INICIAR SESIÓN"ไอ้ฟิวกูมีเรื่องสำคุญจะคุยกับมึงหน่อยมึงว่าง...." ไอ้เตอร์ที่ไม่รู้มันมีเรื่องด่วนอะไรถึงจ้ำอ้าวๆเดินมาหาผมถึงในสวนหลังบ้านแบบนี้ด้วยท่าทางกระหืดกระหอบเหมือนไปเจอเรื่องตื่นเต้นอะไรมา"ไม่ว่างกูพาลูกกูเดินเล่นอยู่""กูพูดไม่ทันจบมึงเสือกบอกว่าไม่ว่าง""มึงแหกตาดูว่ากูทำอะไรอยู่ กูเลี้ยงลูกกูไม่ว่างเ
ห้าเดือนต่อมา...."อุ๊บ อุ๊บ อ๊วกกกกกกกก อ๊วกกกกกก" คุณฟิวลุกออกจากเตียงวิ่งเข้าห้องน้ำทันทีที่ตื่นนอนขณะที่ฉันกำลังเปิดประตูห้องนอนเข้ามาหลังจากไปดูเด็กๆทานอาหารเช้าที่บ้านใหญ่ พอเห็นคุณฟิววิ่งเข้าห้องน้ำฉันก็รีบเดินตามเข้าไปช่วยลูบหลังให้" ทำไมมันทรมานแบบนี้ ฮือออ ฮืออออ ลูกแกล้งพ่อทำไมครับลูก ฮื
"ฮึก ฮึก ฮึก" ฉันไม่อาจสกัดกั้นน้ำตาให้มันหยุดไหลได้ยิ่งได้ยินสิ่งที่เขาพูดมันยิ่งทำให้ฉันรู้สึกผิดที่ปฏิเสธเขามาตลอดเรื่องแต่งงาน"แต่งเลย แต่งเลย แต่งเลย แต่งเลย" เสียงเชียร์ที่ดังมาจากทางด้านหลังทำให้ฉันต้องลุกขึ้นยืนแล้วหันกลับไปมอง ปรากฏว่าทุกคนมารวมตัวกันอยู่ที่นี่ทั้งหมดไม่ว่าจะเป็น คุณปกรณ์
"อร่อยมั้ยครับลูก^^" ผมถามสองสาวที่กำลังตักข้าวผัดทะเลคำสุดท้ายเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆอย่างเอร็ดอร่อยจนหมดจานไม่เหลือ"อร่อยมากๆเลยค่าปะป๊า^^""อร่อยที่ฉุดเยยค่าาาาา^^" ผมยิ้มให้สองสาวก่อนจะหันมาพูดกับลูกชายคนโตว่าเดี๋ยวพาน้องไปที่งานเลย"ฟ้าครามครับเดี๋ยวถ้าน้องๆทานข้าวกันอิ่มแล้วลูกจูงมือน้องๆไปที่งานเ
ใบบัว...หนึ่งเดือนต่อมา...ตอนนี้เรามาพักผ่อนกันที่หัวหินหลังจากที่ไม่ได้มานานตั้งแต่ฉันท้องสองแฝดแล้วอีกอย่างคุณฟิวก็ไม่ค่อยว่างพามาด้วยแต่ตอนนี้คุณฟิวตัดสินใจว่าจะทำที่บ้านแทนการเข้าบริษัทเขาบอกจะเข้าไปเฉพาะมีเรื่องเร่งด่วนเท่านั้นซึ่งทุกคนไม่ว่าจะเป็นคุณปกรณ์คุณท่านคุณเฟื่องก็เห็นดีด้วยเพราะที่ผ
"เมียจ๋าผัวอยากเสร็จบนเตียง" คนพูดพูดด้วยน้ำเสียงกระเส่าจากนั้นเขาก็ถอดท่อนเอ็นอันใหญ่คับร่องออกอย่างรวดเร็วจนฉันตั้งตัวไม่ทัน"อ๊ะ" ฉันเสียววูบในช่องท้องเมื่อตัวตนของเขาหลุดออกไปจากนั้นเขาก็ช้อนตัวฉันขึ้นมาอุ้มในท่าเจ้าสาวก่อนจะอุ้มฉันเดินออกมาจากห้องน้ำ เขาวางฉันลงบนเตียงนอนอย่างช้าๆ แววตาของเขาที
พอมานึกย้อนไปในวันนั้นวันที่ลูกศรส่งรูปใบบัวกับไอ้ศิวามาให้ผมดูทางไลน์ผมยอมรับเลยว่าผมสติหลุดและกลับมาทำร้ายเธอที่ห้องของเธอผมพยายามขืนใจเธอแต่เธอตบหน้าผมในตอนนั้นผมคิดว่าเธอคงไม่อยากที่จะมีอะไรกับผมเพราะเพิ่งไปนอนกับไอ้ศิวามาผมก็เลยเดินออกมาจากห้องแล้วขับรถออกไป ผมไม่กลับบ้านมาเกือบเดือนเพราะไม่อยา
ใบบัว...."แม่ค๊าบเราไปกันเถอะ""ทำไมเข้าไปแค่แป๊บเดียวล่ะลูก""คือ...ไม่มีอะไรค๊าบ" ลูกบอกไม่มีอะไรแต่ฉันรู้ว่ามันต้องมีเพราะสีหน้าของลูกก่อนจะเข้าไปกับตอนออกมามันแตกต่างกันอย่างชัดเจน"มีอะไรบอกแม่มาห้ามโกหกแม่ครับ""พี่คนขายเค้า...""เค้าทำไมลูก""เค้าบอกว่า....บอกว่าไม่มีเงินก็ไม่ต้องเข้ามาดู" พ
สี่ปีต่อมา...."แม่ค๊าบครามกินข้าวอิ่มแล้วค๊าบกินหมดจานเลยเก่งมั้ยค๊าบแม่^^""เก่งมากเลยครับพี่ครามของแม่เก่งที่สุด^^" ฉันยิ้มให้ลูกชายวันสามขวบครึ่งที่วิ่งเอาจานมาให้หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จเรียบร้อยแล้วเด็กชายฟ้าครามคือลูกชายของฉัน ที่ฉันตั้งชื่อนี้ไม่ได้เกี่ยวกับพ่อของลูกเลยเพราะเขาไม่ได้สำคัญอะ
"บัว...บัวแค่เข้ามารอคุณฟิว""รอฉัน?? รอทำไม รอให้ฉันกลับมาเอางั้นสิ หึ" น้ำเสียงประชดประชันของเขาทำให้ฉันตัดสินใจที่จะบอกเรื่องงลูกเผื่อเขาจะเข้าใจว่าเพราะอะไรคืนนั้นฉันถึงไม่ยอมให้เขามีอะไรด้วย"บัวมีเรื่องสำคัญที่อยากจะบอกให้คุณฟิวได้รู้คือว่าบัว......." ฉันกำลังรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่ยังหลงเหลื







