแห่งความรักและความผูกพันที่เพิ่งเริ่มต้นขึ้นอย่างลึกซึ้ง"พี่ยศ... เจนเจ็บมากเลยค่ะ... เอาออกก่อนได้ไหมคะ..."เจนส่งเสียงครางด้วยความเจ็บปวด น้ำตาเม็ดใสเริ่มเอ่อล้นออกมาจากดวงตาคู่สวย เพราะนี่เพิ่งเป็นครั้งที่สองในชีวิตของเธอ และเมื่อต้องรองรับความยิ่งใหญ่ที่ดูเกินตัวของยศ ความรู้สึกของเจนตอนนี้เหมือนกลีบดอกกล้วยไม้ที่แสนบอบบางกำลังโดนฉีกออกเป็นชิ้นๆ"เจนจ๋า... ทนนิดหนึ่งนะครับคนดี... อีกเดี๋ยวจะหายเจ็บแล้วนะ"

ตอนที่ 36: ดอกกล้วยไม้ที่ผลิบานในยามเช้าแสงเงินแสงทองที่ค่อยๆ ทอประกายจับขอบฟ้า รำไรผ่านม่านสีนวลเข้ามาในห้องนอนที่ยังอบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งความรักยศลืมตาขึ้นมองร่างบางในอ้อมกอดที่ยังคงมีร่องรอยของการพร่ำรักเมื่อคืนประทับอยู่ตามผิวเนียน เมื่อเขาเห็นรอยยิ้มแสนสดใสของเจนที่เริ่มขยับกายในยามรุ่งสาง ความต้องการที่เพิ่งมอดดับไปก็กลับมาปะทุขึ้นใหม่อีกครั้งอย่างห้ามใจไม่ได้ยศรั้งร่างบางที่แสนนุ่มนิ่มเข้ามาแนบชิด บรรจงบดจูบลงบนริมฝีปากบางอย่างนุ่มนวลและดื่มด่ำ เจนหลับตาพริ้มพลางเผยอริมฝีปากตอบรับสัมผัสจากเขาอย่างเต็มใจ ความขวยเขินในตอนแรกถูกแทนที่ด้วยความไว้วางใจและรักใคร่จนหมดหัวใจ“เจนจ๋า... เจนสวยมากเลยรู้ไหม….พี่รักเจนนะ&rd

ตอนที่ 35.1: เด็ดดอกกล้วยไม้ป่ายศค่อยๆ จ่อแก่นกายเข้ากับกลีบดอกกล้วยไม้ป่าที่ยังปิดสนิท แม้เขาจะผ่านประสบการณ์มามาก แต่ครั้งนี้กลับตื่นเต้นจนมือสั่น เพราะรู้ดีว่ากำลังจะเด็ดดมดอกไม้ที่บริสุทธิ์ที่สุด เขาค่อยๆ กดเน้นเข้าไปทีละนิดจนส่วนหัวมุดหายเข้าไปในความคับแน่น"โอ๊ย!... ฮึก... พี่ยศ... เจนเจ็บ... เจนไม่ไหวแล้ว อื้อ"เจนร้องลั่นพร้อมกับสะอื้นไห้ ร่างกายเธอเกร็งเครียดจนสั่นเทา น้ำตาเม็ดใสไหลรินอาบแก้มเมื่อความสาวที่เธอรักษามาตลอดชีวิตกำลังถูกล่วงล้ำ ยศแช่กายค้างไว้เพื่อรอให้เธอปรับตัว ความคับแน่นบีบรัดตัวตนของเขาจนแทบขยับไม่ได้"เจนจ๋า... ทนเจ็บนิดนะที่รัก พี่จะทำเบาๆ" ยศพรมจูบไปทั่วใบหน้าเพื่อซับน้ำตาให้เธอ

ตอนที่ 35: ดอกกล้วยไม้ป่าที่ผลิบานในม่านหมอกคืนนี้พระจันทร์ดูจะเขินอาย เมื่อยศหักพวงมาลัยรถ BMW เลี้ยวเข้าสู่ความสลัวของโรงแรมม่านรูดแถวเลี่ยงเมือง เจนสะดุ้งตัวโยนด้วยความตกใจ ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างด้วยความหวาดหวั่นราวกับกวางน้อยที่หลงทาง ความตื่นกลัวแล่นพล่านไปทั่วสรรพางค์กายเพราะรู้ดีว่าก้าวต่อไปคือการสูญเสียสิ่งที่หวงแหนที่สุดในชีวิต"พี่ยศ... พาเจนมาที่นี่ทำไมคะ" เสียงเธอกระเส่าสั่นเครือจนแทบฟังไม่เป็นศัพท์ยศละมือจากพวงมาลัยมาลูบหัวเธอเบาๆ ปลอบประโลมความตื่นตระหนก "อย่ากลัวเลยนะที่รัก... พี่แค่อยากอยู่กับเจนสองคน พี่จะดูแลเจนเอง" น้ำเสียงทุ้มนิ่งของเขาเต็มไปด้วยกระแสแห่งความเอ็นดูและคำมั่นสัญญายศประคองเจนที่ตัวสั่นเทาเข้าไปในห้องพั

