EP.2 ข้อเสนอเร้าใจ (3)

มุลิไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง ไอ้หมาหิงที่วันนั้นเธอรังเกียจมันจนแทบไม่อยากให้มาหายใจร่วมกันดันมายืนอยู่ตรงหน้าในสถานะผู้ชายที่ตัวใหญ่กว่าแฟนเก่าแบบเทียบกันไม่ติด ผู้ชายสไตล์เจนจัด ผู้ชายที่เป็นเจ้าของแอคเค้าท์โอนลี่แฟนที่มีคนซัพหมื่นปลายๆ

“ไอ้หมา... ทำไมถึงทำแอคโอนลี่แฟนล่ะ” ก็ไม่ใช่ว่าเธอจะไม่รู้จักเว็บแบบนี้ มุลิโพล่งขึ้นมาในขณะที่มหิงสาอยู่ใกล้กว่าทุกครั้ง แต่กลับต่างจากทุกครั้งตรงที่เธอไม่รังเกียจมันเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ยอมรับว่าเธอเลวที่มองคนที่ภายนอกอยู่เสมอจนพลาดให้กับแฟนเก่า แต่ไอ้หมาหิงคนนี้มันต่างออกไปมาก

มันน่าค้นหา มันรู้สึกอยากค้นหา ถึงแม้จะกลัว และมีอดีตที่ไม่ดีตามรุมทึ้งอยู่

อีกส่วนหนึ่งกลับสบายใจกว่าที่คิดไว้ เพราะอย่างน้อยเธอก็ไม่ได้มีตัวตนที่สกปรกคนเดียวในโลกใบนี้ เขามีรสนิยมที่แปลก ดูจิตไม่ปกติด้วยถึงกล้าแสดงท่าทางแบบนั้นในคลิป แต่จากรสนิยมแลเวก็คงไม่เปลี่ยนไปเท่าไหร่ จิตป่วยยังไงก็ยังจิตป่วยแบบนั้น คนบ้าที่ไหนที่เวลาโดนเธอตบจนเลือดกบปากยังคงยิ้มชอบใจราวกับได้รับของขวัญ

แต่ตลกร้ายดีนะ กลับสบายใจที่มีคนที่เคยรู้จักและเคยรังเกียจอยู่ใกล้ๆ

“ตั้งแต่ที่ลิมีคลิปนั้นออกมา พี่อยากทำโทษตัวเองที่ดูแลลิไม่ดี พี่เลยอยากรับรู้รสชาติของการเป็นคนที่อยู่ในคลิปฉาว และแบกรับความอับอายแบบที่ลิเป็นบ้าง” คำตอบนั้นไร้สาระเกินไป เขาไม่จำเป็นจะต้องรู้สึกผิดเพราะตั้งแต่แรกคนที่ผลักไสเขาคือเธอ มุลิกระพริบตาหนึ่งครั้ง เธอไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาต้องการจะสื่อ เขาไม่ได้ผิดเพราะไม่ได้เป็นเจ้าของของเธอตั้งแต่แรก แต่ภาพวันวานที่เขาพูดถึงมันกลับผุดขึ้นมาเป็นฉากๆ

“... เราสกปรกใช่ไหม”

“โลกนี้มันกว้างเกินกว่าที่ลิจะมองแค่ว่าตัวเองสกปรกด้วยซ้ำ” เขาพูดแบบนั้น เอื้อมมือมาทำท่าจะเกลี่ยปอยผมที่ปรกหน้าให้มุลิ แต่ต่อมาก็ผละมือออก การเร่งรีบเกินไป มันจะทำให้เธอไว้ใจเขาน้อยลง “ความเงี่xนไม่ได้ผิด เป็นกลไกธรรมชาติของมนุษย์”

“...”

“หรือถ้าลิยังรู้สึกสกปรกและโทษตัวเอง” คนตัวใหญ่ที่ยืนอยู่ตรงหน้าใช้ความคิดอยู่สักครู่ ก่อนที่แววตาของเขาจะแวววาว “ลองเหยียบพี่ดีไหม”

“...”

“เหยียบย่ำจนกว่าพี่จะสกปรกยิ่งกว่าลิไปเลย”

ไอ้หมาหิงยังคงเป็นคนที่หัวเราะทุกครั้งที่เธอแดกดันใส่เหมือนเดิม ตัวตนที่น่ารังเกียจของมันไม่ได้เปลี่ยนไปเลยสักนิด

แต่ทำไมมุลิกลับยิ่งรู้สึกตื่นเต้น ไม่เห็นเหมือนตอนนั้นเลย บุคลิกของคนที่เปลี่ยนไปมีผลจริงๆ ด้วย

“ลิ... ไม่อยากทำร้ายใครอีกแล้วค่ะ” แต่ตัวตนของเธอในตอนนี้มีแต่มวลของความขี้ขลาดลอยอยู่ เธอไม่อยากทำร้ายใครจนการกระทำนั้นหวนมาสู่ตัวเองอีกแล้ว เพราะไปทำไม่ดีกับเขา และไปเลือกคนเหี้ย ผลลัพธ์ที่ตามมาเลยเหี้ยยิ่งกว่า

เธอกลายเป็นดาวโป๊โดยไม่รู้ตัว จากคนที่ตัวเองคิดว่าเลือกมาดีแล้ว

“ไม่เหมือนลิคนเก่า ที่ทำร้ายพี่ทุกวัน บางวันเอาผัวมาซ้อมพี่ด้วย” คนตรงหน้ายังจงใจตอกย้ำ ก็ใช่ที่เมื่อก่อนเธอมันร้ายจนไม่มีใครอยากเข้าใกล้ เห็นว่าไอ้หมานี่ตื้อจนน่ารำคาญ ก็ให้แฟนเก่าส่งคนมาซ้อมเขาซะน่วม จนอีกฝ่ายต้องรักษาตัวที่โรงพยาบาลเป็นอาทิตย์

ถึงสุดท้ายมันก็ยังไม่เลิกตามเธอก็เถอะ

“เราในตอนนั้นมันเหี้ยใช่ไหมคะ” เธอยอมรับในความผิดของตัวเอง และที่เขาเปลี่ยนแปลงตัวเองก็อาจจะเพราะบาดแผลในวันนั้น แต่ว่า...

“ก็กลับมาเหี้ยเหมือนเดิมดิ พี่บอกแล้วว่าชอบ”

มหิงสายังทำให้มุลิเบ้หน้าด้วยความรู้สึกน่าขนลุกเหมือนเดิม แม้ว่าลุคภายนอกของเขาจะเปลี่ยนไปเป็นคนในแบบที่เธอชอบ แต่ความจิตไม่ปกตินี่แหละที่บ่งบอกว่าเป็นเขา

“ถึงพี่จะพูดแบบนั้น ยังไงก็เปลี่ยนความคิดเราไม่หมดหรอก เรายังรู้สึกว่าตัวเองน่ารังเกียจ เรารู้สึกว่าตัวเองเป็นตัวตนที่โสโครก ไม่ควรมีอยู่บนโลกใบนี้ เราพยายามแล้วแต่ยังไงความคิดนี้ก็ไม่หายไป เราไม่รู้จะทำยังไงดีให้เลิกคิดแบบนี้” เธอสั่นสะท้าน ถึงคนตรงหน้าจะพยายามแสดงทัศนคติแปลกๆ ให้รับรู้ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนที่ว่าเธอถูกอัพคลิปหลุดและมีคนจำนวนไม่น้อยได้เห็นสภาพอันน่าสังเวชและน่ารังเกียจที่เธอมี ตัวตนส่วนตัวที่แสดงออกอย่างไร้ความเหนียมอายเต็มที่เพราะอีกฝ่ายเป็นคนที่เธอรักและไว้ใจ สุดท้ายสิ่งนั้นย้อนกลับเข้าตัวไม่ต่างจากที่เธอจุดไฟเผาตัวเองเลย

มันยิ่งกว่าความอับอายจนแทบไม่อยากดิ้นรนอยู่บนโลกใบนี้ เมื่อสุดท้ายแทนที่คนรอบตัวที่คิดว่าเป็นพรรคพวกจะปลอบใจ กลับกลายเป็นทุกคนรุมทึ้งเธอซ้ำราวกับแร้งที่จิกกินศพ

เธอเลวร้าย แต่เมื่อได้รับผลกระทบ เธอกลายเป็นแค่เหยื่อที่น่าสงสาร

แต่ถ้าเปลี่ยนมุมมองเป็นมหิงสา นั่นกลับเป็นหนทางเดบิวต์สู่การเป็นคนดัง เธอมีเสน่ห์เกินกว่าจะมีจมปลักอยู่กับปมโง่ๆ

“ลิลองมาเป็นเจ้านายพี่ไหม ไม่ต้องลงคลิปก็ได้ พี่จะไม่แตะต้องเธอเลย แค่อาทิตย์เดียว เราลองมาเล่นบทบาทที่เห็นในคลิปกันไหม” มหิงสาพยายามหาข้อเสนอ เจตนาเขามีส่วนเห็นแก่ตัวอยู่ เขาอยากโดนมุลิควบคุมมาตลอด ในตอนนั้นที่ไม่มีโอกาสได้รุกเข้าใส่เต็มตัวเพราะเธออายุยังไม่บรรลุนิติภาวะ และเธอก็ค่อนข้างระวังตัวมากทีเดียว มุลิที่อ่อนแอและลดกำแพงกับเขาเพราะเขาเป็นไอ้หมาหิงนี่มันดีชะมัด ถ้าหลอกล่อให้ลดตัวลงมาเล่นบทบาทนั้นกับเขา เขาจะได้เห็นอะไรต่อมิอะไรของเธอที่เขาอยากเห็น