ตอนที่ 16.1: รางวัลส่งท้ายที่ไม่อาจลืมเขาจับให้ส้มโอลุกขึ้นนั่งคร่อมบนตัวเขาแทนในท่า Cowgirl เพื่อให้เธอได้เป็นฝ่ายคุมเกมบ้าง“ส้มโอ... ขึ้นให้พี่หน่อยนะ พี่อยากเห็นส้มโอควบพี่ อยากเห็นหน้าส้มโอชัดๆ ตอนที่ส้มโอมีความสุข”เธอมองหน้าเขาด้วยสายตาหยาดเยิ้ม ใบหน้าแดงซ่านด้วยพิษสวาท ค่อยๆ ยกตัวขึ้นเหนือลำเอ็นเขื่องที่แข็งขึงปั๋งสู้สายตา แล้วกดเนินสวาทลงมากลืนกินความยิ่งใหญ่เข้าไปอย่างช้าๆ ใบหน้าสวยหวานบิดเบี้ยวเหยเกด้วยความเสียวซ่านที่จู่โจมเข้ามาทันทีที่เริ่มเชื่อมประสาน “อ๊ะ... ของพี่แม็คทั้งยาวทั้งใหญ่... ทั้งแน่นทั้งจุกไปหมดเลยค่ะ อื้อออ...” ส้มโอร้องครางกระเส่า“แล้วไม่ชอบเหรอครับ? ที่มันใหญ่ๆ และรุนแรงแบบนี้” แม็คเอ่ยยั่วเย้าพลางบีบสะโพกเธอแน่น“ชอบสิคะ... ส้มโอชอบของพี่แม็คที่สุดเลย... อ๊าส์!”เธอตอบพร้อมกดกายลงมาจนมิดด้าม แอ่นอกขาวผ่องโชว์ยอดปทุมถันสีหวานบดเบียดกับแผงอกแกร่งของเขา ส้มโอเริ่มขย่มสะโพกขึ้นลงเนิบนาบช้าๆ ในตอนแรกโดยใช้เข่ายันพื้นและมือสองข้างดันอกเขาไว้ ทรวงอกอวบอิ่มส่ายไหวโยกคลอนไปตามจังหวะที่เธอกระแทกลงมาอย่างยั่วยวน แม็คเด้งเอวสวนรับความฟิตแน่นที่รัดรึงถี่ยิบ“เสียว

ตอนที่ 16: รางวัลส่งท้ายที่ไม่อาจลืมบรรยากาศภายในห้องนอนโทนสีชมพูหวานแหววเวลานี้กลับร้อนระอุยิ่งกว่าเตาหลอม กลิ่นหอมสะอาดของส้มโอถูกกลบด้วยกลิ่นอายคาวสวาทที่รัญจวนใจ แสงไฟจากโคมไฟหัวเตียงส่องกระทบแผ่นหลังขาวเนียนที่ชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อจนเป็นประกายวาววับ“เสียว... เสียวมากเลยค่ะพี่แม็ค... มันคับแน่นไปหมด อื้อ... อ่า... ส้มโอจะทนไม่ไหวแล้ว!”เสียงครางระงมที่ผสมปนเประหว่างความเจ็บจุกและความซ่านสยิวของส้มโอดังสะท้อนก้อง สลับกับเสียงลมหายใจหอบถี่ ท่าคลานเข่า ที่แม็คให้เธอทำนั้น เปิดทางให้เขาได้ชื่นชมสะโพกกลมกลึงผุดผาดได้อย่างเต็มตา ทรวดทรงองเอวที่โค้งเว้าได้รูปของหญิงสาวเบื้องหน้า กระตุ้นสัญชาตญาณสัตว์ป่าในกายชายหนุ่มให้ลุกโชนจนยากจะดับแม็คใช้ฝ่ามือหนาทั้งสองข้างตะปบจับเอวคอดกิ่วของเธอไว้มั่นราวกับคีมเหล็ก นิ้วหัวแม่มือบีบเค้นลงบนผิวเนื้อนุ่มจนขึ้นรอยแดงจางๆ ก่อนจะโถมแรงกระแทกกระทั้นลำเนื้อแกร่งเข้าใส่ร่องรักที่บีบรัดแน่นหนาอย่างหนักหน่วงและรุนแรงทุกครั้งที่ตัวตนของเขาจมลึกเข้าไปในกายเธอ มันสร้างความเสียวซ่านจนสมองของคนทั้งคู่ขาวโพลน เสียงเนื้อกระทบเนื้อดัง ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ถี่รัวประสา