เธออาจจะได้ปลดปล่อยจากความเครียดสะสมด้วยการทำร้ายเขาเหมือนเมื่อก่อน มุลิอาจจะได้ค้นพบเส้นทางใหม่ของตัวเองก็ได้ เพราะว่าเธอในตอนนั้นมีสีหน้าผ่อนคลายทุกครั้งที่รังแกหรือทำร้ายเขา

มันอาจจะยิ่งเร่งสันดานเสียของเธอให้ตื่นไวขึ้น และสุดท้ายเธออาจจะยอมเสียตัวให้เขาก็ได้

แฮ่ก... มหิงสาเผลอกลืนน้ำลายลงคอด้วยความเผลอตัว เขามองเธอที่ยังคงเป้นกังวลกับข้อเสนอด้วยใบหน้ายิ้ม ทั้งๆ ที่ในสมองกลับคิดแต่เรื่องสกปรกมากมาย

แค่ได้เห็นหน้าสวยๆ ของเธอ ก็อยากจะขยี้ให้ผมหยักศกสวยๆ นั่นฟูฟ่องอยู่บนเตียง ดวงหน้าที่เลอะน้ำกามไปทั่วคงงดงามไม่หยอกเลย

หื่นกระหาย ทำไมพอเป็นเธอมันถึงเป็นแบบนี้ทุกที กับคนอื่นไม่ว่าจะสวยระดับวีไอพีขนาดไหนก็ต้องปั้นอารมณ์แทบตาย แต่ทำไมแค่มองดวงตาของเธอ มันกลับทำให้รู้สึกพลุ้งพล่านขนาดนี้

“... เราอยากระบายก็จริง ตอนนี้เราก็อยากทำร้ายพี่ แต่เราไม่อยากเชื่อใจพี่”

“ก็ไม่เห็นต้องเชื่อใจ”

“...”

“ถ่ายพี่ไว้ ถ่ายแค่พี่ แล้วแบล็คเมล์พี่ถ้าพี่ผิดสัญญา ดีไหม"

ข้อเสนอนั้นน่าสนใจเพราะสุดท้ายฝ่ายที่เสียเปรียบก็คงมีแค่เขา มีแต่เขาที่รู้ตัวว่าตนเองนั่นยอมเธอแทบตลอด แต่ถ้าเทียบกับความเสี่ยงก็ได้ไม่คุ้มเสีย ขนาดตัวต่างกันแบบนี้ถ้าเกิดเขาต่อต้านขึ้นมาเธอไม่มีทางสู้แรงได้แน่ มุลิเม้มริมฝีปากนิ่งคิดอยู่สักพัก เธอเหลือบแววตาสีคาราเมลขึ้นมองคนตรงหน้า

แต่แล้วยังไงล่ะ แล้วความอัดอั้นนี้มันจะได้รับการเยียวยาเมื่อไหร่? นอกจากต้องลองเสี่ยงดูสักครั้ง

“... ไม่ได้ติดกล้องไว้ในห้องน้ำใช่ไหมคะ” หญิงสาวแว่นหนากำลังคิดว่าตัวเองบ้าที่หยั่งเชิงราวกับจะตกลงรับข้อเสนอที่ดูยังไงก็ไม่น่าไว้ใจ แต่แค่ได้รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นใคร ปลายนิ้วของเธอกระตุก ราวกับความรู้สึกอยากระบายอารมณ์เก่าๆ จะกลับมา เธอเหมือนคนวิตกจริตที่ระแวดระวังทั้งๆ ที่ที่นี่เป็นที่สาธารณะ แต่ห้องน้ำที่อยู่ต่ำลงไปหนึ่งชั้นถัดจากดาดฟ้า นอกจากเธอและเขา และอาจจะเป็นคู่นอนของเขา ก็ไม่มีใครอยู่ที่นี่อีก เพราะนักศึกษาส่วนใหญ่ไปรับน้องกันหมดแล้ว

“กล้องอยู่นี่” เขาชูกล้อง Canon ที่มีความคมชัดขึ้นมาเหนือปลายคาง ทำให้แววตาที่ออกจะระแวงเขาอยู่มากนั้นอ่อนแสงลง

“จะไม่ล่วงเกินเราใช่ไหม”

“คิดมากจัง” คนตัวใหญ่หัวเราะร่วน เขาไม่ได้นึกรำคาญมุลิเหมือนเวลาที่ผู้หญิงคนอื่นมาทำตัวเกาะแกะเรื่องเยอะใส่เขา กลับกันเขากลับเอ็นดู และยิ่งคลั่งไคล้ เธอที่ยืนหยัดอยู่ตรงหน้าเขานั้นมีแววตาที่เปี่ยมล้นไปด้วยความปรารถนาที่จะย่ำยีเขาอย่างถึงที่สุด แม้จะพยายามเก็บกลั้นเอาไว้เพราะรู้สึกไม่ปลอดภัยเมื่ออยู่กับเขาสองต่อสอง แต่แววตามุ่งร้ายนั่น

แม้จะแค่นิดเดียว เทียบไม่ได้กับสัตว์ร้ายในวันนั้นด้วยซ้ำ... แต่นี่แหละที่เขาตามหามาโดยตลอด