ตอนที่ 15.2: บทสัมภาษณ์สวาทน้องส้มโอในห้องสีชมพูเสียงอนุญาตอย่างเป็นทางการทำเอาแม็คตาวาวด้วยความกำหนัด เขาซอยสะโพกถี่รัวจนร่างของส้มโอตัวเด้งกระดอนไปมาตามแรงส่ง ทรวงอกอวบอิ่มโยกคลอนสั่นไหวอย่างรุนแรงท้าทายสายตา“เสียวมาก... พี่แม็คขา... ส้มโอจะถึงแล้ว... โอวววว!”ร่างบางตัวเกร็งสะโพกลอย หน้าแหงนเชิดครางลั่นห้อง รูสวาทตอดรัดท่อนเอ็นอุ่นร้อนอย่างรุนแรงถี่ยิบ จนแม็คต้องจับขาเธอไว้มั่นเพื่อให้สัมผัสแรงบีบรัดนั้นอย่างเต็มที่ เขาปล่อยให้เธอหอบหายใจเพียงชั่วอึดใจ ก่อนจะจับเธอพลิกคว่ำในท่าคลานเข่าเพื่อการเข้าถึงที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น แม็คก้มลงจูบไล่ไปตามแผ่นหลังขาวเนียน บรรจงฝังรอยรักสีแดงจางๆ ไว้หนึ่งจุดตรงบริเวณที่เสื้อผ้าปิดมิดชิดเพื่อเป็นเครื่องหมายแสดงความเป็นเจ้าของ

ตอนที่ 15.1: บทสัมภาษณ์สวาทน้องส้มโอ“ส้มโอ... ใช้ปากให้พี่หน่อยสิครับ พี่อยากรู้ว่าปากแดงๆ ของส้มโอจะนุ่มแค่ไหน”เธอทำตามอย่างว่าง่าย ก้มลงดูดเลียส่วนปลายที่บานขยายเหมือนชิมไอศกรีมรสโปรดอย่างทะนุถนอม ก่อนจะตัดสินใจอ้าปากแดงสดครอบงำท่อนเนื้อของเขาเข้าไปอย่างสุดแรงแม้จะเข้าได้ไม่ถึงครึ่งลำเพราะขนาดที่ยิ่งใหญ่เกินกว่าช่องปากเล็กๆ ของเธอจะรับไหว แต่ส้มโอก็ไม่ลดละความพยายาม เธอผงกศีรษะเลื่อนเข้าออกอย่างตั้งใจ สลับกับการใช้ลิ้นเลียรัวจนแม็คเผลอกดกายลึกเข้าไปจนเกือบถึงลำคอ เธอรีบตีขาเขาส่งสัญญาณประท้วงด้วยอาการสำลักเล็กน้อย“แค่กๆ... ทั้งใหญ่ทั้งยาว... อมลึกขนาดนั้นส้มโอหายใจไม่

ตอนที่ 15: บทเพลงสวาทในห้องสีชมพูภายในห้องสี่เหลี่ยมโทนสีชมพูหวานแหววที่อบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำหอมวานิลลาเย้ายวนใจ แสงสลัวจากโคมไฟหัวเตียงส่องสว่างรำไร อาบไล้เรือนร่างของคนทั้งคู่ให้ดูราวกับภาพฝันที่ถักทอขึ้นด้วยกามารมณ์แม็คซุกหน้าลงกับทรวงอกขาวอวบอิ่มของส้มโอ บรรจงดูดเลียสลับข้างจนยอดอกสีชมพูตั้งชันสู้ลิ้น ความนุ่มหยุ่นและขนาดที่พอดีมือทำให้เขาหลงใหลจนยากจะถอนตัว มันช่างเป็นทรวงอกที่น่าฟัดและเย้ายวนใจเขาเป็นที่สุด“ส้มโอจ๋า... นมส้มโอสวยจัง พี่ชอบเหลือเกิน”เขาฟอนเฟ้นทรวงอกคู่งามอย่างหิวกระหาย ปลุกเร้าไฟสวาทในกายสาวให้ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง ส้มโอครางกระเส่าพลางขยุ่มเส้นผมของเขาไว้แน

ตอนที่ 14.2: รสรักของส้มโอเมื่อปราการชิ้นสุดท้ายพ้นปลายเท้า... กึ่งกลางกายสาวที่อวบอูมก็ปรากฏแก่สายตาอย่างเต็มภาคภูมิ เส้นไหมที่ถูกตัดแต่งไว้อย่างเป็นระเบียบ รับกับผิวขาวผ่องและเนินเนื้อที่นูนเด่นนั้นช่างเย้ายวน จนแม็คถึงกับต้องลอบกลืนน้ำลายด้วยความหิวกระหายเขาไม่รอช้า ใช้เรียวลิ้นอุ่นรุกรานจุดอ่อนไหวกลางกายสาวอย่างรวดเร็วและแม่นยำ ส้มโอร้องออกมาเบาๆ ร่างกายเกร็งกระตุก มือเรียวบีบขยุ่มผ้าปูเตียงจนยับยู่ยี่เพื่อระบายความเสียว“พี่แม็ค... ส้มโอเสียวมากเลย... อ๊าาา ตรงนั้นแหละค่ะ!”แม็คตวัดลิ้นรัวเข้าใส่จุดอ่อนไหวของส้มโออย่างหนักหน่วง พลางดูดชิมความหวานหยาดเยิ้มจากกลีบเนื้อนุ่มนวลอย่างหิวกระหาย ละเลียดสัมผัสเน้น